Ondertussen ff contact met Dennis gehad. Eenmaal op het terrein ook een berichtje gedaan dat wij inmiddels ook aanwezig waren. Terwijl Hellie en ik toch een belangrijke taak op ons nemen,zie ik op mijn foon: "Achter je." Dus ik kijk Hellie nog ff aan. "Achter je?" Voorzichtig draaide ik me om en daar stonden Dennis en Sander, zij lachen. Tsss... ;-)
Met ons vieren een tof plekkie gezocht om van Cover at Sea te kunnen genieten. De mannen knalden er meteen vet in met Rain down on me. Hoe de rest van het weekend ook zou verlopen: hiermee was voor mij het hele weekend al geslaagd. Dat ze onder andere: Kids in America ( met Stevie Ann) Calm after the storm ( JB Meijers en Stevie Ann) Final Countdown ( er moest een genant moment in en Norman mocht zingen) Message in a bottle ( niet doorvertellen: de Ekotownversie heeft toch mijn voorkeur, hoewel ik de overgang van Bas alleen op gitaar naar Norman met volledige bezetting erg te gek vond) This is what it feels like, Killing in the name of ( Joshua van Chef'Special) Feel ( met Christon van Rigby) en Hey Brother speelden, maakte deze Cover at Sea wel tot een heel erg te gekke editie.
Daarna naar het Umojapodium gelopen waar Niels Geusebroek optrad. Iemand liep daar lichtelijk te hooligan-en... ;-) Diezelfde iemand werd ook op een gegeven moment ontzettend afgeleid door iets ( wedden dat er mensen zijn die nu roepen: "Giet,we waren het beeld net kwijt, bedankt he" )
Beetje van Caro Emerald meegepakt, lekker op de dijk zittend.
v
Er was een nieuw podium bijgekomen, op het strand werd nu ook gespeeld. Bij Chef'Special gekeken, erg te gek. De mannen kregen een gouden plaat uitgereikt voor In your arms.
Doorgelopen naar The Opposites. Wederom zetten zij een geweldige show neer. Wat een te gekke gasten zijn dat!
We zijn daarna even lekker bij de DeltaLounge gaan zitten, Nielson op de achtergrond en voor ons dansende mensen in de silent disco.
Beetje Bastille meegepakt. Chef'Special op het Umoja podium bekeken,volle bak daar, niet heel grappig.
De Dijk zou de vrijdag afsluiten. Lekker zittend op de dijk daar naar gekeken. De Dijk was ook weer fantastisch, die mannen hadden er overduidelijk zin in, lekker aan het ouwehoeren. Even een liedje voor Dennis verpest. "Ik doe nu de foute versie!"
Hellie en ik hebben nog even wat gegeten, want hee.. je moet goed eten en toen zijn we richting camping gegaan, waar het nog een vrij bijzondere nacht zou worden.
Zaterdag hebben we het rustig aangedaan, lekker ontbeten op het strand, hard-knock life he?
Rond half twee waren we bij het terrein en normaal missen wij dus toffe dingen,maar bij de silent disco zag ik ineens een bekende kop. Hellie snel koptelefoons halen en zo konden wij genieten van Paskal, die vrij gevarieerde nummers speelde.
Nog even een beetje Direct op de dijk meegepakt. Daarna was Hellie zo lief om mee te gaan kijken bij de 3J's, totaal niet haar ding, maar ze stond er wel met mij!! De loempiaatjes maakten veel goed... ;-)
Bijna aan het einde van hun optreden hebben we een mooi plekkie op de dijk gezocht en zijn klaar gaan zitten voor Passenger. Dan staat daar zo'n man met alleen maar een gitaar een Brouwersdam vol mensen stil te krijgen.
Aangezien we een mooi plekkie hadden, zijn we daar mooi blijven zitten. Beetje eten tussendoor halen, vervolgens de ander wat te drinken. Alain Clark trad op, laten we zeggen: Hellie wist het publiek daar te verbazen, om dezelfde reden waarmee we ooit al eens mensen verbaasden tijdens Rowwen Heze.
Ilse de Lange kwam daarna op het grote podium... Ze speelde lekker veel oude nummers, erg fijn en daarnaast ook best veel van het Common Linnets album. Ook niet iets waar ik problemen mee had. "Natúúúúúrlijk speel ik hem." En omdat Ilse met Blof een nummer doet, kwam Paskal nu Calm after the storm mee zingen. Heerlijk!!
Daarna was het tijd om van de dijk af te komen. We hebben weinig optredens die al staand willen zien, maar bij Blof konden we ook dit jaar niet op de dijk blijven staan. Dus hoppa.. de menigte in.
En ja.. wat kan ik over het optreden van Blof zeggen, behalve dat het errug goed was. Mooie set, nieuwe nummers klonken te gek. De lichtshow was top.Paskal was heerlijk op dreef, haha. Ilse kwam nog even terug het podium op. Kippenvelmomenten genoeg.
Het grootste kippenvelmoment was het einde van de show. Ze sloten af met Iedereen is van de wereld. Ze hadden dit eigenlijk met The Lau willen doen, maar om alle begrijpelijke redenen was hij er niet. Nu kwam Jacqueline Govaert mee zingen. Impressive!
Nog even op het terrein rondgelopen. Daarna naar de camping gegaan. 's Nachts weer een rare nacht gehad. Het is vrij bijzonder om te worden wakker gemaakt van fel licht en keihard Mannenharten te horen. Ik zat echt recht op en dacht dat Blof en Nielson live naast onze tent stonden te spelen. Pfff...
Zondagmorgen nog even lekker in Renesse ontbeten en toen was het helaas tijd om Zeeland weer te verlaten.
