Hellie en ik zijn toch allebei vanaf het begin van het bestaan van Blof wel errug fan van deze band. Ondanks dat zij de organiserende partij waren, konden wij nog niet echt warm lopen voor Concert at Sea. " Ja, ik ga me daar toch niet op zo'n stuk asfalt staan! Doe ik echt niet!" "Nee, ik ook niet" Duidelijke taal. Maar ja... dit jaar kwam Hellie toch met de vraag: "Giet, zullen we het gewoon doen? Zullen we naar Concert at Sea gaan?" Ik ben altijd wel voor van alles te vinden, dus ach: Waarom ook niet? En nadat wij onze kaarten hadden, werd er nog een naam bekend gemaakt, waarvan wij wel superhappy werden. Hij houdt echt wel van ons...;)
Donderdag een slaapdienstje gedraaid en vrijdag naar Hellie gereden. Lekker rustig aangedaan. Rond half elf vertrokken, een keer een goede lunchpauze in het zonnetje gedaan en daarna weer verder gereden. Ging tot Zeeland erg goed. Daar begon het een beetje file-erig te worden. Rond half drie waren we bij onze camping, tent opgezet en op naar het strand, daar zaten wij dichtbij.
Daar begon ook mijn grootste geluk al, want damn: Het was me daar prachtig weer. Lekker met de voetjes het water in en stilletjes genieten. Daarna op naar een strandtent, dat was onze grootste fout, of misschien ook wel niet, want we hebben wel enorm gelachen. Daar zaten dus twee gasten die bleven volhouden dat zij het podium hadden opgebouwd. Wij lullen wel mee en voor we het wisten zaten we bij hen aan tafel en waren uitgenodigd voor een BBQ bij hen. Bleken ze bij ons op de camping te zitten. Hoe kwamen we hier weer vanaf? "Nu gaan we BBQ-en" Hellie en ik hadden samen al een duidelijke afspraak gemaakt: Wat er ook zou gebeuren: Wij moesten Racoon zien!! Zaten we daar bij die gasten en hun aftandse barak, niets geen tekenen dat die BBQ er op tijd zou komen. "Hee jongens, hartstikke gezellig, bedankt voor het drinken, maarre... wij gaan nu eten, want we willen daar om acht uur zijn. Toedelssss" Mooi weggelopen.
Om iets voor acht waren we op het prachtige terrein. Dat de mens een kuddedier is, bleek wel weer. Dikke rijen bij de eerste muntenkraam, je kijkt iets verder en bij de derde kraam is het rustig. Dus we hadden onze munten zo. De aftelklok stond op 1 minuut 19. Mooi plekkie gezocht en daar kwamen de mannen van NUHR aan. Die praatten het hele weekend aan elkaar. Ze wilden toch even bij Michael Jackson stil staan en daarbij meteen een wereldredord aan toevoegen. Dus als eerbetoon hebben we met 40.000 mensen de Moonwalk gedaan, als wij niet in het Guinnesboek komen...;)
Racoon speelde als eerste. Zxc3xb3 supergoed!! Die mannen zijn natuurlijk altijd al goed, maakt niet uit wat en waar ze spelen. Was dus een supergoede binnenkomer. Daarna kwam Van Velzen. Nou ja, daar hebben wij gewoon niet zo heel erg veel mee, dus even het terrein bekeken. "Wat als we die gasten weer zien?" Giet laat zich graag inspireren door haar omgeving: "Dan zeggen we: Ik heb zin in kip!" en dan zouden we beiden een andere kant oprennen. Hahaha...
Tegen de dijk aan gaan zitten en geluisterd naar Van Velzen. Leuk weetje: Asfalt houdt de warmte lekker vast. Na Van Velzen was het Marco tijd. Nou... Met Marco Borsato hebben we nog veel minder. We kwamen tot de conclusie dat we hem vroeger allebei wel leuk vonden. Marco wilden we toch een kans geven, dus best nog wel wat van hem geluisterd. "Zullen we nog twee liedjes doen en dan naar de bus gaan, voor de drukte uit?" Werden toch nog drie liedjes. De volgende dag ontdekten we dat Paskal nog had meegezongen, maar hee.. dat zien we wel ergens op You Tube terug.
De camping bleek lekker rustig, dus zowaar uitgeslapen tot half elf. Gedouchet, ontbeten en in korte broeken naar het terrein. Het we
Na IOS mocht Bertolf zijn talent bewijzen. Dat ie dat heeft, hadden we op het Bevrijdingsfestival al gehoord, maar dit weekend liet ie het weer horen. Echt helemaal geweldig!!!
Maria Mena kwam, ook erg leuk. Maar ja.. je moet toch een keer eten en dit viel mooi in ons eetmoment. Net op het moment dat wij wat uitkozen, zong zij net mxc3xadjn lied. Ik mocht heeeeel hard meezingen, maar bij zo'n eettent weiger ik toch een beetje, is ook beter voor mijn publiek.
En ja... toen werd het kwart voor zes, he... Tijd om een heel erg goed plekkie te vinden, want onze vriend Ed Kowalczyk kwam optreden. Wat een man!!! Kippenvel!!! Ed alleen met zijn gitaar! Hij kwam er meteen in met Lightning crashes, gevolgd door All over you en Overcome.
Na Edje kwam vriendinnetje Ilse. De aankondiging voor haar was echt helemaal geweldig. Peter en Vig vinden haar erg lief, dus we moesten haar het gevoel geven dat ze thuis was. Peter:" Dan komt Ilse op en zegt ze:"Halloooooooo" Dan zeggen jullie ook: "Halloooooo" en dan zegt zij: "Ik ben er!" dan zeggen jullie: "Wat leeeeeeeeuuuuuuuuk! Hartstikke leeeeeeeuuuuuuuk!" Dus na het eerste nummer stond Ilse daar al met een lach en ze deed leeeeeeuuuuuuk mee. "Hallooooooo" "Hallooooooo" "Ik ben er" "Wat leeeeeeeuuuuuuk. Hartstikke leeeeeeeeuuuuuuk" Haar playlist was eigenlijk wel volgens het normale program, zoals we die vorige maand ook twee keer hoorden.
Na Ilse kwamen de mannen van de Golden Earring, speelden zo even Joep van Deudekom van het podium. Niet heel tof, maar hun optreden was dan wel weer erg goed. Kwamen goede nummers voorbij. Persoonlijk hoogtepuntje vond ik daarbij toch wel Going to the run, maar van Johnny make believe was ik ook wel gecharmeerd en het drumwerk van Cesar natuurlijk!! Wat een solo tijdens Radar love!
Het volk verdeelde zich weer een beetje en wij zochten een nice plekkie voor het allerlaatste optreden, toch wel hxc3xa9t optreden. De mannen van NUHR vonden dat wij de Blofjes wel moesten bedanken en dan op een bijzondere manier, want ze zetten toch wel iets bijzonders neer. Ik persoonlijk zou het hele weekend met een grote smile hebben rondgelopen als ik zoiets voor elkaar had gekregen, laat staan dat je het filenieuws hoort en de file op de N57 hoort, wetende dat jij de veroorzaker bent! Nou... een bedankje kan dan wel. De mannen van NUHR vonden dat we weer in het Guinness book of records moesten, dus het idee: 's werelds grootste karaoke met 80.000 man en wel met het nummer: Liefs aan Blof . Ja, op de melodie van die hit, ja.... Nou, we hebben ons werkelijk kapot gelachen om de tekst. Probeer maar eens op de goede melodie te zingen: "dan stort hij hun hart vol met allerliefs uit de gemeente Haarlemmermeer" Maar het record werd gevestigd...;)
Blof kwam op, eerst met een applause voor het publiek en speelde een megagoede set met onder andere de nummers: Mens, Donker hart, Aan de kust, Aanzoek zonder ringen, Midzomernacht, Vandaag, Wij geloven nergens in, Dansen aan zee, Blauwe ruis. Natuurlijk kon Omarm niet missen, waarbij Paskal (volgens zichzelf) een luminieus idee had om drie keer in het GuinnessBook te komen en het had iets met zijn aanstaande vaderschap te maken, laten we het daar op houden. Ze speelden voor het eerst het nummer De Storm. Ik vind het een erg mooi liedje, gewoon lekker Blof, dat is altijd goed! Dat is de soundtrack voor de film over de watersnoodramp. Ik voel dat er een hitje op komst is...;) En toen.... Nee... zeg niet dat.... Holiday in Spain. Waren we dan echt alweer anderhalf uur verder? Blijkbaar. Ze gingen af en toen kwam Paskal op met de woorden waar wij op wachten: "Hij kan toch niet zo weg, hij heeft twee nummers nog niet gespeeld. Here is mister Ed Kowalczyk." Samen met Blof speelde onze eige
Vervolgens kwam Blof nog xc3xa9xc3xa9n keer op. Nou ja... Paskal kwam met zijn gitaar op en hij wist me al te raken met zijn verhaaltje en toen begon ie daar het o-zo-mooie-en- kwetsbare Een manier om thuis te komen te spelen. Ik ben het hele weekend heel stoer en sterk geweest, maar toen... *knak* niet normaal!!! Nog xc3xa9xc3xa9n liedje en toen was het echt einde oefening en ons feestje voorbij. In de bus gestapt. Nou... Hellie stapte in de bus, Giet viel die bus echt letterlijk binnen. Hele volle bus, maar denk je dat er ook maar xc3xa9xc3xa9n iemand een foto voor de thuisblijvers heeft gemaakt van dit waardevolle moment.
Concert at Sea was xc3xa9cht zxc3xb3 super. Door mij benoemd tot leukste festival!! Ook al gingen wij daar niet op dat stuk asfalt staan... Volgend jaar wil ik weer!!
Gister onze spullen afgebroken, ontbeten in het zonnetje en op naar Den Haag. We hadden al vernomen dat Tinus ook op Parkpop zou zijn. Rond een uur of vier kwamen we Tinus en Anton tegen. Lekker in het gras relaxend. Beetje genietst, en rond tien over half vijf naar het podium van Ed gegaan. Oh nee,niet alweer. Ja, dus echt wel, als je hem nog even gratis kan meepikken. Wat een vent, weer dat charisma!! Die uitstraling, hij was zo aan het genieten! Hij speelde nu langer dan zaterdag en we mochten genieten van o.a. I alone, Dolphin's cry, They stood up for love, Selling the drama en Overcome. Daarna genoten van Milow. Guus hebben we maar een beetje aan ons voorbij laten gaan, we zijn de drukte voor geweest.
Al met al was het echt een superweekend. Reed het laatste stukje ook stralend naar huis!!!
En dat ik nooit een weekend als deze durfde mee te maken, omdat ie te perfect is bij de rest van onze tijd....;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten