Zo mooi

Het is druk in mijn hoofd, heel mooi
Want ik vertrouw de stilte niet ik heb het hier af en toe doodstil
En dat is altijd weer, altijd weer de stilte van verdriet

Eindejaarsfeestje werd nieuwjaarsfeestje

30 december en Van Dik Hout... Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Afgelopen jaar was daar ineens het bericht dat er geen Van Dik Hout op de 30ste zou zijn. Gelukkig kwam er bericht dat de mannen een paar dagen later het podium van Paradiso zouden betreden. En hoewel ik vind dat je tradities niet mag verbreken, want dat brengt ongeluk, zei een klein stemmetje: "Misschien is het wel goed, brengt de 30ste juist ongeluk." Niet voor VDH, maar voor mezelf. Een nieuwe datum biedt nieuwe kansen!

Gistermorgen/ middag met Renate richting Amsterdam vertrokken. Het nog even lekker rustig aangedaan. Rond kwart over zes waren we bij Paradiso, waar we gezellig hebben staan samenscholen voor een dorpsbandje... ;-) Die twee meneren hadden geluk dat sommigen geen tomaten bij zich hadden, want ze hadden ze naar hun hoofd gekregen. Soms zeggen blikken genoeg.

Om half acht begon het voorprogramma. Wederom mochten we van Inge van Calkar genieten. Helemaal niet vervelend. Met als extraatje dat ze nu niet alles zelf zong, maar één nummer samen met de toetsenist. Top!
Spullen van het voorprogramma werden opgeruimd, voor VDH werd alles klaargemaakt. Ik werd daar al blij van, hahaha..

De mannen betraden het podium en openden met Alles of niets. Of dat een goede opener was... Maar natuurlijk!! Waarom niet? Ik werd er echt oprecht blij van en dacht: "Waaaah, veranderingen in de setlist! Verras me!"
Straks is het te laat en Lieg niet meer werden gespeeld.
Verras me.... De eerste klanken van het volgende nummer zorgden ervoor dat ik dacht: " Het maakt me wér-ke-lijk niets uit wat er nu nog gaat volgen. Mijn avond is nu al goed." Overal geweest. Wauw! En dat Martin dan gewoon na dat nummer durft te zeggen: "Bedankt" Pardon?! Neehee, jíj... of júllie bedankt voor één van de mooiste nummers ooit!
Stap voor stap, Houten hart, Nu het licht weer schijnt op mij ( even seinen met het balkon, hahaha) Iemand die me op komt halen.
Dave, Sandro en Martin bleven achter op het podium. O, o... De stilte valt zo hard en Paradiso... Oeh.... Maar het ging supergoed!
Even een lekker oud nummer Water en vuur. Heerlijk!
Stil in mij, Zoet en zacht en ja... toen kwamen de hooligans in actie he... Meer dan een ander... Er was al even druk overlegd, maar bij Meer dan een ander hóren sterretjes... :-)
Zij maakt het verschil, Laarzen aan mijn voeten, Pijn en tot slot Laat het los.

 

 

Dichterbij, Gun me wel je tranen en Baksteen vormden de eerste toegift.

Daarna werden we nog verrast met Tot jij mijn liefde voelt en Zenderruis en testbeeld.

 

Verras me! We kunnen wel zeggen dat ze dat met deze setlist zeker gedaan hebben. Wat een ongelooflijk heerlijke lijst!

Daarna nog wat gedronken, wat gekletst, gepraat over top 3-en en nooitgespeelde,magische nummers. Beland in gesprekken waarbij er eigenlijk maar één optie was: Opstaan, naar de bar lopen, een tequilla met lime bestellen, achterover klokken en je zo snel mogelijk uit de voeten maken.
En meerdere mensen horen zeggen dat dit één van de leukste Paradiso's ooit was. Ach... wie ben ik om dat te ontkennen? Het was écht weer een topavond!