Paradiso 2010

Officiële post 3 januari 2011

Afgelopen donderdag was het natuurlijk weer tijd voor onze jaarlijkse traditie: Van Dik Hout in Paradiso!

In Apeldoorn stapte Renate bij me in de trein en al kletsend gingen we richting Amsterdam. Eerst maar eens ons hotel opgezocht. We waren al meteen fan van de man achter de balie. Hihi... Ik vond hem eigenlijk wel heel lief! In de hotelkamer eerst werkelijk waar helemaal niets gedaan. Héééérlijk!! Een beetje tv kijken ( Renaat vond zowaar TMF dit keer al binnen no time. Om niet veel later te roepen: "Ik denk dat ze TMF eraf hebben gegooid." Rare stad hoor, dat Amsterdam...;)) Rond vijf uur hadden we met Chantal en Marieke afgesproken in de kroeg. Even lekker wat gegeten. "Nou, ik denk niet dat wij het om kwart over zes op hebben." Bleek ook geen probleem, want toen wij bij Paradiso kwamen, was het nog niet heel erg druk. Op de bekende koppies na..;) Dat zorgde voor veel gezelligheid en 'heul bijzondere' momenten...:)

Om zeven uur ging de deur open. Nu moet ik zeggen: Ik had eigenlijk geen haast, hihi... Had me nog best even kunnen vermaken daar buiten. Leuk plekkie uitgezocht. Ik had daar dus helemaal niets over te zeggen! Ja.. had natuurlijk ook wel in mijn eentje ergens anders kunnen gaan staan, maar ja... dat doe ik dan ook weer niet he?

Het voorprogramma ( ja, fans van mij, daar gaan we wéééér..:)) was Ivo Bernard en waar kennen we die van? Van The Dollybirds!! En waar kennen we die weer van? Pcies!! Tubtedududutubtedududu sjobidiwaaaaaaaaaaaaaa ( phonetisch door Giet!) en als we daar aan denken... Ja,dan denken we aan de tijd dat we echt nog een beetje gek waren, maar jee... wat was dat een leuke tijd! Zou het allemaal zo weer doen!! Tijdens dat voorprogramma hadden wij nog even te maken met een chagrijnige Renate, lag niet aan voorprogramma. Maar aan veuls te enthousiaste glazenophalers ( pak hem, Renaat! Slaan! Slaan!)

Podiumombouw en jaaaa.. Daar kwamen de VDHtjes. En jaaaaaa, mensen... Het is een feit: Ik ben de meest invloedrijke fan, whahahaha... Je kon me wel wegdragen. Ongeveer drie mannen voldeden aardig aan mijn briljante idee, hihi... Oooooh, ik ben zo goed!!! ( zo, dat was het stukje zelfverheerlijking!) Dat lintje zou dus ook niet meer lang op zich laten wachten...:) Ze knalden er gewoon meteen in met Laarzen aan mijn voeten. Alles of niets zat vrij in het begin, dacht ik. Er kwamen werkelijk waar veel lekkere oude nummers voorbij, kijken welke ik nog kan benoemen ( niet in goede volgorde, ik ga gewoon even een beetje de cd langs...) Maar we hebben genoten van Water en vuur, Zoet en zacht, Meer dan een ander, Dichterbij, Overal geweest ( daarover zou ik later op de avond nog een liefdesverklaring afleggen) Mijn held zijn, Laat het los, Half zeven, Pijn, Zand!!! ( waaaaaaah, die was zo f*cking vet!) Stap in het licht, ( oooh, iemand, ik heb geen flauw idee welke cd er toen kwam. De meest invloedrijke is ook de nepperigste...;)) En een aantal nieuwe nummers. Ook al heb ik een beetje dubbele gevoelens: nieuwe album is meer dan welkom! Liedjes zijn echt prachtig ( en lekker!!) En weet ineens antwoorden op vragen die later die avond gesteld zouden worden ( bereid me daar dan verdorie op voor!! Grrr... )

Na de tijd lekker gekletst, nog meer gekletst en gekletst en zowaar nog écht serieus gepraat! Werd nog even twee keer ( alsof één keer nog niet erg genoeg was) even lekker gewezen op het feit dat ik niet zo anoniem ben als ik dacht ( lees: hoopte...;))

Heb zelfs nog een soort van mezelf overwonnen! ( nou ja, ik had ook niet heel veel keus eigenlijk) Nu was het een goede drie jaar geleden dat ik voor het laatst met een zeker iemand een gesprek had. Mensen in het Gietvakjargon snappen het wel als ik diegene nu even SP noem. Dat laatste 'gesprek' was een zéér liefdevol gesprek, hihi... Die bijdehante Giet natuurlijk won!! Ja duhuh, je moet niet denken dat je me kunt aftroeven...;) En toen begon de tijd van zelfbescherming: We stemmen SP uit de band!! Maar wat te doen als SP ineens spontaan naast je staat met best een grappige opmerking ( Sorry, was écht niet leuk, kon gewoon niet! Maar toch...;)) en jij blijkt toch nog best in staat weer bijdehant te reageren? Dus we hadden best een goed/ leuk gesprek.
Wat later kwam SP terug ( ik had hem bijna verwond, zo mijn vingers in zijn neus, he gatsie wat een vies plaatje!!) en zowaar snapte ik mezelf ( mezelf als in: zij die ik jaren geleden was) weer. Het ging nog steeds goed en ineens.... Toen deed SP iets wat ie niet had moeten doen. Het was zxc3xb3 goed dat er een ontzettende knuffel klaar stond. Een megadikke en zeer oprechte thnxthnxthnx to Soep! ( ik was echt een soort van instortingsgevaar nabij, was de avond bijna geëindigd als een zeer klein wrakje. Maar écht, lieve poepescheetjes van me: Het komt goed! Er is progressie!)

Een poging tot slapen gedaan ( waarom rijdt er zo laat nog verkeer door A'dam, dat ben ik toch niet gewend!) 's Ochtends lekker rustig ontbeten, nog even geouwehoerd met het schattige ding, hem nog van alles wijs gemaakt, hihi... En toen maar eens op huis aangegaan.