Oudejaarscdpresentatieoptreden

Wat zou december zijn zonder eindejaarsoptreden?
Gister stapte ik in de trein richting Amsterdam, daar trof ik Renate, Vincent en Hanneke. Vrij logisch, aangezien we al vanaf Apeldoorn in dezelfde trein zaten. Maar het leek wel alsof iedereen naar Amsterdam wilde.
Eerst  even onze spullen naar het hotel gebracht, daarna lekker een broodje gegeten, wat door de stad gezworven, Mar opgewacht, o nee... zij ons...;-) Omkleedsessies gehouden en lekker gegeten. En vraag me niet hoe ik het doe, maar ik beland soms in situaties die ikzelf ook niet helemaal lijk te snappen. Laten we zeggen: Horecamensen en ik... echt een gouden combinatie.

Na het eten zijn we richting Paradiso gelopen. Daar zagen we al heel veel lieve mensjes. Het was gezellig, het was lachwekkend, ik hou van die lieve mensjes! Om zeven uur ging de deur open.
Het voorprogramma begon rond half acht. Voorprogramma's blijven altijd een gevalletje: spannend. Dit jaar mocht Lucas Hamming de zaal opwarmen. De kijkers van De beste singer/ songwriter kenden hem al wel enigszins. En okee... sommige van ons kenden hem nog van Eééééva...;-) Op het einde van het optreden kwam Stijn van Rijsbergen hem nog even begeleiden. Ik vond het dit jaar best een lekker voorprogramma!

Ja... en dan begint het echte aftellen, dat duurt áltijd te lang he?Gelukkig kwam Paulien nog even voorbij en die had gewoon een verrassing voor mij meegenomen. Ik kan het zeer waarderen wanneer mensen mijn oproep via Twitter zeer serieus nemen! Maar heel langzaam, écht heel langzaam doofden de lichten en kwamen de mannen van Van Dik Hout op. De eerste tonen van We gaan voor dit moment klonken. Ik had hem best snel geSpotified ( ook dit is een werkwoord, net als gevindikleukt..;-)) Maar ik weet gewoon niet wat het is, als ik de begintonen hoor, denk ik: "Hee, die ken ik, maar wie is het ook alweer?" Zegt meer over mij dan over het nummer, hoor. Straks is het te laat en Lieg niet meer volgden. Ik kan er heel wijs wat over zeggen, maar... Ik heb de nieuwe nummers gewoon nog even niet. ( Ohoo... al bijna 20 uur die cd in huis hebben en dan nog niets kennen, nepfan! Nepfan! Nepfan!) "Ik heb liever dat je me haat dan dat je me spaart" is dan wel weer een zin die je meteen pakt en die blijft hangen.
Even een paar bekende nummers: Alles of niets, Stap voor stap,een prachtige versie van Mijn houten hart, een liedje die ze Daantje dit keer niet door de neus boorden Dichterbij. Nu hadden we het voor de deur over heel veel leuke momenten, o.a. een fanclubdag en Dichterbij doet mij heel erg denken aan de leukste fanclubdag ever!! Die van '98! Woehoe... Als we zo'n dag toch nog eens dunnetjes over zouden kunnen doen! Half zeven, die blijft live toch ook wel heel erg heerlijk.
Weer een nieuwe: Nu het licht weer schijnt op mij.
Toen kwam er me daar toch een blokje. Misschien moet dat voor sommige mensen toch worden aangekondigd als: "Dit mag als plasmoment gebruikt worden." Te beginnen met Weg uit Nederland, bracht me zomaar een klein beetje van mijn stuk, máár ging nog goed. Het werd een beetje verergerd door Iemand die me op komt halen en toen... *knak* De stilte valt zo hard... die kon ik gister dus even niet zo heel goed aan. Pfff... En daarna was het tijd voor één van de mooiste covers van dit jaar Formidable.
Stil in mij en een prachtige versie van Meer dan een ander. Ik vind de versie van Martin en Sandro samen écht heel erg prachtig, maar als al die mannen daar op het podium staan ontzettend hun best doen op Meer dan een ander dan hebben ze me helemaal. Zij maakt het verschil... That's were friends are for!!!
Daarna mochten we ons weer even uitleven: Laarzen aan mijn voeten. Tot jij mijn liefde voelt...

De mannen gingen af. Algauw kwam vanachter het gordijn Cees Geel op. Die man is toch ook briljant! Hij mocht de cd uitreiken. En natuurlijk konden de VDH-ers niet zomaar verdwijnen. Ze speelden Wrakhout, die was me nog wel bij gebleven van de theatertour. Pijn, die zal ook nooit gaan vervelen.
Mar en ik werden een soort van hooligans: "Dansliedje! Dansliedje! Dansliedje!" Ofwel: Wij werden tijdens de theatertour een soort van verliefd op Gun me wel je tranen. Alleen al dat enthousiasme en plezier waarmee het gespeeld werd. Ik ben ook écht zó benieuwd of het net zo heerlijk op cd klinkt. Kan soms zo jammer zijn dat je een nummer al hebt gehoord, voordat het op cd komt. ( ik ga zo uittesten of de versie net zo fijn is!) Maar de hooligans werden niet gehoord.
Nadat de mannen nog een keer weer waren afgegaan en teruggekomen, speelden ze Zoet en zacht... Baksteen en ze sloten af met Laat het los . Helaas kwam er toen weer een einde aan een erg te gek optreden. ( toch jammer van Gun me wel je tranen en waar was Overal geweest???? Hoe kan die nou van de setlist verdwijnen *shock*)

Nog lekker wat gedronken, wat gekletst, cdtje gekocht, nog meer gedronken, niet vertrokken voordat mijn doel bereikt was (lekker meer dan één keer...:-P en vanochtend deden we het nog lichtelijk over, haha) en toch weer lichtelijk overrompeld door deze of gene...

Volgend jaar maar gewoon nog een keer doen? Beloof ik dat ik het album even een paar keer heb geluisterd, zodat ik over die nummers ook een gefundeerde mening kan hebben...;-) Misschien besteed ik nog wel een logje aan die cd.

Nog even een mooi plaatje erbij. Eerlijk gejat van Mar, ik denk dat ze me dat op een dag wel zal vergeven...;-)

Puur Lofzang, de reprise

Op zijn verjaardag werd bekend gemaakt dat hij special guest zou zijn bij Puur Lofzang . Aangezien het niet mijn best bewaarde geheim is dat zélfs als ie de inhoud van een potje Pokon bezingt, ik nog met een zucht zal zeggen: "Oh, wat is ie goed, he? Wát een prach-ti-ge tekst." Dus ja.. door mijn hoofd spookte anderhalf maandlang de woorden: "... én Paul de Munnik." Overigens aangekondigd als:  aangename collegamuzikant. Mag ik deze nomineren voor: 'Understatement van het jaar.' Aangenaam?? Tssss...

De vraag is dan: Durf ik Hanneke te vragen of ze zin heeft in nog een avondje Puur Lofzangen? Onder het motto: 'Hee, als je de try out hebt gezien én de 'echte' voorstelling, dan kun je de reprise niet laten schieten, toch?' Nu was het ook wel héél dicht bij Hannekes' verjaardag en we vieren haar verjaardag graag met leuke uitjes. Met als hoogtepunt: gewoon vijf maanden na de tijd naar een optreden van VDH gaan.( "Maar Hanneke, het voorprogramma is zóóóóóóóóó goed die zijn eigenlijk het hoofdprogramma" Normaal ben ik van de lulligste details onthouden. Vraag me niets over het optreden van VDH, ja.. ongetwijfeld speelden ze Stil in mij, denk ik... Na het voorprogramma zijn mijn hersenen volledig gestopt met dingen opslaan)
Goed... Hanneke was bereid om zich op te offeren en een avondje mee te gaan. Dus ik knutseldefriebeldefröbelde een topbon in elkaar,waarmee ze recht had op een avondje Puur Lofzang. Ergens heb ik het vermoeden dat dat wel een cadeau was dat in goede aarde viel..;-)

Donderdagavond stapten wij dus de Avenue binnen. Stiekem toch best leuk om te horen "Lief dat jullie er weer zijn." *bloos* We kregen een lekker welkomstdrankje. Hanneke doneerde die van haar vrijwel meteen aan mij. Voor haar wat bij de bar gehaald, zodat we toch konden proosten op geweldige avond en alvast op haar verjaardag. Dan zit je lekker te kletsen, staat er ineens onverwacht een bekend gezicht naast je. Errug leuk!!!

Zo rond half negen kwam Ben samen met Yvonne Lemaire op. Zij speelden Op het strand. Om meteen daarna al zó'n prachtig duet te spelen: Speel met mij. Was hierna het optreden gestaakt, zou ik ook hebben gezegd: "Wat een fijne avond was dit." ( nou jaaaa... Misschien had ik toch even lichtelijk geprotesteerd) Guy Boers (drums) en Guido Vrouwe ( bas)  kwamen er bij en er volgde een klein Doe Maar blokje. Is dit alles, Liever dan lief en Tijd genoeg werden gespeeld. Vervolgens kwam Je weet voorbij en werd de set afgesloten met Het lijkt me mooi. Nou... het wás de bedoeling dat dat de afsluiter zou zijn,maar qua eten was het even nog niet helemaal zoals het moest zijn,dus werd Ergens overal nog gespeeld. Flexibele mensen daar op het podium...;-)

Onze oortjes waren al even verwend. Nu was het moment dat smaakpapillen ook ontzettend verwend gingen worden. We kregen gepekelde Schotse zalm met blini's van zoete aardappel, roomijs van mosterd, gepocheerd kwarteleitje met een vinaigrette van gebrande mosterd. Gemaakt door chef Pieter van Mijn Keuken. Jummie jummie!!

De tweede set werd met RPRM begonnen,gevolgd door Better man van Pearl Jam. Daarna kwam er een momentje waarvan ik dacht: "Nouhou.... dit zou een plasmoment kunnen worden." Ja, als je aan With or without you durft te komen... Yvonne vertelde over haar inspiratie/ passie voor dit nummer en... Ik ben niet weggelopen. Er werd een hele kleine, akoestische versie gespeeld. Yvonne zong het nummer, dus niet iemand die denkt dat ie Bono is (dáár gaat het vaak mis!) Na zó'n mooi nummer kwam er nog een héél erg fijn liedje, een nieuw BenK liedje: De woorden in mijn hoofd. Qua tekst zitten er mooie zinnen in en de melodie is écht super!! Ik denk dat dit best een kansmaker is om zo mijn persoonlijke BenK top 3 binnen te vliegen. Ik kan wel wennen aan zulke nummers ( en mijn radio weet daar vast de repeatknop te vinden!)
Ben kondigde zijn beste vriend aan...:-D Meneer de Munnik kwam op. Samen speelden ze Alles gaat voorbij ( ja, ook een avondje Puur Lofzang, maar op dát moment genoten we er gewoon nog even van...;-)) en Kom bij mij *slik!* Beide bekend van Acda en de Munnik.
Brown eyed girl van Van Morrisson kwam voorbij, daar word je toch vrolijk van! Al was het alleen omdat het gok blijft of de drummer wel of niet gaat aftellen..:-D En met twee BenK liedjes, De tijd en Laat me niet alleen, werd set twee afgesloten.

Het was aan chef Henri om onze smaakpapillen dit keer te verrassen.Er werd licht gepekelde Livar varkensfilet met bbq bombe van de wang met gepofte zwoerd, aardappel maanzaadcakeje, appel chutney, vanille mais creme en een rolletje spitskool geserveerd. Die bbq bombe... oh... die was lekker!!!!

Set drie werd begonnen met Old man, Tonight's the night en Cinnamon girl, allen van Neil Young. Maybe tomorrow van The Stereophonics. Guy mocht even een stukje vertellen over No excuses van Alice in Chains. Een mini Beatlesmomentje met The word en I'm looking through you. Helaas kwam toen het allerlaatste nummer...:-( Wel een lekker Doe Maar nummer: De laatste keer. Tijdens de laatste set deed Paul ook mee, lekker zo'n extra achtergrondstem!

Jullie vinden natuurlijk weer dat ik helemaal hieperdepiep positief ben. Dus ik zal eerlijk zijn en vertellen dat er toch een minpunt was. Op de kaart stond dat er een toetje kwam. Er stond niet één toetje op, maar twee! Oh!! Een taartje van wortel, limoen en kokos ( jullie denken dat de kokos de boosdoener is,he?) met mouse van dragon en sinaasappel, Napoleon bramen, kletskop van sinaasappel en amandel, witte chocoladeparel met knetterframbozengel ( oooooh,feestje!!)
Toetje twee: Cremeaux van chocolade, geparfumeerd met jasmijn gezouten karamel en een confit van rode peper met een gel van citrus.
Dus daar werd toetje 1 geserveerd, lekker!! " Deze was al lekker en dan komt er zo nog een toetje," zei het toetjesmonster, dat zó blij was dat ze ergens eens écht twee toetjes mocht. Ik zag de blik van Hanneke, die mij subtiel probeerde duidelijk te maken, dat de twee toetjes samen op één bord lagen. Na twee minuten moesten ik er toch aan geloven dat het echt zo was. Werkelijk waar: de teleurstelling droop van mijn gezicht! Gelukkig moest Hanneke daar écht heel erg hard om lachen. Ik ben blij dat mijn teleurstelling in ieder geval iemand op vrolijkt....

Nog heel even gezeten, drinken opgedronken en toen vertrokken we. Dan word je dus nog aangesproken met: "Ik zag je mee zingen." Je probeert dan nog je botoxbek op te zetten en verongelijkt te zeggen: "Niet waar!" Beste verdedingsmechanisme is dan: "Is jullie schuld!" Dus daar werd nog even een dealtje gesloten: de volgende keer worden er alleen maar stomme nummers gespeeld, sta ik ongeïnteresseerd met een nukkige blik en mijn armen demonstratief over elkaar toe te kijken. Omdat er wel sprake moet zijn van een beetje interactie zal ik af en toe: "Sleeeeeeeeeeeeeeecht, boe!!!" scanderen....:-)

Vrijdag nog lekker zo'n beetje de hele dag in Breda verbleven. Was echt supergezellig. Besloten dat Breda en Twente misschien maar iets dichterbij elkaar moeten gaan liggen en dat wij vinden dat er best een Puur Lofzang, reprise deel 2 tot en met 32 ofzo mag komen.

Ik snap dat als jullie dit vandaag nog lezen, dat het enigszins kort dag is om vanavond naar Geleen te reizen. ( Ben je er daar wel toe in staat: Ga!!) Over twee weken in Den Helder krijgen jullie ook nog twee kansen om te gaan. Het is zó'n ontzettend tof concept, je gáát genieten. Waarom zou je jezelf dat niet gunnen? De enige vorm van spijt die je achteraf kan krijgen, is dat je niet bent gegaan.

Back to Erica!

Eenmaal terug uit Heemskerk zei ik: "Broertje, zet in je agenda: 9 november Erica!" "Neh, dat hoef ik niet op te schrijven, dat onthou ik wel." O ja, hoor... dat soort dingen kan men wel onthouden...;-)
De koets van Wen reed om 21 uur voor. Tijd om richting Erica te vertrekken. Eenmaal daar echt übersportief gedaan. Als het maar regent, ben ik, die hardlopen écht stom vind, maar wel respect heeft voor mensen die ( mooi!!) hardlopen, echt bereid om keihard te rennen. Wen en broertje hadden die spirit minder, dus ik heb ze even netjes in het portiekje opgewacht, voordat we de kroeg in liepen.
Binnen was het dus al gezellig druk. Aangezien wij al aan het speculeren over van alles waren, kon er nog wel een rondje speculeren bij. Zou het een bedrijfsfeestje zijn? Zouden ze met zijn allen wachten op de discobus naar... Ja,waarheen konden wij dan ook niet zo heel erg snel verzinnen. Maar... Uiteindelijk werd duidelijk: Nico is 50 geworden! Woehoe voor Nico! Die nog een glansrol kreeg tijdens het optreden!
Bij gezellige drukte hoort gezellig kletsen, dus dat deden wij dan ook.

Op een gegeven moment betraden de mannen van Paperplane het podium. Ik heb werkelijk waar op zeer slinkse wijze de setlist van de eerste set te pakken gekregen. Daardoor ben ik in de gelegenheid om met jullie de setlistvreugde te delen, want neem van mij aan: Er kwamen zeer prettige nummers voorbij!
De set werd begonnen met Caroline, Down,down, Roll over lay down, Needles & pins. Om vervolgens een blokje te doen met liedjes waar je wel heel erg blij van wordt: Lido, I'm a believer en The oriëntal. Gevolgd door Jet airliner, Doe effe normaal, Personal Jesus, Reason for living, Baby makes her blue ( was één van de nieuwe nummers die we in Heemskerk hadden gehoord, maar was ik vergeten te melden, maar hee... Toen ik eenmaal aan loggen toe kwam, had ik ondertussen al heel veel beleefd. WÀT??!!!) Some kind of wonderful, Lazy Sunday Afternoons, Man, I feel like a woman en de set werd afgesloten met Skandal um Rosie

Pauzemomentje. Wederom ge-WÀT???!!! Je gaat echt denken dat wij rare dingen in kroegen vragen, maar dat valt op zich best mee. Dit keer valt er wel een positieve draai aan te geven, want in Erica "Ku'j ok wa normaal proat'n"...:-D Voelt als thuis.

Ook de setlist van de tweede set heb ik weten te scoopen. Met One way wind knalden ze er in. Hoppa! Daarna Knock on wood. Heerlijk nummer!! Softer ride, Alright, alright. En ja... daar kwam Bruno Mars weer aan. Ik weet nu de officiële titel,wij beraden ons nog op Bruno, haha... When I was your man, Opzij, opzij, opzij, Whatever you want, Everyone's a winner ( die was ik na Heemskerk ook vergeten te melden, sorry) I got a feeling, wij zijn dol op nummers waarbij er om het hardst ge-oehoe't mag worden, dus I got a feeling is een verdomd lekker nummer!! Gewoon vastspijkeren op de setlist is mijn persoonlijke mening. 500 miles, Rivers of Babylon, Hard days night. Jaaaa, toen kwam er één: Ook vastspijkeren op de setlist: Ik wil jou ( bler maar ongegeneerd: jaaaa, jouhou, voor mij alleen!!!) Zijn toch van die kleine verrassinkjes op een setlist. Dit is weer eens zo'n momentje waarvan ik roep: Geluk hoeft niet duur te zijn. Geluk staat zomaar ineens op een setlist van een geweldig bandje dat speelt in Erica, of nee... op Erica... En met Rock 'n Roll Damnation sloten ze de set af.
En die tweede set afsluiten was nogal een dingetje. Wen keek sneaky op de setlist. "Giet, nog twee nummers." "Dat moeten dan wel de singles zijn, want anders kunnen ze niet naar huis,hoor." Maar ja.. geen Zing, vecht, huil, bid en ook geen Wat zullen we drinken. Ik verkeerde bijna in een WÁT??!!situatie. Dus lief als ik ben -en ook lichtelijk teleurgesteld als ik was-  vroeg ik heel schattig: "Doen jullie geen toegift?" Ik kreeg een grote glimlach en een: "Giet, speciaal voor jou doen we een hele lange toegift."
Ja... de laatste optredens deden ze steeds twee sets, dus ik dacht dat ze dat gister ook deden. Nou.. niet dus. Hahaha...

Goede gesprekken gehad, lieve gesprekken ook. Sommige mensen ken je niet,maar door verhalen die anderen over ze vertellen, kun je toch een beetje fan van ze worden. Dat had ik gister. De spanning over de derde set werd opgebouwd, kwamen nog twee nieuwe nummers voorbij. Waarvan de ene echt een liedje van nu is en die ander een liedje wat één van de mannen al heel lang wilde spelen. Hmmm... Kom maar op met die derde set, waarvan ik dit keer een andere methode had om de setlist te bemachtigen. Ja, het is een keertje klaar, mensen!

Met Hey Jude begon set 3. Wat zullen we drinken, Wooly bully, Land van Maas & Waal, toen werd er een nummertje geschrapt. Er stond daar namelijk een zanger met een goede griep en Peter Koelewijn zou hem die avond niet worden. Leaving on a jetplane, Sex on fire ( houden in het repertoire!!) Amarillo ( waarom dacht ik dat ik die al vaker van ze gehoord had, nou niet dus.... blijkbaar) En ja... daar kwam de hit van nu en daar kun je ook echt alleen maar heel blij van worden en blijven: Year of summer!!! Bonnie, Zing,vecht, huil,bid, Sweet Caroline.
En tóen kwam de echte toegift. Zuipen met zijn allen, Roadhouse blues ( gaan er ineens kwartjes vallen, haha) en tijdens dit nummer werd zo'n beetje alles al gegeven, heel veel meer kon het niet worden. En toch... werd The opera er ook nog uitgeperst. Respect!! ( en nu een goede poging doen om een beetje uit te zieken!!!)

En dan bemachtig je op slinkse wijzen al die setlist krijg je er bij het afscheid nemen gewoon één in je handen gedrukt. Haha... Top!
Was weer een ouderwets avondje Erica. Was het geen wintertijd geweest, was het ongetwijfeld alweer licht aan het worden bij thuiskomst! En zo hoort het!!

Racoon in het theater

Het leven jaagt geen angst meer aan

Ik heb al zover moeten kruipen

Het laatste stuk zal ook wel gaan

Tot ik ga staan

 

 

Toen Feel like flying uit kwam, veroverden ze al een licht plekje in mijn hart. Met Blue days werd dat groter. Ik zag ze tijdens een bijzonder avondje uit. Ik in de bandzaal, mijn medepartygangers bij één of andere dj in een andere zaal ( kunnen wel zien wie er wel smaak had...;-)) In 2005 had Blof twee geweldige bands als voorprogramma. Stiekem hoopte ik dat ik die avond het andere bandje zou hebben,maar het werd Racoon. Ook zeker geen straf en eigenlijk veroverden ze toen dat laatste stukje. Another night is één van de twee soundtracks van de zomer van 2005.

Op de één of andere manier besloot ik vorig jaar tijdens hun theatertour: "Mwah.. we gaan eens niet." Geen idee waarom en tegen de tijd dat de tour begon, ging ik toch lichtelijk twijfelen: Had ik nou wel of geen kaarten? En waarom niet?? Ja... stiekem speet mij dat wel heel erg. Gelukkig kreeg ik dit seizoen een herkansing en die wilde ik zeker niet aan me voorbij laten gaan.

Van sommige mensen weet je dat je qua muziek veel overeenkomsten hebt, maar af en toe niet. Toch durfde ik het aan om Wen een berichtje te doen of ze mee wilde. Gelukkig heeft zij dan weer iemand die zegt: "Zet je erover heen en ga mee!" Dus zo troffen we elkaar gister rond half acht, waarbij ik al vrijwel meteen weer een heerlijke Gietactie had. Duizendmaal dank aan de merchandisemeneer! Bijkomen met een kopje koffie en op naar de zaal.

Ja... en in die zaal kregen we echt een geweldige show te zien en te horen. Heerlijke verhalen tussendoor. De mannen knalden er al meteen goed in met Run out. We hebben o.a. mogen genieten van Good and Ugly ( fijn!!!) Laugh about it, Mrs. Angel (wauw), Clean again (woehoe!) Brother, Rudest behaviour, Took a hit, Don't give up the fight ( en misschien zijn we daar juist wel mee begonnen....) 2014, Happy thoughts ( enorme glimlach) , Walk away.

In het tweede gedeelte speelden ze Love you more, dat ging dus nog heel goed. Racoon schakelt over op een Nederlands en hoppa.... Daar ging Giet. Waren maar acht tranen hoor, dus die schade valt enorm mee. Maar ja... vaak blijft het dan ook gaan. Maar nee... Ze gooiden No mercy erin. Hadden daar geweldige medley ingemaakt,te briljant. Daardoor viel mijn meeblerstukje wel weg. Dat is misschien maar goed ook: Ik weet niet of de mensen om me heen het hadden kunnen waarderen als ik daar even mee ging doen...;-)
En helaas ook aan deze show kwam een einde. Met Liverpool rain sloten ze een mooie avond.

Met Wen nog even gezellig wat nagedronken,tenminste.. dat was de bedoeling. Begon ook heel gezellig. Het fijne van sommige mensen is dat je gewoon even je lekkere ik mag zijn. Het nadeel: dan komt er ineens een bak shit uit en breek je volledig. Dus ik heb maar even besloten dat de vraag: "Hoe gaat het?" voorlopig maar even op de lijst met verboden vragen gaat.
Uiteindelijk zijn Wen en ik nog net niet de foyer uitgeveegd, had niet veel gescheeld...;-)


Symfonica in Rosso 2013

Vorige week woensdag vertrokken Wen en ik met enorm veel zin richting Arnhem. Gezellig aan het kletsen in de auto. Auto geparkeerd bij Burgers'Zoo en daar de pendelbus naar de Gelredome genomen. Terwijl we een beetje huizen aan het loeren waren,ging Wens'telefoon. Mark aan de lijn: Anouk werd afgelast. Whahaha... goede grap!! Al snel bleek het toch geen grap, begonnen mensen in de bus te mopperen en wij dachten: 'Okee. Wat gaan we nu doen?' Want ja.. je kunt mopperen, maar gaat het optreden daar dan ineens wel van door? Neuh... dus wij zijn weer in de auto gestapt en zijn echt superlekker uit eten gegaan. We hebben er een leuk avondje van gemaakt. Ja.. als het ene leuke uitje niet doorgaat dan gun je jezelf toch wat anders leuks.

Gister gingen we vol frisse moed weer richting Arnhem. Als stukje extra service kregen we een mega rondleiding door Arnhem, vind ik toch aardig. Zo zie je nog eens wat van de stad.
Voor het optreden draaide er een dj. Wen en ik hebben besloten: die willen wij ook als wij een feestje geven. Hij draaide echt superlekkere nummers!

Zo rond kwart over acht was het dan ein-de-lijk zo ver. Guido's Orchestra kwam op, langzaam kwam de band van Anouk op en niet zo heel erg veel later kwam ze zelf op. Ze begon met The rules. Het klonk al meteen supergoed. Af en toe had het gewoon bij iets surrealistisch, zó goed. Het geluid was top, het orkest gaf de nummers van Anouk écht meerwaarde, de beelden op de schermen waren fantastisch, Anouk stond te stralen en heerlijk zichzelf te zijn.

Er werden veel nummers van Sad sing-a-long songs gezongen. Maar het zijn ook allemaal nummers die perfect zijn om met orkest te spelen. Maar ook de andere nummers die ze speelden, waren fijn en heerlijk om mee te bleren. We hebben mogen mee zingen met o.a. Down and dirty, Killerbee, For bitter or worse, Woman, Girl, Michel, If I go, Lost, One word,

Trijntje Oosterhuis deed nog even een duetje. Samen zongen ze Nothing at all. Dat was het moment waarvan Wen zei: "Giet, zeg het maar eerlijk." Tja.. van mij had Trijntje niet perse gehoeven, maar ik vond hun duet écht zo supermooi en ook Knocked out klonk ook waanzinnig.

Nu zaten wij dus écht op een topplek. Wij hadden op een gegeven moment 112Gelredome live voor onze neus. Binnen een paar minuten een aantal flauwvallers. We konden het mooi aanschouwen. We moesten onszelf ook weer even terug naar het podium roepen. "O ja, Anouk staat te spelen, dáár kwamen we voor."...';-)

Ja... en toen was daar ineens Nobody's wife en was het afgelopen. Anouk zat tijdens het optreden heerlijk op haar praatstoel en vertelde dat de ergste opmerking nog wel was dat het "wel een beetje kort was" Wij snappen het wel, hoor. De avond vloog ook voorbij!!
Wel een topavond die voorbij vloog. Zoals gezegd: echt álles klopte!! Zo blij dat ik tijdens de verkoop heb gedacht: ik wil daar heen,zie tegen die tijd wel wie er mee wil!! Had deze avond voor geen goud willen missen. Wat een topwijf is het toch!

En ineens ging het van *boem*

We hebben allemaal onze mond vol over eerlijkheid. Maar in hoeverre willen we nou daadwerkelijk dat mensen echt eerlijk tegen ons zijn. De laatste tijd merk ik vooral dat eerlijkheid nou niet echt gewaardeerd wordt.

En misschien ligt dat wel aan mijzelf. Ik doe altijd mijn best om zo aardig, zo lief mogelijk te zijn. Ook tegen mensen die nooit op mij hebben zitten wachten, deed ik altijd mijn best om aardig te zijn. Terwijl zij hun best deden om mij te laten voelen dat ik in hun wereldje niet al te gewenst was.

Je kunt niet van hen verwachten dat ze mijn goede eigenschappen zullen belichten. Nee, in tegendeel....

Na heel veel gepikt en geslikt te hebben, na ooit nog eens een ultinatum te hebben gesteld en daarbij dan nog weer degene te zijn geweest,die water bij de wijn deed, omdat ik niet van gedoe hou. Omdat ik dan weer de lieve vrede wilde bewaren en dus gingen er weer wat druppeltjes in mijn emmertje.

Gister bleek ik dus niet teleur te stellen: Ik zei wat meerdere mensen dachten en wat anderen niet wilden horen. Als er over jou meer negatieve dingen worden verteld dan positieve. Als mensen verhalen filteren in hun eigen voordeel en nóóit vertellen wat hun eigen aandeel in een situatie is geweest: Ja... dan stelde ik gister dus inderdaad niet teleur. Zie maar: het is gewoon een kleine heks.

En het meest jammer is dan nog dat als mensen verder kijken dan hun neus lang is, dat men wel weet dat ik geen onzin verkocht, dat ik nog aan hun kant heb gestaan.

Hoeveel eerlijkheid wil een mens daadwerkelijk? Ik hoef het antwoord niet te weten, ik hoef geen 'sorry' van mensen die dat woord toch nooit gebruiken. Ik wil geen, ook al is het een ietsiepietsie, gelijk van mensen bij wie alles toch altijd aan iets of iemand anders liggen.
Ik kan alleen maar hopen dat mensen naar zichzelf toe eens wat eerlijker zouden zijn en dat men zich beseft dat er aan een verhaal meerdere kanten zitten, dat iets niet zwart of wit is, maar dat er ook zoiets als grijs is.

Wat een weekend!!

Wat doe je als je de ene dag een berichtje van Hanneke krijgt: "Giet, Ed Kowalczyk komt in het theater in Hengelo, 21 september. Ga je mee?" En de volgende dag komt Hellie met een berichtje: "Klupleden, 22 september Ed in Zwolle...."

Nou, dan rij je vrijdags met Wen naar Hengelo, gaat daar een lekker bakkie cappuccino drinken en wacht op Hanneke en Vincent, die vrij snel na onze bestelling binnen kwamen gelopen. Dus lekker met ons vieren een bakkie koffie gedaan, beetje zitten kletsen en rond tien voor acht de zaal ingelopen. Op zoek naar onze plekkies. Stiekem wisten we al waar we zaten: frontrow, mooi in het midden!! Ooooh... zó'n vervelende plek!

Op het podium was een intieme setting neergezet, kaarsjes erbij. Het wachten was nu nog op mister Kowalczyk. Wat na achten kwam hij met Chris, de bassist, op. Ze begonnen met All over you. Nou... dat was dus meteen een briljante opening. Om te vervolgen met: Let him come into the city, let him wear his lucky pants...;-) Ed had me toen al, hoor!! Hij speelde voornamelijk toch heel veel nummers van Live. Ons zul je niet horen klagen. Onze oortjes mochten genieten van o.a. I alone, Heaven, Dolphins' cry, Run to the water, Lightning crashes, Pain lies on the riverside, Selling the drama, Turn my head. Heel vervelend dus. Van zijn eerste album speelde hij: The great beyond en Grace. En natuurlijk speelde hij een aantal nummers van zijn nieuwste album: The One, Seven, Angel on a razor en All that I wanted.
Daarnaast deed hij nog een nummer van Bruce Springsteen, dat was ook wel heel erg tof!
Het eerste gedeelte van zijn show ging eigenlijk veel te snel voorbij. In eerste instantie dachten we: "O, dan is het nu vast pauze." Maar nee, dat was het niet.Ze kwamen weer op! Deden twee toegiften. Helaas kwam er met Dance with you een einde aan een veel te heerlijk optreden.

Ed zou na de tijd nog in de foyer komen. Dat konden we dus niet missen. Erg mooie foto's gemaakt. Met zijn vieren daarna nog even in Hengelo wat gedronken. Was écht supergezellig.

En zo reed ik gister richting Zwolle. Tinus en ik kwamen echt tegelijk aanrijden. Bij Hellie zat moeders al te wachten. Lekker gekletst, gewacht tot Hellie er was en richting restaurant gegaan. Daar nog lichtelijke paniek veroorzaakt, sorry....;-)

Om iets over negenen zag ik hetzelfde briljante optreden nog een keer. Heerlijk!!! Na het optreden wat gedronken en onze hobby uitgeoefend: Mooi loer'n. Daarna gingen we toch voor de missie: Op de foto met Ed. Vrijdag ging ik samen met  Wen op de foto. Nu moest er een foto alleen komen, is gelukt. Heb zowaar nog wat tegen hem gezegd. Stoere chick dat ik ben.

Zat er nog veel verschil tussen de twee shows? Mwah.. kleine dingetjes. Gister had ie het niet helemaal voor elkaar met het geluid. En zat gister meer richting box, dus hoorde die Chris nu ook beter, zong wat lager dan ik dacht. Waar in Hengelo eigenlijk de zaal bleef staan nadat Ed had gezegd dat dat mocht, ging men in Zwolle toch weer meer zitten. En Zwolle had het beter voor elkaar qua fotomoment.

Van sommige nummers ga ik nou eenmaal heel hard glimlachen...

There's a fire starting in my heart,
Reaching a fevered pitch and it's bringing me out the dark.
Finally, I can see you crystal clear,
Go ahead and sell me out and I'll lay your ship bare,
See how I'll leave with every piece of you,
Don't underestimate the things that I will do.

There's a fire starting in my heart,
Reaching a fever pitch and it's bring me out the dark.

The scars of your love remind me of us,
They keep me thinking that we almost had it all.
The scars of your love, they leave me breathless,
I can't help feeling,

We could have had it all,
(Your gonna wish you, never had met me)
Rolling in the deep,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep)
You had my heart inside your hand,
(You're gonna wish you never had met me)
And you played it to the beat.
(Tears are gonna fall, rolling in the deep)

Baby, I have no story to be told,
But I've heard one on you and I'm gonna make your head burn,
Think of me in the depths of your despair,
Making a home down there as mine sure won't be shared,

The scars of your love remind me of us,
(You're gonna wish you never had met me)
They keep me thinking that we almost had it all.
(Tears are gonna fall, rolling in the deep)
The scars of your love, they leave me breathless,
(You're gonna wish you never had met me)
I can't help feeling,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep)

We could have had it all,
(You're gonna wish you never had met me)
Rolling in the deep.
(Tears are gonna fall, rolling in the deep)
You had my heart inside your hand,
(You're gonna wish you never had met me)
And you played it to the beat.
(Tears are gonna fall, rolling in the deep)

Could have had it all,
Rolling in the deep,
You had my heart inside of your hands,
But you played it with a beating.

Throw your soul through every open door,
Count your blessings to find what you look for.
Turn my sorrow into treasured gold,
You'll pay me back in kind and reap just what you've sown.

(You're gonna wish you never had met me)
We could have had it all,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep)
We could have had it all.
(You're gonna wish you never had met me),
It all, it all, it all.
(Tears are gonna fall, rolling in the deep)

We could have had it all,
(You're gonna wish you never had met me)
Rolling in the deep.
(Tears are gonna fall, rolling in the deep
You had my heart inside of your hand,
(You're gonna wish you never had met me)
And you played it to the beat.
(Tears are gonna fall, rolling in the deep)

Could have had it all,
(You're gonna wish you never had met me)
Rolling in the deep.
(Tears are gonna fall, rolling in the deep)
You had my heart inside of your hands,
(You're gonna wish you never had met me

But you played it,
You played it,
You played it,
You played it to the beat.

Laten we eens gek doen!

Een tijdje geleden zaten we gezellig op het terras, toen Wen meldde dat ze komende week vakantie heeft. Daarna vertelde ze nog even hoeveel overuren ze nog heeft staan. Dus vrij subtiel meldde ik: "O, maar dan kun je ook wel een dagje eerder vakantie nemen, dan gaan we naar Heemskerk!!" Want ja... ik zit ook nog midden in mijn vakantie en in je vakantie hoor je leuke dingen te doen. Niet veel later kreeg ik een berichtje dat het feest door kon gaan.

Dus zo ging de grijze toet afgelopen vrijdag richting Heemskerk. Toet gewoon maar ergens geparkeerd en op het geluid afgegaan. De tent werd alsnel gevonden. Wen en ik werden al vrij wel meteen verrast door iemand. Dat vind ik echt oprecht leuk!!! Stiekem had ik het met mijn voorspellende gave wel kunnen weten natuurlijk. Duhuh!! Heb ik zelfs nog gelogd. En na een goede overdenking kan ik constateren: Desbetreffend persoontje wint! ( later die middag zou ik daar nog een vrij goede redenatie bij hebben!)
In de tent speelde op dat moment nog The Relic Erg fijne liedjes kwamen voorbij. We waren heel even weer 16 en stonden in de bandzaal van de discotheek, The Cranberries, Alanis, dat repertoire dus. Kun je op zich nooit genoeg horen, is mijn bescheiden mening.

Na hun optreden kwam er een kleine podiumombouw en wat later betraden de mannen van Paperplane het podium. Ze knalden er in met Wat zullen we drinken en toeval of niet: terwijl ik dit dus typ, krijg ik te horen: "Vannacht was Paperplane op de radio met Wat zullen we drinken. " Is dat nou grapsig of niet? Helemaal als je weet hoe trots dit verteld wordt en dat men er de blits mee maakte in de kroeg!
Nu ben ik dus een beetje slecht, want ik weet niet echt heel erg goed meer wat ze nou in de eerste set speelden, dus geen complete setlist dit keer. Ik weet dus nog wel: Boooooonnie, Booooohoooonnie, Bonnie kom je buiten spelen. O ja, Opzij, opzij, opzij herinner ik me nog en een nieuw nummertje. Eentje waarvan ik best gerust zonder lomp te zijn kan zeggen: Mijn bek viel open!! Nee, maar heus!! Bruno Mars!! Ik zit niet zo in het Bruno Mars repertoire ( Mar, kun je dit even aan Mart doorgeven,is ie vast trots op me...;-)) Maar dat nummer van: I should have bought you flowers.... ( dat zingt ie toch???? ) Armpjes in de lucht, aanstekers in de lucht. Stukje pure romantiek in die warme feesttent.
Omdat het zo warm was, zijn we tegen het einde van de eerste set naar buiten gegaan. Op dat moment begonnen ze met The Oriëntal Express. Fijn nummer!

Wij vonden het vrij goed plan om even wat te drinken. Zagen we daar een loempiaboer staan. Oh!! Soms kun je zo blij worden van kleine dingen. Nu was het wel enigszins een soort van etenstijd en een voorgerecht hoort. Wat is dan een beter voorgerecht dat loempia's!! Jummie.

Even lekker erbij gaan zitten. Nou... wat we toen beleefden... Er komt daar dus een megaenthousiaste meid aan. Kijkt ons aan alsof ze ons kent en gaat tussen ons in zitten. Lekker aan het kletsen, écht supergezellig! Het was echt een prachtmens! Van die types waar de wereld er meer van zou moeten bezitten, écht, dat soort types fleurt de wereld op. Loopt ze even later weg, zegt Wen: "Ken jij haar?" "Nee, jij?" Te grappig!!
Bij de tent zag ik Ivo staan. Ik zou mezelf niet heel aardig vinden als ik geen 'hoi' zou hebben gezegd. Dus dat ging ik maar doen. Gezellig staan kletsen. Kwam er weer een regenbuitje voorbij, dus maar in de tent gestaan. Beetje aan de zijkant van het podium. Was op dat moment nog echt een heel erg leuk plekje haha...
Wat later kwamen de mannen op voor de tweede set. Ik heb gezwaaid, lekker old skool...;-) Dikke skik gehad. Sfeer in de tent werd beter en beter. Kortom: topfeest!!!
Na Paperplane zou er nog een band spelen en langzaam aan werden daar al voorbereidingen voor getroffen. Werd er een hekje verplaatst en ineens stonden we een soort van backstage ideeachtig... Vrij bizarre belevenis.
Tweede set was ook een erg fijne. Met nog een nieuw nummer. Wij horen dus een gitaarrifje, denken allebei: 'Neh!' Wen moet enigszins lachen,want die hoorde alweer andere teksten. Het wordt wat homp bij ingegooid, dus we houden onze: 'Neh' gedachte en toen begon Arne te zingen en riepen wij:'" Jaaaaaaaaa" Kortom: Kings of Leon mogen ze er zeker weten inhouden!!! We like!! We like a lot!!

Na het optreden was het tijd om door te reizen naar ons hotel. Vorige week tijdens mijn vakantie ( nee, niet over gelogd, maar kort gezegd: we hebben gegeten, geslapen, gedronken, op het strand gelegen, in een strandpaviljoen gezeten, weinig gedaan) zijn we even bij Rav wezen koffie drinken. Ja... waren toch in de buurt en voor de afgelopen dagen waren de voorspellingen natuurlijk prachtig en aangezien ik nog vakantie had, kreeg ik de uitnodiging om langs te komen. Dus toen bedacht ik me: "Vrijdag zit ik toch in Heemskerk...."
Een paar dagen een lichtelijke knoop in mijn maag gehad, die werd door Wen door gehakt: "Giet, we moeten toch eten." Met zulke argumenten heb je me al bijna...;-)
Rond kwart over acht waren we bij Rav. Spullen gedropt en zo achterlijk lekker gegeten. Eigenlijk helemaal niet zo heel leuk. Met als hoogtepunt van de maaltijd, het toetje: Baileys creme brullee... Oj...
Met Rav afgesproken dat we elkaar in de kroeg zouden zien. Echt een superavondje gehad. Zó gelachen en conclusies getrokken die menigeen nog zou kunnen verbazen.

Zaterdagmorgen lag de gastheer nog ergens diep in trance te zijn,terwijl wij ons aankleden en lekker ontbeten hebben in mijn meestfavoriete strandpaviljoen ( ook niet heel handig) Bij terugkomst ontwaakte Rav zo half. Nog even een bak koffie met hem gedronken en toen maar weer eens richting huis gegaan. En... Ik heb dus gister de hele dag als een soort van kerstbal rond gelopen, best ernstig. Zo'n vieze glimlach rond mijn lippen en terwijl ik dit allemaal typ, moet ik weer enorm smilen. Ik kan dus wel stellen: ik heb dit weekend vrij goede keuzes gemaakt!

Topweekendje gehad!! Snel maar weer eens doen.... *straal*

Zwarte Cross 2013

Na een jaartje afwezigheid was het dit jaar toch weer tijd om naar de Zwarte Cross te gaan. Vrijdag was ik zo rond half tien bij de ingang en niet heel erg veel later kwam mijn ZCfamilie er ook aan. Eerst door de controle en toen het campingterrein op. Na even goed gezocht te hebben, vonden we dan toch een mooi plekkie. De tenten opgezet, munten gekocht en omdat we een jarige onder ons hadden eerst lekker wat gedronken met een dikke,vette donut! Langzaam betrok de lucht. Hellie en ik gingen in ons tentje schuilen, Marianne en Willem in die van hen. Mooie regenbui ging er over heen.

Zo rond half twee zijn we het festivalterrein opgelopen. Klein beetje van Miss Montreal mee gepikt en door gelopen naar het crossterrein. Daar zou de Naked Run voor Amnesty International plaatsvinden. Nog even een paar races bekeken, niet te lang, want we wilden graag The Kik zien spelen. Door de warmte was het niet zo heel erg druk in de tent, dus we konden een mooi plekkie vooraan vinden. Marianne stond op een gegeven moment helemaal tegen het hek, die hard, haha... Hun optreden was weer geniaal. Wat een briljant bandje!!
Eigenlijk hebben we daarna wat lopen lummelen, even weer richting tent gegaan, keertje eten ( nee, we zijn niet met pannenkoeken begonnen...;-) Daarmee eindigen we graag onze dagen!)
We wilden Kensington graag zien, wegens lichtelijke vergissingen hebben we alleen de laatste drie nummers gezien. We hadden lol en de laatste drie nummers klonken wel vet, dus och... Weer wat rondgekeken.
Het optreden van Normaal half meegepikt en Fragment in de Megatent maakte de dag voor ons wel af. O.. en nog een stukje film meegepikt.Was wel een bijzondere tekenfilm. Mooi gemaakt!

Zaterdagochtend rustig aan gedaan.Weer rond twaalf uur, half één een bui, niet een kleintje, neuh... Aangezien we lekker in de tent zaten, was het niet zo heel problematisch. Er stonden ook nog niet zoveel bands geprogrammeerd die we écht graag wilden zien, dus die 'kallum an' modus was een hele goede. Hellie en ik waren op een gegeven moment Willem en Marianne kwijt. Wij dachten echt dat die zo zonder ons het terrein op waren gegaan.Best hilarisch allemaal. Hellie en ik zijn maar naar de cross gegaan. Daar hebben we ons prima vermaakt. Er kwamen de geweldigste constructies voorbij. We overwegen nu ook een carriere in de motorsport.
Rond een uur of zes kwamen we Wen tegen. Communicatie op de ZC ging nogal moeizaam. Bereik was niet helemaal super. Maar hee... ze vond ons. Erg gezellig. Stukje van de Bruce Springsteen undercover gekeken. Klonk erg fijn!!
Go back to the zoo was er wel één die we graag wilden zien. Echt een superplek gevonden om te genieten. Kwamen ze op en dat je dan denkt: hee... ken ik jou niet van een andere band? Ja... Guido van King Jack speelde met ze mee. Konden Wen en ik toch nog even terug naar Dieksiepop hihi...
Daarna kwam de Golden Earring. Vonden we natuuuuuurlijk niets aan. Goed: ik ben een slechte liegebrok. Die mannen gaven me daar een show weg. Ik denk wel de beste van het hele weekend. Van de eerste tot de laatste noot ontzettend genoten. Erg te gek!!
Wat rondgehangen. Weer geheel nieuwe vrienden gemaakt. We kregen door dat er weer noodweer op komst was, dus er voor gezorgd dat we voor de tijd bij de tent waren.
En inderdaad... De hel brak 's nachts los. Maar och...we hebben er ook niet al teveel minder om geslapen...;-)

Zondagmorgen wilden we graag Mister and Mississippi zien. Lekker op tijd gedoucht, ons ontbijt op het festivalterrein gehaald en naar het juiste podium gelopen. Als je toch ergens goed je zondag mee kunt beginnen: Jee.... wat een te gekke band! Heerlijke stem heeft die meid, het heeft sowieso een te gekke sound. Niet normaal!!! Die wil ik nog wel vaker zien!
Daarna richting crossterrein gegaan, gekeken net zo lang tot we misselijk werden van bepaalde dampen. Iew!!!
Gewoon lekker niets gedaan. Een heel klein stukje Bloodhound Gang gekeken. Kunnen we zeggen dat we ze gezien hebben..;-)
Tegelijkertijd met de Bloodhound Gang vond er namelijk een Coldplay undercoversessie plaats. Als je er voor naar Amsterdam rijdt, terwijl het een dag eerder dichterbij plaatsvindt en je bent op de ZC, waar het ook plaatsvindt, ja... dan zou je een beetje stom zijn om niet te gaan. Nu wist ik dat ik niet teveel overredingskracht nodig had om Hellie te vragen om mee te gaan. Hellie likes Coldplay!! Dus het Rock 'n Rollcircus in gedoken en daar zo verschrikkelijk genoten van een fijne Coldplaysessie!! In A'dam vond ik het al super, maar een volle tent op de ZC die heerlijk meedoet... Er stonden daar een paar stralende mannen op het podium en gelijk hadden ze!!
Terwijl ik daar stond te genieten, kreeg ik weer ineens heel nieuwe ingevingen en besloot dingen weer helemaal om te gooien.
Even terug naar de tent gelopen, waar we nog even een stoeltjes-jat-scene meemaakte. "Je mag het ook gewoon vragen,hoor!" Moet je bij geweest zijn. Ging mijn telefoon nog." Waren jullie ook bij Coldplay?" Best lastig om dan even te plaatsen wie je aan de lijn hebt,als het een nummer is dat je niet kent... Bleek Marianne te zijn.
Zondagavond hadden we niets meer wat we per se wilden zien. Dus voornamelijk van de mensen genoten, beetje van het eten, beetje van de drank. Och, we konden er wel aan wennen.

Maandag was helaas het feestje weer voorbij. Tent opgeruimd. Dit keer geen alcoholfuik op mijn route. Ja.... vlak voor Groenlo. Maar blijkbaak zag ik er niet Zwartecrosswaardig genoeg uit. Ik mocht zo doorrijden. Wéér geen ZCBobsleutelhanger. Héél jammer dit...;-)

Wat waren ze mooi!

Na vorige maand aanwezig te mogen zijn geweest op haar/ hen vrijgezellendag was het afgelopen vrijdag dan ein-de-lijk zover, 5 juli , dé dag van Hanneke en Vincent.

Om half elf waren we uitgenodigd bij het ouderlijk huis van Hanneke. Vincent stond al heerlijk te stralen in zijn mooie pak! Iedereen begroet, nog even genoten van een bakkie koffie en een lekkere én vrolijke cupcake! Van Matthijs, de broer van Vincent en tevens ceremoniemeester, kregen we een vervoersbewijs. Volledig in de stijl van het trouwkaartje! Had ik jullie al verteld hóe geweldig dat kaartje was. Vervoersbewijs was dus ook helemaal super!!
Rond tien voor elf belde Vincent bij Hanneke aan. En wauw... wat kwam daar een ontzettend mooi bruidje naar buiten!! Daar stonden we allemaal met onze mond open. Prachtig was ze!! Hanneke en Vincent stapten in een koets en zij die een vervoersbewijs hadden gekregen, stapten in een Jan Plezier. Daar hing al meteen een feestelijke stemming, maar ja... vind je het gek met zoveel mooie mensen!
Bij Kasteel Engelenburg hielden we even een kleine 'tussenstop'...;-) Kasteel Engelenburg was namelijk de trouwlocatie. De ceremonie was erg mooi, de babs deed het echt heel erg leuk, mooi verhaal over de twee geliefden. Dat Hanneke en Vincent een goede muzieksmaak hebben, wisten we natuurlijk al. Daar mochten we tijdens de ceremonie ook getuige van zijn: Stef Bos was uitgekozen als muziek.
Die mooie, lieve Dago zorgde nog even voor een stukje sensatie. Dago had de ringen om zijn nek. Toen ie zijn taak mocht volbrengen, zag ie zwanen in het water. Het is en blijft een jachthond, dus die ringen vond ie leuk, maar die zwanen waren beter. Vol enthousiasme stevende hij op de deur af. Gelukkig werd er alert gereageerd en liep het allemaal goed af.
Na de huwelijksvoltrekking was het tijd voor de foto's op het bordes. Blijft altijd leuk! Haha..

Hanneke en Vincent bleven op Engelenburg om nog veel meer en errug mooie foto's te maken, terwijl de gasten terug werden gebracht naar het ouderlijk huis van Hanneke. Wel via de toeristische route. Het zou ook jammer zijn als je een Jan Plezier hebt en dan rechtstreeks naar huis gaat. Rond half twee waren we bij het ouderlijk huis en daar stond een heerlijke lunch voor ons klaar.

Na de lunch werden we verzocht om ons een aantal meters te verplaatsen. Op naar de locatie waar het feest werd gegeven. Bij de Vroolijke Frans stonden al wat van Hannekes' klanten en mensen van de hondenclub klaar met hun hond. De ene hond was nog leuker dan de ander en ze hadden zich allemaal mooi gemaakt voor het feest, hetzij door vrolijke bloemetjes of een mooi lint om hun nek.
De middag was één en al genieten. De weergoden hadden goed hun best gedaan. Er was een heerlijke tuin, waar we lekker volop genoten van lieve mensen en de zon.

Omdat het superlekker weer was konden we buiten eten. De menukaart was ook in de stijl van de trouwkaart en beloofde al heel erg veel goeds. En óf het goed was!!! Nu had ik van Hanneke en Vincent ook niets anders verwacht, die weten heel erg goed wat lekker is. Bij elke gang zat ook een speciale wijn, hadden we ook niet anders verwacht...;-) Wat er in resulteerde dat bepaalde mensen op een gegeven moment vier glazen wijn voor hun neus hadden. Haha.. Ik had het geluk dat ik voor de heilbot had gekozen, in plaats van de Ierse biefstuk. Bij de heilbot kwam witte wijn!!! Al is er enigszins progressie in mijn rode-wijn-leren-drinken-proces: Bij het toetje ( zeg maar waar je begint als dit voor je neus ligt: een bolletje citroen ijs met een soort wentelteefje, een glaasje hangop en chocolademousse met aardbeien... ) kregen we een dessertwijn en... als elke rode wijn zó zou smaken had ik er niets geen moeite mee...;-)

Na het eten even een beetje de benen gestrekt. De moeder van Vincent deed nog een kleine levensloop in dichtvorm,erg mooi en het blijft toch leuk om kinderfoto's van mensen te zijn. Tenminste..  ik vind dat wel heel erg leuk!

Rond acht uur kwamen de avondgasten. Dus nog meer lieve mensen die de tuin en langzaamaan het binnengedeelte vulden.
Iedereen die Hanneke ( én Renate) wat langer kent, heeft ooit wel eens een 'Sorry' verhaal gehoord. Inmiddels is 'Sorry' niet meer, maar een aantal bandleden speelt nu in 'Simon says' Het kan ook bijna niet missen dat je daar nog nooit een enthousiast verhaal over hebt gehoord. 'Simon says' heeft er vrijdagavond voor gezorgd dat wij enorm konden genieten. Ze openden de avond met 'One' van U2. En eigenlijk hadden ze me met dit nummer al. Het is echt een geweldige band,met een zangeres,nou... gewoon niet grappig wat voor strot zij heeft. Jaloersmakend gewoon!!!
Ze bezorgden mij een beetje het V-Male gevoel ( en zij die mij dan weer langer kennen, weten dat dat zeker geen belediging is)

Prachtige muziek, mooie mensen, heel veel liefde.... alle ingrediënten die een perfecte trouwdag zou moeten bevatten.... het was vrijdag meer dan aanwezig. Persoonlijk heb ik tot nu toe nog nooit zo'n mooie huwelijksdag mogen meemaken,waarbij écht alles tot in de kleinste details klopte!

Nu mag ik van sommige mensen niet meer zeggen dat ik me vereerd voel, maar.... dat doe ik dus stiekem wel....;-)

( en heel stiekem mis ik al die lieverds nu alweer!! Wordt dus hoog tijd voor een reünie...;-))

Concert at sea 2013

Afgelopen dinsdag waren de nieuwsbronnen er weer vol van: Michael Jackson is vier jaar dood. Hmmm... 'Maar als Michael vier jaar dood is dan is het vier jaar geleden dat we voor het eerst naar CAS gingen en dat betekent dat we dit jaar voor de vijfde keer gaan,' bedacht ik me. Vijf jaar is een lustrum. Wij zijn dol op feestjes, dus dit moest gevierd worden.

Vrijdag was ik rond tien uur bij Hellie. Auto volgepakt en hoppa, de reis naar Zeeland werd ingezet. Onderweg een tussenstop gedaan. Hellie was van de catering. Ter ere van ons lustrum had ze lekkere thee mee genomen én *tromgeroffel* appeltaart. Jummie jummie, lekker zitten smullen in de auto.
Daarna doorgereden naar Zeeland, ons bij de camping gemeld, tentje opgezet en om 14 uur hadden we alles al terecht. Voor ons gevoel eerder dan de voorgaande jaren ( ja.. met zo'n lustrum weet je inmiddels wel hoe alles werkt...;-)) Lekker geluncht en ons langzaamaan opgemaakt om naar het CASterrein te gaan.

Ook dit jaar begonnen bij de merchandise,ik ben zo blij met mijn aankoop!! Woehoe.
Om half zes kwamen de mannen van NUHR op en werd er officieel afgeteld. Het begon ook dit jaar met Cover at sea. Ze hadden Bertolf dit jaar gevraagd om mee te spelen. Voor het eerste nummer kregen ze de hulp van Tim van The handsome poets. Human van The Killers werd gespeeld. Daar knalden ze er al super mee in! Tim mocht ook nog mee zingen met Don't you forget about me. Wat later ging Paskal helemaal los op Jesus he knows me... echt te briljant. Lange Frans kwam een nummer mee rappen, Glennis Grace deed mee, had van mij niet perse gehoeven, maar goed... Als we dan toch een minpuntje moeten melden over CAS hebben we die ook meteen hierbij benoemd...;-) Miss Montreal deed Bon Jovi, Living on a prayer, was natuurlijk top! Boefje van een Paskal zei dat ze nu voor de tweede keer Sex on fire deden, maar ik denk stiekem dat het de derde keer was. Twee jaar geleden met de Jeetjes werd die ook gespeeld, zeker weten. Maar och... vette versie, dus twee of drie keer... Ik vind het goed. Maar uiteindelijk het meestgeweldige nummer was ook dit jaar voor Norman: I want you to want me. Maar ja...dat Lenny Kravitz zo ineens het podium opkwam,was natuurlijk ook wel een hoogtepuntje van Cover at Sea...;-)

Miss Montreal gezien op het hoofdpodium. Love her!!! Heel klein beetje van Rigby op het Umoja Podium bekeken. James Morrison kwam. Deed zowaar mijn favonummer, maar maakte hier een klein beetje een zeikerige versie van,was dan weer jammer. Inmiddels kwam het al met bakken uit de hemel, niet zo heel erg grappig.
Wel grappig. Kane meldde zaterdags op Twitter: 10 jaar geleden de Arena, 5 jaar geleden de Kuip, gister Concert at Sea. Ik was gewoon bij alledrie de optredens, je zou bijna denken dat ik bij de diehards hoor. Nu kan ik de grootste verhalen ophangen over hoe briljant Kane was. Maar...dat wat we gezien hadden, was écht heel erg te gek. Iedereen weet: Giet smelt als ze de clip van Rain down on me zit en dan Dinand in dat witte shirtje, nat... Maar... We zijn tijdens Kane weggegaan, het was zo koud, ik hoefde mijn favo niet te horen, het was prima. Dus ik beken: wij hebben het hoogtepunt van CAS gemist. Daarentegen: wij hadden het wel droog in onze tent!

Zaterdag zat het weer volledig mee. De bus leek niet te willen komen op dagen,dus toen Guus speelde,waren wij zo'n beetje op het terrein. En Guus is een feestje he. Wat drinken gehaald en een superplekje op de dijk gezocht. Kensington bekeken, Handsome poets, iemand deed zowaar een dutje, haha, de schat. Beetje van Will & the people gezien, maar wij dachten: we gaan eten en dan The Kik kijken. Wat is dat een fantastiche band!!
Na The Kik naar het hoofdpodium,waar Racoon stond te spelen.Wat kan ik zeggen over Racoon behalve dat ze zó goed zijn. Tijdens Oceaan kwam Paskal op en begon mee te zingen. Kippenvel!!
En ja.. na Racoon was het zoeken naar de beste plek om Blof te mogen zien. Hellie en ik zijn de meest lieve persoontjes om te moeten passeren. In ruil voor slokjes drinken mochten mensen er langs of hielpen wij zoeken. Zo hebben we zelfs een glas bier gescoord. Niet dat we dat lekker vonden, maar hee: a'j dorst hebt, zoep ie alles! Bier kwam op, niets geen moeite mee. Niet doorvertellen he!? Anders moet ik dat vaker drinken.

De mannen van NUHR hebben altijd een briljante aankondiging voor Blof. Dit keer hadden ze het Koningslied herschreven. Mooie karaoke daar weer op de Dam. En toen kwam Blof... Die opening.... Wauw!!! Paskal stond op het geluidshok en begon daar Een manier om thuis te komen... Met zo'n opening kun je bij mij niets meer verkeerd doen!
Ze hadden echt een verrassende setlist. Na vijf nummers kwamen de mannen van Racoon op, om te laten zien dat er geen sprake is van concurrentie, maar vriendschap speelden ze Aan de kust samen. En dat terwijl Bart nog geen uur ervoor had gezegd dat ie geen Nederlandstalig meer zingt...;-) Big, Black and Beautiful kwam nog voor twee nummers mee spelen, waaronder het geweldige Open je ogen... Weer een clip die wij op onze naam kunnen zetten.
De toegift deden de mannen samen op het geluidshok, waarna nog een toegift op het podium. Meisje achter ons blij...;-)
Met een supergeweldig, mooi, verrassend optreden kwam er helaas een eind aan de editie van dit jaar.

Zondag lekker rustig aan gedaan,ontbeten in Renesse en langzaamaan deze kant weer opgegaan.

Op naar de editie van 2014!! Ik ben er klaar voor hoor!

Vrijgezellenfeestje

Dan kan het dus zomaar ineens gebeuren dat je zo eind januari, in die tijd dat mijn foon en ik állesbehalve vrienden waren, een telefoontje krijgt. "Hee, Hanneke heeft mij gevraagd om haar vrijgezellenfeestje te organiseren en jij bent ook uitgenodigd." Zij, die mij kennen, weten: Ik had een maand of vijf nodig om van dit bericht bij te komen. Op een positieve manier, hoor!! Ik verbaas mij soms gewoon heel erg en dan voel ik mij heel vereerd.

Een aantal voorbereidingen gingen hier aan vooraf. Toen ik in april tijdens een wijnproeverij aan mensen werd voorgesteld, hield ik mijn hoofd in de plooi. Het zou zomaar eens zo kunnen zijn dat ik sommige mensen al eerder gezien had. Hihihi...sssst!

Zaterdag was het dan zover. Eerst om tien uur bij Renate.Was nogal een uitdaging om daar te komen... Leve de wegafsluitingen. Inmiddels ben ik daar heel goed in geworden...;-) Paard in de wagen gedaan en op naar de afgesproken plek, waar de andere genodigden al stonden te wachten. Paard uit de wagen en met alle mannen en vrouwen naar het huis van Hanneke en Vincent gelopen, die heel stiekem al wisten dat er iets te gebeuren stond.

Vincent kreeg een prachtig jasje van de mannen. Hanneke daarentegen die bespaarden wij dat. Kreeg wel een t-shirtje, maar niet met iets raars. Vincent werd meegenomen door de mannen, terwijl Hanneke te paard even een rond dorp mocht doen. Renate moest Sancerre weer even wegbrengen. De rest van ons heeft bij en met Hanneke in de tuin lekker koffie/ thee gedronken.

Omdat we natuurlijk wel een goed programma hadden en tijdgebonden waren, zijn we rond... euh.. twaalf uur ofzo weggereden. Iedereen had iets lekkers meegenomen, de weergoden waren ons gezind, dus we zijn in het bos... nou ja... randje bos, midden op een zandpad, er klaagde maar één meneer ( meer kwamen er ook niet langs) dat we een beetje in de weg zaten. Maar goed... we hebben heerlijk geluncht!!!
Daarna zijn we naar Zutphen gereden, daar kregen we eerst een stadswandeling. Nu wist ik wel dat Zutphen mooi is, maar jee... nog aardig wat prachtige plekken gezien.
Hoogtepunt: De potloodventer, hahaha... Of misschien het moment dat mensen zich beseften dat ze wel ongeveer wisten waar ze waren en dan tot de ontdekking komen dat ze bij de bieb zijn ( en daar dus best vaak komen, alleen niet via die kant, haha)
We werden afgezet bij de fluisterboten. Dat was echt één en al hilariteit. Onze boot was namelijk prachtig versierd. Maar ja... boogjes kunnen dus niet onder bruggetjes door. Heul raar...;-) Laat staan onder claustrofobische bruggetjes, maar ja... daar bleken bootjes ook niet helemaal tegen bestand te zijn. Op de één of andere manier kon één boogje niet meer normaal rechtop staan, hihi..
Boottocht was ook erg leuk, veel gelachen. Even een superlekker ijsje gehaald en toen hebben we een fotoshoot gedaan. De mannen kwamen er langzaam bij. Werd erg gezellig.

Bij d'n open haard eerst even op het terras gezeten, altijd gezellig als je met een grote groep bent. Gelukkig hadden we gereserveerd, dus binnen hoefden we niemand weg te jagen...;-)
Het eten was écht supergoed. Mijn buuf en ik bleken dus mensen om ons heen te hebben die niet van spareribs houden. Buuf en ik konden dat niet geloven en spareribs laten liggen is werkelijk waar not done.
Na het lekkere eten zijn we nog even lekker met zijn allen een borrel wezen drinken en kwamen bij sommigen de kleine inkakmomentjes opzetten. Dus besloten we maar om Zutphen 'gedag' te zeggen.

Ik vond het een superdag en belangrijker: volgens mij hebben de hoofdrolspelers van die dag zich ook ontzettend vermaakt en daar gaat het om!!

Nu is het aftellen naar dé dag! Spannend!!

Rollende keukens

Voor de oorsprong van het briljante motto: "Je moet doen waar je goed in bent.... etuuuh!" moeten we terug naar een editie van Dauwpop een aantal jaar geleden. Vol verbazing keken wij toe hoe een groepje riep: "O... maar pannenkoek hebben we ook nog niet gehad. Als we dat nou na dat optreden nemen en dan nemen op het eind een wafel en..." Hellie en ik keken elkaar met grote ogen aan en dachten: "Huh? Die gaan naar Dauwpop om te eten? En ook nog volgens schema?" Dat idee stond ons wel aan, dus sindsdien bezoeken wij festivals volgens ons motto. Eerst rond loeren wat er te eten is, uitzoeken wie je zeker weten wilt zien spelen en daartussen prop je je eetmomenten.
Heb je een theateravondje en één van de mensen vraagt: "Zullen we voor de tijd ergens wat gaan eten?" dan vinden wij het werkelijk waar not done om te zeggen: "Nee!" Een mens moet eten én dan hebben we het nog eens over het economische aspect: Het kan nooit aan ons liggen als het in de horeca niet goed gaat. Wij investeren wel!

Als je er dan achterkomt dat er tijdens Hemelvaartsdag een festival is dat Rollende keukens heet. Dan is de rekensom zo gemaakt: Dat kan never nooit toeval zijn. Helemaal niet als daar fijne muziekjes te beluisteren zijn. Maar ja.. er was gewoon werkelijk waar bijna niemand die zei: "Giet, ik ga mee,wat tof!!!" Eigenlijk zit ik al zo'n dikke week in een soort neerwaartse spiraal, het komt wel goed, mensen. Echt!! Ik weet alleen even nog niet precies wanneer. Dus ik vond zelf dat ik het ontzettend verdiend had om even naar mooie muziekjes te mogen luisteren. Dilemma: Als ik dan niet genoeg toffe mensjes ken die leuke dingen willen doen, ben ik dan zo stoer om in mijn eentje te gaan?

Gister funtioneerde ik enigszins onder het motto: 'ik heb zoveel schijt aan alles dat ik stront te kort kom.' ( Euh.. had je dan ook niet nog iets anders moeten doen? Ja, waarschijnlijk wel ja, maar hee... zóveel schijt had ik nou ook weer niet!) Dus ik stapte in mijn eentje in de trein naar A'dam, mezelf een mooie dag gunnend!

Eenmaal in A'dam lekker kallum an gedaan, langzaam richting Westergasfabriek gegaan. Op het podium bij binnenkomst stond Katarin und die Musik te spelen. Eventjes gekeken. Toen een beetje het terrein verkend. Al vrij snel zag ik het andere podium. Daar waren BenK en de Dominators druk bezig met het opbouwen van hun set. Ik hoor jullie denken: 'Giet, jij ging vast tijgerend onder een bar door om onzichtbaar te  zijn.' Ja... een soort van ja, hahaha.. gelukkig was het best een groot terrein en kon ik lekker rondkijken. Ik trok alsnel de conclusie: Op dit festival plan je de optredens tussen het eten door in plaats van andersom! Echt... D'r is daar écht enorm veel keuze aan maaltijden. Het één rook nog lekkerder dan het ander. Het één klonk ook nog bijzonderder dan het andere. Echt super!!

Rond tien voor twee liep ik richting het podium waar BenK en de Dominators zouden gaan optreden. Ze waren nog druk aan het stemmen. Lekker op een bankje gaan zitten. Ineens zag ik twee bekende koppies, Marisca en Menno waren er ook met hun lieve schat. Daar durfde ik wel bij te gaan staan, stoertje dat ik ben...;-)
We hoorden Het lijkt me mooi voorbij komen. Daarna was het ook alweer voorbij. Nee hoor, bleek nog even een soundcheckje te zijn. Nog even snel belangrijke dingen doen ( ja, ik ga echt niet zeggen dat ook zij aan plaspauzes doen, dat weiger ik!)

Om twee uur betraden Ben, Diederik, Guido en Stephan ( van der Meijden, op drums) het podium. Ze begonnen met Je bent wie je bent. Daarna Alles . We mochten lekker nog een keer genieten van Het lijkt me mooi.
Zoals ik al zei: Ik vond écht dat ik een heel erg mooie dag met fijne liedjes had verdiend. Ja... Toen speelden ze Ergens overal en in principe had ik toen al naar huis gekund. Want dat is een heel mooi, heel fijn, heel erg lekker nummer!!
RPRM kwam daarna. Ik vind het intro van dat nummer toch ook wel zó vet. Kan ik niet vaak genoeg horen.  Ik weet het wel dat nummer kom vast en zeker op het tweede album, omdat wij geduldige mensjes zijn, wachten we ook vol geduld op het tweede album. ( hebben jullie overigens allemaal inmiddels al een keer de eerste cd van Ben gekocht??? Niet??? En wat is je excuus dat je dat nog niet hebt gedaan? Nou?)
Ze speelden een cover van The Scene, Geloof. Even lekker knallen. Van gitaren ging het over naar heel klein. Een prachtige versie van Speel met mij. Alleen Ben op gitaar. Wauw!! En dat op een podium in de buitenlucht. Nogmaals: Wauw!!
Hij ging verder met Tijd genoeg. Ook weer een bizar mooie versie.
Mijn groeibriljantje kwam en... ooooo.... daar heb ik gister zo iets ónt-zet-tend leuks op mee gemaakt. Ik sta daar dus te genieten. Ben zingt: "Ik zie je staan, soms heel dichtbij." Dat was dus het moment dat mijn mond openviel en ik écht verrast was. Niemand minder dan Daantje stond naast me. Oh!!! Als ik zeg dat ik dat heel erg leuk vond, dan is dat nog een understatement!!
Daan mocht nog even mee genieten van De tijd en Laat me niet alleen,toen was het optreden helaas afgelopen.

Ik heb even sneaky ( laat me in die waan he?) een collectors item gescoopt. Was eigenlijk niet helemaal de bedoeling, haha... Ik ben nu in het bezit van een setlist mét voetstap. Geef het een jaar of vijf en dat ding is me daar vies veel geld waard. Let op mijn woorden.

Nu is de agenda van Ben een beetje leeg. Er moet toch iemand van jullie denken: "Hee, hij doet toch ook huiskamerconcerten, ik heb een huiskamer! Daar mag ie wel spelen!" ( wel mij uitnodigen dan, he... alsjeblieft *liefste blik*  ) In mijn woonkamer mag dat gewoon uit principe niet, over de achtertuin valt te onderhandelen...;-)

Alsnel kwam Dennis er aan met prachtige meiden. Vervolgens kwam de buuf nog met haar gezin en voor je het weet, ben je veel langer dan je eigen planning was op Rollende keukens. Maakte Dennis mij nog even héél gelukkig. Met mijn nieuwe foon kan ik nu weer een streepje op de O maken en op de E en op de A... Echt, geluk hoeft niet in supergrote dingen te zijn.
Daantje en Dennis waren zo lief om mij op het station af te zetten. Is maar goed dat zij geen camera's achter in de auto hadden. "Brengen papa en mama jou naar huis?" fluisterde die briljante Dionne sneaky. Nou.. dat zou wel een wat langere rit worden, maar... ik had me vermaakt hoor. Dikke skik met die schat op de achterbank.

Een heel erg dikke 'dank je wel' voor de lieverds die mij een heel erg toffe dag hebben bezorgd!!

Puur Lof Zang

Voor de meesten hoef ik denk ik geen samenvatting over het hoe en wat te maken. Dat ik in februari naar de try out van  Puur Lof Zang ben geweest, is ook niet echt een verrassing. Mocht dit wel zo zijn: hier valt het nog even na te lezen.

Met Hanneke had ik al vrij snel een datum geprikt om ook naar een 'officiële' show te gaan, nog voordat de try out was geboekt overigens.
Gistermiddag in de trein naar Breda gestapt. Daar pikte Hanneke me op. Even spullen bij haar gedropt, zij sprong nog even snel onder de douche en omdat het echt lekker weer was op de fiets gestapt. De vorige keer stonden we dus iets te vroeg voor de deur, omdat er gewoon op mijn kaartje stond dat de deur open zijn. Dus daar vertrouw ik dan op. Nu hadden we er al rekening meegehouden dat het tijdstip niet zou kloppen,dus zijn we later vertrokken.Maar zélfs als je er rekening mee houdt dat het later begint, ben je nog te vroeg... Kwamen al wat bekende koppies tegen ( juj, nu al meer bekenden dan tijdens de try out...;-))In februari waren we gewezen op een tentje waar je lekkere koffie kon drinken. Echt heel naar was dat: in de zon op een terrasje even wat drinken. Pfff... Wij hadden het best zwaar.

Wat later weer naar de Avenue gelopen, waar we over een rode loper mochten. Dat voelt toch al meteen goed! Naar binnen gegaan, jas afgegeven,muntjes gehaald. En toen kon wat ons betreft het feest beginnen.

We werden ontvangen met een klein hapje. En nu ben ik dus weer vergeten wat het nou precies was. Een cakeje van.... en er zat wasabi, dat weet ik dan nog wel. Ook een drankje hoorde bij de ontvangst en dat men dan heel lief zegt: "Bekende gezichten" *slik*  Je maakt je toch heel even zorgen of je je tijdens de try out misdragen hebt..;-)

We zochten een mooi plekkie uit en waren lekker aan het kletsen. Totdat we werden welkom geheten door Ben en Jeroen Een kleine introductie over hoe ze elkaar kennen en hoe dit initiatief ontstaan is. Werd omlijst door een mooie,oude voetbalfoto. De avond werd kort omschreven: Ben speelt en vertelt over zijn inspiraties,  Stefan Dirkx kookt en vertelt over zijn inspiratiebronnen en daarnaast werd er een schilderij door Gino Pisa gemaakt. Dit schilderij zal geveild worden en de opbrengst gaat naar het goede doel. Op de site van PuurLofZang kun je dit ook volgen en kun je ook bieden.

Ben ging het podium op. Hij opende de avond met Needle and damage done van Neil Young. Echt een prachtig akoestische versie. Daarna betraden Diederik Nomden ( gitaar) Patrick van Herrikhuyzen (toetsen) Guido Vrouwe (bas) en Yvonne Lemaire ( achtergrondzang) het podium en gingen ze verder met Op het strand. Gevolgd door Speel met mij. Inmiddels was dit voor mij de vierde versie. Ik vind het wel mooi en bijzonder om te horen hoe een liedje, al is het maar heel subtiel, veranderd wanneer het door iemand anders wordt gezongen. De versie van gisteravond was ook weer prachtig. Opportunity van Pete Murray werd gespeeld. En toen hoorden we echt prachtige pianoklanken,heel klein beetje slikken, maar vooral genieten!!! Stop maar met huilen werd gespeeld. Ik kan over dat nummer altijd alleen maar heel zachtjes zeggen: 'Mooi he?' ( terwijl ik dan heftig knik) Je bent wie je bent en met Neil Youngs'Heart of gold werd de eerste set afgesloten.

Het was de beurt aan Stefan. Hij vertelde over zijn carriere,bij wie en met wie hij gewerkt heeft. Ondertussen maakte hij een amuse af. We werden ontzettend verwend met gemarineerde zalm met creme van zalm, structuren van komkommer,radijs- en rettichschaafsel, cassavechips en mayonaise van mierikswortel. De komkommer was een beetje marshmellowachtig. Oi... Dat was zó lekker!! Voor de liefhebber was er een bijpassende wijn bij: Bellingham Chenin Blanc & Viognier. Jummiejummie!!!

De tweede set begon met Het lijkt me mooi , Ergens overal ( heerlijk nummer!!!) RPRM, Time(?) van Alice in Chains. Maybe tomorrow van The Stereophonics,Je weet ( niet dat mijn mening er nou toe, maar dat vind ik dus het groeibriljantje van het album. Eerst vond ik het wel een leuk nummer, maar ik vind het per keer een steeds fijner nummer worden) De tijd en met Laat me niet alleen werd de tweede set afgesloten.

Een Stefanblokje brak weer aan. Alsof we de eerste keer nog niet genoeg verwend waren, kregen we nu Varkenswang; Oosters gemarineerd en langzaam gegaard op de bbq. Haricots verts, sjalot en spek ( oeh, die spekjes.... Er aan terugdenkend is dat wel een gevalletje 'water in je mond') Schuim van aardappel ( herhaal: water in je mond!) koolrabi, bosui en seroendeng.
De bijpassende rode wijn ( Callia Shiraz & Bonarda) heb ik maar even aan me voorbij laten gaan.

De derde set werd geopend met Tonight  van Neil Young en daarna Cinnamon girl. Nu ben ik een bevoorrecht trutje dat al meerder Neil Youngsessies heeft mogen zien en de allereerste keer dat ik naar zo'n sessie ging kende ik zo goed als werkelijk helemaal niets van Neil Young. Op de één of andere manier is Cinnamon girl me toen het meest bijgebleven, vond ik echt een leuk nummer. Het werd tijd voor een echt vrolijk nummer, ik bedoel: als je niet vrolijk wordt van Liever dan lief.. dan weet ik het ook niet meer, hoor.
Nu vind ik dat ik jullie al aardig goed op de hoogte houd met zo'n volledige setlist,dus ik ga lekker niet zeggen welk liedje de band daarna speelde! Het nummer ging echt heel goed, vonden ze zelf ook. Wie ben ik dan om daar iets anders van te vinden.  ( goed... de waarheid is dat ik geen flauw idee heb welk nummer er gespeeld werd, maar dat zal ik natuurlijk niet bekennen...;-)) I'm looking through you van The Beatles werd gespeeld en helaas... Toen kwam het allerlaatste nummer: Tijd genoeg.

Nog even lekker wat gedronken, gekletst, eerlijk een menukaart gejat.Nee, maar dan ook echt heel eerlijk. Gewoon een kwestie van hypothetisch opgooien: stel nou dat er zo'n menukaart per ongeluk in mijn tas valt ( want dat overkomt de beste wel eens!) hebben jullie er dan nog genoeg over voor de rest van de avonden? Dat hadden ze, dus ik ben de gelukkige eigenaresse van zo'n prachtige menukaart!

Nu heb ik dus niet de illusie dat na het lezen van mijn logje ( okee, lap tekst!) hele volksstammen richting Breda zullen trekken. Maar.... mocht je nou een beetje enthousiast zijn geworden ( en ook de verhalen achter de liedjes willen weten, ik geef niet alles cadeau!) Ga dan gewoon naar die voorstelling. Je hebt er echt werkelijk helemaal niets aan als je volgende week denkt: 'Was ik nou toch maar gegaan.' (  als queen of the 'had ik nou maar...'momenten, kan ik dat weten!)

Graag zou ik jullie willen beloven dat jullie nog tíg kansen krijgen, dat het een vervolg krijgt, dat het door het hele land trekt. Maar die power heb ik niet ( hoewel ik dan misschien stiekem wel iets weet wat jullie nog niet weten, maar we wachten af hoe dat loopt)

Hoe zeer ik jullie een geweldige avond gun: Je zult het toch jezelf moeten gunnen en actie ondernemen. Doen jullie dat niet, dan behoor ik tot een select gezelschap en moeten jullie me maar op mijn blauwe ogen geloven als ik zeg dat je een prachtavond hebt gemist!

Counting Crows, HMH

Een tijdje geleden had Hanneke enigszins een discussie met zich op Twitter: wel of niet naar de Counting Crows in de HMH. Haar redenering om niet te gaan,snapte ik volledig. Is ook een redenering waar ik van mag genieten, tenminste... Misschien wil ze dat nu helemaal niet meer,haha..
Nu vind ik dat eigenschappen die van andere mensen niet zo leuk vindt, dat je je daar zelf ook niet aan schuldig moet maken. Ik kan heel slecht tegen zelfuitnodigende types. Aan de ene kant: respect dat je dat lef hebt, zo kom waarschijnlijk nog eens ergens. Aan de andere kant: Gewoon NIET doen!

Dus nou ja... Ik zei tegen Hanneke dat als haar reden was dat ze niet wist met wie ze daar heen moest gaan, dan zou ik wel met haar mee willen als ze dat eventueel leuk zou vinden... en... Pfff... vermoeiend om mij te zijn...:-)

Kaartjes werden besteld. En gister was het dan ein-de-lijk 16 april. Ik had afgesproken om Hanneke op te pikken en dat we dan vanuit Arnhem de trein zouden nemen. Topplan! Ware het niet dat men een wegafzetting bedacht had. Serieus, ik heb weer eens via Schagen moeten rijden, hoor! Pfff..Nou,dan ben je al bijna bij de HMH. Goed, het was een prachtige mooie omleiding, lekker toeristisch ook.Gelukkig kende ik de route wel uit mijn jaarstageperiode ( duik voor de gekkies!) en uiteindelijk kwamen we toch in Arnhem. Wat is daar op het station gebeurd? Zooooo... Er komt een moment dat ook bouwput Arnhem eindelijk afgerond is. Ik ken station Arnhem volgens mij alleen maar als bouwput.

Eenmaal in A'dam eerst even een plekje gezocht om lekker te eten. Ze houden er daar ook maar rare gewoonten op na,zeg. Wie sluit er nou zijn tent tegen etenstijd??  Ik heb nog gevraagd of het een grapje was en sinds wanneer dat dan zo was. Rare mensen! Lekker naar een ander restaurantje gelopen. Eten was erg goed. Lekker een beetje mensen zitten loeren daar. Heerlijk!

Rond zeven uur waren we in de HMH, hadden een nice plekkie gevonden. Om  tien voor acht kwam Adam Duritz op. Hij kondigde het voorprogramma aan, Lucy Rose. Klonk wel lekker. Een beetje Maria Mena, een beetje Lana del Rey, een beetje... Het klonk allemaal wel heel bekend.

Daarna was het wachten op de Counting Crows. Ze begonnen mooi op tijd. Die mannen kwamen er al meteen met Round here ingevallen. Nou... Vanaf daar ben ik het ook allemaal kwijt eigenlijk. Wat een bizar mooi nummer is dat toch. En hoe Adam daar dan nog weer hele verhalen van/ in maakt.
Ik heb, volgens mij, voornamelijk met open mond staan genieten van alle heerlijke nummers die voorbij kwamen.
Beetje jammer dat ze dan dus echt niet Mr. Jones hebben gespeeld. Van mij hadden ze die echt wel zestien keer mogen spelen en dan nog vond ik het briljant. Ze hebben het wel goed gemaakt door Anna begins te spelen. En natuurlijk zoveel andere prachtige nummers, dat kunnen ze namelijk wel.

Ik ben nog steeds met mezelf in discussie of ik Adam nou een zanger vind of toch een verteller. Hij staat zo'n nummer ter plekke te beleven en verzint er nog van alles bij. Echt heerlijk om naar te kijken.

Dus ja... Het was echt een superavond en ik ben heel blij dat Hanneke zo lief was dat ze me wel mee wilde hebben!Thank yoooouuu

Hompen en hoken

Soms bedenkt het universum het zo dat er meerdere leuke dingen op één avond plaatsvinden. Maar ja... Ik had me er al bij neer gelegd dat ik moest werken, dus zei ik twee weken geleden nog met een knipoog:" Als je nou gewoon het geluid iets harder zet, kan ik zo op mijn werk stiekem toch mee genieten." Totdat ik vrijdagochtend ineens bedacht: 'wacht eens even... Is dat niet die zaterdag die een lieve collega heel graag wilde ruilen en werk ik dan niet zondags voor haar?" Agenda erbij.. En ja hoor, 13 april was mijn vrije avond. Oeh... En nu?

Ik zou er dus voor hebben kunnen kiezen om richting Amsterdam te gaan, gezellig met Daan misschien wel een wijntje kunnen drinken,want daar zou Ben optreden, dat vind ik natuurlijk wel heel erg leuk. Maar je kent mijn brein. Dan ga ik weer overuren maken en denken: "Ja,maar ja.. Zeer binnenkort mag ik ook al naar een optreden van hem en dan zal ie ook wel denken... " En daarbij.... Ik had broertje een paar weken geleden gezegd: "Moet je raden wie het voorprogramma van Normaal in Splo is." "Wie dan?" "Je mag drie keer raden." Die drie keer had ie niet nodig. Oogjes begonnen te glimmen. Dus toen ik twee weken geleden meldde dat ik helemaal niet hoef te werken, duurde het niet lang voordat de kaarten besteld waren. Ik redeneerde nog ff dat ik Paperplane voor het eerst in Splo had gezien, dus dat dan de perfecte plek was om de nieuwe drummert voor het eerst te bekijken ( ja, alleen met ijzersterke redenen kun je het goed maken dat je daar staat,haha..;-))

Nu is mijn motto dus: 'Ja, ik ga toch tijdens een optreden niet een shirtje van een band dragen,die gasten weten toch wel dat ik voor hen kom.' Maarrrr... Ik nam gister bij Normaal toch maar even geen enkel risico. "Giet, ga je nu zeggen dat...." Ja, mensen, sinds de theatertour heb ik een shirtje van Normaal. Maar het is ook écht een heel leuk shirtje,dus ik hoef mij daar niet voor te verantwoorden,hahaha...

Toen we in Splo aankwamen, stonden de mannen van Paperplane al te shinen. Ja,wij waren iets te laat, iets met wegafzettingen en mensen die bochten nemen alsof ze een aanhanger achter de auto hebben. Dan maar de alternatieve route,waarbij ik aan broertje vroeg of ie niet naar het donderse festijn: 'Met je kop vol drank in de koeienstank' wilde. Maar volgens was dat vrijdags al ( géén grapje!!! Je komt nog eens wat tegen als je van je werk naar de Spar loopt!)
Autootje netjes geparkeerd en we hoorden de klanken van Wat zullen we drinken Hophop in sprint die feesttent in, want dat is toch een briljant nummer, wil je niet alleen horen, maar ook zien. Werd gevolgd door Personal Jesus erg fijn nummer! Goede versie. Kortom anderhalf nummer gehoord, maar het feest was al geslaagd! Daarna speelden ze het altijd mooie en kippenvelbezorgende Leavin'on a jetplane En ja... Het kan echt: kippenvel in een huge feesttent! Opzij, opzij, opzij, Man, I feel like a woman, Rivers of babylon , Sweet Caroline volgden.
"De vorige keer dat we hier stonden..." "Oeh, die stonden wij hier ook, op een dorpsfeest" ( blijft toch ook een geweldig verhaal!) De mannen zetten Bonnie in.Zing, vecht, huil... kwam voorbij. En toen helaas... Het allerlaatste nummer alweer: Rock 'n roll damnation ...:-( ( oplettende mensen hebben vast door dat ik weer een heel erg lieve hulplijn heb gehad..;-))
Nu gebeurt het dus heel erg vaak dat je een voorprogramma hebt, waarvan je denkt: alsjeblieft, zappen, op naar de hoofdact. Maar dat was gister absoluut niet het geval.( nu gaan jullie me allemaal weer beschuldigen van het feit dat ik bevooroordeeld ben. En zeg ik weer met een verontwaardigde blik: NIETES!!! Ben ik niet!!) Ik vond het een heerlijk feestje!! En ja.. als het gaat om een band die je toch al wel een paar keer hebt gezien, echt een paar keer maar...;-) Dan weet je dat ze nog zoveel andere lekkere nummers op hun repertoire hebben. Ik kan er dus om treuren dat ik al die andere nummers gemist hebt, maar... Ik vind het veel te tof dat ik ze even heb zien spelen en stralen! Een glimlach is veel leuker en belangrijker dan treuren. En die glimlach.. Die blijft de komende dagen vast nog wel even.

Het podium werd om/ opgebouwd. Ik ging volledig in de Eugenie-stand, niet helemaal volledig trouwens... Had ik beter wel kunnen doen,want... Ik werd me daar gewoon kats uitgelachen om het feit dat ik bij Normaal in een feesttent stond. Gelukkig kan ik van sommige mensen wel wat hebben en... Ik moest zelf ook wel heel erg hard lachen om het feit dat ik daar stond. Ik heb ook het vermoeden dat sommige mensen gewoon een handeltje in goodiebags hebben...;-)
Op een gegeven moment klonk de muziek van Peter en de Wolf. "Ooh, nu beginnen ze." Je weet dat je een overschat aan Normaal hebt gehad als je weet dat dat de hint is dat ze beginnen...;-)
Nu kan ik heel mooi ook een setlist van Normaal gaan neerzetten, maar die ken ik niet. Ik kwam dit keer zeker aan mijn quotum van meer dan 3 bekende nummers! Ik moest al enigszins lachen toen ze 'De boer dat is de keerl' speelden. Dat nummer staat voor mij gelijk aan het afscheid van groep acht, waarbij er bij ons altijd een soort van playbackshowachtig iets is en dit nummer dus geplaybackt werd door een aantal jongens. Die lach werd een grote lachbui, omdat mij werd uit de goodiebag werd aangeboden.

Er kwam zowaar nog een pauze voorbij. Wtf, broertje? Had jij me als Normaalfan wel ff kunnen zeggen!

We kunnen nu wel stellen: ik ga straks aardig goed voorbereid naar de Zwarte Cross, haha. Mannen van Normaal deden het ook super,hoor! En zo lomp en onbenullig was het allemaal niet. De grootste lading bier (hooguit een half glas) kreeg ik zelfs ná het optreden pas over me heen, ben zonder kleerscheuren thuis gekomen.

Het is weer een mooi avondje geweest, maar natuurlijk was voor mij persoonlijk het voorprogramma stiekem de hoofdact...;-)

P.S. Sorry voor de mensen die nu op FB speuren naar Eugenie... Met een streepje op de tweede e..;-)