Kane @ Lucky

Officiële post 24 februari 2010

Toen een collega hoorde dat ik 's avonds naar Ilse DeLange zou gaan, riep ze: "Oeh, wat gaaf, mag ik mee?" Nou ja, van mij mocht ze wel mee, vermoedde alleen dat mijn Ilse DeLange het niet zo tof zou vinden. Dus ik zei: "Ik heb kaarten voor Kane, als je zin hebt, mag je wel mee." Want ja... ik had twee dagen daarvoor kaarten gehaald onder het motto: Ik zie tegen die tijd wel wie er mee gaat.
De laatste keer dat ik Kane zag was anderhalf jaar geleden (Giet, boefje, liegebrok! Op VVAL stonden ze. Ja, okxc3xa9, maar dat waren maar een paar nummers) Dus ik vond ook gewoon dat ik er nu weer heen moest, had er afgelopen donderdag dan ook meer dan heel veel zin in.
Om acht uur hadden we afgesproken. Toen we de zaal inliepen, was Lisa Lois net begonnen. Nu kan ik lang en breed over haar lullen, maar.... Mijn God! Wat heeft zij een stem!! Jaloersmakend gewoon! Pffff... Geef mij xc3xa9xc3xa9nhonderdste van dat talent! Mocht je de kans krijgen om naar een show van haar te gaan: Doen! ( of misschien juist niet, voor je ego is dat niet best,hoor...;))
Podiumombouwtje en ja... daar kwamen de mannen van Kane. Ze begonnen met No Surrender. Heerlijk nummer. Moet zeggen dat ik de laatste cd ook wel weer errug lekker vind, ken hem alleen nog niet zo goed, dus ga snel weer eens een luistersessie houden ( heb nog al wat luistersessies te gaan, haha.. ken van de meeste bands de laatste cd nauwelijks) Dus qua nieuwe titels kan ik niet zo heel goed zeggen wat er voorbij kwam, ja... No Surrender en Love over Healing, die kan ik dan wel weer benoemen. Verder mochten we genieten van o.a. Catwalk criminal, Fearless ( oeh, heerlijk nummer!) Shot of a gun ( ging goed, wel heeeeel veel kippenvel!! en dat toch al wel aan het begin van de show) Just go. Ik word zelf dus heel blij van de oude nummers van Kane. Heb lekker lopen meebleren met Hold on to the world, en Damn those eyes ( grinnik, grinnik...blijft wel een bepaald iemands liedje) Natuuuuuuuurlijk kon ik me niet inhouden bij Rain down on me, briljant nummer. Where do I go now bracht me helemaal terug naar de zomer van '99, zat zo weer op die camping en alle rare dingen die we deden. Uiteindelijk speelden ze nog een keer No surrender en dat was dan xc3xa9cht het einde....
Een geweldige avond, geweldig optreden. Hadden ze Can you handle me ook nog gespeeld, was het helemaal perfect geweest. Maar we kunnen niet alles hebben, was allang blij dat ik weer eens heb mogen genieten van een optreden van hen!