zondag 17 februari 2013

Enigszins onwerkelijk

Officiële post 5 juli 2012

Toen bekend werd dat Sting in de Ziggo Dome zou komen, was het niet eens meer een gevalletje: 'Daar wil ik heen' nee, het was een:" Daar móet ik heen!" Gelukkig zei Marieke al vrij snel dat ze mee wilde, dus was alleen nog maar een kwestie van kaarten halen. Daar vreesde ik enigszins voor, want... Niet lang daarvoor ging Madonna in diezelfde toko in de verkoop en de prijzen voor die kaarten... Oj... En bovendien: ik bedacht me een dag later pas: shit, gister is Sting in de verkoop gegaan. Weeeeeh!!! Maar ergens in dit universum wilde iets dat ik er toch heen ging en waren er dus gewoon nog veldkaarten!!! En niet eens duur!!
Dinsdag kallum an die kant op gegaan, wat gegeten/ gedronken en toen maar eens richting de Ziggo Dome gegaan.Waar ik toch wel heel erg benieuwd naar was.Er stond een bandje, The Polease, het publiek op te warmen, gelukkig hadden wij Roxanne nog maar 33 keer gehoord tijdens het eten, dus leuk dat zij dat nummer speelden...;-) De deuren gingen open en wij mochten het gebouw van de binnenkant aanschouwen. Het eerste dat opviel: het heeft heel erg een HMH uiterlijk. Alleen... Dan gewoon lomp groot. Ik vind het echt een megalompe bak. Kan ik toch wel zeggen?
Mooi plekkie uitgezocht, ontzettend zen geworden. Er werd een rustgevende cd gedraaid. Nou nee... Een rustgevend nummer... Hij stond ontzettend op de repeatknop... zo hee....
Om kwart over acht ongeveer... kwam Sting op. Wooooooh!!!! Hij knalt er gewoon direct met drie grote hits in. Nu had ik gezegd dat ie wat mij betreft alleen maar Every little thing she does is magic.. hoefde te spelen en dat ik mijn geld er dan wel uit had... Was dus het tweede nummer dat ie speelde, haha.. Dus eigenlijk ben ik toen ook maar vertrokken...;-) Englishmen in New York volgde en... Ik heb vervolgens waarschijnlijk een uur lang met mijn mond open gestaan en alleen maar gezegd: 'Oh, dat is Sting! Oh, ik ben bij Sting! Oh, kijk dan, dat is Sting!' Neh, dat viel wel mee, hoor. Maar... Ik moet bekennen: Ik was, nee, ben écht zwaar onder de indruk van die man, hoor! Hij komt zo ontzettend met stip binnen in de lijst met meest indrukwekkende artiesten die ik heb gezien. Hij zet zo Bono en Ed Kowalczyk aan de kant.
Voor de buuf was het een gelukkie dat ik de avond ervoor in een airco had gezeten, anders had mijn Roooooooxanne heul anders geklonken...:-D
Bijna al zijn grote hits kwamen natuurlijk voorbij. En een paar leuke moves waarvan ik dacht: hmmm... I like that, haha...
Ik kan lang en breed lullen, maar we kunnen wel zeggen: het was een geweldige avond, Sting is een geweldige muzikant. Hij is gewoon mijn 'doodnormale' held. Zo'n man die je ook gewoon op de markt zou kunnen tegenkomen. Zo één! En oooooh, had ik al gezegd: Ik heb Sting gezien!!!! Waaaaaah!!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten