Gister begon de dag al goed. Een stresskipje dat haar kaart dacht kwijt te zijn, al op Marktplaats keek voor een ander kaartje en na twee smsjes mijnerzijds nog niet door had dat haar kaart gewoon hier lag. Vervolgens was ik drie minuten voor vertrek mijn portemonnee kwijt (zo niet grappig) Een leuke aanvaring met de conducteur ( gewoon je meest onschuldige kop opzetten "ja maar...." of doen alsof je autistisch bent!) en dan zwijg ik nog maar even van die aanslag met een koffer ( nee, ik dee nie schrikken!) Wonder boven wonder wisten we het hotel te bereiken ( tip: probeer eens een TomTom in een tram!) Hotel was ook leuk. We werden in de kelder gedumpt..;) Renate ging zappen, nou ja.. poging tot... Afstandsbediening werkte niet. Bleken geen batterijen in te zitten. Ging ze maar via de zijkant van de tv zappen. Nu blijkt dus wel dat het van belang is welke kant je opzapt, we wilden TMF kijken. Maar ja... Allerlei Playboychannels waren makkelijker te vinden dan TMF.
En daar lagen we dan lekker lam op bed te hangen. "Eigenlijk moeten we nu wel wat gaan doen, he," zei ik rond vier uur. " Nou, ik dacht: als jij niets zegt, zeg ik ook niets." Kortom: we hadden het daar best naar ons zin. Toch maar langzaam aan omgekleed en richting Leidseplein gegaan ( we konden kruipen!! Woehoe!!) Lekker wat gedronken en gegeten. Chantal en Debbie kwamen erbij. Chantal was de avond ervoor in Tivoli geweest, dus we kregen vast een sfeerverslag. Kallum an richting Paradiso gelopen, waar dus werkelijk nog helemaal zo goed als niets te doen was. Er waren jaren dat het om kwart over zes toch al wel enigszins gezellig was, maar nee... Wij hebben meteen het aantal personen voor de deur verviervoudigd. Heel langzaamaan kwam er meer mensen. Goede gesprekken voor de deur gehad. Strijdplannen besproken, jaahaa, dat was wel nodig, hoor!! Haha.. Ondertussen nog even een schets van de ideale man proberen te maken ( 's ochtendsvroeg hartvormige broodjes met vlokken klaarmaken staat hoog op de eisenlijst! Hahaha)
Om iets over zeven gingen de deuren open en daar ging het strijdplan! Ik moet zeggen: we deden het goed!! Ik ben trots op Team Paparazzi! Goed gedaan, hoor. Jassen opgehangen, drankjes gehaald en het feest was toch al bijna compleet.
Om half acht begon het voorprogramma. Nu had ik al gelezen dat dat Christiaan Hof was en dankzij onze lieve Hellie kon ik daar dus eigenlijk voordat ie begon al niet naar kijken. Gelukkig had ik Hellies' oplettende observatievermogen doorgespeeld. Ja, dat is Giet, als zij ergens last van heeft, zal de rest van de wereld dat ook hebben. Maar gelukkig.. hij pakte een gitaar en het ging helemaal goed ( nou ja, bijna...;)) En om eerlijk te zijn: voor het eerst sinds jaren vond ik het voorprogramma écht heel goed( ik heb ook heel hard zitten denken wat ik het één na beste voorprogramma vond, maar ben er nog niet uit, help eens!). Leuke liedjes, zat een 'lekker in je hoofd hang'liedje bij. Van mij mag die jongen gerust doorbreken, is goed voor de NL popmuziek!
Ja, en toen was ie klaar en was het ombouwtijd. Ik kan daar optimaal van genieten, he... hihi. Renate kwam terug met drankjes en met een verhaal waarvan ik dacht: 'Ooh?' Ze had dus even leuk met iemand staan kletsen en daarbij gezegd dat ze van mij op onze plek moesten staan. Nou!! Helemaal niet waar dus!! Maar ja... blijkbaar was de reactie wel geweest dat dit niet verbazend was ( Pardon?!! Ik noem verder ook geen namen, maar het zou zo maar eens om de geluidtechnicimeneer kunnen gaan, zou kunnen he, ik beweer niet dat het zo is, straks krijg ik wéér een reputatie!!)
En ineens gingen de lichten uit en kwamen de mannen van Van Dik Hout op. Ze begonnen met 'Zand' en dat is goed. Dat is namelijk een verschrikkelijk lekker liedje! Knalt er meteen goed in!! En nu kunnen we zeggen wat we willen, maar de setlist was toch behoorlijk aangepast, hoor!!! ( was zelfs anders dan de avond ervoor in Tivoli, nou, dat is helemaal goed!) Ken de setlist niet uit mijn hoofd ( had teveel andere dingen om te onthouden!) maar de volgende nummers kwamen voorbij: Laatste toevlucht/ aanvlucht/ gevlucht/ invlucht/ uitvlucht/ toevluchtsoord ( zo, dat is een f*cking lange titel voor een mooi liedje, dit keer met de gehele band) Ik verontschuldig me niet (Ook met hele band) en nog een nieuw liedje, geen idee zal ook wel heel anders heten, maar ik noem het nu gewoon even In onze naam (misschien ook wel namen, maar pin me er niet op vast) Overal geweest ( thank you, thank you, thank you! Mooier kunnen liedjes haast niet zijn) Pijn, Alles of niets, Stil in mij, Zij maakt het verschil, Mijn houten hart, Meer dan een ander ( ook met hele band. Lekkerrrr) Half zeven, Dromendief, Stap voor stap, Tot jij mijn liefde voelt, Mijn held zijn, Zoet en zacht (beginnend met Sandro op electrische gitaar en later komt de rest erbij, erg mooi) en ja... een heerlijk blokje met oude nummers: Baksteen en water, Roze bloemen (Eigenlijk te lang niet gehoord, maar live toch wel een errug lekker nummer!!) , Dichterbij, Laarzen aan mijn voeten. Dit alles was verdeeld over een 'gewone'set en twee toegiften, waarbij de laatste dus écht alleen maar oudjes waren. Giet, vergeet je niet een nummer? Nee, want verrassend genoeg speelden ze Stap in het licht niet.
Bij de laatste toegift was er iemand die dacht: "zal eens even terug paparazzi-en" en besloot Ben Renates'camera maar even te gebruiken. De rest van de mannen maar wachten tot ze gezamenlijk konden buigen, tja.. prioriteiten he. Eerst een goede foto maken..;)
Nog even een drankje gedaan en zo rond twaalf uur waren we in het hotel. Daar viel ik in een heel diepe slaap en droomde echt de meestvreemde dingen: Ik vierde een jubileum 'mijn eenjarig crewtofheidjubileum' ( dat verzint toch niemand) was overigens wel een heel gezellig feestje, over petjes die op 40graden worden gewassen ( misschien was het een onderbewuste tip aan mezelf), over mensen die ontzettend door de stront mogen zakken ( zou ik noooooit zeggen!) er was een zoektocht naar Peter die geen Peter was, glazen SevenUp vielen zomaar op de grond ( da's echt zonde) er wordt tegen enthousiaste muzikantjes gezegd: "Ja, sorry, maar eigenlijk vond ik het pokkeherrie"(dat doe je toch niet in het echte leven??!!)ik zou het bandje wel een kans geven, door er een keer te gaan kijken, er werden mensen gefeliciteerd die al drie maanden geleden jarig waren ( Hoe bizar, wie doet dat nou?) Persoonlijk werd ik nog met een groot schrijver vergeleken, ja... dat snap ikzelf dan wel weer..;) Om vervolgens Joep iets te horen zeggen, waarvan ik dacht: "Nou, dat had Prins Valentijn in 'Alles is liefde' dus zomaar ook kunnen zeggen!!" Zelfs in mijn droom stond ik daar perplex van. Ook in mijn droom ben ik typisch een vrouw: 'Nee, nu ga ik echt weg.' Maar ik werd tegen gehouden daar maffe fotosessies. "Ja, dat is waar, jij staat altijd wel een beetje gek op foto's." "Nee, jij bent lekker normaal!" ( zo jammer dat het een droom was, want als je die plaatjes zou zien...Woehahaha) Beetje jammer van mezelf dat ik in mijn droom al wel 'Dag' had gezegd, maar uiteindelijk geen 'Goede jaarwisseling' ( dus hierbij alsnog..;)) O... en mijn droom eindigde wel zó maf. Ik besloot: Ik richt een fanclub voor mijn nieuwverworven beste vriend op, zoek alleen nog een goede naam...
U snapt: ik werd errug raar wakker. "Renaat, wat ik nu toch droomde.. Het thema van mijn droom was: Verder ben ik wel normaal hoor!" Nou, we hebben maar een goede bak koffie genomen bij het ontbijt, had ik na zo'n nacht wel verdiend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten