Officiële post 4 juli 2010
Inmiddels heb ik het een weekje kunnen overdenken en wordt het nu toch wel tijd om er een logje aan te besteden: Concert At Sea!
Vorige week vrijdag was ik rond kwart over tien bij Hellie. De spullen uit de rode toet overgepakt in de grijze toet en op weg naar Zeeland! Het weer was natuurlijk al perfect, dus dat kon de pret niet drukken. Onderweg kwam Paskal nog even op de radio en werd Hemingway gedraaid. Ja.. Daar werden we dus nog veel vrolijker en zomerser van dan we al waren. Even lekker burgerlijk een ACrestaurant aangedaan..;) Om twee uur waren we op de camping. Hellie had een vetmooie nieuwe tent gehaald, dus die erd opgezet. Nou ja, Hellie zette de tent op, waar nodig assisteerd ik. Ik had me namelijk ontfermd over de luchtbedden. Mijn kloterige rug liet me weer mooi eens in de steek ( toen ik een luchtbed kocht, haha) dus ging ik lekker in de auto zitten en daar de luchtbedden oppompen, probeer dat maar eens met één arm! ( we hadden een handpomp, heten die dingen zo? Ja, nu wel!) Daarna richting zee gegaan. Nu hadden wij vorig jaar vrienden voor het leven gemaakt met twee geweldige kerels, we zijn nog maar een meter het park af of ja hoor.... daar liep zo'n Sjaak. Nie lachen, nie lachen! Lekker bij het strandpaviljoen gezeten.
's Avonds een pendelbusje genomen. Gezellig met zijn achten in zo'n ding. Nu wist de chauffeur niet hoe ie moest rijden, dus dat vertelden wij hem wel. Mocht ie vervolgens niet bij de goede ingang parkeren en deden wij een rondje Zeeland. Zessen mensen gefrustreerd: "nu moeten we een pokke end lopen bladibla" en twee meiden die dachten: "Rot op, het is superlekker weer. Doe alsof het de avondvierdaagse is" Langzaam kwam het terrein dichterbij en de kriebels in de buik werden sterker, haha.. Omdat de taxichauffeur ons ergens anders had afgezet, hadden we helaas de opening gemist. Nou ja, jammer dan. Alain Clark stond al te spelen. We hebben het terrein verkend en vooral met een grote glimlach van alles genoten. Na Alain speelde Kane! Woehoe... Ja, dat vind ik errug leuk. Was niet een heel erg verrassende set. Wat wel erg tof was, was dat ze Damn those eyes speelden, hadden ze al een hele tijd niet meer gedaan. Dinand droeg het wat later aan Chris op. Toen vond ik het nog veel liever, dan ik het al vond. Vriend Guus Meeuwis sloot de avond af. nou, dat kan je aan Guus wel overlaten. Stiekem hoopten we nog even op een Schouder aan Schouder duet tussen Guus en Paskal, maar helaas... Dat kon onze pret zeker niet drukken.
Dag twee begon met het scoren van een vettoffe trui, helaas... de rozen waren al op...:( Fonzie Volta opende de dag ( sorry als ik het niet goed spel) Daarna kwam Waylon. We like Waylon!! Wat een show! Erg goed! Waylon is overigens de enige die wij echt midden in het publiek hebben meegemaakt. Tijdens Caro hadden we een mooi plekkie op de dijk gevonden en niet veel later hadden we 3FMmatjes bemachtigd. Iets in mij zegt dat ik tijdens Rowwen Heze zelfs nog een soort van powernapje heb gedaan, best knap met die muziek. Milow was ook een heerlijk relaxmoment, konden mooi blijven liggen. Daarna kwam K's Choice zonder Gertje, die was ziek. Gelukkig wel met mijn favoliedje, dus ik vond alles best, hahaha.... En ja.... na K's Choice kwam het hoogtepunt van de avond: de jaarlijkse karaoke met 40.000 man. Was het vorig jaar een mooie tekst op Liefs uit Londen, deden we dit jaar Zeeland op de melodie van Brabant. En toen waren ze daar: onze mannen van Blof. Wat een heerlijk optreden! Hellie en ik hadden vrijdags toen we Hemingway op de radio al democratisch besloten dat ze dat nummer absoluut moesten spelen, want het weer was er naar! Natuurlijk speelden ze die! Mochten ook genieten van een nieuw liedje, die we al meteen konden meezingen, knap publiek daar hoor! Sarah Bettens kwam tijdens de toegift op en samen speelden ze Landslide van Fleetwood Mac. Erg mooi, maar beter werd het toen Milow erbij kwam en ze Go your own way speelden. Als er toch xc3xa9xc3xa9n meeschreeuwnummer is ( sorry lieve mensen om me heen, hihi) Twee liedjes later was de dag die niet had mogen ophouden, toch echt voorbij.
Zondags mochten we de auto lekker tot vijf uur op de camping laten staan. Dus onze kontjes hebben nog lekker op het strand gelegen. Waar we op een gegeven moment ons eigen kinderdagverblijf hadden. Het jongste meisje,nog geen twee vermoed ik, was echt zo verschrikkelijk leuk! Hoewel ik een paar keer bijna een schep op mijn neus had, minder schattig. Om iets over vijven vertrokken we dan toch richting huis. Toen we Zwolle binnenreden, kwam ineens het echte besef: Het allerleukste, fijnste weekend ever was xc3xa9cht voorbij....:_(
Geen opmerkingen:
Een reactie posten