LEEF!!! De theatertour

Ja... Als bekend wordt dat Van Dik Hout een theatertour gaat doen, kan ik wel heel cool beweren: "Ja.. leuk voor hen." Maar we weten allemaal: daar moet ik wel heen, hoor. Helaas bleek het best een kort tourtje te zijn en waren de beste opties óf Apeldoorn óf Hoogeveen. Er waren tijden geweest dat ik had gezegd: "Ik ga gewoon lekker naar allebei!" Maar ja.. Ook ik word ouder en misschien als de één aan het begin van de tour was geweest en de ander op het eind dat ik dan ook wel twee avonden was gegaan. Het bleken twee avonden achter elkaar te zijn. En nee... Dat doen we maar niet meer. ( pin me hier later in het jaar niet op vast, want... Ik ga dit jaar toch twee avonden achter elkaar naar dezelfde artiest, maar da's anders...;-))
Goed.. De keuze viel op Hoogeveen. Hanneke gevraagd of zij misschien zin had om mee te gaan. Dat had ze toevallig wel. Dus zo zagen wij elkaar gister om half zes. Lekker wat gegeten, wat bijgekletst, mooi vlakbij het theater, zodat we het lekker kallum an konden doen.
Om iets over acht betraden wij de Tamboer. Dan kun je nog wel proberen om er een kopje koffie in te gooien, maar we hebben én geen loden pijpen en daarbij: we zaten nog behoorlijk vol van het lekkere eten. We besloten daarom maar meteen naar de zaal te gaan. Nogmaals wil ik mijn complimenten geven aan de man met de goede muzieksmaak...;-)
We hadden echt topplekken. Rij 4, mooi in het midden. ( Deze plek had écht één heel groot nadeel! Maar goed... Misschien maar beter ook, hahaha)

Rond kwart over acht ging het licht uit en betrad Martin alsnel het podium. Hij begon met een prachtige akoestische versie van De stilte valt zo hard. Echt een heel erg mooie versie. Martin heette iedereen welkom en hield een praatje, enigszins in de dichtende vorm, wat een bruggetje was naar het volgende nummer Lieg niet meer. Een nieuw nummer en.. Ik denk dat ik die gewoon nog een paar keer moet horen, voordat ik daar een mening over ga hebben. Het is nog niet helemaal geland.
Het is wel te zien dat Martin nu meer op zijn gemak is op het podium ( is ook maar een mening van mij, hoor!) Hij stond daar lekker te kletsen en werkelijk... Wat een lulverhaal, haha... Maar het was een prachtige introductie om Dave op het podium te kletsen. Laten we Sandro niet vergeten, die kwam er namelijk ook bij staan. Neer op jou werd ingezet. Pfff... Ja... Die kwam binnen mensen, wat een mooi nummer is dat.
Patrick kwam erbij. One night stand werd gespeeld. Patrick speelde dit keer op accordeon. Wat kan die man niet spelen???
Ja... En toen... Natuurlijk is Van Dik Hout met Martin, Sandro,Dave en Patrick niet compleet, dus op drums en bas Ben en Louis. Huh? Ja, ik weet het... Maar ik herhaal Martin. Hoewel: het werd op mondharmonica en tamboerijn... Wat zich toen op dat podium voltrok... Zes mannen hadden zelf dikke skik, niet gewoon dikke skik, echt onmeunige dikke skik ( als ik deze taal ga gebruiken ,weet je hoe ver het is...;-)) Een nieuw nummer, Gun me wel je tranen, werd gespeeld. Ik ben er voorstander van dat er een bonus-dvd bij dat ooit eens uit te brengen nieuwe album komt en dat ze dus op die dvd een theateropname van dat nummer zetten. Werkelijk waar: Als tijdens dat nummer je mondhoeken ook maar geen millimeter opgekruld waren, dan ga je dus gewoon meteen door naar de finale van Grootste zuurpruim ever. Want écht het was écht hilarisch!!
Toen kwam er een introotje waar ik al best blij van werd, maar toen werd het Mijn houten hart. Boefjes zijn het! Haha... Maar geen enkel slecht woord over dat nummer, want het blijft prachtig!'
Gedichtje! Rock 'n roll is niet dood
Weg uit Nederland kwam en Giet raakte niet zomaar even van haar stuk ( het ging best heel erg goed, progressie, woehoe!)
Niets kan mij nog stoppen Poeh... Daar werd ik echt een portie vrolijk van, was eigenlijk even vergeten hoe lekker dat nummer is, dus dank voor het toevoegen aan de setlist!
Twee soorten sneeuw en Totdat jij mijn liefde voelt werden gespeeld (vreugdedansje, als die goed gaan...)  Toen was het verdorie al pauze. Nou ja, zeg! Konden nog best een paar nummers bij.

Voordat je de zaal uitloopt, moet je natuurlijk eerst je laarsje weer aantrekken. Echt heus maar één. Haha.. En natuurlijk even 'hoi' zeggen. Dus terwijl ik nog zei: "Ik ga even 'hoi' zeggen."Liep Hanneke de zaal, mopperend tegen iemand ( sorry iemand) waarvan zij écht dacht dat ik het was.
En ja.. Ik kan mij voorstellen dat er tijdens de pauze mensen zijn geweest, die hebben gedacht: "Huh? Maar het is toch geen helemaal geen 12 uur? En het is toch geen maandag? Laat staan de eerste van de maand.." Maar er vond daar gewoon een momentje plaats... Echt te lief, te grappig, bovenal: origineel. En ik moest daar zó om lachen en riep volgens mij ook echt alleen: "Oeh,wat lief." Men had mij kunnen in huren als luchtalarm. Maar het was ook écht heel erg lief!!
Ja... toen moest er gewoon even een bak koffie in. Alsof dat nog op een normale wijze kon.

Na de pauze de zaal weer ingelopen. Me nog even verontschuldigd tegen over mijn buuf." Ja, sorry, maar ik voel me hier enorm thuis." Buuf kijkt enigszins verwonderd en meldt verward: "Euh.. ja.. dat zie ik." Maar... die stoelen waren ook zó lekker en bij lekkere stoelen.. Nee Giet, zeg niet..  Ja hoor. In het eerste deel ging één laarsje uit, bij deel twee allebei. Ik wil nou eenmaal in een stoel kunnen wegkruipen.
Voordat ik het tweede deel beschrijf... Je zou kunnen denken dat ik in de pauze aan de drugs heb gezeten ofzo. Maar het zou zomaar kunnen zijn dat het grootste blijhoofd ergens op rij 4 in het midden van de zaal zat. Eén en al glimlach!

De mannen gooiden meteen de gitaren erin. Water en vuur Zo! Kom maar op, als die het tweede deel van de show zou introduceren: Top!! *en smiiiiiile*
Daarna Film van één seconde Zo 1997,he? Hahaha... Zo'n mooi liedje!! Ook zo fijn dat ze die speelden!! Lovelovelove!
Ik hoop, ik gok, ik denk dat om en nabij dat nummer Met de handrem eraf kwam. Het enige nummer waarbij ik niet even zeker weet wanneer het kwam. Haha.. Maar dát het gespeeld is, is wel een zekerheidje. En nee, dit keer geen verhalen over de theatertour van '99. Want daar zat ik gister ook niet. Nee, ik was gewoon op 28 maart in Hoogeveen, lekker met een grote glimlach aan het meezingen en genieten. Gelukkig heb ik over nog geen enkel liedje gezegd: Oeh, ik vind hem zo leuk...;-)
Macht de verbeelding, Stap voor stap,Alles of niets Vonden wij persoonlijk wel een meeblermoment,maar zo in een theater houd je je toch een beetje in."Oh, Meer dan een ander, o jaaaaa, die vind ik zo mooi." Ja... Hanneke zag Sandro met de gitaar, zo jammer dat er dan een Giet naast je zit die zegt: "Zou het niet Stil in mij zijn?" Weg blijmoment. Maar ik probeer altijd toch nog aardig te zijn, dus ik zei nog:" Maar als jij Meer dan een ander wilt zingen, dan mag dat gewoon." Maar dat ging nu niet meer lukken volgens Hanneke. Gelukkig hoefde ze niet lang te wachten. Na Stil in mij kwam Meer dan een ander Dus de blijheid ging de door.
Zij maakt het verschil. Zou een momentje kunnen zijn, he? Zij die mij een beetje kennen, weten waar dat nummer mij de afgelopen... ( even snel op mijn vingers narekenen) 2 en een half (? Reken het maar gewoon goed!) mij aan deed denken. En gister ineens, tijdens het verhaaltje van Martin,dacht ik: 'Misschien is het wel tijd om terug te gaan, met een grote glimlach"dank je wel" te zeggen en dan weer te gaan' Ik bleef hoe dan ook stralen!
Pijn werd aangekondigd. Wat ik al schreef: Martin voelt zich thuis, die man zat op zijn praatstoel. Het was ook gewoon te grappig, zag stiekem wel dat ik niet de enige was die het grappig vond. Was ook wel een nummer waarbij ik dacht: oeh, wil eigenlijk wel staan, maar heb me op mijn sokken ( gelukkig had ik voor mijn doen vrij normale sokken aan..;-))
En toen speelden ze Laat het los en zat het erop. Weeeeh!!

Alsof ze écht naar huis zouden gaan zonder toegift, gekkies, tuurlijk niet! '
Nog een nieuw nummer Wrakhout Ja, die klonk ook veelbelovend. Ga die studio in,hophop! Nu! Omdat ik het zo vriendelijk zeg!
En toen... toen kwam echt de aller-aller-aller-allerlaatsterigste van de show. Maar dat werd ook gewoon weer een superhilarische versie, weer die zes mannen die voorop het podium stonden te genieten en dikke skik stonden te hebben. Laarzen aan mijn voeten. Ja, ik weet wel: die van mij lagen op de grond,zaten niet aan mijn voeten, dus Hanneke moest nog even zeggen: "Giet, wat ben je klein zo!" "Ja.. Maar ik heb wel een goodiebag. Há!" Nog even lekker uitgeleefd en gedanst. En toen was het echt klaar.

Ja.. Ik wil dus wel zeggen: gá naar die tour!!! Maar zoveel optredens staan er niet meer. Maar het zou toch tof zijn als dat laatste optreden afgeladen vol zit!! Als je de kans hebt om volgende week naar Barendrecht te gaan: doen hoor!!  Echt!
O... Jullie willen weer drie redenen om te gaan. Tsss... Is mijn verslag weer niet genoeg? Tsss... Maar goed, ik ben de beroerdste ook niet.

Op nummer 3:
Een avondje theater is altijd leuk!! Gewoon even lekker een avondje weg en je in een ander wereldje wanen.
Op nummer 2:
Omdat die mannen die uitverkochte zaal verdorie gewoon verdienen. Ze zijn toch aardig?? En daarbij nemen ze ook nog heel erg aardige mensen mee!
Op nummer 1:
* doen we even alsof Louis nu een speciale drumroffel in mijn log speelt, topidee*
Gun me wel je tranen!! Echt de allerbeste reden om te gaan. Want als dat straks op YouTube verschijnt, ga je zó ontzettend balen dat je dat gemist hebt. Aangezien ik de kans nogal vrij klein acht dat mijn briljante plan van die bonusdvd wordt uitgewerkt.... Gaan dus!!! (desnoods loop je daarna de zaal uit, maar dat doen jullie toch niet, zulke asobakken heb ik niet onder mijn lezertjes,toch?)

P.S. 1 Jullie willen weten: Hoe ging het met SP? Nou, dondersgoed!! Kan ik nog zo'n mooi verhaal over vertellen, maar dat zijn verhalen die ik alleen met select gezelschap deel,zelfde gezelschap dat gister nog een bekentenis van me kreeg. ( maar dát was ook écht zooohooo!)
P.S. 2: Huh? Giet... What the... Een logje met complete setlist?? Heb je mee zitten schrijven?? Nee, maar het leek me wel weer eens zo leuk om een logje je typen, waarbij ik een goede setlist had.Dus  ik heb heel erg leuke, maar bovenal lieve hulplijnen gehad!!!

S..Ss...Sss....Sanne

Gisteravond speelde Miss Montreal in het theater in Enschede. Sinds de eerste keer dat ik haar op Dauwpop hoorde spelen, heb ik toch wel een soort zwak voor haar. En het theater is altijd leuk, dus de keus om te gaan, was al vrijsnel gemaakt. Samen met Wendy richting Enschede gegaan.

Om iets over acht kwam Sanne op. Ze heeft speciaal voor de theatertour harp leren spelen en ze begon met een superlief liedje op harp. En nu dacht ik: Ik moet op zijn minst kunnen onthouden wat ze als tweede nummer speelde, maar neh... ik weet het niet meer. Ergens denk ik Every time ( die heeft ze hoe dan ook gespeeld) Maar welk nummer ze dan ook als tweede heeft gespeeld: Ze liet meteen zien dat ze een megastrot heeft. Zo!! Wat een stem. Derde liedje weet ik dan wel weer. Daarvoor kwam Peter Hendriks, haar pianist,  erbij. Samen speelden ze Rose. Kobus, haar bassist, werd erbij gehaald. Langzaamaan werd de band compleet.

Behalve dat Sanne liet zien/ horen dat ze een geweldige stem heeft, weet ze ook gewoon een heel erg te gekke show neer te zetten. Zo liet ze het reclamespotje van Slankie zien én zong ze nog even het daarbijbehorende numer. Ze liet eerste versies van nummers horen. Tijdens Wish I could zag je op de achtergrond het filmpje dat ze werd overvallen met de Schaal van Rigter.
Ook het publiek betrok ze bij haar show. Zo heeft ze een tap ingebouwd in piano,dus er werd nog even bier rondgedeeld, hahaha.

Ik heb echt heel erg veel gelachen, maar ben ook zó ontzettend geraakt. Zo speelde ze in haar eentje voorop het podium een erg kwetsbare versie van Addicted to crying Tijdens het nummer zag haar ogen al langzaam waterig worden. Na het nummer had ze heel even tijd nodig om bij te komen om vervolgens heel lief te zeggen: "En het ging de laatste dagen zo goed."

Ze had nog een geweldig nummer: Meisje uit het Oosten Te briljant ( en ook zo waar, mensen haha)

Tijdens de toegift leek het even helemaal mis te gaan, op een positieve manier. Het werd iets te melig in de zaal (en op het podium) Sanne zette de eerste zin van Zij in en kreeg zelf de slappe lach. Het was echt te briljant.

Dan is de show voorbij, kijk je op je horloge, zie je dat het ineens al 23.15 uur is.Wauw! Dan krijg je ook waar voor je geld! Zonder dat je ook maar het gevoel hebt gehad dat je echt meer dan 3 uur in het theater bent geweest.

Bij Miss Montreal krijg je ook écht Sanne, super puur.Genietend op het podium. Eén en al liefde voor de dingen die ze daar staat te doen op het podium!
En eigenlijk moet je stiekem ook wel van haar houden.

( Ik wist dus wel dat ik goede plaatsen had,maar was enigszins vergeten dat ik vooraan zat, nu lijken mijn foto's ook ineens best nog wel goed...;-))

Uitgeschakeld

Ik heb een paar dagen getwijfeld, eigenlijk zou het een paar uur moeten zijn, maar ik kan naar eerlijkheid zeggen: Ik heb vals gespeeld. Met bekennen maak je alvast die eerste stap, he?
Goed... Loggen of niet loggen, dat was mijn vraag. Opscheplogjes, zie-mij-eens-ontzettend-goed-zijn-logjes... Ben er meestal niet zo heel erg goed in. Ik meld eerder mijn eigen domme acties, waar ikzelf over het algemeen ook best weer om kan lachen. Dus och... Waar zou ik zijn zonder relativeringsvermogen?

Ik kies voor wel loggen. Waarom? Omdat ik stiekem best trots op mij ben, dat mag ook wel eens gezegd. Ik heb namelijk één van mijn grootste vijanden uitgeschakeld!! En dat verdient op zich een lintje, een pluim, een gebakje... ( o nee, een gebakje dan weer niet) Misschien kennen jullie mijn vijand wel, hij schijnt wel vaker bij mensen langs te komen, ze lastig te vallen, ze gek te maken. Vooral vrouwen! Daar geniet ie van!! Sadist dat het is.

Vijf Kilo, zo noemt ie zich. En Vijf Kilo zit altijd in de weg. Vijf Kilo wil maar niet weg. Wat ik ook probeer. Vrij frustrerend dus. Zelf vond ik het echt niet veel gevraagd als ik bedacht dat ik nu echt eens vijf kilo kwijt zou raken. Dat moest toch niet moeilijk zijn? Ik bedoel: vijf... Ik eiste niet van mezelf dat er twintig af moest. De illusie dat ik ooit maatje 34 zal worden, die heb ik al lang en breed ( misschien een slechte woordkeus in dit logje) laten varen. Maar dat hoeft ook helemaal niet.

Goed... Ik geloof dus niet in eiwitrijke/ eiwitarme/koolhydraatarme/koolhydraatrijke diëten. Ik geloof niet in pillen, ik geloof niet in poeders ( ooit eens een keer als test een pot bij de Etos gekocht, mijn enige resultaat: ik werd er vrij 'luchtig'van) Speciale voedingsprogramma's en bewegingsprogramma's via de sportschool, ook geen vertrouwen in. Bij al die dingen vraag ik me af: hoelang hoe je het vol? En als je ermee stopt, wat dan? Als ik om me heen kijk, komen 9 van de 10 mensen net zo hard, mogelijk nog harder weer aan. Bovendien: Ik vind het jammer van mijn geld.
En misschien is het wel een kwestie van dat mijn lichaam zegt: Goed, jij gelooft er niet in, nou dan werk ik er ook niet aan mee. Je weet het niet.

Vaker sporten deed niets, goed opletten wat ik eet.... Nee... Zucht.. Op een gegeven moment dacht ik: Nou, als mister Vijf Kilo er niet af wil, misschien moet ik dan maar blij zijn dat ie  er ook niet aan komt.

Tot ik in de sauna de Flair ( of was het nou de Viva) las en er een artikel over Bodieboost in zag. En echt: dat klonk niet verkeerd! Gewoon normaal fatsoenlijk eten, snoepen mag, wijntjes drinken ook. Alles netjes in de juiste verhoudingen.
Dus ik dacht: 'Baat het niet....' en eenmalig wilde ik voor mijn goede doel wel vijftien euro uitgeven.
Het boek viel in de bus, ik startte mijn missie. Ik at broodjes roomkaas en zalm, bakjes yoghurt met chocolade ( wie heeft er dan twee snoepmomenten nodig?) Er staan recepten in waardoor ik mezelf een verwend prinsesje vind. Héél vervelend allemaal, echt... Ik heb het wel zo zwaar...;-)

En... Afgelopen maandag voelde ik me supergoed en speelde vals. Ging stiekem op de weegschaal staan en zag een getal dat ik echt te lang niet had gezien. Waaaaah.... Officieel mocht het vanochtend pas. Dus vanochtend vol spanning die weegschaal op en... Met een grijns zegt ze: "Streefgewicht één is behaald!" *doet vreugdedansje*
Voor streefgewicht twee heb ik besloten iets minder streng voor mezelf te zijn. Ik weet dat het haalbaar is,maar de laatste keer dat ik dat getal op mijn weegschaal zag, zat ik nou niet in de beste periode van mijn leven. Als ik het haal, ben ik echt übertrots, maar mocht het niet zo zijn: Ben ik echt al superblij met wat ik nu bereikt heb!

Dus hierbij geef ik dan toe: Ik ben een Bodiebooster and I'm proud of it!

Later als ze groter zijn

Toen het theaterboekje van Hengelo kwam, waren er eigenlijk weinig voorstellingen waar ik heel erg blij van werd. Alleen de mannen van Blof daar wilde ik wel heel erg graag naartoe. Op de dag dat de verkoop startte totaal vergeten dat het begon, dus 's avonds een aantal schietgebedjes gedaan. En gelukkig.... Er waren nog wat kaarten, niet meer de meestgeweldige plaatsen. Maar dat geeft niet: Ze hadden me ook gerust in de bezemkast mogen zetten, had ik het nog oké gevonden.

Gister kwam Marieke deze kant op en rond een uur of zeven richting Hengelo gereden. Nog even een bakkie koffie gedaan en toen ons plekkie opgezocht.
De mannen kwamen op en begonnen heerlijk te spelen. Op de één of andere manier was er een kronkel in mijn hersenen ontstaan (ja, ook ik heb wel eens een kronkel in mijn hersenen, normaal beschuldig ik jullie daarvan...;-)) en dacht ik dat ze begonnen met Blauwe ruis . Refrein klonk, nieuw couplet en ineens... Huh? Maar dit is Dichterbij dan ooit. Heel bijzonder, haha.... Echt géén idee waarom ik aan iets totaal anders dacht. Het kwam vast door de pakken die ze droegen. Zo... I like! Daarna speelden ze Maan en sterren. Werkelijk een prachtige versie! Tijdens dat nummer dat ik alleen maar: Damn, ik heb ze gemist. Ik heb ze écht lang niet meer gezien. Nu heb ik dat écht lang alweer enigszins gerelativeerd.

Natuurlijk heb ik weer niet netjes een lijstje bijgehouden van wat ze speelden, he? Maar goed... De volgende veel te lekkere liedjes kwamen voorbij, ik ga gewoon ff de cd's af, in het kader van 'dan zit er toch nog iets chronologisch aan':
Harder dan ik hebben kan zat al wel vrij vooraan in de eerste set. Was het eerste echte meeblermomentje, hihi... Fijn liedje, heerlijke versie ook! Love, love,love!
Kauwgom, thee en wierook deze kwam in de toegift voorbij en dat blijft toch een vreselijk lief liedje. Heb ook maar meteen besloten dat ik toch weer eens een oude cd moet opzetten. Boven is dan wel een hele goede
Hier heerlijk zeikerig begonnen, niet zo zeikerig als ie ooit Oktooooober zong, maar mij had ie weer, hoor. Ik vind het leuk!
Dansen aan zee  de Ipadversie, één en al hilariteit dus.
Omarm, Hart tegen hart, Donkerrood, Wijd open, Hou vol hou vast, Beter, Iedereen (die vond ik toch ook wel heel erg fijn!) Punt,
Ogenblik daar begonnen ze het tweede deel mee, lekker gevoelig, maar ja... De zaal werkte zo goed mee, haha... Werd eerst nog even een lachbui, daarna kon er weer echt gespeeld worden.
Radio Berlijn Prachtig nummer
Meer kan het niet zijn Die is toch ook werkelijk achterlijk mooi! Wat een prachtig nummer!! Alles is liefde, Zo stil
En daarnaast hadden ze nog drie nieuwe nummers, één vertaling, met een briljant verhaal dat ze überblij waren kaarten voor een optreden van een band te hebben en vlak voordat zij er heen mogen, gaat de band uit elkaar. Paskal weet dat dan ook weer zo mooi te vertellen. Ze hadden een vertaling van Mirrorball van Elbow en.... Hoogtepunt van de avond: een eigen gospelnummer!!! Nou... Niets meer aan doen! Echt een geweldig nummer!

Na de tijd was er gelegenheid om na het optreden een speciale cd te kopen. Ja... Dan ben ik natuurlijk wel zo dat ik die cd in mijn collectie MOET hebben! Heerlijke liedjes van de vorige theatershow. Zo vervelend allemaal. Tijdens het optreden bedacht ik mij dus nog even een hilarisch momentje.... Ik dacht: waarom zou ik het ook niet doen? Dus... We kunnen wel stellen: ik was gister de übercoolness haarzelf! "O, is dat die ene?" "Nee, dat is die andere" ( en dat weet je ook heus wel...;-P))

Korte conclusie: Ja... Ze waren goed, ze waren heel erg goed!! Het was weer een heel erg fijn avondje theater! Zelfs in de bezemkast had ik kunnen genieten!

Vanaf vandaag heeft het officieel een naam....

Jouw naam zal ik nooit vergeten
Zijn geheugen begint te falen
stoort hem elke keer
telkens als hij moet dralen
tja, hoe ging dat ook alweer?

Het lopen gaat wat strammer
"wat zegt u" roept hij al te vaak
het is maar een tijd van wachten
voordat zijn lichaam zegt "ik staak"

De namen van zijn kinderen
hij gooit ze door elkaar
niemand neemt het hem kwalijk
ze houden van hun vaar

Met haar foto in zijn handen
zit hij voor het raam
"jouw naam zal ik nooit vergeten
spoedig zijn wij weer saam"

(Henny Klaassen)