Paradiso 2011

Officiële post 2 januari 2012

Natuurlijk was het ook dit jaar op 30 december tijd voor een optreden van Van Dik Hout in Paradiso.
Wegens euhm.... laten we zeggen: technische redenen waren Renaat en ik donderdag al naar A'dam vertrokken. Paniek in het hotel! We stonden niet op de lijst. What the... "Oooooh, wacht even, ja... Jullie zijn slechts zes uur te laat," zei de jongen bij de balie heel positief. Naberekening leerde ons dat zes uur helemaal niet kon en zwaar overdreven was, maar goed... Je moet het verhaal altijd mooier maken dan dat het is, he?

Donderdagavond kallum an gedaan, lekker gegeten, even de kroeg in voor een borrel, hilarisch de kroeg uitgerold, hotel in en gewacht tot het vrijdag was.

Vrijdag eerst ook kallum an gedaan. Lekker op het Leidseplein ontbeten, beetje gewinkeld, beetje niets van alles, zeg maar. Rond kwart over zes, denk ik, waren we bij Paradiso en o, mensen: elluk jaar verbaas ik me weer, he? Zo... Nou... D'r stonden leuke mensen, die ik graag vriendelijk begroet en d'r stonden leuke mensen die ik... Ja... Nou, laat ik ze bijzonder noemen. Waar komt dat volk vandaan, joh? vraag ik me dan af. Werd na drie minuten al door iemand 'vriendinnetje' genoemd. Best beangstigend eigenlijk! En ze moest wel eerder dan c'est moi naar binnen. Want hee... Ze had een missie he. Haar missie bracht dan weer het beste in mij naar boven ( of juist niet... Euh... commissie die erbij was, wat zegt u?)

Deuren gingen open en mijn pasverworven vriendin racete naar binnen. Woehoe... Run, Forrest, run! De zaal vulde zich steeds meer met écht lieve mensen en mensen die ik wel onder de noemer 'vrienden' zou plaatsen. En toen.. oooohooo... als sommige mensen dit zouden lezen, zij met haar missie bijvoorbeeld, dacht ik: "CENSUUR vooraan bij het podium. Ik wil bij lieve Mar staan!" Nou, dat deed ik dus ook. ( en bij Denny en op dat moment ook nog Paulien..:-))

Voorprogramma begon. Had ik al gezegd hoe leuk ik Falco Luneau vind? Dat ik daar best aan kan wennen? Kortom: errug genoten. Ook gelachten om de lieve mensjes waarbij ik stond ( boefjes!) Ombouwtje. Voor Mar en mij dus weer genoeg tijd om lekker te kletsen!

En zo rond... Kwart over negen kwamen de mannen van Van Dik Hout op. Woehoe.. Hiephoi.. Ze begonnen met Dit is het begin, daarna Leef en toen kende ik de volgorde al niet meer. Hoe slecht van mij! Maar goed(dan ga ik maar gewoon weer de cd's af..;-)... Laarzen aan mijn voeten... zat volgens mij ook vrij vooraan. Dichterbij ( was in de toegift, dat weet ik dan nog wel weer!) Stil in mij ( nou... die zagen jullie nie aankomen, he!?) Alles of niets ( ook wel vrij vooraan) Meer dan een ander. Mijn held zijn (nicenice!) Laat het los. Nu dacht ik laatst: hoe tof zou het zijn als ze Het nieuwe spel weer eens zouden spelen. Hoe ontzettend 1997? Hoe dat nummer dan als eerste gespeeld werd en hoe...

Ja... Goed, dat werden dus teveel gedachten. En écht: ik genoot zo van dat nummer, maar tegelijkertijd brak het me ook. Half zeven, Pijn... euh... Stap voor stap... Stap in het licht ( natuurlijk als megatoegift) Neer op jou, We gaan door, Weg uit Nederland, Nieuw zeer, Magisch woord en Tot jij mijn liefde voelt ( oj.... Mascara tot aan mijn knieën) Ik denk dat ik hiermee de hele setlist wel heb... ergens heb ik het idee dat ik een cdtje heb overgeslagen of een nummer. Maar ssst... als jullie het niet doorvertellen, doe ik dat ook gewoon niet, deal? O ja... Mijn houten hart en Zij maakt het verschil ( oeh, dat ik ook juist dat nummer vergeet, breekpunt drie... Het nummer dat inmiddels één groot vraagteken is. Complottheorieën te over. Wellicht binnenkort een logje geheel gewijd aan dit nummer,maar nu even niet!)

Wel een kleine lichtelijke misser. VDH heeft wél een nummer overgeslagen: Overal geweest! Hoe kun je die nou niet spelen!???? What were they thinking?!

Na het optreden samen met Paulien echt een heel leuk gesprekje gehad met de drummert van Falco Luneau. Beiden overigens ook even zo'n prachtig mooi onderzettertje gescoord...;-)

Nog even wat nagedronken, wat gekletst, gelukkig dit jaar geen: "Hallo nieuwe, dit is Giet en zij...." Want ja: ik besloot: dit keer gaan we niet voor legendarisch. Ja, oké... Mar was er! Dat was wel een stukje legendarisch! En gelukkig werd er goed naar mij geluisterd, toen ik zei: "Kom, we gaan naar huis!"