LEEF!!

Officiële post 20 mei 2011

Hoe het zover gekomen is, dat doet er niet echt toe. Maar zomaar ineens zat ik woensdag bij een tramhalte in A'dam ont-zét-tend één te zijn met die halte. Heel bijzonder. God, wat heb ik peentjes gezweet en autistisch gedrag vertoond. Maar ik moet zeggen: ik slaagde er best goed in! Om half negen kwam het bevrijdende telefoontje: Daantje ( overigens in een prachtig jurkje!) was gearriveerd en ik verliet mijn zeer geliefde tramhalte. Beide stonden we nog enigszins stresskipperig te doen, maar dit was totaal overbodig, niets aan de hand! Netjes meldden we ons. "Oeh, ga jij maar voorop, want kijk, moet je zien wie daar staat, straks gaat het feest nog aan ons voorbij," zei ik en knikte naar de belangrijke meneer die druk bezig was met het uitdelen van bonnetjes. Rustig ademhalen! En rustig adem bleek ook het beste, want... De belangrijke meneer was namelijk héél erg lief! Okee, belangrijke meneer kennen we beter als 'EsElliiiiiieeeeee' Hij was écht zo lief!! Ik had hem bijna een hele dikke knuffel willen geven, maar daar zou ie misschien wel van kunnen schrikken. En dan zou het feest nog zo voorbij zijn, voordat we er aan begonnen waren.

We haalden een drankje, kletsten wat en gingen daarna naar het zaaltje. Daar mensen verrast met ons bezoek. Hopelijk wel aangenaam verrast, hihi... En dan ben je leuk aan het kletsen over.. Ja, waar hadden we het over? Maar iemand beweerde ineens dat ze haar man in haar tuttentas had zitten. Wat er tegenwoordig toch allemaal niet in tasjes past...;-) Om kwart over negen (?) werd de zaal donkerder en betraden de mannen van Van Dik Hout het podium. De cd-presentatie was begonnen. Ze begonnen met Dit is het begin Ik dacht dat ze daarna Ik leef deden, maar het zou ook We gaan door geweest kunnen zijn. Kortom: ik heb de setlist keigoed in mijn hoofd...;-) Martin hield een klein praatje na het tweede nummer, heette iedereen welkom en stal zelfs even mijn hart... Ze speelden Laatste uitvlucht, Nieuw Zeer, De macht der verbeelding, Magisch woord En dus niet in deze volgorde. Nu weet ik dat na zes nummers Raymond van de platenmaatschappij opkwam. Hij hield een praatje en reikte de eerste cd uit. Die overigens wat later op wonderbaarlijke wijze over het podium vloog. Ze speelden nog Neer op Jou ( met alleen Dave op gitaar en een Patrick op schud-ei) Tot jij mijn liefde voelt en wat ik wel zeker weet ( zit er vast nu ook naast) is dat ze afsloten met Weg uit Nederland. Optreden vloog dus echt voorbij. En ja... het nieuwe album doet me absoluut wat! Errug mooi!

Na het optreden nog allerlei avonturen beleefd. Nieuwe ( beroemde!! hihi) vrienden gemaakt, te hilarisch! Maar ik ga hem binnenkort bellen,hoor! Als ik echt hulp nodig heb. Een avontuur met een biertje meegemaakt ( even voor de goede orde, ik was niet rood, slechte lichtval!) en dan heb ik nog niet eens verteld over de goede grappen die we wachtend op onze taxi nog meemaakten. Belangrijke tip: altijd je 'nee-hoor-dat-kan-ik-nooit-geweest-zijn'hoofd opzetten... Of over de nieuwe leuke afspraak die we hebben gepland, hihi...