Beetje laat...

Officiële post 8 maart 2010

Inmiddels zijn we alweer twee weken verder, maar hee.. Beter een laat logje dan helemaal nooit toch?
Tijdens een lekkere sneeuwbui reden broer en ik richting Raalte. Ja, dit keer mocht broer weer eens mee het theater in. Ben er gewoon heel goed in om hem te vertellen dat ie mee wil, dan wil ie natuurlijk niet, maar wie vraagt als eerste hoe laat we weggaan? Pcies!
Om iets voor acht waren we bij het Hoftheater, konden we nog even mooi een kopje koffie doen en een beetje rondkijken. Ik was er al wel vrij snel uit dat ik de gemiddelde leeftijd enigszins naar beneden zou halen.

Wat later gingen we de zaal in. Ik vind het echt een lief zaaltje. Lekker klein, kunnen 250 mensen in. Dus ik vond het wel tof dat ik kaartjes had!

De mannen van Van Dik Hout kwamen op. Begonnen met Met de handrem eraf. Weer een grote glimlach he. Ik ben gewoon stiekem nog steeds een erg grote fan van die allereerste theatertour. Ik denk dat dat voornamelijk door een lekkere kont komt, hahaha.. Ssst, niet doorvertellen hoor! Is toch wel mijn best bewaarde geheim...:D

Eerste set verraste mij toch wel een beetje. Wel veel zoals de vorige tour, dus Laatste... ( uitvlucht, uitvlucht, uitvlucht, nu zit ik zo in mijn hoofd met uitvlucht dat het vast toevlucht is, hahaha) Tot jij mijn liefde voelt. Al was dat nummer nu als laatste. Maar... dat kan het misschien vorig jaar ook wel zijn geweest hoor. Ik was namelijk zelf ook verrast door Niets kan mij nog stoppen. Ik denk dus dat ik die alleen in Carré in het theater heb gehoord. Maar ja... schijnt vorig jaar ook gespeeld te zijn, hoorde ik van betrouwbare bron. Ik moet zelf mijn logjes nog maar eens na lezen, want ik weet het allemaal niet meer ( kan me nie eens meer echt herinneren waar ik allemaal geweest ben tijdens die tour. Al klinkt allemaal wel alsof ik tien keer geweest ben. Nou, dat is niet het geval dat weet ik wel zeker.)

Broer vond de tweede set het beste. Kende ie meer nummers van, zei ie. Al kan ik me niet voorstellen dat wanneer je zusje al haar halve leven naar een bepaalde band gaat, wat eigenlijk sowieso al belachelijk is, en je er de eerste jaren bijna meer geterroriseerd bent, dat je dan de muziek niet kent, haha.. Maar de tweede set was ook 'swingender' aldus broer. Lichtelijk teleurgesteld dat Stap in het licht niet gespeeld werd, vindt ie namelijk wel een goed nummer! Wat ik dan wel weer mooi vond, was dat Zenderruis en testbeeld gespeeld werd. Net iets te lang niet meer gehoord. Ja, mag nog wel even op de setlist blijven.

Broer was dus lichtelijk teleurgesteld. Zusje daarentegen. Nou... die werd na de tijd toch even zwáááááááááááárteleurgesteld. Mijn aller-, aller-, aller-,aller-,allerbeste vriend had ik nog nie gezien. Dus even lief gevraagd waar ie was. Ja, straks is ie ziek, dan moet ik op zijn minst een fruitmand sturen, zo ben ik wel! Teleurstelling één: Men durft mij gewoon te vragen wie ik bedoel. Nou ja... duhuh!! Dat spreekt toch voor zich? Teleurstelling twee volgde alsnel... Mijn besterigste vriend heeft gewoon een andere band, de sloerie!! Jaahaa... en ik kan best veel hebben, maar.... Als je hoort welke band... Nou.. Broer vindt dat dan wel weer machtig mooi. Maar Gietie... die gaat het leven nog even overdenken, ik denk dat ik Kamervragen ga stellen! Demissionair kabinet of niet!