Officiële post 31 oktober 2009
Donderdag reed ik na mijn slaapdienst richting Hellie om vervolgens, met gevaar voor eigen leven en toeristisch tourend, richting A'dam te gaan. We besloten eens een keer een ander tankstation aan te doen, beetje jammer, want dit was er geen van: De keuze is reuze. Weten we dat weer voor de volgende keer. Rond kwart over twaalf parkeerden we de auto in de Arena ( nadat we daar zestien rondjes hadden gereden) en pakten we de metro naar de stad. Eerst even geBijenkorfd, dat moet! Als je in de buurt bent, kun je niet zomaar doorlopen. Lekker geluncht en de stad in gegaan. Hellie en ik zijn nu beide eigenaressen van een geweldige muts.
Op het Leidseplein op een terrasje beland. "Giet, is dat Andries?" "ANDRIES!" Ja.. soms moet je schaamteloos zijn. En verdomd.. het was ons Andries. Andries bleek net Paradiso uit te zijn gelopen, hij was bij de soundcheck van Waylon geweest en was nu aan het overdenken hoe hij zijn tijd ging doorkomen, wat een geluk dat wij daar zaten!! Ontzettend met Andries bijgekletst, dingen gehoord, die wij dus eigenlijk helemaal niet willen weten. Ik bedoel: Ik kan er wat van, hoor. Ik kan verhalen vertellen waar niemand op zit te wachten met details die werkelijk niemand wil horen. Maar Andries... Die kan er ook wat van. Jeumig! Uiteindelijk gingen we binnen zitten, want we wilden warm eten. Andries wilde wel met ons mee eten. Nou gezellig! Konden we nog lekker verder kletsen.
Rond half zeven besloten we dat onze wegen gingen scheiden, Andries ging naar Paradiso en wij pakten de tram en metro naar Bijlmer. Even gekochte spulletjes en dingetjes waarvan we dachten: 'moeten we niet kwijt raken' in de auto gedropt en naar de HMH gelopen. Was daar gewoon nog superrustig, dus we konden een zeer mooi plekje bemachtigen. Om acht uur begon het voorprogramma: Laura Jansen. Moet zeggen: Dijk van een stem!! Zo! Doe ik haar niet na. Ze was ook helemaal superjoepieblij dat ze mocht spelen in de HMH. Had mij mijn bed gegeven, regen op de ruiten en die muziek: was ik een gelukkig mens. Nu was het een beetje teveel alleen piano en prachtige stem. Terwijl ze een mooi breekbaar liedje speelde, kreeg Hellie een sms. Iedereen om ons heen keek verbaasd toe.. Ja.. Hellie heb nu eenmaal een keicoole smstoon...:D
Even podiumombouw en daar was ie hoor, de man waarvoor wij kwamen. Mister Novastar himself! En hij was goed, nie een beetje, maar heul veul beetjes!! We horen hem erg graag musiceren. Hij had er ook helemaal zin in! Al zijn lekkere liedjes kwamen voorbij ( bijna alle, hij vergat voor Hellie dat ene liedje, u weet wel..;)) Smooth flavours speelde ie al als tweede, zo mooi he... Tijdens Wrong kreeg ik een grote glimlach, geen idee waarom... The best is yet to come was een heerlijk meeblernummer, genoten van Mars needs woman, te prachtige versie. En dan heb ik het nog niet eens over Because gehad... Maar hoogtepunt van de avond: Never back down met medewerking van Laura. Wauw!!! Wauwwauw!!!! Zooooo.... xc3xa9cht zo mooi! Zo jammer toen ie aankondigde dat Miles het laatste nummer was.
Beetje rondgezworven daaro. Daarna naar de auto gegaan, krijgen we ineens een smsje: Andries'afterparty duurde nog wel even, dus hij hoefde geen taxi. Tssss... hoe durft ie ons lieve aanbod af te slaan,hahahaha...
Onderweg weer dikke skik gehad. Hellie afgezet en door gereden naar ons, lekker in mijn warme bedje gekropen, werd ik ook wel weer heel blij van!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten