vrijdag 18 april 2014

Avondje Neil

Als ik zou zeggen dat maandag geen leuke dag was, dat het écht een heel erg stomme dag was, dan zou ik daarmee echt een understatement maken. Al weet je dat keuzes met heel veel liefde gemaakt worden: ze worden er niet leuker door. Iets in mij dacht: "Even kijken of er dit jaar in Deventer nog wat leuks is met Koningsnacht" én daar kreeg de maandag toch een beetje glans, een kleine glimlach. Ik zag dat er een Neil Youngsessie zou komen. Sommige dingen lijken soms op het juiste moment te komen en maandag wilde ik maar al te graag geloven dat dit ook zo zou moeten zijn.

Ik vroeg Hanneke en Renate of zij donderdag al wat deden en beiden vonden het wel errug leuk!! Dus zo deed ik eerst dat kleine beetje dat je nog kunt doen: even lekker samen een bakkie koffie drinken. En daarna reed ik naar Deventer. Toen ik daar parkeerde, appte Hanneke dat ze onderweg waren. Heel lang kon dat niet meer duren, dus ik besloot richting De Hip te lopen, waar de undercoversessies sinds dit seizoen plaatsvinden. Leuke tent! En eigenlijk hebben ze toch de Elegastsfeer wel kunnen behouden.

Niet heel veel later dan ik kwamen Hanneke en Vincent eraan, lichtelijk bijgekletst tot Bartel Bartel, Stephan van der Meijden, Henk Koorn ( die ik dus onlangs bij DWDD zag met zijn eigen band, waar mensen hem dus eigenlijk van horen te kennen en ik riep schattig: "Hee, de Neil Youngmeneer!" Hmmmm) en Ben Kribben
Nou, ik denk dat het optreden heel leuk was. Ik werd namelijk ernstig afgeleid. Er stond iemand op het podium met een Pharrel Williams shirt!!!! Ik ken mensen die nu onder tafel duiken, hun hand voor de ogen houden en hoofdschuddend vragen: "Giet, je hebt je toch wél gedragen?! Ben je liedjes gaan zingen?!!!" Nee... écht, dat deed ik niet, heus niet.)

Nee, zo erg was het nou ook weer niet met mij. Nu kan ik heel intellectueel gaan zitten doen en de hele playlist hier neerzetten ( mocht die behoefte er toch zijn: roep! Het is namelijk wel mogelijk) Maar ja... Hoewel ik inmiddels meer van Neil Young ken, zit ik nog niet helemaal in zijn oeuvre. Ze begonnen in ieder geval met Everybody knows en na het vierde nummer had ik op zich naar huis gekund: Cinnamon girl *wave your pompons* Bij de allereerste Neil Youngsessie stal dat nummer al mijn hart. Come on baby kwam voorbij. Southern man, werd ik toch ineens teruggeworden naar dat eerste avondje Zwarte Cross en terwijl ik daar aan denk, krijg ik weer een grote glimlach. Eigenlijk vind ik dat ook wel een heel erg lekker nummer! Like a hurricane,Down by the river, Tonight's the night en uiteindelijk werd de avond lekker meezingend afgesloten met Keep on rockin' in a free world ( oké, ik doe gek, ik gooi er één uit: Wooooeeeehooooeeehoooooeeee)

Nog even wat gedronken, wat gekletst met zijn vijven, want tijdens het optreden kwamen Renate en Debbie er nog bij en toen maar eens onze jassen gepakt en richting auto gelopen. Waar bleek dat sommigen van ons op een totaal andere datum leven...

En al zou je werkelijk niets hebben met de muziek die er tijdens zo'n undercoversessie wordt gespeeld. Het állermooiste aan zo'n avond is toch wel, en misschien zit ik er wel volledig naast, dat de muzikanten op het podium nog veel meer lol hebben en staan te genieten dan de mensen in het publiek.



vrijdag 4 april 2014

10 jaar!!

Zo oud is mijn log vandaag geworden. 10 jaar vol met rare gedachtenkronkels, 10 jaar van belevenissen met lieve mensjes, feestjes, soms een beetje van mijn shit, maar niet teveel... want we willen positief blijven. Mooie liedjes, shockmomenten als blijkt dat mijn log helemaal niet zo anoniem is. Een verhuizing van weblog naar blogspot. Concertverslagen ( na mijn laatste verslagen kan ik me voorstellen dat mensen denken dat ik niets anders doe) Momenten van teveel loggen, tijden van zware weblogverwaarlozingen, waarbij de opmerking: "Giet, jij logt zoals je praat "misschien wel terecht is. Soms praat ik heel veel,maar ik kan ook heel stil zijn.

10 jaar...

Hiep hiep op mijn log! Eet smakelijk!