vrijdag 20 februari 2015

Alleen maar lieve mensen

In oktober had ik al het geluk om naar een 'onofficiële' theatershow van Niels Geusebroek te mogen. Dat was wel een heel erg mooi avondje, dus toen bleek dat er een theatertour zou volgen, dacht ik al: "Oeh, da's wel heel erg te gek!" Twijfeltwijfel... ik laat dan gewoon andere mensen mijn knoop doorhakken... ;-) 
Hanneke wilde wel met mij mee. Wij grijpen eigenlijk elke gelegenheid aan om een leuk avondje te hebben. Dus zo zagen we elkaar gister rond een uur of vijf in Zwolle. Eerst even lekker gegeten. Wij zouden wij niet zijn als we er samen niet vrij snel uit zouden komen waar we willen eten. Dan ben je zo druk aan het kletsen dat je je ineens bedenkt: "Zó ver zat dat restaurant nou ook weer niet" Waren we er alweer voorbij gelopen. Op de één of andere manier krijgen we het ook altijd voor elkaar dat mensen een tafel verderop druk zijn met cadeautjes. Wáárom niet bij onze tafel?? Wij zijn écht dol op cadeautjes. 

Om iets voor acht waren we bij het theater, waar ik al vrij snel iemand zag waar ik blij van werd. Werd ook de rode draad van de avond. Hahaha... En ik had een doel!
Niet veel later gingen we de zaal in. Nu had ik bedacht dat ik wel zou kunnen onthouden wat ie speelde, maar.... Toch niet helemaal. 
Het begon in ieder geval met alleen gitaar, langzaam kwamen alle muzikanten op en speelden ze Deep in the water errug mooi! Eigenlijk kwam bijna de hele cd wel voorbij. Aangevuld met Tom Petty,  Coldplay en het o-zo-prachtige What's the reason van Silkstone  (ik wilde wel woehoe-en, maar ja... je probeert je toch te gedragen in het theater)
Daarnaast speelde hij nog  Thank the angels en een mooi nieuw nummer, ik gok, The best part....
Wij zaten op een rij met een nog vrij jong gezin. Roept  één van die mannetjes tijdens het begin van Year of summer ineens:'Wow, is die van hem? Die is vetgaaf!'  Je wilt zo'n kereltje toch in je tasje stoppen en meenemen naar huis? 
Dit keer geen pauze, maar in  één stuk door. Na de tijd wat gedronken en ja.... stond ik dus heel vlakbij mijn doel. En mensen het is gelukt! Ik sta met Erwin Nyhoff op de footooooooo. Hoeven jullie niet leuk te vinden. Ik vind dat wel. Hij is onderdeel van een avond die met terugwerkende kracht een heel erg bijzondere avond bleek te zijn en die voor altijd een plekje in mijn hart heeft. Gisteravond heeft ie bewezen dat plekje ook meer dan verdiend te hebben.
Daarna nog wat praatjes en plaatjes gemaakt. Het was weer een zeer gezellige avond!