Officiële post 24 november 2008
"Kom jij dan bij mij langs?" vroeg Wen mij vorige week. "Nou, nee.. ik had het zo bedacht: Jij haalt mij op vanuit Hengelo en dan rijden we naar Enschede, lijkt mij wel logisch." Een verbaasde blik, gevolgd door een lach. "Nee okee, dan is dat duidelijk."
Zaterdagavond kwam ik Wen ophalen, eerst een bakkie koffie gedaan, wat later een heel goed besluit bleek te zijn. Om iets over half negen waren we bij het nieuwe, immense gebouw, dat men het Muziekkwartier noemt. Bleek er een rij te staan, totaal nog geen teken van een gebouw dat open was. Wel een teken van een bekend gezicht. Voorin de rij zag ik Esther, niet geheel onverwacht natuurlijk..;) Een kleine blik naar rechts, honderd meter verder, een wit gebouw, waar de muzikale liefde een goede elf jaar geleden begon. Daar had ik dus eigenlijk gewoon ook zaterdag moeten staan, ware het niet dat Atak ook onderdeel uitmaakt van het Muziekkwartier en daar de concerten zijn. Nu kende ik het oude Atak, een vriendinnetje van mij heeft daar aardig wat zaterdagen vertoefd en mij ooit eens deel laten maken van haar clan. Was nu dus wel heel benieuwd naar het nieuwe Atak, of ik daar ook bang zou zijn om een balkon op mijn hoofd te krijgen ( was ik helemáál niet in het oude gebouw, hoor)
Sneeuw op onze neuzen, wachten en ein-de-lijk mochten we de warmte weer op zoeken. Jassen opgehangen, munten gekocht ( duurde aardig wat langer dan hoe het hier staat) en een plekkie in de zaal gezocht, dit keer weer eens aan de andere kant van het podium. Ja, ik blijf verrassen..:)
Ondertussen bijgekletst met Esther, mensjes bekeken, och, we vermaakten ons wel. Rond half tien kwam VDH op. Eerst natuurlijk weer het ruige muziekje, lieve opmerkingen gemaakt. Muziekje ging maar door. "Missen we er niet één?" Ook al was Wen ff niet meer meegeweest, toch blijft de opmerkzaamheid..;) Gaan zette de sfeer alvast. Eigenljk was de setlist niets anders dan in Hellendoorn ( en de rest van het land, wil nie lullig zijn, maar ze zijn behoorlijk setlistvast) Wel leuk dat Carlos Sultana mee was.
Ik had net op internet ergens een oude foto gezien en net op het moment dat Ben ongeveer hetzelfde kijkt als op die foto zegt Wen:" Ze zijn eigenlijk ook niets veranderd. Alleen......" Ja, ik ben in een lieve bui,dus maak de zin niet af.
Het hele optreden ging gewoon helemaal supergoed!! Heb van elluk nummer genoten! Voor het eerst dit jaar voelde het goed om bij een optreden aanwezig te zijn, had voor het eerst weer plezier. Dus een avondje om te koesteren.
Nog even wat nagekletst/ gedronken en toen in de auto gestapt. Ik moest nog even tanken, ging best goed, op zich... "Zet hem even op de handrem, hoor. We rijden nog." "Oooh, ik haal jullie wel weer in." Jaaa, ik heb vertrouwen in mezelf.Wen liet het raampje open, zodat we gezellig konden kletsen. Ik was klaar. Slang weer in de pomp. Nou, toen gebeurde er iets. Wen dacht dat ik via het raampje naar binnen zou komen. Maar... Ik ben het ook niet gewend dat wanneer ik klaar ben met tanken, Kas van Iersel met mij gaat praten midden in de nacht! Vin'k nie normaal!! Hi-la-risch. Vooral voor de mannen die er net kwamen aan rijden, dachten vast: Vrouw aan de pomp.
En zo sta je in Atak bij VDH en een middag later zit je in het theater met je nichtje naar de Pepernotenband te kijken, ook heel leuk,hahaha... Heb echt gelachen!! Weet ook wat ik dit jaar voor Sinterklaas wil, een mooi karregie!
Dan kijk je op je mobiel, vijf gemiste oproepen. Iemand in nood... Of je nog even wilt komen werken. Euh.. ik had dus ingecalculeerd om gister niet veel meer te doen, ja.. op tijd naar bed. Dat werd hem dus niet. Zucht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten