Dan kan het dus zomaar ineens gebeuren dat je zo eind januari, in die tijd dat mijn foon en ik állesbehalve vrienden waren, een telefoontje krijgt. "Hee, Hanneke heeft mij gevraagd om haar vrijgezellenfeestje te organiseren en jij bent ook uitgenodigd." Zij, die mij kennen, weten: Ik had een maand of vijf nodig om van dit bericht bij te komen. Op een positieve manier, hoor!! Ik verbaas mij soms gewoon heel erg en dan voel ik mij heel vereerd.
Een aantal voorbereidingen gingen hier aan vooraf. Toen ik in april tijdens een wijnproeverij aan mensen werd voorgesteld, hield ik mijn hoofd in de plooi. Het zou zomaar eens zo kunnen zijn dat ik sommige mensen al eerder gezien had. Hihihi...sssst!
Zaterdag was het dan zover. Eerst om tien uur bij Renate.Was nogal een uitdaging om daar te komen... Leve de wegafsluitingen. Inmiddels ben ik daar heel goed in geworden...;-) Paard in de wagen gedaan en op naar de afgesproken plek, waar de andere genodigden al stonden te wachten. Paard uit de wagen en met alle mannen en vrouwen naar het huis van Hanneke en Vincent gelopen, die heel stiekem al wisten dat er iets te gebeuren stond.
Vincent kreeg een prachtig jasje van de mannen. Hanneke daarentegen die bespaarden wij dat. Kreeg wel een t-shirtje, maar niet met iets raars. Vincent werd meegenomen door de mannen, terwijl Hanneke te paard even een rond dorp mocht doen. Renate moest Sancerre weer even wegbrengen. De rest van ons heeft bij en met Hanneke in de tuin lekker koffie/ thee gedronken.
Omdat we natuurlijk wel een goed programma hadden en tijdgebonden waren, zijn we rond... euh.. twaalf uur ofzo weggereden. Iedereen had iets lekkers meegenomen, de weergoden waren ons gezind, dus we zijn in het bos... nou ja... randje bos, midden op een zandpad, er klaagde maar één meneer ( meer kwamen er ook niet langs) dat we een beetje in de weg zaten. Maar goed... we hebben heerlijk geluncht!!!
Daarna zijn we naar Zutphen gereden, daar kregen we eerst een stadswandeling. Nu wist ik wel dat Zutphen mooi is, maar jee... nog aardig wat prachtige plekken gezien.
Hoogtepunt: De potloodventer, hahaha... Of misschien het moment dat mensen zich beseften dat ze wel ongeveer wisten waar ze waren en dan tot de ontdekking komen dat ze bij de bieb zijn ( en daar dus best vaak komen, alleen niet via die kant, haha)
We werden afgezet bij de fluisterboten. Dat was echt één en al hilariteit. Onze boot was namelijk prachtig versierd. Maar ja... boogjes kunnen dus niet onder bruggetjes door. Heul raar...;-) Laat staan onder claustrofobische bruggetjes, maar ja... daar bleken bootjes ook niet helemaal tegen bestand te zijn. Op de één of andere manier kon één boogje niet meer normaal rechtop staan, hihi..
Boottocht was ook erg leuk, veel gelachen. Even een superlekker ijsje gehaald en toen hebben we een fotoshoot gedaan. De mannen kwamen er langzaam bij. Werd erg gezellig.
Bij d'n open haard eerst even op het terras gezeten, altijd gezellig als je met een grote groep bent. Gelukkig hadden we gereserveerd, dus binnen hoefden we niemand weg te jagen...;-)
Het eten was écht supergoed. Mijn buuf en ik bleken dus mensen om ons heen te hebben die niet van spareribs houden. Buuf en ik konden dat niet geloven en spareribs laten liggen is werkelijk waar not done.
Na het lekkere eten zijn we nog even lekker met zijn allen een borrel wezen drinken en kwamen bij sommigen de kleine inkakmomentjes opzetten. Dus besloten we maar om Zutphen 'gedag' te zeggen.
Ik vond het een superdag en belangrijker: volgens mij hebben de hoofdrolspelers van die dag zich ook ontzettend vermaakt en daar gaat het om!!
Nu is het aftellen naar dé dag! Spannend!!
