Ooit zei ik:" Van Dik Hout is mijn bubbel, daar mag je niet in komen." Kleine slag om de arm, dat het theater een uitzondering zou kunnen zijn. Tja, ik dacht:"die blijft niet zo lang." Maar damn, lief bleef gewoon.
En daar was ineens die theatertour. Oj... Dus nu mocht ie dan mee. Hoewel hij graag iedereen vertelt dat hij mee moest, wat natuurlijk ook wel waar is. Ik heb werkelijk overal mee gedreigd. Zo ben ik.
Nu heeft mijn lief het idee dat ik een übersupermegagroupie ben, dat ik me echt misdraag en de avonden eindigen ergens hangend in een lamp. U snapt: de verwachtingen waren hoog gespannen.
Gisteravond reden we richting Hengelo, nadat ik hem natuurlijk aangelijnd had. Mocht ie zich last minute hebben willen bedenken, wat ik me zou kunnen voorstellen. Hij had gistermiddag namelijk een licht hysterisch wijf tegenover zich zitten. In het kader van voorbereiding YouTubete ie wat én noemde nét het verkeerde nummer. Schattig als ik ben, riep ik:"Nee!! Die mag je niet opzetten!"Ik was al in tranen, voordat er maar één noot geklonken had.
Het was een raar jaar, ik was nog niet bij VDH geweest, dan liet ik mijn lief ook nog in mijn bubbel toe, dus ja: ik was wel enigszins licht gespannen, met name door het feit dat ik niet wist wat de setlist zou gaan brengen.
Mocht je nog gaan, je kunt gerust doorlezen; ik zal qua setlist niets verklappen.
De show begon met Martin, Dave en een nummer dat ik niet verwachtte, een heel lief liedje. Een lief liedje met dat ene zinnetje... Zo'n zinnetje die ik dit jaar op meerdere manieren zou kunnen beantwoorden.
Er kwamen meerdere nummers voorbij, die ik echt niet verwacht had, maar waarvan ik het zó superleuk vind dat ze gespeeld worden.
Wat ook wel erg tof is, is dat Louis niet het hele optreden verstopt zit achter het drumstel, maar meer dan eens even van zijn vertrouwde plekkie komt.
Het gevreesde nummer werd niet gespeeld, dus de zestien pakjes zakdoeken kunnen weer opgeborgen worden. Heb echt maar een heel klein traantje gelaten ( oke, misschien drie meer ofzo, maar who's counting?)
Ik heb het geluk dat ik over een paar maanden nog een keer mag, de setliststress is er af, dus dan wordt het volop genieten!
Na de tijd nog even lekker wat gedronken. Ineens hoorden we iemand vragen: "Wat vond jij nou het leukste?" Dus lief en ik keken elkaar aan en met éénhonderdste seconde is hij net iets sneller met deze vraag aan mij, dan ik aan hem. Hij excuseerde zich nog met:"Ik weet niet hoe alle nummers heten" Ik eerst flink aan het denken wat ik het leukste vond. "Oooh, heette dat nummer zo?" Tja... voor een übersupermegagroupie krijgt hij écht heel weinig VDH te horen. "En nu jij, wat vond jij het leukste?" Hij had al een geweldig lieve opmerking gemaakt daar aan de bar, maar toen kwam op deze vraag zijn antwoord en.... noh.. dit had ik zelfs niet kunnen verzinnen. Hoe krijg je Giet stil? Ik denk dat ik hem voorlopig echt nog wel even houd. ( En in de auto maakte ie nog even een opmerking, waardoor ik weet: die wordt voorlopig niet door de bliksem getroffen... ;-))
Ik ben dus best wel lyrisch over de show.
En mijn lief? Die heb ik geloof ik zover dat het übersupergedeelte van het megagroupie zijn er bijna af is. En ik denk dat ie vooral heel opgelucht was dat ie geen emotioneel wrakje mee naar huis kreeg. Dat nummer luistert ie maar een keer in zijn eentje, dan snapt ie vast dat ik het niet zo goed droog kan houden (helemaal niet met hem naast me)
Ook dit jaar werd er weer een eindejaarsconcert van Van Dik Hout aangekondigd. Dit keer helaas niet in Paradiso, maar in Tivoli. Renate en ik spraken gezellig op de carpoolplaats af en vertrokken samen richting Utrecht. Mooi de auto bij een P+R gezet, ideaal. "Oeh, kijk, Renaat, de bus staat er mooi nog!" Dus wij enthousiast die parkeergarage uit, wat denk je: Bus weg!! En dat binnen een tijdsbestek van 3 seconden. Nah.... Draaien we ons om: Hee bus!! Hadden we de reflectie van de bus in de deuren gezien. Als je denkt dat dit het hoogtepunt van ons busavontuur was: Mooi niet. Wij stappen die bus in. Ik vraag nog even voor de zekerheid of het OVkaartje voor één of meerdere personen is, terwijl je het antwoord eigenlijk wel weet. "Voor vijf personen," meldde de buschauffeur. "O, dan kunnen we vanavond dus nog 3 vrienden maken," merkte ik vrij droog op. Vond het zelf niet heel hilarisch, de buschauffeur daarentegen kwam niet meer bij en gaf me een boks. Plekkie gezocht en rijden maar! "Giet, als we met het OV willen, hadden we blijkbaar eerst moeten betalen," fluisterde Renaat. Dat vind ik dan wel weer grappig. "Nou ja, dat zien we dan op de terugweg wel." Eerste de beste bushalte wil er een vrouw instappen die nog even vraagt of de bus ook via CS gaat. Nee, dat ging ie niet. "Renaat, heb jij gekeken waar deze heen gaat?" "Nee." Echt... Giet ziet bus, Giet stapt in bus en laat zich verrassen. Ja, bij ons rijdt maar één bus en bij Renaat zelfs alleen maar een buurtbus: Weten wij veel, hahahaha... Alles kwam goed, konden wel in de stad uitstappen. Wat gedronken en daarna naar de pizzeria gelopen, waar we met een heel stel hadden afgesproken. Supergezellig dus!
Rond half acht ging de zaal in Vredenburg open. Het leuke van zo'n eindejaarsoptreden is wel dat je heel veel lieve mensen tegenkomt! Lekker bijgekletst.
Het voorprogramma werd verzorgd door een oude bekende, Inge van Calkar, absoluut niet vervelend.
Rond half tien (?) kwamen de VDHmeneren op. Dan hoor je dus een superlekker intro en ineens valt het kwartje. Waaaaah.... ze openden dus gewoon met Zand, hoe lekker is dat! Hoe ontzettend veel te lang heeft dat nummer niet op de setlist gestaan. Oj! En misschien had dat dus al een teken moeten zijn. Je staat nog wat na te genieten van Zand en daar word je zo ineens vol verbazing naar de andere kant van de zaal gegooid en zetten ze Voel dat ik leef in.Wauw!!!
Heel even geven ze je tijd om rustig adem te halen. Lieg niet meer, Water en vuur en Stap voor Stap volgden. Daar kwam de volgende verrassing: Het nieuwe spel. Zo'n briljant mooi nummer, die gevolgd wordt door wederom een zeer fijn nummer, heerlijke baslijn ( die stond goed aan!)Half zeven.
Vol enthousiasme riep ik op tot het integraal spelen van Kopstoot van een vlinder. Een beetje verbaasd werd ik aangekeken, maar ik neem toch aan dat ik inmiddels veel medestanders heb. Heb twee jaar geleden al een optreden meegemaakt in Vredenburg,waarbij een album integraal werd gespeeld en dat was me daar een supersucces, dus dat kan met Kopstoot ook. En voor mensen roepen en in een lachstuip schieten:"Giet, dat kan niet!" Heus wel! Er zijn artiesten die speciaal voor mij in een bouwput spelen, oohoooh... *grinnik*
Goed, Half zeven dus.... eindelijk weer eens publiek dat het snapt en lekker mee Half zevent... ;-)
Het altijd prachtige Iemand die me op komt halen. Tot jij mijn liefde voelt volgde. Normaal wordt die een beetje aan het einde van de set gespeeld, maar niets dat er op wees dat het einde van een set in zicht was.Allesbehalve....
De stilte valt zo hard ( ook al zo'n prachtige versie) Alles of niets en Stil in mij. Ik denk dat van alle keren Stil in mij dit toch wel de versie was die hoog binnenkomt in de kippenvel top3. Deze kwam wel even binnen. Martin droeg het op aan de aanslag op de muziek en daar ging iedereen werkelijk uit volle borst mee.
Meer dan een ander, Zij maakt het verschil, Laarzen aan mijn voeten. Nu vond ik Martin afgelopen woensdag al hysterisch grappig. Ik vroeg tijdens het optreden nog wat ze hem hadden gegeven,maar voordat Pijn werd ingezet, mocht je me echt bijna wegslepen.
Wederom een intro waarbij je wilt roepen: "Nee, houd op, schei uit! Ik trek het niet meer! Ik ga huilen van geluk!" Mijn held zijn.... Om het te hebben over nummers die achterlijk lang niet meer op de setlist hebben gestaan,maar zó ontzettend mooi zijn dat ze dat plekkie wel verdienen.
De mannen gingen af en maakten ons toen nog blij met Zoet en zacht en Laat het los.
Nog een keer af en Baksteen & Water en Zenderruis & testbeeld werden nog gespeeld.
Ik zweer het: had Overal geweest op de setlist gestaan, had ik Robert ten Brink een brief geschreven. "Beste Robert, ben v'liefd op Van Dik Hout. Wil met Van Dik Hout trouwen, regel dat even!" Nee, echt!!! Heb al wel een halve pauw aan de setlistmaker gedoneerd. Maar héél véél hartjes voor of aan deze setlist. Wauw!!!!
Renaat was zo lief om me een prachtig plaatje van deze waanzinnige avond te doneren. Thnxxxx!
