Gistermorgen pikte Hanneke ( "Giet, euhm, vind jij het oké als ik ook kaarten bestel en meega naar Ekotown?" "Wát denk jezelf?") me op. Ging hartstikke mooi onderweg. Dus we waren lekker op tijd op de locatie. Auto geparkeerd, auto nogmaals geparkeerd... ;-) en op naar het terrein. Daar werden we al vriendelijk ontvangen door mooi grote letters die ons welkom heetten. Muntjes gehaald: want een mens moet goed eten en drinken!
We hebben lekker over het terrein geslenterd, even bekeken wat er allemaal te doen was. Lekker kopje cappuccino gehaald en genoten van de muziek die Gerard Ekdom aan het draaien was. Daarna speelde Dr. Brass. Laten we zeggen dat het echt geen straf was om daar lekker te genieten met een zonnetje op onze snufferds.
Om één uur was de eerste PuurLofZangsessie. "Ja, maar nee, maar.. kijk... zijn we niet retefanatiek als we er nu al gaan zitten?" We lieten de leiding maar in Hannekes handen, van mij moet je het niet hebben. We hadden een superplekkie. Simona kwam erbij zitten, ze deed nog een dappere poging om Hannekes muzikale kennis bij te spijkeren, maar sommige mensen zijn gewoon niet te redden... ;-)
Het optreden werd geopend met het prachtige Speel met mij en eigenlijk was het vrij snel duidelijk: Er zaten daar vier mensen ontzettend veel lol en zin te hebben! Er hing een goed sfeertje rond het podium. Daarna kwam Het lijkt me mooi. Twee Neil Youngliedjes Old man en Cinnamon girl. Maybe tomorrow van The stereophonics.
Nou... toen kwam er een verhaaltje... In één zin de volgende woorden: Sting... Toscane... en wijn... oh!! Ik heb een ( lichtelijk) zwak voor Sting.. * springt weer ff blij door de kamer: oeh, die heb ik in het echie gezien\0/* Message in a bottle werd gespeeld... oh! ( en diegenen die mijn filmpje hebben gezien, met een beetje mazzel herken je de baslijn, oepsie!)
You do something to me van Paul Weller werd gezongen en toen was het tijd voor een gastoptreden. Fabiana Dammers speelde een nummer van haarzelf, Can't say no ( oow.. ik hoop dat ik dit goed heb)
Ik denk dat het om en nabij dat moment was dat Daan, Dennis en hun twee geweldige dames erbij kwamen. ( "Jij was toen heel blij, he Giet,"zei een lief poppetje later die dag over dat moment. Ja, ik was heel blij, ik kreeg AH hamsters!!)
Er werd "Sting"wijn geserveerd. En écht... uit de grond van mijn hart: dat is me daar heerlijke wijn!! Zelfs als je niet van wijn houdt, ga je de geur van de wijn errug lekker vinden! Ik wil écht een paar flessen van dat goedje hebben! Ik werd ter plekke verliefd op een wijn.
En we kregen een lekkere hapje gemaakt door de chefkok van Mijn keuken.
We mochten nog genieten van twee nummers van het tot platina geworden album Ogen open... ;-) Je weet en Laat me niet alleen.
Met zijn allen lekker van alles beleefd. Van eendjes hengelen tot kinderen die op wonderbaarlijke wijze milkshake opvangen..;-) van taartjesteleurstellingen tot fungeren als klimrek. Dan doe je zo je best om je kinderen goed op te voeden: één middagje met Giet en alle jaren worden teniet gedaan. Sowwie!
Paul de Munnik deed een Neil Diamondsessie. Begonnen de set met I'm a believer. Woehoe... Dat soort nummers daar word ik nou blij van! ( en dat het Paul was en dat ie zijn boodschappenlijst mag zingen en ik dan nog roep: "oh,wat een goed nummer, he." Dat vind ik kleine details!)
Dan zie je tijdens zo'n optreden ineens mensen waar je blij van wordt. Vol enthousiasme erop af. Wederom: sowwie mensen die er omheen stonden.
Om kwart over vijf was er een tweede PuurLofZangsessie.De tent zat dit keer iets eerder vol dan tijdens de eerste. Maar we werden er lief op geattendeerd dat er nog wel een plekkie voor ons was. "Oeh, Hanneke, dit is fanatiek! Dit is wel heel dichtbij." Op zich was de setlist vrijwel identiek aan de eerste. Alleen werd Je weet nu voor de lekkere wijn en het lekkere hapje gespeeld.
Paul de Munnik speelde nog twee nummers mee: Het gaat voorbij en Kom dan bij mij ( oei!) Laat me niet alleen maakte weer een einde aan een te fijne en te korte PuurLofZang. En zie hóe dichtbij het was:
Lekker weer over het terrein rondgezworven,weer eens ontdekt dat ik echt totaal geen mening heb. "Kom dan, Giet, wij gaan hier zitten, Giet.... Ik denk dat jij een ijsje met aardbei het lekkerst vindt. Giet, dan doen we nu dit spelletje...."
Kris Berry en Perquisite lekker op het grasveld in de zon bekeken.
Om acht uur speelde Van Dik Hout enne.. Nu heb ik dat optreden niet geheel bewust meegemaakt. Iets met klimrekfunctie en zitzakken zonder schoenen. Maar we mochten genieten van:
Laarzen aan mijn voeten ( die zagen we niet aankomen als openingsnummer, nou ja.. we? Oké, ik niet)
Straks is het te laat
Lieg niet meer
Stap voor stap
Houten hart
Nu het licht weer schijnt op mij
Iemand die me op komt halen
De stilte valt zo hard
Formidabel
Stil in mij
Alles of niets
Zij maakt het verschil
Gun me wel je tranen
Die tweede foto is dus gewoon gemaakt door Dyonne vanaf een zitzak. Ik doe het haar met mijn beide voeten staand op de grond nog niet na!!
Langzaamaan verlieten we het terrein. Bij de auto, tussen de knuffels door, ging het van: "Wanneer zie ik je weer, Giet?" en " Wanneer kom je nou weer logeren dan?" ( vertrekken voordat de dames thuis zijn, werd niet gewaardeerd,oeps) Daar stond ik nog even helemaal te smelten door die skatties... oohoo...
En tja... toen was er helaas een heel erg te gekke dag, een heel tof festival voorbij. Onze gezamenlijke conclusie is toch wel dat we deze dag heel erg graag herhaald zien worden ( en als het kan en mag met hetzelfde weertje erbij!)
