PuurLofzang, Veronicaschip

En zo verschenen er nieuwe data voor PuurLofzang, daar kan ik persoonlijk wel erg blij van worden. Helemaal als er dan te gekke locaties bij zitten. Nu stond er dit keer wel een heel erg gave locatie bij: het Veronicaschip. Wie ga je dan lief aankijken om met je mee te gaan? Drie weken geleden waren Hanneke en ik op weg naar Uitgeest en kwam ik met een mooi ultimatum. Er zijn mensen die zeggen: "Giet, je ultimatum had net zo goed 'Als Van Dik Hout vanavond Stil in mij speelt, gaan we naar PuurLofzang' kunnen zijn, want je had allang besloten dat je zou gaan" Dit wil ik graag even weerleggen: zo makkelijk ben ik heus niet om! De lat lag wel wat hoger. Hanneke stemde ermee in. Aan het ultimatum werd voldaan, dus zo stond ze vrijdagmiddag op de stoep. Op naar Amsterdam dus. Ging echt top, niet normaal. Wat doen al die mensen op vrijdag op straat? "Ga naar huis!" was ons motto. Zolang de TomTom nog zei hoe laat we zouden arriveren, bleef ik nog best rustig. Hanneke had blijkbaar 20 uur in haar hoofd, dus toen we nog even een open brug tussendoor kregen, kwam Hanneke in de "kan er ook nog wel bij" stemming en ik meldde nuchter: "Och, die hadden we ook nog niet gehad." Die zag ze dus niet bij mij aankomen. Gelukkig kregen we daarna nog wat omleidingen. Hoe relaxed wil je het hebben?

Rond tien over acht waren we bij het Veronicaschip. We made it! Leuk plekkie opgezocht, wat ons betreft mocht het beginnen.

Om iets over half negen opende Jeroen de avond met een mooie tekst van Huub van der Lubbe. Misschien zijn het dan wel mijn fantasievolle brein en ik, maar ik kon er wel de link naar inspiratie uithalen.
Op het podium begonnen Ben en band te spelen. Nu weet ik dus niet met welk nummer ze begonnen. Wel een erg lekker liedje, maar ja.. koop je niets voor, he? Ik heb gewoon verzaakt in het jatten van de playlist.
Daarna speelden ze Old man van Neil Young. Even een klein welkom, een wetenswaardigheidje over het Veronicaschip, waar nog op teruggekomen zou worden. Oeh, een cliffhanger. Landslide van Fleetwood Mac werd door Yvonne gezongen. Wederom een heel erg mooi nummer, maar geen idee welke.
Dan hoor je dus een bekend stukje op gitaar en je denkt: "Neuh!! Dat kan toch niet? Die spelen ze niet." Maar.. zo ineens hoor je: "All I know.... " en daar hadden ze me. Try van Nelly Furtado. Héél véél hartjes!! Hoe prachtig kun je een eerste set afsluiten?

Het werd tijd voor een amuse.Deze werden verzorgd door Mijn Keuken Echt héél vervelend!

De tweede set werd geopend met Message in a bottle... *big smile* Bij het volgende nummer dacht ik: "Ik ken het" In mijn hoofd ging de helft van de tekst ook mee,maar.. Ik kon het gewoon niet plaatsen. Ik wist:' Dit is niet van Ben' Hoewel ik daar wel heel even over twijfelde. Het refrein werd in gezet en ik dacht: "Oohoo, twee jaar geleden riep ik dit nummer uit tot mijn favo NLnummer van het jaar" Zo is het het mooiste nummer van het jaar en zo ben je vergeten dat het nummer bestaat. Dan ga je je afvragen hóeveel mooie liedjes je in je leven vergeet. Vind ik niet zo'n leuke gedachte. Gelukkig werd ik vrijdag weer aan dit heerlijke nummer herinnerd: Stapje terug van Fit en Laura Jansen. Tijd genoeg werd gespeeld. Omdat Jeroen de avond opende met een voordracht was het nu Bens' beurt om een tekst voor te dragen, dit werd Tijd ( van BenK en de Dominators..;-) ) Het lijkt me mooi werd ingezet, Sweet dreams volgde en de set werd afgesloten met If I ain't got you van Alicia Keys.

Er kwam weer een lekker momentje. Nog een spannend momentje ook, bleek al snel. Tijdens Ekotown kregen we zulke lekkere witte wijn. Dit keer was Pane e Vino ook aanwezig en ik hoopte zó op die goddelijke, witte wijn van Sting. Het werd wel Stingwijn, maar... het was rode wijn. Nu heb ik nogal een (schijnbaar) bijzondere mening over rode wijn. Ik ben daar gewoon niet zo'n fan van. Je mag pas zeggen dat je iets niet lust als je het geproefd hebt, dus ik gaf de rode wijn een kans. En hierbij kan ik zeggen: Message in a bottle is door mij persoonlijk goedgekeurd. ( er worden nu een aantal mensen gek: Wát Giet, jij.. rode wijn... en aardige dingen zeggen? Woow!!)
We kregen er een heerlijke, Italiaanse amuse bij. 

Ook dit keer waren er gastmuzikanten. De derde set werd geopend door Yori Swart. Haar heb ik in februari al een keer mogen zien en blijf erbij: Ze heeft een erg fijne stem! Ze begon met een nieuw nummer: Golden ticket. Tijdens het tweede nummer werd ze ondersteund door Stevie Ann. Ja.. Stevie Ann vond ik al goed. Nadat ze met mijn allerfavorieterigste bandje een prachtig duet opnam en bij de cdpresentatie aanwezig was, scoorde ze wel zoveel reservepunten dat het gek moet lopen, wil ik over haar roepen dat ze drie keer niets is ( you tube even voor de lol Set fire to the third bar van Snowpatrol, in de HMH, hallo!!! Bonuspunten voor Stevie Ann!) Na vrijdag ben ik er eigenlijk van overtuigd dat zij oprecht een heel erg lief persoon is! Samen speelden ze Stand for you, wat eigenlijk zelfs een driestemmig nummer is ( geschreven met Lori Liebermann) Yori speelde September. Light up van Stevie Ann en toen kwam er tocht wel een heerlijk momentje Give it up or let me go van Bonnie Riatt. 

We werden weer culinair verwend met een heerlijke amuse met vis. Jummie jummie!!

Met Pete Murrays' Oppurtunity begon de vierde set, een nummer waarvan ik geen idee heb wie of wat.( laat ik zeggen: dat wat ik net al Googlend vond ,kan het never nooit niet zijn geweest... ;-) ) Six days on the road. "Hee Hanneke, deze is voor jou! Ze doen een liedje voor jou!" Dus blij keek Hanneke me aan. "Echt? Vind ik het leuk?" "Ja" "Moet ik ervan huilen?" "Dat weet ik wel zeker." Het mag een wonder heten dat ik nog met haar mee mocht op de terugweg. Hoewel.. indirect stond haar bed bij mij, dus ze moest wel... ;-) Make you feel my love werd ingezet.Nu liet Hanneke in Uitgeest wel merken dat dit niet zo haar nummer is. Yori en Stevie Ann deden de engelse variant en Ben maakte het tot Totdat jij mijn liefde voelt. Hanneke concludeerde dat ze de Benversie wel kon waarderen. 
3 uur vloog voorbij op een toplocatie. Maar wat wil je dan met goddelijke amuses, goede muzikanten én heerlijke rode wijn?

Met een grote glimlach verlieten we het Veronicaschip, waar we echt een supergeweldige avond hebben gehad. Met een heel kleine domper: Die cliffhanger, daar werd nooit op teruggekomen. *zucht*

P.S. Er zijn nog mogelijkheden om te genieten van een avondje PuurLofzang met geweldige gastmuzikanten. Stiekem zou ik dus gewoon nu nog kaarten bestellen of op mijn verlanglijstje voor de Sint zetten. Een leuker schoencadeautje kan de beste man je niet geven!

Avondje A9

Begin dit jaar hoorde ik al dat www.vandikhout.nl in de A9studio zou spelen. Over deze locatie hoorde ik errug goede dingen,dus stiekem was ik wel een beetje nieuwsgierig naar deze plek. Dat werd dus om me heen kijken wie er gek genoeg zou zijn om mee te gaan. Na het Caribbeanweekend scheurden Hanneke en ik langs de A9studio en gooide ik subtiel als ik ben een balletje op. "Als we dit jaar de vakantie overleven, ga jij dan met me mee? Kijk, daar zit het hotel, dus dan kunnen we zo lopen. En.. " Veel meer hoefde ik niet te zeggen: Hanneke was al om... :-D 
Die vakantie overleefden we natuurlijk, wij zijn niet de moeilijkste.
Dus zo stond Hanneke zaterdagmorgen op de stoep. Even een bakkie koffie, door naar mijn andere partner in crime om nog even een lief klein poppetje te bezichtigen, ooooooo, ze is mooi en lief en klein en poepselig!!! 

Rond een uurtje of drie waren we bij het hotel. Daar eerst maar gedaan waar we goed in zijn: He-le-maal niets!! Echt, vrienden met wie je he-le-maal niets kunt doen: koester die!! 
Een keer een welkomstdrankje gehaald, wat gegeten en een keer langzaamaan klaar gemaakt voor de avond.

Rond half negen in de auto gestapt, was echt niet onze bedoeling, we wilden sportief doen, maar omstandigheden dwongen ons om met de auto te gaan... ;-) Bij de A9studio kwamen de eerste bekenden al vrij snel voorbij. Zó leuk!! Bij het podium nog meer bekenden gezien, dat beloofde toen al een goed avondje te worden. 

Het voorprogramma werd gedaan door Van Huys Uit. Ze hadden niet heel veel nodig om ons te doen besluiten: Die zijn goed!! Echt een superleuke band! Lekker energiek, fijn in het gehoor liggende nummers. Prachtige eigen versie van Ed Sheerans' Thinking out loud

Podium werd omgebouwd. Momenten meegemaakt waar we het nog jaren over gaan hebben, hahaha... Vooral die oprechte Gietverbazing. Soms ben ik best schattig... :-)
Ombouw duurde gelukkig niet al te lang, of misschien wel, hadden wij het gewoon zó superleuk dat we het niet eens door hadden. Hahaha...

Eerst kwam er een spannend muziekje en daarna volgden de mannen van VDH. Alles of niets wordt ingezet. Ik moet nog even wat belangrijks aan Hanneke kwijt en ik denk:"Wat een enthousiast publiek! Die hebben er sin an! Blijft maar klappen." Was Martin blijkbaar ook al op het podium aanwezig. Als je dat soort dingen mist, weet je: "Ik had echt wel iets héél belangrijks te vertellen!" .. :-D ( had ik ook, hoor, wellicht volgt daar nog een blog of een... iets... over)
Lieg niet meer. Oh! Die gaat toch ook niet vervelen, wat een heerlijk nummer vind ik dat. Nu kan ik het hier ook wel toegeven: Dat hele album gaat me gewoon niet vervelen. Water en vuur. Mijn houten hart, Nu het licht weer schijnt op mij ( Zie: Lieg niet meer... ;-))
Daarna speelden ze Half 7. Ik weet niet wat er gebeurde, maar.... de bas klonk me daar ineens goed. Nu laat ik het klinken alsof de bas anders nooit goed klinkt, maar zo bedoel ik het niet. Het werd ineens hard aangezet ofzo. De bas knalde er goed door heen en als er één nummer is waar ie er goed doorheen mag knallen: Half zevuuuuuuuh!!! ( en Het nieuwe spel, daar mag ie ook goed hard staan, sprak zij heel bescheiden)
Stap voor Stap, Stil in mij, Zij maakt het verschil, Meer dan een ander en voor mijn gevoel was het intro langer dan anders en.... *zet liefste blik op* mag dit zo blijven? Ik stond me daar al te veranderen in een half plasje kwijl nog voordat er maar iets gezongen was. Errug mooi intro! (Straks val ik door de mand, blijkt dit al jaren zo te zijn, heb ik al die tijd nooit echt opgelet en wordt er straks naar mij "Nepfan! Nepfan!" gescandeerd. Maar er waren meer nummers die zaterdag iets extra's hadden. Of was dat maar puur mijn 'state of mind')
Laarzen aan mijn voeten, Pijn en Totdat jij mijn liefde voelt maakten de officiële playlist af.

De toegift begonnen ze met Zoet en zacht ( ik was echt een beetje ziek ofzo, want.... die versie was ook al zo verschrikkelijk veels te mooi. Als zekere mensen dit logje lezen, wordt hun bijna ergste nachtmerrie nog een soort van waarheid, hahahaha, want jeetje... wat ben ik aardig!!)
Dichterbij.... Ja... toen leek er even een soort "Nee hoor, Light my fire heb ik niet gespeeld"momentje te ontstaan. Vraag me af waar of bij wie de verbazing het grootst was...
En toen kwam Laat het los... Maar ja... als het zo'n avond is die je liever niet los wil laten, wat moet je dan? Gelukkig stonden er nog wat knuffelmomentjes op de to-do-list en neem aan: er hing een heel hoog knuffelgehalte daar in Uitgeest.

Wat was het een super te gekke avond afgelopen zaterdag! Helemaal omdat ik weet dat er daardoor nog weer wat andere leuke dingen gaan gebeuren.

Zondags lekker rustig aangedaan ( nou ja.. zover stuiterende blije eieren rustig kunnen zijn), nog even een bezoekje in de buurt gepland en daar dan ook maar meteen van een heerlijke high tea gesmuld. Rond een uurtje of vijf maar weer eens richting huis gegaan. Nog even afgesloten met een bakkie koffie en veel geklets, toen was het toch echt tijd dat Hanneke nog even doorreed en ik mijn werk maar eens opzocht ( waar ik werkelijk waar zó lief werd opgewacht. Had ik nog geen hartjes in mijn ogen van het weekend waren ze daar spontaan ontstaan!)

PalmParkies

Hanneke en ik waren druk aan het appen en we kregen het over PalmParkies. Nu had Pieter Hanneke al gezegd: "Misschien wil Giet wel met je mee." Maar ja.. Hanneke dacht: "Het is middenin de week, niet handig" Nu maakt het met mijn werk niet zoveel uit of het door de week of weekend is en dit keer helemaal niet. Het optreden van Van Dik Hout viel namelijk in mijn rustige werkweek. Top!!! Dus zo ontstond er weer een spontane date.

Maandag stapte ik in de trein naar Breda, waar Hanneke mij oppikte, we veel te lekkere dingen haalden en eigenlijk niet zo heel erg veel meer deden. 
Dinsdag begonnen we met een lekker ontbijtje in de stad, hoe naar. Daarna een beetje geshopt, ik slaagde gewoon in mijn shopmissie! 
Nu was het een beetje een miezerdag en vond Pieter het heel grappig om dan te zeggen: "Goh, je zal straks maar in het park moeten staan." Maar ik had gewoon heel veel vertrouwen in Breda, de vorige keer stelde het me namelijk ook niet teleur, toen half Nederland verzoop bij Bevrijdingsfestivals en wij lekker in een zonnetje zaten. 

Vanaf het moment dat we op de fiets stapten ( ik mocht lekker op de supertoffe roze fiets!) was het gewoon droog! Hoppa! Ik wist het wel. Mooi rustig naar het park gefietst. In het park maakten wij al vrij snel nieuwe, heel bijzondere vrienden, maar dan ook écht heel bijzonder. Ik moest ook echt mijn best doen om niet naar mensen te kijken, want dan zou ik gewoon in mijn broek plassen van het lachen. 
Rond kwart over acht, half negen werden de mannen van VDH aangekondigd door een mevrouw van Palm. Onze vriendin had zo nog even haar vragen. Mijn drinken kwam zowat door mijn neus terug. VDH begon met Alles of niets ( had ik die gewoon tijdens het eten even goed gegokt... ;-)) Lieg niet meer, Stap voor stap, Dichterbij ( oh!!! Daar wordt een mens toch blij van, niet?) Mijn houten hart, Nu het licht weer schijnt op mij, Meer dan een ander en met Tot jij mijn liefde voelt werd de eerste set afgesloten.

Huh? Eerste set??? VDH doet toch nooit meerdere sets? Nou ja, theatertour daargelaten dan. Nee, normaal spelen ze ook wel in één stuk door. Maar nu kreeg het publiek de gelegenheid om even naar de bar te gaan, biertje te halen of om nog meer nieuwe vrienden te maken. Hahaha... werkelijk waar! Soms vraag je je af waar ze sommige mensen verstoppen. 

De tweede set werd geopend met Water en vuur. Daarna hoorde ik klanken waarvan ik dacht: "Hee, dit is...neh, dat kan nie.. oh, dit is het echt" Hadden die schatten die gewoon Laatste uitvlucht op de setlist gezet. Vraag me nooit om een VDH top 10 te maken, maar de kans dat Laatste uitvlucht mijn persoonlijke top 10 zal halen, is vrij groot. Prachtig nummer. 
Nu moet ik zeggen: de tweede set had een vrij hoog oh!-gehalte. De stilte valt zo hard, Zoet en zacht, Stil in mij ( is iets minder oh-erig.. ;-)) Zij maakt het verschil, Laarzen aan mijn voeten en Pijn.
Nu mag je dan wel 2 sets doen,maar dan nog kun je gewoon niet vertrekken zonder toegift, dus kwamen ze nog even terug om Laat het los te doen. Daarmee kwam er helaas wel een einde aan een veel te leuk optreden. 

Ik weet dat het kort dag is, maar mocht je de kans krijgen om vanavond Bergen op Zoom nog aan te doen: Ga!!! Want je gaat echt een superavond krijgen. Het weer doet vanavond ook nog eens mee. Ik zou echt zo weer gaan (Ik vind het van mezelf ook errug tegenvallen dat ik maar één keer ben geweest, hahaha... ;-)) 

Concert at sea 2015

Natuurlijk kon het niet missen dat we dit jaar weer CAS aandeden. De vrijdag begon al met mijn eerste uitdaging: op tijd vertrekken van mijn werk. Geen idee hoe ik het voor elkaar krijg, maar ook dit jaar had ik weer een slaapdienst voorafgaand aan CAS. Ging allemaal goed. Rond 9 uur was ik in Zwolle, waar Hellie en haar paps en mams al op me stonden te wachten. Mijn spullen bij hen in de auto gedaan en we konden vertrekken naar de Zeeuwse kust. 
Op de camping de tent opgezet, nog even rustig aangedaan en rond kwart over één richting pendelbus gelopen. 

Eenmaal op het terrein hoefden we niet al te lang te wachten voor Cover at sea begon. De mannen van Blof begonnen als eerbetoon aan The Lau met 'Blauw'. Erg mooi. Daarna haalden ze de mannen van Sunday Sun erbij, die akoestisch begonnen met "Don't let go" van En Vogue. Hoe briljant. Daarna deden ze samen "Geronimo" Ricki van Rondé kwam meezingen en deed "Take me to church" en "Smells like teen spirit" Edwin Evers zong "Don't dream it's over" en "Pride"mee. Aangezien Edwin leuk kan drummen en Norman leuk kan zingen, werden de rollen omgedraaid en kwam Norman naar voren om "Counting Stars" te zingen. Lekker liedje, heerlijke uitvoering ook. Stiekem hoopten we een beetje dat Adam Duritz ook mee kwam zingen, maar die stond net als ons gewoon erg te genieten. Hij dan alleen aan de zijkant van het podium en wij in het publiek... ;-)
Na Cover at Sea vroeg Marianne: "Wat gaan we nu doen?" Bijna tegelijk antwoordden Hellie en ik: "Eten!" Daar kwamen de legendarische woorden, die we het hele weekend te pas en te onpas hebben gebruikt: "Donder toch op, man!" Grote ogen bij ons. " Hellie, je moeder heeft nog niet helemaal door hoe het hier werkt he?" Eten dus. Jullie mogen niet raden wat, maar ik had er één met hazelnootsaus. Lekkerrrrrrr!!!
Lekker wat rond gelopen. Toen Dotan begon, hadden we een mooi plekkie op de dam gezocht en heerlijk in het zonnetje gekeken.
Kensington enigszins voor het podium bekeken. Mannen maakten er een goede show van. 
Weer rondgezworven om vervolgens een mooie plek op de dam te zoeken. 
Racoon speelde om 20 uur. Was één en al genieten. Ik hou van die mannen. Alle nummers klonken even goed. 
Even een stuk van Bade meegepikt. Tijdens Lenny kwamen we teruglopen naar het hoofdpodium. Lenny was leuk, maar... of het nou de topper van het festival was? Waren iets teveel solo's. Leuk dat je je muzikanten hun moment gunt, maar doe maar niet. In de Ziggo tijdens zijn eigen show was het te gek, maar op een festival is het niet zo heel handig.
The dirty daddies nog even meegepikt en daarna de pendelbus opgezocht.
Dag één hadden we zeer goed overleefd.

Zaterdag lekker rustig aangedaan. Het weer was echt prachtig. Lekker naar het strand gelopen en daar heerlijk ontbeten.  Hoe vervelend kan het leven af en toe zijn.... ;-)
Om 14 uur waren we weer op de Brouwersdam en gekeken naar Miss Montreal. Ze is toch gewoon te geniaal. Aangezien ze met Paskal een nummer heeft, kon het natuurlijk niet uitblijven dat hij het podium betrad om mee te zingen met "Ik zoek alleen mezelf" 
Rowwen Heze al liggend op de dam bekeken en ik geloof dat ik dit keer niet in slaap ben gevallen.. ;-) Ze hadden Sauzen bij zich. Beetje jammer dat mijn kwartje wat later viel, maar toen ik het door had, heb ik enorm genoten van Emil. 
Matt Simons meegepikt op het Umojapodium, waar we heerlijk hebben gezeten. Nieuwe vrienden voor Marianne gemaakt, hahaha.... Oooo, je kunt ze er ook niet bij hebben... ;-) Kenny B er meegepikt en tegen het einde van zijn optreden naar het hoofdpodium gelopen. Superplekkie gevonden!
Om 20 uur begonnen daar de Counting Crows. Ze begonnen hun set gewoon meteen met "Round here" Wauw!! Gelukkig hadden in tegenstelling tot de HMH "Mr. Jones" dit keer niet thuis gelaten. Die staat zó hoog op mijn lijst van nummers waar ik erg vrolijk van word. En stel je voor: Dan zit je daar in een heerlijk zonnetje en hoor je ineens de klanken van "Long december" Lekker contrast, hahaha.
En ja... het werd langzaamaan 22 uur en de mannen van Blof betraden het podium. Dit keer geen guitige aankondiging van Peter Heerschop en Viggo Waas. Gelukkig kwamen ze vijf minuten daarvoor nog wel even met een te leuk verhaal/ idee op. 
Wederom werd de set geopend met "Blauw" Indrukwekkend!! Gevolgd door "Klaar voor"  Eigenlijk hebben we het hele optreden ontzettend zitten meebleren. Genoten van een te gekke setlist. Zo fijn dat 'mijn' liedje gewoon gespeeld werd, zoals ik het het allerliefste,hoor. Thnx to the Counting Crows. Heb het heerlijk aanschouwd met een biertje in mijn hand ( waar ging het mis) Omdat het de tiende editie was, hadden Peter en Viggo een speciale "Aan de kust" tekst geschreven. Dus toen Blof hiermee begon, kwamen Peter en Viggo op en kwam de karaoketekst in beeld. De hele Brouwersdam zong uit volle borst mee. 
Voor "Holiday in Spain"hadden ze bedacht dat iedereen het lichtje van zijn/haar telefoon aan zou doen. Gister op tv zag ik pas hóe verschrikkelijk mooi dat was. Het is te gek om te zien als je erbij bent, maar als je het vanaf het podium ziet, is het toch wel heel erg indrukwekkend.
Stiekem speelden ze natuurlijk veel langer door dan de bedoeling was, heel naar enzo... ;-)
Nog even Wipneus en Pim gekeken. Die zorgden ervoor dat we in de rij voor de pendelbus nog konden genieten. Top om een aantal mannen met harde stem achter je "You never walk alone" te horen zingen. En met 'top' bedoel ik ook écht top,niet sarcastisch bedoeld. Was de meest bijzondere wachtrij in onze 7 jaar. En terwijl Marianne en Willem zich in een bus moesten proppen,trok Hellie me snel een nieuwe bus in, hahahaha....

Zondags rustig opgeruimd. Renesse in geweest, mijn festivalouders kwijt geraakt. Je gaat ff een ijsje halen met Hellie en spontaan zijn die mensen weg, bizar! Heeft ook nog wel bijna een kwartier geduurd, denk ik. Wel van alles over Renesse ontdekt, is ook wat waard... ;-)
Nu riepen wij al vanaf het eerste jaar: " Laten we naar de Neeltje Jans gaan" Dat hebben we vorige week dan ook echt gedaan. Door naar Middelburg en Vlissingen, daar nog wat gedronken. Onderweg in Leerdam nog wat gegeten en helaas.... toen kwam toch echt aan één van de leukste weekenden van het jaar een einde.... :-( 

Retropop

In januari kreeg ik een berichtje: "Heb je zin om mee te gaan naar Retropop, Clouseau én Van Dik Hout spelen daar" Nou, nu had Miek me al bij Clouseau. Toen ik namelijk echt nog een klein Gietje was, was ik toch wel een soort beetje boel verliefd op Koen Wauters *zucht* Op één, misschien twee nummers na tijdens VVAL, had ik hen dus nog nooit zien spelen. Dus ja... als die kans zich aanbiedt; meteen direct! 
Een kleine twee maanden geleden bleek even leuk dat Ed Kowalzcyk was toegevoegd aan de line-up, it's a hardknock life.

Zaterdag was ik rond een uur of twaalf bij Miek, waar we eerst even lekker lunchten om vervolgens naar het terrein te gaan. Daar zagen we Hanneke al vrij snel.
Naar het podium gegaan waar Clouseau zou optreden. Dikke regenbui, megaverzopen katjes. Kansen bij Koen meteen verkeken, potjandorie. Ja, je blijft toch een soort van hoop houden, he? Maakt het uit dat ie getrouwd is, kinderen heeft. Héél even mag je weer 8 zijn en denken aan trouwen, kinderen krijgen en sterven in zijn armen, als het mag... ;-)
Spannend, spannend... toen Clouseau aan de zijkant van het podium verscheen, werd ik toch wel een beetje zenuwachtig, hoor. Oeh!! Bleek er nog een ander lekkertje in de band te zitten. Zo, hee... 
Clouseau werd aangekondigd en het in katzwijm zijn, kon beginnen. Pfoeh! Toen ze als derde Louise gingen spelen, was het mis. Wáár jeugdsentiment. Ze speelden veel lekkere oude nummers Anne, Daar gaat ze, En dans, Passie, Dansen. Je zingt de nummers ook zo weer mee. Die hebben gewoon nevernooitniet mijn hart verlaten. Tijdens de toegift begonnen ze met Ik wil niet dat je weggaat. Daarvan was ik dus ook even licht vergeten hoe mooi ik die altijd vond. Er was één nummer waarvan ik écht heel graag wilde dat ze die speelden, waarvan ik zei: "Als ze die spelen, mag de volgende band wat mij betreft naakt optreden, döt mie helemaal nix" En daar klonken dan die veels te fijne tonen en ik hoorde Koen zingen: " 't Is niet zo lang geleden.... " Oj... hartjes all over me. Domino... oh... de regen had de rest van de dag mogen vallen, had er niets van gemerkt...

Ons naar het podium begeven waar Van Dik Hout zou optreden. Het duurde niet heel lang voordat zij opkwamen, niet naakt, geloof ik. Weet het ook niet helemaal zeker,hoor. Geestelijk was ik nog bij dat andere podium. Ik had nog helemaal niet gezegd dat Koen een spijkerbloesje aan had he? Nou, hij had dus een spijkerbloesje aan. 
Spannend muziekje en daarna klonken de tonen van Alles of niets. Nu heb ik de setlist dus niet helemaal goed bijgehouden, boefje dat ik ben,maar het zal ongeveer zo zijn geweest:

* Water en vuur

* Lieg niet meer

*Stap voor stap

* Mijn houten hart

* Nu het licht weer schijnt op mij

*Stil in mij

* Meer dan een ander

*Zij maakt het verschil

* Laarzen aan mijn voeten

* Pijn

*Laat het los

We hebben in ieder geval lekker genoten. 

Daarna even een lekker drankje gedaan. We zagen bij binnenkomst al dat er een mojitobar was en aangezien de zon tijdens VDH goed haar best was gaan doen, vonden wij dat er wel een lekkere mojito in kon.

Lekker wat zitten kijken,kletsen, ouwehoeren. Tijdens Het goede doel op een heuvel naar ze gekeken.

Het eerst volgende optreden wat we graag wilden zien, was Ed Kowalzcyk. Die er meteen in ramde met All over you. Als derde had hij al The distance op zijn setlist staan. Oooh, zo vervelend allemaal, deden we natuurlijk wel met mijn tekst, he.. ;-) Was écht heel naar om naar zo'n bak charisma te kijken. Wat ik al zei: Hardknock life. En man, dan doet ie dus ook nog Lakini's juice... 

Niet lang na het optreden van Ed richting huis vertrokken. Had er al wel wat uurtjes opzitten en gister had ik dan nog het geluk dat ik naar Guus Meeuwis mocht, wat ook een enorm feest was!

Nielsje

Dikke dilemma's hadden we. Wat te doen met Hemelvaart? Dauwpop was wel erg verleidelijk, maar toch had ik mijn twijfels. Ineens meldde Tas dat Niels Geusebroek op Randrock zou komen. Hmmmm... Dat is natuurlijk ook wel errug leuk. Even gevraagd wat Wen deed; Wen ging mee.

Donderdag had ik met Wen afgesproken om eerst samen wat te eten. We hadden elkaar al sinds Koningsdag niet meer gesproken.Dat kón toch niet! Tijd om bij te kletsen dus. Wegens omstandigheden moest dit toch echt wel even lekker in een restaurant... ;-) Eten was weer eens veel te lekker. Heel veel lol gehad. Daarna naar Tas gefietst, die enigszins verbaasd was dat we al om kwart voor zeven in haar woonkamer stonden. Tas kreeg van ons alle tijd om eerst nog even lekker te eten. 

Wat later richting Vriezenveen gegaan. Bij aankomst was Sunday Sun aan het spelen. In de verte even bekeken, terwijl op het andere podium de spullen voor Niels werden klaargezet. 

Om kwart over acht werden Niels en co. aangekondigd.

Ze begonnen lekker vrolijk met Street of hearts. Gevolgd door When the heart is here, Face up and fight, Love me like you do van Ellie Goulding die hij onlangs bij Giel in de ochtend speelde.Erg mooie versie. Daarna klonk er prachtig pianospel, nee... ik ben niet bevooroordeeld... ;-) De akoestische versie van Year of summer werd ingezet. Zó fijn!!! Algauw ging ie over in de Hardstylezversie, misschien nog wel veel fijner!! Daarna gingen ze verder met Falling down, We are, Take your time girl, Here I am, Heartbeat, Let me go home en ze sloten de set af met Best part of me. 

Nog even gekletst en toen maar richting huis gegaan. Nog even de kroeg in geweest en voor je het weet, wordt dat even wat langer en gaat de kroeg dicht... Sta je voor de kroeg nog wat te kletsen en wordt het nog veel later. Maar ach... we hadden een leuke dag, wie let er dan op de tijd? 

Dagje Breda

We'll make this story

one of the best

Nu was ik dus heel druk aan het werk, toen ik een bombardement aan berichten van Hanneke op mijn telefoon voorbij zag komen. Dit moest dus echt wel héél erg belangrijk zijn. Een smsje dat ik mijn app écht even moest bekijken. App geopend en ik snapte ineens waar de haast vandaan kwam. Mijn mond viel open, er kwamen een soort geluiden uit waarvan je echt dacht: "Mag ik een klinker kopen?" Zo keek mijn collega overigens ook. Een eenmalige reünie van Rosemary's sons. Waaaaaah!!! "Giet, dit mag je niet missen," appte Hanneke nog even ter verduidelijking. Nee, dat weet ikzelf ook wel!! Hahaha... Nu had ik al half wat afgesproken. Hoe gooi je dan enigszins subtiel op: "Goh, laten we gezellig naar Breda gaan"?  Mij kennende: je appt de vraag, slaat je handen voor de ogen en denkt: heb ik dit nu echt geappt? En dan stel je je gewoon in op het volgende antwoord: "Giet! Raar wijf dat dat je er rondloopt! Weet je waar Breda ligt?!!!" Hmmmhmmm, dat weet ik, vandaar ook dat ik met mijn handen voor mijn ogen appjes verstuur... ;-)
D'r kwam gewoon een 'okee'. Zover ik nog niet stuiterde, deed ik dat daarna wel. Waaaah!!!

Dus zo gingen we gister langzaam aan richting Breda. Daar lekker op een terrasje gaan zitten, want Breda had gewoon prachtig weer! De weersgoden wisten gewoon dat ze daar heel erg hun best moesten doen. Niet veel later kwamen Hanneke en Pieter eraan en niet heel erg veel later kwamen Dana en Graat erbij. Verplaatst naar een ander terrasje/ kroeg. 

Rond een uur of zeven naar het Kerkplein gelopen, waar de mannen van de Sons al stonden te soundchecken. Ik zei dus: "Al spelen ze maar één liedje is het me de reis naar Breda al waard geweest." Nou, drie tonen soundcheck en er was al een blij ei te bekennen. 
Om kwart over zeven ging het échte feest beginnen. 
Ze begonnen met The best is yet to come. Mij hoef je niet te overtuigen: Ik heb nu al besloten wat het allerbeste optreden van dit jaar is. Dus niets: the best is yet to come... ;-)
Daarna speelden ze Cheyenne. Of het nou verstandig was om die al meteen als tweede te spelen. Want ja... Cheyenne en ik.... Wat een heerlijk nummer blijft dat! De versie van gister was ook erg... fijn!
Fall from grace
All in hand bijna vergeten hoe mooi die ook alweer is. 
Fall back
Stand still
Perfect oh!!! 
Eleanors park
So long
Shine Het nummer waarmee het misgegaan is, he? Haha, gister met Pieter besloten dat het allemaal de schuld van Henk Westbroek is. Had hij dit nummer nooit gedraaid, had ik niet een zwak voor de Sons gekregen, hadden we gister nooit op het Kerkplein in Breda hoeven staan. Dus of Henk Westbroek even 'sorry' wil zeggen... ;-) 
Little embarrising
Storytelling Gewoon afsluiten met een lief liedje he... Alsof ze me nog niet hadden!

Het is onnodig om nog te zeggen dat ik vind dat het te jammer is als het echt bij een eenmalige reünie zou blijven. Ik blijf erbij dat zij te goed zijn, hun nummers te mooi, om maar bij een klein publiek bekend te zijn. 
En nog onnodiger is het om te zeggen dat ik gister een geweldige dag had en heel erg blij ben met de lieve mensen om me heen!

Zin-in-zomer-nummer

 

 

I wanna dance by water 'neath the Mexican sky
Drink some Margaritas by a string of blue lights
Listen to the Mariachi play at midnight
Are you with me, are you with me?


Topweekend (deel 2)

Dus daar stonden we met ons lekker lelijke cadeau, wat te kletsen, vooral heel serieus te zijn, want dat kunnen wij als de beste. Of we de volgende avond weer kwamen... Hmmmm... Uiteindelijk bleek gewoon weer: ik heb echt geen mening. "Giet, je blijft gewoon nog een avond slapen!" "Okeej" ..;-) Niet veel later vertrokken. 
En zo kwam het dat ik zaterdag niet in de auto stapte naar huis, maar dat ik een supergezellig dagje had. Beetje roddels proberen te creëren door met Dennis door het stadje te lopen. "Zeg Daan, je vent loopt met een ander over straat." "Ooow, zingt ze toevallig dit nummer? Het is Giet maar." De buuf weer eens verrast in haar eigen woonkamer. Spontaan stond ik daar ineens weer. Ze hadden een jarige en ik mocht mee. Daantje en de meiden kwamen wat later. "Oh, Giet, ik wist niet dat jij er was!" Gevolgd door een dikke knuffel. Oh, die wil je toch stiekem meenemen in je tasje? Allebei hoor!

Rond tien uur stonden we weer voor de Wilhelmina. Bij binnenkomst kregen we een button en een lekker welkomstdrankje. Op het podium verscheen Bob Fosko, die de avond opende.
Yori Swart betrad al eerste het podium, gewoon lekkere luisterliedjes.

Daarna was het tijd voor een Jamiroquai undercover. Ja, wat ik hier ook over zal gaan schrijven: Niets zal de lading. Wát een energie op dat podium! Niet normaal! Zou je het zonder geluid bekijken, dan nóg zou je een geweldige avond hebben. 

Daarna werd er een afscheidsfilmpje gedraaid, aangezien het echt de allerlaatste avond van de Wilhelmina was. Allerlei muzikanten en vaste gasten hadden wat opgenomen, erg leuk. Stiekem vond ik gewoon de twee gasten die "Wereld zonder jou" van Trijntje en Marco uit volle borst ten gehore brachten het allerleukst, hahaha... Dat is gewoon humor die ik snap, whahaha... 

Daarna was het tijd (echt hoogste tijd, maar anderhalf uur later dan we dachten..;-))  voor de állerlaatste undercover, Neil Young. Inmiddels ken ik natuurlijk zijn héle repertoire en dan kun je ook gewoon 'ploaties anvroag'n" en dan met een stalen blik beweren: "Nee hoor, die is wel van Neil Young" De Neil Young sessie was ook weer erg goed. Op verzoek werd de allerlaatste Down by the river. Echt een prachtige versie!

We hebben nog even wat gedronken. Ik deed een heuse 'hand-op-het-hart-spuug-op-de-grond'belofte aan Dennis, die ik toch niet helemaal waar kon maken. "Hij begon!!!" Dus heel even staan kletsen, niet zo lang als vrijdag. 

Zondagmorgen deden we het maar even heel rustig aan. De mooie meiden kwamen weer thuis. Echt heel veel lol gehad! Eens een keer niet teveel slechte ideeën bedacht, hoewel... ;-) We waren leuk met een quizje bezig. "Als we deze klaar hebben, ga ik naar huis, hoor." "Dan moeten jullie 30 vragen bedenken, want dan ben je nog lang niet weg." Oh!!! Wederom mocht ik van Dennis en Daan die meiden weer niet in mijn tasje meenemen naar huis, vind ik toch een beetje jammer van ze. Op het moment dat ik weg wilde, werd er nog van alles bedacht om mijn vertrek te rekken, hahaha... Kunstwerkjes die spontaan af waren en nog bezichtigd moesten worden.. :-D 

Topweekend ( deel 1)

Eigenlijk draaide ik die zaterdag een heel rustig dienstje, toen ik een appje kreeg. "Giet, heb je het op FB gezien?" "Officieel niet, maar... ;-) " Erg snel waren we er over uit dat het stiekem toch wel te leuk was. Ik beloofde dat ik de volgende ochtend mijn antwoord zou geven. Dus zondagsmorgen appte ik: "Wat mij betreft kan het doorgaan!" 

Zo reed ik vrijdagmiddag richting Dennis en Daantje. Was meteen gezellig. Rond een uur of acht werden we naar het Cafe Wilhelmina Pakhuis gebracht. Was er nog niet al te druk. Lekker staan kletsen, wat staan drinken en ineens zei Daan: "Achter je, achter je." Ik ga altijd uit van het ergste, dus voorzichtig draaide ik me om. Maar het was helemaal niet erg, ja, errug leuk! PAULIEN!!!! Toen begon het rellen al, hoor.... ;-) 

Uiteindelijk een mooi plekkie uitgezocht en gewacht tot de mannen van Van Dik Hout het podium betraden. Ze hadden een errug fijne setlist

1. Alles of niets

2. Water en vuur

3. Lieg niet meer

4. Stap voor stap

5. Mijn houten hart

6. Nu het licht weer schijnt op mij

7. Iemand die me op komt halen

8. Stil in mij

9. Zoet en zacht

10. Meer dan een ander Nu was Paulien dus niet in Paradiso en daar hebben we haar echt gemist. Omdat er met Paradiso iets was met sterretjes en dat dat niet kon, waren mijn sterretjes niet gebruikt. "Paulien, ik heb nog sterretjes in mijn tas." Die blik in haar ogen! Eerst even diepgraven, want wat er toch allemaal in een tas past. Konden we toch even het Paradiso effect creëren. Ik denk dat ik dit wel de meest hilarische sterretjes tot nu toe vind. Maar Paulien is dan ook wel hilarisch... :-D 

11. Zij maakt het verschil

En pin me er nu niet op vast, maar volgens mij werd er toen even van de setlist afgeweken en speelden de mannen Is dit alles van Doe Maar. 

12. Laarzen aan mijn voeten

13. Pijn

14. Laat het los  

Daarna werden Gun me wel je tranen en Baksteen en water nog gespeeld en was het helaas afgelopen... :-(

We hebben nog wat gedronken, wat gekletst, wat bewonderd, wat gelachen, heel veel gelachen eigenlijk. 

Nu was er na 12 uur een jarige in de band. Op de app de vraag of we daar nog wat mee moeten. Dennis neemt zijn taak dan heel serieus en appt ineens een foto met cadeau door (waar Daan en ik dan bij het zien met open mond naar keken. Dingen zien er op foto soms wat vertekend uit, he) Dus even de jarige gefeliciteerd.... Misschien daarover later meer in mijn deel 2 log... misschien ook niet, oeh... een cliffhanger.

Onze taxi naar huis stond al op ons te wachten. Het eerste avondje Wilhelmina was errug gezellig!

Alleen maar lieve mensen

In oktober had ik al het geluk om naar een 'onofficiële' theatershow van Niels Geusebroek te mogen. Dat was wel een heel erg mooi avondje, dus toen bleek dat er een theatertour zou volgen, dacht ik al: "Oeh, da's wel heel erg te gek!" Twijfeltwijfel... ik laat dan gewoon andere mensen mijn knoop doorhakken... ;-) 
Hanneke wilde wel met mij mee. Wij grijpen eigenlijk elke gelegenheid aan om een leuk avondje te hebben. Dus zo zagen we elkaar gister rond een uur of vijf in Zwolle. Eerst even lekker gegeten. Wij zouden wij niet zijn als we er samen niet vrij snel uit zouden komen waar we willen eten. Dan ben je zo druk aan het kletsen dat je je ineens bedenkt: "Zó ver zat dat restaurant nou ook weer niet" Waren we er alweer voorbij gelopen. Op de één of andere manier krijgen we het ook altijd voor elkaar dat mensen een tafel verderop druk zijn met cadeautjes. Wáárom niet bij onze tafel?? Wij zijn écht dol op cadeautjes. 

Om iets voor acht waren we bij het theater, waar ik al vrij snel iemand zag waar ik blij van werd. Werd ook de rode draad van de avond. Hahaha... En ik had een doel!
Niet veel later gingen we de zaal in. Nu had ik bedacht dat ik wel zou kunnen onthouden wat ie speelde, maar.... Toch niet helemaal. 
Het begon in ieder geval met alleen gitaar, langzaam kwamen alle muzikanten op en speelden ze Deep in the water errug mooi! Eigenlijk kwam bijna de hele cd wel voorbij. Aangevuld met Tom Petty,  Coldplay en het o-zo-prachtige What's the reason van Silkstone  (ik wilde wel woehoe-en, maar ja... je probeert je toch te gedragen in het theater)
Daarnaast speelde hij nog  Thank the angels en een mooi nieuw nummer, ik gok, The best part....
Wij zaten op een rij met een nog vrij jong gezin. Roept  één van die mannetjes tijdens het begin van Year of summer ineens:'Wow, is die van hem? Die is vetgaaf!'  Je wilt zo'n kereltje toch in je tasje stoppen en meenemen naar huis? 
Dit keer geen pauze, maar in  één stuk door. Na de tijd wat gedronken en ja.... stond ik dus heel vlakbij mijn doel. En mensen het is gelukt! Ik sta met Erwin Nyhoff op de footooooooo. Hoeven jullie niet leuk te vinden. Ik vind dat wel. Hij is onderdeel van een avond die met terugwerkende kracht een heel erg bijzondere avond bleek te zijn en die voor altijd een plekje in mijn hart heeft. Gisteravond heeft ie bewezen dat plekje ook meer dan verdiend te hebben.
Daarna nog wat praatjes en plaatjes gemaakt. Het was weer een zeer gezellige avond!

Zo mooi

Het is druk in mijn hoofd, heel mooi
Want ik vertrouw de stilte niet ik heb het hier af en toe doodstil
En dat is altijd weer, altijd weer de stilte van verdriet

Eindejaarsfeestje werd nieuwjaarsfeestje

30 december en Van Dik Hout... Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Afgelopen jaar was daar ineens het bericht dat er geen Van Dik Hout op de 30ste zou zijn. Gelukkig kwam er bericht dat de mannen een paar dagen later het podium van Paradiso zouden betreden. En hoewel ik vind dat je tradities niet mag verbreken, want dat brengt ongeluk, zei een klein stemmetje: "Misschien is het wel goed, brengt de 30ste juist ongeluk." Niet voor VDH, maar voor mezelf. Een nieuwe datum biedt nieuwe kansen!

Gistermorgen/ middag met Renate richting Amsterdam vertrokken. Het nog even lekker rustig aangedaan. Rond kwart over zes waren we bij Paradiso, waar we gezellig hebben staan samenscholen voor een dorpsbandje... ;-) Die twee meneren hadden geluk dat sommigen geen tomaten bij zich hadden, want ze hadden ze naar hun hoofd gekregen. Soms zeggen blikken genoeg.

Om half acht begon het voorprogramma. Wederom mochten we van Inge van Calkar genieten. Helemaal niet vervelend. Met als extraatje dat ze nu niet alles zelf zong, maar één nummer samen met de toetsenist. Top!
Spullen van het voorprogramma werden opgeruimd, voor VDH werd alles klaargemaakt. Ik werd daar al blij van, hahaha..

De mannen betraden het podium en openden met Alles of niets. Of dat een goede opener was... Maar natuurlijk!! Waarom niet? Ik werd er echt oprecht blij van en dacht: "Waaaah, veranderingen in de setlist! Verras me!"
Straks is het te laat en Lieg niet meer werden gespeeld.
Verras me.... De eerste klanken van het volgende nummer zorgden ervoor dat ik dacht: " Het maakt me wér-ke-lijk niets uit wat er nu nog gaat volgen. Mijn avond is nu al goed." Overal geweest. Wauw! En dat Martin dan gewoon na dat nummer durft te zeggen: "Bedankt" Pardon?! Neehee, jíj... of júllie bedankt voor één van de mooiste nummers ooit!
Stap voor stap, Houten hart, Nu het licht weer schijnt op mij ( even seinen met het balkon, hahaha) Iemand die me op komt halen.
Dave, Sandro en Martin bleven achter op het podium. O, o... De stilte valt zo hard en Paradiso... Oeh.... Maar het ging supergoed!
Even een lekker oud nummer Water en vuur. Heerlijk!
Stil in mij, Zoet en zacht en ja... toen kwamen de hooligans in actie he... Meer dan een ander... Er was al even druk overlegd, maar bij Meer dan een ander hóren sterretjes... :-)
Zij maakt het verschil, Laarzen aan mijn voeten, Pijn en tot slot Laat het los.

 

 

Dichterbij, Gun me wel je tranen en Baksteen vormden de eerste toegift.

Daarna werden we nog verrast met Tot jij mijn liefde voelt en Zenderruis en testbeeld.

 

Verras me! We kunnen wel zeggen dat ze dat met deze setlist zeker gedaan hebben. Wat een ongelooflijk heerlijke lijst!

Daarna nog wat gedronken, wat gekletst, gepraat over top 3-en en nooitgespeelde,magische nummers. Beland in gesprekken waarbij er eigenlijk maar één optie was: Opstaan, naar de bar lopen, een tequilla met lime bestellen, achterover klokken en je zo snel mogelijk uit de voeten maken.
En meerdere mensen horen zeggen dat dit één van de leukste Paradiso's ooit was. Ach... wie ben ik om dat te ontkennen? Het was écht weer een topavond!