Symfonica in Rosso 2013

Vorige week woensdag vertrokken Wen en ik met enorm veel zin richting Arnhem. Gezellig aan het kletsen in de auto. Auto geparkeerd bij Burgers'Zoo en daar de pendelbus naar de Gelredome genomen. Terwijl we een beetje huizen aan het loeren waren,ging Wens'telefoon. Mark aan de lijn: Anouk werd afgelast. Whahaha... goede grap!! Al snel bleek het toch geen grap, begonnen mensen in de bus te mopperen en wij dachten: 'Okee. Wat gaan we nu doen?' Want ja.. je kunt mopperen, maar gaat het optreden daar dan ineens wel van door? Neuh... dus wij zijn weer in de auto gestapt en zijn echt superlekker uit eten gegaan. We hebben er een leuk avondje van gemaakt. Ja.. als het ene leuke uitje niet doorgaat dan gun je jezelf toch wat anders leuks.

Gister gingen we vol frisse moed weer richting Arnhem. Als stukje extra service kregen we een mega rondleiding door Arnhem, vind ik toch aardig. Zo zie je nog eens wat van de stad.
Voor het optreden draaide er een dj. Wen en ik hebben besloten: die willen wij ook als wij een feestje geven. Hij draaide echt superlekkere nummers!

Zo rond kwart over acht was het dan ein-de-lijk zo ver. Guido's Orchestra kwam op, langzaam kwam de band van Anouk op en niet zo heel erg veel later kwam ze zelf op. Ze begon met The rules. Het klonk al meteen supergoed. Af en toe had het gewoon bij iets surrealistisch, zó goed. Het geluid was top, het orkest gaf de nummers van Anouk écht meerwaarde, de beelden op de schermen waren fantastisch, Anouk stond te stralen en heerlijk zichzelf te zijn.

Er werden veel nummers van Sad sing-a-long songs gezongen. Maar het zijn ook allemaal nummers die perfect zijn om met orkest te spelen. Maar ook de andere nummers die ze speelden, waren fijn en heerlijk om mee te bleren. We hebben mogen mee zingen met o.a. Down and dirty, Killerbee, For bitter or worse, Woman, Girl, Michel, If I go, Lost, One word,

Trijntje Oosterhuis deed nog even een duetje. Samen zongen ze Nothing at all. Dat was het moment waarvan Wen zei: "Giet, zeg het maar eerlijk." Tja.. van mij had Trijntje niet perse gehoeven, maar ik vond hun duet écht zo supermooi en ook Knocked out klonk ook waanzinnig.

Nu zaten wij dus écht op een topplek. Wij hadden op een gegeven moment 112Gelredome live voor onze neus. Binnen een paar minuten een aantal flauwvallers. We konden het mooi aanschouwen. We moesten onszelf ook weer even terug naar het podium roepen. "O ja, Anouk staat te spelen, dáár kwamen we voor."...';-)

Ja... en toen was daar ineens Nobody's wife en was het afgelopen. Anouk zat tijdens het optreden heerlijk op haar praatstoel en vertelde dat de ergste opmerking nog wel was dat het "wel een beetje kort was" Wij snappen het wel, hoor. De avond vloog ook voorbij!!
Wel een topavond die voorbij vloog. Zoals gezegd: echt álles klopte!! Zo blij dat ik tijdens de verkoop heb gedacht: ik wil daar heen,zie tegen die tijd wel wie er mee wil!! Had deze avond voor geen goud willen missen. Wat een topwijf is het toch!

En ineens ging het van *boem*

We hebben allemaal onze mond vol over eerlijkheid. Maar in hoeverre willen we nou daadwerkelijk dat mensen echt eerlijk tegen ons zijn. De laatste tijd merk ik vooral dat eerlijkheid nou niet echt gewaardeerd wordt.

En misschien ligt dat wel aan mijzelf. Ik doe altijd mijn best om zo aardig, zo lief mogelijk te zijn. Ook tegen mensen die nooit op mij hebben zitten wachten, deed ik altijd mijn best om aardig te zijn. Terwijl zij hun best deden om mij te laten voelen dat ik in hun wereldje niet al te gewenst was.

Je kunt niet van hen verwachten dat ze mijn goede eigenschappen zullen belichten. Nee, in tegendeel....

Na heel veel gepikt en geslikt te hebben, na ooit nog eens een ultinatum te hebben gesteld en daarbij dan nog weer degene te zijn geweest,die water bij de wijn deed, omdat ik niet van gedoe hou. Omdat ik dan weer de lieve vrede wilde bewaren en dus gingen er weer wat druppeltjes in mijn emmertje.

Gister bleek ik dus niet teleur te stellen: Ik zei wat meerdere mensen dachten en wat anderen niet wilden horen. Als er over jou meer negatieve dingen worden verteld dan positieve. Als mensen verhalen filteren in hun eigen voordeel en nóóit vertellen wat hun eigen aandeel in een situatie is geweest: Ja... dan stelde ik gister dus inderdaad niet teleur. Zie maar: het is gewoon een kleine heks.

En het meest jammer is dan nog dat als mensen verder kijken dan hun neus lang is, dat men wel weet dat ik geen onzin verkocht, dat ik nog aan hun kant heb gestaan.

Hoeveel eerlijkheid wil een mens daadwerkelijk? Ik hoef het antwoord niet te weten, ik hoef geen 'sorry' van mensen die dat woord toch nooit gebruiken. Ik wil geen, ook al is het een ietsiepietsie, gelijk van mensen bij wie alles toch altijd aan iets of iemand anders liggen.
Ik kan alleen maar hopen dat mensen naar zichzelf toe eens wat eerlijker zouden zijn en dat men zich beseft dat er aan een verhaal meerdere kanten zitten, dat iets niet zwart of wit is, maar dat er ook zoiets als grijs is.