Nielsje

Dikke dilemma's hadden we. Wat te doen met Hemelvaart? Dauwpop was wel erg verleidelijk, maar toch had ik mijn twijfels. Ineens meldde Tas dat Niels Geusebroek op Randrock zou komen. Hmmmm... Dat is natuurlijk ook wel errug leuk. Even gevraagd wat Wen deed; Wen ging mee.

Donderdag had ik met Wen afgesproken om eerst samen wat te eten. We hadden elkaar al sinds Koningsdag niet meer gesproken.Dat kón toch niet! Tijd om bij te kletsen dus. Wegens omstandigheden moest dit toch echt wel even lekker in een restaurant... ;-) Eten was weer eens veel te lekker. Heel veel lol gehad. Daarna naar Tas gefietst, die enigszins verbaasd was dat we al om kwart voor zeven in haar woonkamer stonden. Tas kreeg van ons alle tijd om eerst nog even lekker te eten. 

Wat later richting Vriezenveen gegaan. Bij aankomst was Sunday Sun aan het spelen. In de verte even bekeken, terwijl op het andere podium de spullen voor Niels werden klaargezet. 

Om kwart over acht werden Niels en co. aangekondigd.

Ze begonnen lekker vrolijk met Street of hearts. Gevolgd door When the heart is here, Face up and fight, Love me like you do van Ellie Goulding die hij onlangs bij Giel in de ochtend speelde.Erg mooie versie. Daarna klonk er prachtig pianospel, nee... ik ben niet bevooroordeeld... ;-) De akoestische versie van Year of summer werd ingezet. Zó fijn!!! Algauw ging ie over in de Hardstylezversie, misschien nog wel veel fijner!! Daarna gingen ze verder met Falling down, We are, Take your time girl, Here I am, Heartbeat, Let me go home en ze sloten de set af met Best part of me. 

Nog even gekletst en toen maar richting huis gegaan. Nog even de kroeg in geweest en voor je het weet, wordt dat even wat langer en gaat de kroeg dicht... Sta je voor de kroeg nog wat te kletsen en wordt het nog veel later. Maar ach... we hadden een leuke dag, wie let er dan op de tijd? 

Dagje Breda

We'll make this story

one of the best

Nu was ik dus heel druk aan het werk, toen ik een bombardement aan berichten van Hanneke op mijn telefoon voorbij zag komen. Dit moest dus echt wel héél erg belangrijk zijn. Een smsje dat ik mijn app écht even moest bekijken. App geopend en ik snapte ineens waar de haast vandaan kwam. Mijn mond viel open, er kwamen een soort geluiden uit waarvan je echt dacht: "Mag ik een klinker kopen?" Zo keek mijn collega overigens ook. Een eenmalige reünie van Rosemary's sons. Waaaaaah!!! "Giet, dit mag je niet missen," appte Hanneke nog even ter verduidelijking. Nee, dat weet ikzelf ook wel!! Hahaha... Nu had ik al half wat afgesproken. Hoe gooi je dan enigszins subtiel op: "Goh, laten we gezellig naar Breda gaan"?  Mij kennende: je appt de vraag, slaat je handen voor de ogen en denkt: heb ik dit nu echt geappt? En dan stel je je gewoon in op het volgende antwoord: "Giet! Raar wijf dat dat je er rondloopt! Weet je waar Breda ligt?!!!" Hmmmhmmm, dat weet ik, vandaar ook dat ik met mijn handen voor mijn ogen appjes verstuur... ;-)
D'r kwam gewoon een 'okee'. Zover ik nog niet stuiterde, deed ik dat daarna wel. Waaaah!!!

Dus zo gingen we gister langzaam aan richting Breda. Daar lekker op een terrasje gaan zitten, want Breda had gewoon prachtig weer! De weersgoden wisten gewoon dat ze daar heel erg hun best moesten doen. Niet veel later kwamen Hanneke en Pieter eraan en niet heel erg veel later kwamen Dana en Graat erbij. Verplaatst naar een ander terrasje/ kroeg. 

Rond een uur of zeven naar het Kerkplein gelopen, waar de mannen van de Sons al stonden te soundchecken. Ik zei dus: "Al spelen ze maar één liedje is het me de reis naar Breda al waard geweest." Nou, drie tonen soundcheck en er was al een blij ei te bekennen. 
Om kwart over zeven ging het échte feest beginnen. 
Ze begonnen met The best is yet to come. Mij hoef je niet te overtuigen: Ik heb nu al besloten wat het allerbeste optreden van dit jaar is. Dus niets: the best is yet to come... ;-)
Daarna speelden ze Cheyenne. Of het nou verstandig was om die al meteen als tweede te spelen. Want ja... Cheyenne en ik.... Wat een heerlijk nummer blijft dat! De versie van gister was ook erg... fijn!
Fall from grace
All in hand bijna vergeten hoe mooi die ook alweer is. 
Fall back
Stand still
Perfect oh!!! 
Eleanors park
So long
Shine Het nummer waarmee het misgegaan is, he? Haha, gister met Pieter besloten dat het allemaal de schuld van Henk Westbroek is. Had hij dit nummer nooit gedraaid, had ik niet een zwak voor de Sons gekregen, hadden we gister nooit op het Kerkplein in Breda hoeven staan. Dus of Henk Westbroek even 'sorry' wil zeggen... ;-) 
Little embarrising
Storytelling Gewoon afsluiten met een lief liedje he... Alsof ze me nog niet hadden!

Het is onnodig om nog te zeggen dat ik vind dat het te jammer is als het echt bij een eenmalige reünie zou blijven. Ik blijf erbij dat zij te goed zijn, hun nummers te mooi, om maar bij een klein publiek bekend te zijn. 
En nog onnodiger is het om te zeggen dat ik gister een geweldige dag had en heel erg blij ben met de lieve mensen om me heen!