Home sweet home

Officiële post 11 april 2009

Ik vind héél véél muziekjes leuk, er zijn genoeg leuke bandjes, maar als er toch één bandje is,die ik wel een heel warm hart toedraag.... Ja, dan zijn het wel de Sons. Vanaf het allereerste moment dat ik hen op de radio hoorde, was het ware liefde!

Vorige maand kreeg ik een berichtje: "Wat doe jij 10 april?" Pffff... tussen verschillende slaapdiensten inleven, is dat het goede antwoord?

Gister na een slapeloze nacht ( ik was al zó zenuwachtig, kon er niet van slapen..;)) in de trein naar A'dam gestapt. Ik had met Hanneke rond half vier afgesproken. Eerst een ijsje gehaald. Ja, de belangrijke dingen van het leven, hihi en toen het spelletje: terrashoppertje gespeeld! Vet leuk!! Mijn allereerste roseetje van dit jaar tot mij genomen ( ja, we moesten op verschillende dingen proosten) Lekker gekletst en daarna goed gegeten.

Om iets over zeven liepen we de Melkweg in en daar dé aankoop van het jaar gedaan, de nieuwe cd van Rosemary's Sons! Woehoe...

Iets later dan gepland ( er was één nog niet aanwezig, zat bij de Mac..;)) kwamen de mannen op. Hadden een leuk beginmuziekje. Martijn zat er al helemaal in: "Come on, everybody" Ze begonnen met Best is yet to come Ja, dat was wel waar, want ik had stiekem de setlist al gezien..:) Hihi.. Geloof dat ze daarna de single How about it speelden. Thin line volgde, daaraan heeft J.W. Roy meegewerkt, helaas kon die er niet bij zijn. The others, Perfect, Mary-Ann, Home sweet home en Little secrets van het nieuwe album kwamen voorbij ( niet in die volgorde, hoor) Perfect kende ik al van vorige optredens en daarbij vertelde Martijn al wel dat het als duet met Stevie Ann was opgenomen. Stevie Ann was er gister wel bij. Ben er nog niet uit wat ikzelf nou mooier vind, met of zonder haar, maar één ding staat zeker vast: Martijn en Stevie Ann zijn zo zingend op het podium echt een heel erg leuk setje! Zag er echt mooi uit!! O.. en nog iets dat vast staat: Zó'n mooi liedje! Zucht.... Later kwam Stevie Ann nog terug om mee te zingen met Home sweet home ook wel bekend van Motley Crue.

Er kwamen ook wat oudjes voorbij: Fall back, St. Eleanorspark, Nothing is easy ( Zo ontzettend mooi!! Kippevelletjes all over!) Honesty at the door, Real fine living en mijn eigen all time favourite Shine Zodra ik de eerste tonen van dat nummer hoor, gebeurt er gewoon iets in me.

Leukste dingetjes van dit optreden ( Shine niet meegerekend..;)): Dat je daar staat te genieten en ineens een zin voorbij hoort komen, waarvan je denkt: Hee, die ken ik uit een ander liedje. Of dat Kluun de eerste cd mocht uitreiken, maar voordat ie het podium opkwam, stoot ie nog even zijn hoofd. Bloed druppelde zo van zijn hoofd af.

En Giet, welk nummer van dit album is benoemd tot het nummer met de beste moves, want ja... we kennen mij. Hahaha... Nou, de meestgeweldige move zit toch wel in "Oeh Merrrriiiiiieeeejeeeeeeeen" Is ook overigens echt een heel erg geweldig nummer!! Vond ik bij de eerste keer dat ik hem hoorde al!

Terwijl we de Melkweg uitliepen, kwam het gewoon met bakken tegelijk de hemel uit, vonk echt nie normaal! Flitsen erbij! Heb altijd al eens willen roepen: "Oeh, ik haat Amsterdam." Ja, dit was het geschikte moment ervoor. Als een gek naar een tramhokje gelopen. Nou, daar stond dus ook iedereen. Dus de tram was even later ook errug vol. Wel even mijn discman erbij gepakt ( lekker hip!) en alvast aan het luisteren naar de cd. Bij de volgende halte stapten echt een stelletje geweldige gasten in, hoeveel lol kun je met een stel vreemden hebben in een overvolle tram? Nou,heel erg veel!!
Bij het station kon ik dan een andere geliefde zin met een kleine aanpassing uitspreken/ zingen: "Het is half elf 's avonds hier en Amsterdam droogt op.." Alsnel afscheid genomen van Hanneke en beide in onze trein gestapt. Nu zei ik dus gister:"Dit is toch wel een van de weinige bands waar ik nog nooit iets slechts over heb gezegd."Nou, dat vervalt nu dus ook: Die cd is gewoon veel te kort!! Ik wil meer!!! Meer! Meer!!

De NS werkte niet echt mee op de terugweg. Heb bijna een half uur in Amersfoort moeten wachten. Toen ik zo rond Apeldoorn was, ging ik me echt zorgen maken over het feit hoe ik thuis moest komen. Ik was echt zó moe! De reis leek maar ein-de-loos te duren...