Officiële post 8 juni 2008
Zoals ik al vermeldde: ik heb Hanneke woensdag bijna de hele dag mutsie genoemd, wel een lief mutsie, dat wel.. Ik zou vandaag met haar naar Fame gaan. Ze wist niet zo goed wat ze me moest geven, dus kreeg ik het kaartje cadeau. Ze had vandaag eerst nog een cursus, maar dat was niet zo'n punt: Acht uur Hoogeveen ging ze wel redden. Ze kijkt woensdag op het kaartje: Hebben we de middagvoorstelling. We hebben er alleen maar om zitten lachen, niet normaal.
Vanmiddag ruim op tijd vertrokken, bleek een goede zet, want er was een omleiding, waardoor ik via een andere kant Hoogeveen binnenkwam. Hmmm.. Net de auto geparkeerd, wilde Hanneke smsen dat ik er was en in de foyer op haar zou wachten. Hanneke kwam er net aangereden, dus konden we gezellig samen naar het theater lopen.
We zijn meteen maar op onze plaats gaan zitten. Als eerste in de voorstelling kwam Sjim op ( Ik weet ook wel dat het Djim is, maar Sjim en ik hebben zo'n relatie dat ik Sjim mag zeggen van Sjim, heus!) Beginnen er dus wipkippen in de zaal te gillen. "Hanneke, dat hoort bij de voorstelling he, dat is op het podium" Nou, niet dus. Niet veel later kwam Tippi Wan op en ik dacht: ' Dat kan ik dus ook' dus om het klupgevoel te eren, riep ik op mijn beste Hellies:"Tippie Waaaan"
In de pauze even lekker buiten gezeten en het tweede deel bekeken. Nu heb ik niet veel met Sjim, behalve onze band, maar ik moet zeggen: Vond hem best goed! Op het eind werd nog even 'Fame' gezongen. Heel leuk zo'n Nederlandse vertaling, maar je snapt dat ik als een nachtegaaltje zon; "Baby look at me and tell me what you see..." Ik zal even heel eerlijk opbiechten: Zet me op een feestje met alleen maar dat soort muziek en ik heb me daar een geweldige avond. Ben stiekem wel een jaren tachtig meisje in mijn neon pakje met beenwarmers, ga helemaal los.
Na de musical naar de pizzeria geweest. Dit keer wat meer gegeten dan de vorige keer dat ik met Hanneke uitging.
Op de terugweg naar de auto nog een mooie filosofie gehad en gevraagd of Sjim even iemand de groeten van me wil doen, dezelfde over wie ik Hanneke een prachtig verhaal vertelde, hahaha... Weet ook wel dat ik om sommige dingen niet mag lachen, maar vanmiddag mocht dat. Van Hanneke mocht het ook: "Het is fijn om je weer te zien lachen," zei ze, dus ja... dan mag ik om andermans leed lachen ( maar ik deed het liefdevol!) Liepen we weer langs het theater. "Straks zit de cast buiten, horen ze dit." "Nou, dat maakt toch niet uit, weet Sjim dat ie de groeten moet doen."
Kwamen we twee mensen tegen die de weg naar het theater moesten hebben. "Willen jullie zo ff zeggen: Sjim, doe eens de groeten. Bla bla bla.." Ja, ik denk zelf ook wel dat er iets in mijn pizza zat wat er niet in hoorde, of het was de ananas, hahaha... Mensen liepen vol verbazing door en wij nog meer lachen.
Helaas kwam daar het moment van afscheid nemen. Gelukkig hebben we alweer een date staan, dusse... Nieuwe lachmomenten komen vanzelf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten