Puur Lofzang, de reprise

Op zijn verjaardag werd bekend gemaakt dat hij special guest zou zijn bij Puur Lofzang . Aangezien het niet mijn best bewaarde geheim is dat zélfs als ie de inhoud van een potje Pokon bezingt, ik nog met een zucht zal zeggen: "Oh, wat is ie goed, he? Wát een prach-ti-ge tekst." Dus ja.. door mijn hoofd spookte anderhalf maandlang de woorden: "... én Paul de Munnik." Overigens aangekondigd als:  aangename collegamuzikant. Mag ik deze nomineren voor: 'Understatement van het jaar.' Aangenaam?? Tssss...

De vraag is dan: Durf ik Hanneke te vragen of ze zin heeft in nog een avondje Puur Lofzangen? Onder het motto: 'Hee, als je de try out hebt gezien én de 'echte' voorstelling, dan kun je de reprise niet laten schieten, toch?' Nu was het ook wel héél dicht bij Hannekes' verjaardag en we vieren haar verjaardag graag met leuke uitjes. Met als hoogtepunt: gewoon vijf maanden na de tijd naar een optreden van VDH gaan.( "Maar Hanneke, het voorprogramma is zóóóóóóóóó goed die zijn eigenlijk het hoofdprogramma" Normaal ben ik van de lulligste details onthouden. Vraag me niets over het optreden van VDH, ja.. ongetwijfeld speelden ze Stil in mij, denk ik... Na het voorprogramma zijn mijn hersenen volledig gestopt met dingen opslaan)
Goed... Hanneke was bereid om zich op te offeren en een avondje mee te gaan. Dus ik knutseldefriebeldefröbelde een topbon in elkaar,waarmee ze recht had op een avondje Puur Lofzang. Ergens heb ik het vermoeden dat dat wel een cadeau was dat in goede aarde viel..;-)

Donderdagavond stapten wij dus de Avenue binnen. Stiekem toch best leuk om te horen "Lief dat jullie er weer zijn." *bloos* We kregen een lekker welkomstdrankje. Hanneke doneerde die van haar vrijwel meteen aan mij. Voor haar wat bij de bar gehaald, zodat we toch konden proosten op geweldige avond en alvast op haar verjaardag. Dan zit je lekker te kletsen, staat er ineens onverwacht een bekend gezicht naast je. Errug leuk!!!

Zo rond half negen kwam Ben samen met Yvonne Lemaire op. Zij speelden Op het strand. Om meteen daarna al zó'n prachtig duet te spelen: Speel met mij. Was hierna het optreden gestaakt, zou ik ook hebben gezegd: "Wat een fijne avond was dit." ( nou jaaaa... Misschien had ik toch even lichtelijk geprotesteerd) Guy Boers (drums) en Guido Vrouwe ( bas)  kwamen er bij en er volgde een klein Doe Maar blokje. Is dit alles, Liever dan lief en Tijd genoeg werden gespeeld. Vervolgens kwam Je weet voorbij en werd de set afgesloten met Het lijkt me mooi. Nou... het wás de bedoeling dat dat de afsluiter zou zijn,maar qua eten was het even nog niet helemaal zoals het moest zijn,dus werd Ergens overal nog gespeeld. Flexibele mensen daar op het podium...;-)

Onze oortjes waren al even verwend. Nu was het moment dat smaakpapillen ook ontzettend verwend gingen worden. We kregen gepekelde Schotse zalm met blini's van zoete aardappel, roomijs van mosterd, gepocheerd kwarteleitje met een vinaigrette van gebrande mosterd. Gemaakt door chef Pieter van Mijn Keuken. Jummie jummie!!

De tweede set werd met RPRM begonnen,gevolgd door Better man van Pearl Jam. Daarna kwam er een momentje waarvan ik dacht: "Nouhou.... dit zou een plasmoment kunnen worden." Ja, als je aan With or without you durft te komen... Yvonne vertelde over haar inspiratie/ passie voor dit nummer en... Ik ben niet weggelopen. Er werd een hele kleine, akoestische versie gespeeld. Yvonne zong het nummer, dus niet iemand die denkt dat ie Bono is (dáár gaat het vaak mis!) Na zó'n mooi nummer kwam er nog een héél erg fijn liedje, een nieuw BenK liedje: De woorden in mijn hoofd. Qua tekst zitten er mooie zinnen in en de melodie is écht super!! Ik denk dat dit best een kansmaker is om zo mijn persoonlijke BenK top 3 binnen te vliegen. Ik kan wel wennen aan zulke nummers ( en mijn radio weet daar vast de repeatknop te vinden!)
Ben kondigde zijn beste vriend aan...:-D Meneer de Munnik kwam op. Samen speelden ze Alles gaat voorbij ( ja, ook een avondje Puur Lofzang, maar op dát moment genoten we er gewoon nog even van...;-)) en Kom bij mij *slik!* Beide bekend van Acda en de Munnik.
Brown eyed girl van Van Morrisson kwam voorbij, daar word je toch vrolijk van! Al was het alleen omdat het gok blijft of de drummer wel of niet gaat aftellen..:-D En met twee BenK liedjes, De tijd en Laat me niet alleen, werd set twee afgesloten.

Het was aan chef Henri om onze smaakpapillen dit keer te verrassen.Er werd licht gepekelde Livar varkensfilet met bbq bombe van de wang met gepofte zwoerd, aardappel maanzaadcakeje, appel chutney, vanille mais creme en een rolletje spitskool geserveerd. Die bbq bombe... oh... die was lekker!!!!

Set drie werd begonnen met Old man, Tonight's the night en Cinnamon girl, allen van Neil Young. Maybe tomorrow van The Stereophonics. Guy mocht even een stukje vertellen over No excuses van Alice in Chains. Een mini Beatlesmomentje met The word en I'm looking through you. Helaas kwam toen het allerlaatste nummer...:-( Wel een lekker Doe Maar nummer: De laatste keer. Tijdens de laatste set deed Paul ook mee, lekker zo'n extra achtergrondstem!

Jullie vinden natuurlijk weer dat ik helemaal hieperdepiep positief ben. Dus ik zal eerlijk zijn en vertellen dat er toch een minpunt was. Op de kaart stond dat er een toetje kwam. Er stond niet één toetje op, maar twee! Oh!! Een taartje van wortel, limoen en kokos ( jullie denken dat de kokos de boosdoener is,he?) met mouse van dragon en sinaasappel, Napoleon bramen, kletskop van sinaasappel en amandel, witte chocoladeparel met knetterframbozengel ( oooooh,feestje!!)
Toetje twee: Cremeaux van chocolade, geparfumeerd met jasmijn gezouten karamel en een confit van rode peper met een gel van citrus.
Dus daar werd toetje 1 geserveerd, lekker!! " Deze was al lekker en dan komt er zo nog een toetje," zei het toetjesmonster, dat zó blij was dat ze ergens eens écht twee toetjes mocht. Ik zag de blik van Hanneke, die mij subtiel probeerde duidelijk te maken, dat de twee toetjes samen op één bord lagen. Na twee minuten moesten ik er toch aan geloven dat het echt zo was. Werkelijk waar: de teleurstelling droop van mijn gezicht! Gelukkig moest Hanneke daar écht heel erg hard om lachen. Ik ben blij dat mijn teleurstelling in ieder geval iemand op vrolijkt....

Nog heel even gezeten, drinken opgedronken en toen vertrokken we. Dan word je dus nog aangesproken met: "Ik zag je mee zingen." Je probeert dan nog je botoxbek op te zetten en verongelijkt te zeggen: "Niet waar!" Beste verdedingsmechanisme is dan: "Is jullie schuld!" Dus daar werd nog even een dealtje gesloten: de volgende keer worden er alleen maar stomme nummers gespeeld, sta ik ongeïnteresseerd met een nukkige blik en mijn armen demonstratief over elkaar toe te kijken. Omdat er wel sprake moet zijn van een beetje interactie zal ik af en toe: "Sleeeeeeeeeeeeeeecht, boe!!!" scanderen....:-)

Vrijdag nog lekker zo'n beetje de hele dag in Breda verbleven. Was echt supergezellig. Besloten dat Breda en Twente misschien maar iets dichterbij elkaar moeten gaan liggen en dat wij vinden dat er best een Puur Lofzang, reprise deel 2 tot en met 32 ofzo mag komen.

Ik snap dat als jullie dit vandaag nog lezen, dat het enigszins kort dag is om vanavond naar Geleen te reizen. ( Ben je er daar wel toe in staat: Ga!!) Over twee weken in Den Helder krijgen jullie ook nog twee kansen om te gaan. Het is zó'n ontzettend tof concept, je gáát genieten. Waarom zou je jezelf dat niet gunnen? De enige vorm van spijt die je achteraf kan krijgen, is dat je niet bent gegaan.

Back to Erica!

Eenmaal terug uit Heemskerk zei ik: "Broertje, zet in je agenda: 9 november Erica!" "Neh, dat hoef ik niet op te schrijven, dat onthou ik wel." O ja, hoor... dat soort dingen kan men wel onthouden...;-)
De koets van Wen reed om 21 uur voor. Tijd om richting Erica te vertrekken. Eenmaal daar echt übersportief gedaan. Als het maar regent, ben ik, die hardlopen écht stom vind, maar wel respect heeft voor mensen die ( mooi!!) hardlopen, echt bereid om keihard te rennen. Wen en broertje hadden die spirit minder, dus ik heb ze even netjes in het portiekje opgewacht, voordat we de kroeg in liepen.
Binnen was het dus al gezellig druk. Aangezien wij al aan het speculeren over van alles waren, kon er nog wel een rondje speculeren bij. Zou het een bedrijfsfeestje zijn? Zouden ze met zijn allen wachten op de discobus naar... Ja,waarheen konden wij dan ook niet zo heel erg snel verzinnen. Maar... Uiteindelijk werd duidelijk: Nico is 50 geworden! Woehoe voor Nico! Die nog een glansrol kreeg tijdens het optreden!
Bij gezellige drukte hoort gezellig kletsen, dus dat deden wij dan ook.

Op een gegeven moment betraden de mannen van Paperplane het podium. Ik heb werkelijk waar op zeer slinkse wijze de setlist van de eerste set te pakken gekregen. Daardoor ben ik in de gelegenheid om met jullie de setlistvreugde te delen, want neem van mij aan: Er kwamen zeer prettige nummers voorbij!
De set werd begonnen met Caroline, Down,down, Roll over lay down, Needles & pins. Om vervolgens een blokje te doen met liedjes waar je wel heel erg blij van wordt: Lido, I'm a believer en The oriëntal. Gevolgd door Jet airliner, Doe effe normaal, Personal Jesus, Reason for living, Baby makes her blue ( was één van de nieuwe nummers die we in Heemskerk hadden gehoord, maar was ik vergeten te melden, maar hee... Toen ik eenmaal aan loggen toe kwam, had ik ondertussen al heel veel beleefd. WÀT??!!!) Some kind of wonderful, Lazy Sunday Afternoons, Man, I feel like a woman en de set werd afgesloten met Skandal um Rosie

Pauzemomentje. Wederom ge-WÀT???!!! Je gaat echt denken dat wij rare dingen in kroegen vragen, maar dat valt op zich best mee. Dit keer valt er wel een positieve draai aan te geven, want in Erica "Ku'j ok wa normaal proat'n"...:-D Voelt als thuis.

Ook de setlist van de tweede set heb ik weten te scoopen. Met One way wind knalden ze er in. Hoppa! Daarna Knock on wood. Heerlijk nummer!! Softer ride, Alright, alright. En ja... daar kwam Bruno Mars weer aan. Ik weet nu de officiële titel,wij beraden ons nog op Bruno, haha... When I was your man, Opzij, opzij, opzij, Whatever you want, Everyone's a winner ( die was ik na Heemskerk ook vergeten te melden, sorry) I got a feeling, wij zijn dol op nummers waarbij er om het hardst ge-oehoe't mag worden, dus I got a feeling is een verdomd lekker nummer!! Gewoon vastspijkeren op de setlist is mijn persoonlijke mening. 500 miles, Rivers of Babylon, Hard days night. Jaaaa, toen kwam er één: Ook vastspijkeren op de setlist: Ik wil jou ( bler maar ongegeneerd: jaaaa, jouhou, voor mij alleen!!!) Zijn toch van die kleine verrassinkjes op een setlist. Dit is weer eens zo'n momentje waarvan ik roep: Geluk hoeft niet duur te zijn. Geluk staat zomaar ineens op een setlist van een geweldig bandje dat speelt in Erica, of nee... op Erica... En met Rock 'n Roll Damnation sloten ze de set af.
En die tweede set afsluiten was nogal een dingetje. Wen keek sneaky op de setlist. "Giet, nog twee nummers." "Dat moeten dan wel de singles zijn, want anders kunnen ze niet naar huis,hoor." Maar ja.. geen Zing, vecht, huil, bid en ook geen Wat zullen we drinken. Ik verkeerde bijna in een WÁT??!!situatie. Dus lief als ik ben -en ook lichtelijk teleurgesteld als ik was-  vroeg ik heel schattig: "Doen jullie geen toegift?" Ik kreeg een grote glimlach en een: "Giet, speciaal voor jou doen we een hele lange toegift."
Ja... de laatste optredens deden ze steeds twee sets, dus ik dacht dat ze dat gister ook deden. Nou.. niet dus. Hahaha...

Goede gesprekken gehad, lieve gesprekken ook. Sommige mensen ken je niet,maar door verhalen die anderen over ze vertellen, kun je toch een beetje fan van ze worden. Dat had ik gister. De spanning over de derde set werd opgebouwd, kwamen nog twee nieuwe nummers voorbij. Waarvan de ene echt een liedje van nu is en die ander een liedje wat één van de mannen al heel lang wilde spelen. Hmmm... Kom maar op met die derde set, waarvan ik dit keer een andere methode had om de setlist te bemachtigen. Ja, het is een keertje klaar, mensen!

Met Hey Jude begon set 3. Wat zullen we drinken, Wooly bully, Land van Maas & Waal, toen werd er een nummertje geschrapt. Er stond daar namelijk een zanger met een goede griep en Peter Koelewijn zou hem die avond niet worden. Leaving on a jetplane, Sex on fire ( houden in het repertoire!!) Amarillo ( waarom dacht ik dat ik die al vaker van ze gehoord had, nou niet dus.... blijkbaar) En ja... daar kwam de hit van nu en daar kun je ook echt alleen maar heel blij van worden en blijven: Year of summer!!! Bonnie, Zing,vecht, huil,bid, Sweet Caroline.
En tóen kwam de echte toegift. Zuipen met zijn allen, Roadhouse blues ( gaan er ineens kwartjes vallen, haha) en tijdens dit nummer werd zo'n beetje alles al gegeven, heel veel meer kon het niet worden. En toch... werd The opera er ook nog uitgeperst. Respect!! ( en nu een goede poging doen om een beetje uit te zieken!!!)

En dan bemachtig je op slinkse wijzen al die setlist krijg je er bij het afscheid nemen gewoon één in je handen gedrukt. Haha... Top!
Was weer een ouderwets avondje Erica. Was het geen wintertijd geweest, was het ongetwijfeld alweer licht aan het worden bij thuiskomst! En zo hoort het!!

Racoon in het theater

Het leven jaagt geen angst meer aan

Ik heb al zover moeten kruipen

Het laatste stuk zal ook wel gaan

Tot ik ga staan

 

 

Toen Feel like flying uit kwam, veroverden ze al een licht plekje in mijn hart. Met Blue days werd dat groter. Ik zag ze tijdens een bijzonder avondje uit. Ik in de bandzaal, mijn medepartygangers bij één of andere dj in een andere zaal ( kunnen wel zien wie er wel smaak had...;-)) In 2005 had Blof twee geweldige bands als voorprogramma. Stiekem hoopte ik dat ik die avond het andere bandje zou hebben,maar het werd Racoon. Ook zeker geen straf en eigenlijk veroverden ze toen dat laatste stukje. Another night is één van de twee soundtracks van de zomer van 2005.

Op de één of andere manier besloot ik vorig jaar tijdens hun theatertour: "Mwah.. we gaan eens niet." Geen idee waarom en tegen de tijd dat de tour begon, ging ik toch lichtelijk twijfelen: Had ik nou wel of geen kaarten? En waarom niet?? Ja... stiekem speet mij dat wel heel erg. Gelukkig kreeg ik dit seizoen een herkansing en die wilde ik zeker niet aan me voorbij laten gaan.

Van sommige mensen weet je dat je qua muziek veel overeenkomsten hebt, maar af en toe niet. Toch durfde ik het aan om Wen een berichtje te doen of ze mee wilde. Gelukkig heeft zij dan weer iemand die zegt: "Zet je erover heen en ga mee!" Dus zo troffen we elkaar gister rond half acht, waarbij ik al vrijwel meteen weer een heerlijke Gietactie had. Duizendmaal dank aan de merchandisemeneer! Bijkomen met een kopje koffie en op naar de zaal.

Ja... en in die zaal kregen we echt een geweldige show te zien en te horen. Heerlijke verhalen tussendoor. De mannen knalden er al meteen goed in met Run out. We hebben o.a. mogen genieten van Good and Ugly ( fijn!!!) Laugh about it, Mrs. Angel (wauw), Clean again (woehoe!) Brother, Rudest behaviour, Took a hit, Don't give up the fight ( en misschien zijn we daar juist wel mee begonnen....) 2014, Happy thoughts ( enorme glimlach) , Walk away.

In het tweede gedeelte speelden ze Love you more, dat ging dus nog heel goed. Racoon schakelt over op een Nederlands en hoppa.... Daar ging Giet. Waren maar acht tranen hoor, dus die schade valt enorm mee. Maar ja... vaak blijft het dan ook gaan. Maar nee... Ze gooiden No mercy erin. Hadden daar geweldige medley ingemaakt,te briljant. Daardoor viel mijn meeblerstukje wel weg. Dat is misschien maar goed ook: Ik weet niet of de mensen om me heen het hadden kunnen waarderen als ik daar even mee ging doen...;-)
En helaas ook aan deze show kwam een einde. Met Liverpool rain sloten ze een mooie avond.

Met Wen nog even gezellig wat nagedronken,tenminste.. dat was de bedoeling. Begon ook heel gezellig. Het fijne van sommige mensen is dat je gewoon even je lekkere ik mag zijn. Het nadeel: dan komt er ineens een bak shit uit en breek je volledig. Dus ik heb maar even besloten dat de vraag: "Hoe gaat het?" voorlopig maar even op de lijst met verboden vragen gaat.
Uiteindelijk zijn Wen en ik nog net niet de foyer uitgeveegd, had niet veel gescheeld...;-)