Die vakantie overleefden we natuurlijk, wij zijn niet de moeilijkste.
Dus zo stond Hanneke zaterdagmorgen op de stoep. Even een bakkie koffie, door naar mijn andere partner in crime om nog even een lief klein poppetje te bezichtigen, ooooooo, ze is mooi en lief en klein en poepselig!!!
Rond een uurtje of drie waren we bij het hotel. Daar eerst maar gedaan waar we goed in zijn: He-le-maal niets!! Echt, vrienden met wie je he-le-maal niets kunt doen: koester die!!
Een keer een welkomstdrankje gehaald, wat gegeten en een keer langzaamaan klaar gemaakt voor de avond.
Rond half negen in de auto gestapt, was echt niet onze bedoeling, we wilden sportief doen, maar omstandigheden dwongen ons om met de auto te gaan... ;-) Bij de A9studio kwamen de eerste bekenden al vrij snel voorbij. Zó leuk!! Bij het podium nog meer bekenden gezien, dat beloofde toen al een goed avondje te worden.
Het voorprogramma werd gedaan door Van Huys Uit. Ze hadden niet heel veel nodig om ons te doen besluiten: Die zijn goed!! Echt een superleuke band! Lekker energiek, fijn in het gehoor liggende nummers. Prachtige eigen versie van Ed Sheerans' Thinking out loud
Podium werd omgebouwd. Momenten meegemaakt waar we het nog jaren over gaan hebben, hahaha... Vooral die oprechte Gietverbazing. Soms ben ik best schattig... :-)
Ombouw duurde gelukkig niet al te lang, of misschien wel, hadden wij het gewoon zó superleuk dat we het niet eens door hadden. Hahaha...
Eerst kwam er een spannend muziekje en daarna volgden de mannen van VDH. Alles of niets wordt ingezet. Ik moet nog even wat belangrijks aan Hanneke kwijt en ik denk:"Wat een enthousiast publiek! Die hebben er sin an! Blijft maar klappen." Was Martin blijkbaar ook al op het podium aanwezig. Als je dat soort dingen mist, weet je: "Ik had echt wel iets héél belangrijks te vertellen!" .. :-D ( had ik ook, hoor, wellicht volgt daar nog een blog of een... iets... over)
Lieg niet meer. Oh! Die gaat toch ook niet vervelen, wat een heerlijk nummer vind ik dat. Nu kan ik het hier ook wel toegeven: Dat hele album gaat me gewoon niet vervelen. Water en vuur. Mijn houten hart, Nu het licht weer schijnt op mij ( Zie: Lieg niet meer... ;-))
Daarna speelden ze Half 7. Ik weet niet wat er gebeurde, maar.... de bas klonk me daar ineens goed. Nu laat ik het klinken alsof de bas anders nooit goed klinkt, maar zo bedoel ik het niet. Het werd ineens hard aangezet ofzo. De bas knalde er goed door heen en als er één nummer is waar ie er goed doorheen mag knallen: Half zevuuuuuuuh!!! ( en Het nieuwe spel, daar mag ie ook goed hard staan, sprak zij heel bescheiden)
Stap voor Stap, Stil in mij, Zij maakt het verschil, Meer dan een ander en voor mijn gevoel was het intro langer dan anders en.... *zet liefste blik op* mag dit zo blijven? Ik stond me daar al te veranderen in een half plasje kwijl nog voordat er maar iets gezongen was. Errug mooi intro! (Straks val ik door de mand, blijkt dit al jaren zo te zijn, heb ik al die tijd nooit echt opgelet en wordt er straks naar mij "Nepfan! Nepfan!" gescandeerd. Maar er waren meer nummers die zaterdag iets extra's hadden. Of was dat maar puur mijn 'state of mind')
Laarzen aan mijn voeten, Pijn en Totdat jij mijn liefde voelt maakten de officiële playlist af.
De toegift begonnen ze met Zoet en zacht ( ik was echt een beetje ziek ofzo, want.... die versie was ook al zo verschrikkelijk veels te mooi. Als zekere mensen dit logje lezen, wordt hun bijna ergste nachtmerrie nog een soort van waarheid, hahahaha, want jeetje... wat ben ik aardig!!)
Dichterbij.... Ja... toen leek er even een soort "Nee hoor, Light my fire heb ik niet gespeeld"momentje te ontstaan. Vraag me af waar of bij wie de verbazing het grootst was...
En toen kwam Laat het los... Maar ja... als het zo'n avond is die je liever niet los wil laten, wat moet je dan? Gelukkig stonden er nog wat knuffelmomentjes op de to-do-list en neem aan: er hing een heel hoog knuffelgehalte daar in Uitgeest.
Wat was het een super te gekke avond afgelopen zaterdag! Helemaal omdat ik weet dat er daardoor nog weer wat andere leuke dingen gaan gebeuren.
Zondags lekker rustig aangedaan ( nou ja.. zover stuiterende blije eieren rustig kunnen zijn), nog even een bezoekje in de buurt gepland en daar dan ook maar meteen van een heerlijke high tea gesmuld. Rond een uurtje of vijf maar weer eens richting huis gegaan. Nog even afgesloten met een bakkie koffie en veel geklets, toen was het toch echt tijd dat Hanneke nog even doorreed en ik mijn werk maar eens opzocht ( waar ik werkelijk waar zó lief werd opgewacht. Had ik nog geen hartjes in mijn ogen van het weekend waren ze daar spontaan ontstaan!)
