Puur Lof Zang

Voor de meesten hoef ik denk ik geen samenvatting over het hoe en wat te maken. Dat ik in februari naar de try out van  Puur Lof Zang ben geweest, is ook niet echt een verrassing. Mocht dit wel zo zijn: hier valt het nog even na te lezen.

Met Hanneke had ik al vrij snel een datum geprikt om ook naar een 'officiële' show te gaan, nog voordat de try out was geboekt overigens.
Gistermiddag in de trein naar Breda gestapt. Daar pikte Hanneke me op. Even spullen bij haar gedropt, zij sprong nog even snel onder de douche en omdat het echt lekker weer was op de fiets gestapt. De vorige keer stonden we dus iets te vroeg voor de deur, omdat er gewoon op mijn kaartje stond dat de deur open zijn. Dus daar vertrouw ik dan op. Nu hadden we er al rekening meegehouden dat het tijdstip niet zou kloppen,dus zijn we later vertrokken.Maar zélfs als je er rekening mee houdt dat het later begint, ben je nog te vroeg... Kwamen al wat bekende koppies tegen ( juj, nu al meer bekenden dan tijdens de try out...;-))In februari waren we gewezen op een tentje waar je lekkere koffie kon drinken. Echt heel naar was dat: in de zon op een terrasje even wat drinken. Pfff... Wij hadden het best zwaar.

Wat later weer naar de Avenue gelopen, waar we over een rode loper mochten. Dat voelt toch al meteen goed! Naar binnen gegaan, jas afgegeven,muntjes gehaald. En toen kon wat ons betreft het feest beginnen.

We werden ontvangen met een klein hapje. En nu ben ik dus weer vergeten wat het nou precies was. Een cakeje van.... en er zat wasabi, dat weet ik dan nog wel. Ook een drankje hoorde bij de ontvangst en dat men dan heel lief zegt: "Bekende gezichten" *slik*  Je maakt je toch heel even zorgen of je je tijdens de try out misdragen hebt..;-)

We zochten een mooi plekkie uit en waren lekker aan het kletsen. Totdat we werden welkom geheten door Ben en Jeroen Een kleine introductie over hoe ze elkaar kennen en hoe dit initiatief ontstaan is. Werd omlijst door een mooie,oude voetbalfoto. De avond werd kort omschreven: Ben speelt en vertelt over zijn inspiraties,  Stefan Dirkx kookt en vertelt over zijn inspiratiebronnen en daarnaast werd er een schilderij door Gino Pisa gemaakt. Dit schilderij zal geveild worden en de opbrengst gaat naar het goede doel. Op de site van PuurLofZang kun je dit ook volgen en kun je ook bieden.

Ben ging het podium op. Hij opende de avond met Needle and damage done van Neil Young. Echt een prachtig akoestische versie. Daarna betraden Diederik Nomden ( gitaar) Patrick van Herrikhuyzen (toetsen) Guido Vrouwe (bas) en Yvonne Lemaire ( achtergrondzang) het podium en gingen ze verder met Op het strand. Gevolgd door Speel met mij. Inmiddels was dit voor mij de vierde versie. Ik vind het wel mooi en bijzonder om te horen hoe een liedje, al is het maar heel subtiel, veranderd wanneer het door iemand anders wordt gezongen. De versie van gisteravond was ook weer prachtig. Opportunity van Pete Murray werd gespeeld. En toen hoorden we echt prachtige pianoklanken,heel klein beetje slikken, maar vooral genieten!!! Stop maar met huilen werd gespeeld. Ik kan over dat nummer altijd alleen maar heel zachtjes zeggen: 'Mooi he?' ( terwijl ik dan heftig knik) Je bent wie je bent en met Neil Youngs'Heart of gold werd de eerste set afgesloten.

Het was de beurt aan Stefan. Hij vertelde over zijn carriere,bij wie en met wie hij gewerkt heeft. Ondertussen maakte hij een amuse af. We werden ontzettend verwend met gemarineerde zalm met creme van zalm, structuren van komkommer,radijs- en rettichschaafsel, cassavechips en mayonaise van mierikswortel. De komkommer was een beetje marshmellowachtig. Oi... Dat was zó lekker!! Voor de liefhebber was er een bijpassende wijn bij: Bellingham Chenin Blanc & Viognier. Jummiejummie!!!

De tweede set begon met Het lijkt me mooi , Ergens overal ( heerlijk nummer!!!) RPRM, Time(?) van Alice in Chains. Maybe tomorrow van The Stereophonics,Je weet ( niet dat mijn mening er nou toe, maar dat vind ik dus het groeibriljantje van het album. Eerst vond ik het wel een leuk nummer, maar ik vind het per keer een steeds fijner nummer worden) De tijd en met Laat me niet alleen werd de tweede set afgesloten.

Een Stefanblokje brak weer aan. Alsof we de eerste keer nog niet genoeg verwend waren, kregen we nu Varkenswang; Oosters gemarineerd en langzaam gegaard op de bbq. Haricots verts, sjalot en spek ( oeh, die spekjes.... Er aan terugdenkend is dat wel een gevalletje 'water in je mond') Schuim van aardappel ( herhaal: water in je mond!) koolrabi, bosui en seroendeng.
De bijpassende rode wijn ( Callia Shiraz & Bonarda) heb ik maar even aan me voorbij laten gaan.

De derde set werd geopend met Tonight  van Neil Young en daarna Cinnamon girl. Nu ben ik een bevoorrecht trutje dat al meerder Neil Youngsessies heeft mogen zien en de allereerste keer dat ik naar zo'n sessie ging kende ik zo goed als werkelijk helemaal niets van Neil Young. Op de één of andere manier is Cinnamon girl me toen het meest bijgebleven, vond ik echt een leuk nummer. Het werd tijd voor een echt vrolijk nummer, ik bedoel: als je niet vrolijk wordt van Liever dan lief.. dan weet ik het ook niet meer, hoor.
Nu vind ik dat ik jullie al aardig goed op de hoogte houd met zo'n volledige setlist,dus ik ga lekker niet zeggen welk liedje de band daarna speelde! Het nummer ging echt heel goed, vonden ze zelf ook. Wie ben ik dan om daar iets anders van te vinden.  ( goed... de waarheid is dat ik geen flauw idee heb welk nummer er gespeeld werd, maar dat zal ik natuurlijk niet bekennen...;-)) I'm looking through you van The Beatles werd gespeeld en helaas... Toen kwam het allerlaatste nummer: Tijd genoeg.

Nog even lekker wat gedronken, gekletst, eerlijk een menukaart gejat.Nee, maar dan ook echt heel eerlijk. Gewoon een kwestie van hypothetisch opgooien: stel nou dat er zo'n menukaart per ongeluk in mijn tas valt ( want dat overkomt de beste wel eens!) hebben jullie er dan nog genoeg over voor de rest van de avonden? Dat hadden ze, dus ik ben de gelukkige eigenaresse van zo'n prachtige menukaart!

Nu heb ik dus niet de illusie dat na het lezen van mijn logje ( okee, lap tekst!) hele volksstammen richting Breda zullen trekken. Maar.... mocht je nou een beetje enthousiast zijn geworden ( en ook de verhalen achter de liedjes willen weten, ik geef niet alles cadeau!) Ga dan gewoon naar die voorstelling. Je hebt er echt werkelijk helemaal niets aan als je volgende week denkt: 'Was ik nou toch maar gegaan.' (  als queen of the 'had ik nou maar...'momenten, kan ik dat weten!)

Graag zou ik jullie willen beloven dat jullie nog tíg kansen krijgen, dat het een vervolg krijgt, dat het door het hele land trekt. Maar die power heb ik niet ( hoewel ik dan misschien stiekem wel iets weet wat jullie nog niet weten, maar we wachten af hoe dat loopt)

Hoe zeer ik jullie een geweldige avond gun: Je zult het toch jezelf moeten gunnen en actie ondernemen. Doen jullie dat niet, dan behoor ik tot een select gezelschap en moeten jullie me maar op mijn blauwe ogen geloven als ik zeg dat je een prachtavond hebt gemist!

Counting Crows, HMH

Een tijdje geleden had Hanneke enigszins een discussie met zich op Twitter: wel of niet naar de Counting Crows in de HMH. Haar redenering om niet te gaan,snapte ik volledig. Is ook een redenering waar ik van mag genieten, tenminste... Misschien wil ze dat nu helemaal niet meer,haha..
Nu vind ik dat eigenschappen die van andere mensen niet zo leuk vindt, dat je je daar zelf ook niet aan schuldig moet maken. Ik kan heel slecht tegen zelfuitnodigende types. Aan de ene kant: respect dat je dat lef hebt, zo kom waarschijnlijk nog eens ergens. Aan de andere kant: Gewoon NIET doen!

Dus nou ja... Ik zei tegen Hanneke dat als haar reden was dat ze niet wist met wie ze daar heen moest gaan, dan zou ik wel met haar mee willen als ze dat eventueel leuk zou vinden... en... Pfff... vermoeiend om mij te zijn...:-)

Kaartjes werden besteld. En gister was het dan ein-de-lijk 16 april. Ik had afgesproken om Hanneke op te pikken en dat we dan vanuit Arnhem de trein zouden nemen. Topplan! Ware het niet dat men een wegafzetting bedacht had. Serieus, ik heb weer eens via Schagen moeten rijden, hoor! Pfff..Nou,dan ben je al bijna bij de HMH. Goed, het was een prachtige mooie omleiding, lekker toeristisch ook.Gelukkig kende ik de route wel uit mijn jaarstageperiode ( duik voor de gekkies!) en uiteindelijk kwamen we toch in Arnhem. Wat is daar op het station gebeurd? Zooooo... Er komt een moment dat ook bouwput Arnhem eindelijk afgerond is. Ik ken station Arnhem volgens mij alleen maar als bouwput.

Eenmaal in A'dam eerst even een plekje gezocht om lekker te eten. Ze houden er daar ook maar rare gewoonten op na,zeg. Wie sluit er nou zijn tent tegen etenstijd??  Ik heb nog gevraagd of het een grapje was en sinds wanneer dat dan zo was. Rare mensen! Lekker naar een ander restaurantje gelopen. Eten was erg goed. Lekker een beetje mensen zitten loeren daar. Heerlijk!

Rond zeven uur waren we in de HMH, hadden een nice plekkie gevonden. Om  tien voor acht kwam Adam Duritz op. Hij kondigde het voorprogramma aan, Lucy Rose. Klonk wel lekker. Een beetje Maria Mena, een beetje Lana del Rey, een beetje... Het klonk allemaal wel heel bekend.

Daarna was het wachten op de Counting Crows. Ze begonnen mooi op tijd. Die mannen kwamen er al meteen met Round here ingevallen. Nou... Vanaf daar ben ik het ook allemaal kwijt eigenlijk. Wat een bizar mooi nummer is dat toch. En hoe Adam daar dan nog weer hele verhalen van/ in maakt.
Ik heb, volgens mij, voornamelijk met open mond staan genieten van alle heerlijke nummers die voorbij kwamen.
Beetje jammer dat ze dan dus echt niet Mr. Jones hebben gespeeld. Van mij hadden ze die echt wel zestien keer mogen spelen en dan nog vond ik het briljant. Ze hebben het wel goed gemaakt door Anna begins te spelen. En natuurlijk zoveel andere prachtige nummers, dat kunnen ze namelijk wel.

Ik ben nog steeds met mezelf in discussie of ik Adam nou een zanger vind of toch een verteller. Hij staat zo'n nummer ter plekke te beleven en verzint er nog van alles bij. Echt heerlijk om naar te kijken.

Dus ja... Het was echt een superavond en ik ben heel blij dat Hanneke zo lief was dat ze me wel mee wilde hebben!Thank yoooouuu

Hompen en hoken

Soms bedenkt het universum het zo dat er meerdere leuke dingen op één avond plaatsvinden. Maar ja... Ik had me er al bij neer gelegd dat ik moest werken, dus zei ik twee weken geleden nog met een knipoog:" Als je nou gewoon het geluid iets harder zet, kan ik zo op mijn werk stiekem toch mee genieten." Totdat ik vrijdagochtend ineens bedacht: 'wacht eens even... Is dat niet die zaterdag die een lieve collega heel graag wilde ruilen en werk ik dan niet zondags voor haar?" Agenda erbij.. En ja hoor, 13 april was mijn vrije avond. Oeh... En nu?

Ik zou er dus voor hebben kunnen kiezen om richting Amsterdam te gaan, gezellig met Daan misschien wel een wijntje kunnen drinken,want daar zou Ben optreden, dat vind ik natuurlijk wel heel erg leuk. Maar je kent mijn brein. Dan ga ik weer overuren maken en denken: "Ja,maar ja.. Zeer binnenkort mag ik ook al naar een optreden van hem en dan zal ie ook wel denken... " En daarbij.... Ik had broertje een paar weken geleden gezegd: "Moet je raden wie het voorprogramma van Normaal in Splo is." "Wie dan?" "Je mag drie keer raden." Die drie keer had ie niet nodig. Oogjes begonnen te glimmen. Dus toen ik twee weken geleden meldde dat ik helemaal niet hoef te werken, duurde het niet lang voordat de kaarten besteld waren. Ik redeneerde nog ff dat ik Paperplane voor het eerst in Splo had gezien, dus dat dan de perfecte plek was om de nieuwe drummert voor het eerst te bekijken ( ja, alleen met ijzersterke redenen kun je het goed maken dat je daar staat,haha..;-))

Nu is mijn motto dus: 'Ja, ik ga toch tijdens een optreden niet een shirtje van een band dragen,die gasten weten toch wel dat ik voor hen kom.' Maarrrr... Ik nam gister bij Normaal toch maar even geen enkel risico. "Giet, ga je nu zeggen dat...." Ja, mensen, sinds de theatertour heb ik een shirtje van Normaal. Maar het is ook écht een heel leuk shirtje,dus ik hoef mij daar niet voor te verantwoorden,hahaha...

Toen we in Splo aankwamen, stonden de mannen van Paperplane al te shinen. Ja,wij waren iets te laat, iets met wegafzettingen en mensen die bochten nemen alsof ze een aanhanger achter de auto hebben. Dan maar de alternatieve route,waarbij ik aan broertje vroeg of ie niet naar het donderse festijn: 'Met je kop vol drank in de koeienstank' wilde. Maar volgens was dat vrijdags al ( géén grapje!!! Je komt nog eens wat tegen als je van je werk naar de Spar loopt!)
Autootje netjes geparkeerd en we hoorden de klanken van Wat zullen we drinken Hophop in sprint die feesttent in, want dat is toch een briljant nummer, wil je niet alleen horen, maar ook zien. Werd gevolgd door Personal Jesus erg fijn nummer! Goede versie. Kortom anderhalf nummer gehoord, maar het feest was al geslaagd! Daarna speelden ze het altijd mooie en kippenvelbezorgende Leavin'on a jetplane En ja... Het kan echt: kippenvel in een huge feesttent! Opzij, opzij, opzij, Man, I feel like a woman, Rivers of babylon , Sweet Caroline volgden.
"De vorige keer dat we hier stonden..." "Oeh, die stonden wij hier ook, op een dorpsfeest" ( blijft toch ook een geweldig verhaal!) De mannen zetten Bonnie in.Zing, vecht, huil... kwam voorbij. En toen helaas... Het allerlaatste nummer alweer: Rock 'n roll damnation ...:-( ( oplettende mensen hebben vast door dat ik weer een heel erg lieve hulplijn heb gehad..;-))
Nu gebeurt het dus heel erg vaak dat je een voorprogramma hebt, waarvan je denkt: alsjeblieft, zappen, op naar de hoofdact. Maar dat was gister absoluut niet het geval.( nu gaan jullie me allemaal weer beschuldigen van het feit dat ik bevooroordeeld ben. En zeg ik weer met een verontwaardigde blik: NIETES!!! Ben ik niet!!) Ik vond het een heerlijk feestje!! En ja.. als het gaat om een band die je toch al wel een paar keer hebt gezien, echt een paar keer maar...;-) Dan weet je dat ze nog zoveel andere lekkere nummers op hun repertoire hebben. Ik kan er dus om treuren dat ik al die andere nummers gemist hebt, maar... Ik vind het veel te tof dat ik ze even heb zien spelen en stralen! Een glimlach is veel leuker en belangrijker dan treuren. En die glimlach.. Die blijft de komende dagen vast nog wel even.

Het podium werd om/ opgebouwd. Ik ging volledig in de Eugenie-stand, niet helemaal volledig trouwens... Had ik beter wel kunnen doen,want... Ik werd me daar gewoon kats uitgelachen om het feit dat ik bij Normaal in een feesttent stond. Gelukkig kan ik van sommige mensen wel wat hebben en... Ik moest zelf ook wel heel erg hard lachen om het feit dat ik daar stond. Ik heb ook het vermoeden dat sommige mensen gewoon een handeltje in goodiebags hebben...;-)
Op een gegeven moment klonk de muziek van Peter en de Wolf. "Ooh, nu beginnen ze." Je weet dat je een overschat aan Normaal hebt gehad als je weet dat dat de hint is dat ze beginnen...;-)
Nu kan ik heel mooi ook een setlist van Normaal gaan neerzetten, maar die ken ik niet. Ik kwam dit keer zeker aan mijn quotum van meer dan 3 bekende nummers! Ik moest al enigszins lachen toen ze 'De boer dat is de keerl' speelden. Dat nummer staat voor mij gelijk aan het afscheid van groep acht, waarbij er bij ons altijd een soort van playbackshowachtig iets is en dit nummer dus geplaybackt werd door een aantal jongens. Die lach werd een grote lachbui, omdat mij werd uit de goodiebag werd aangeboden.

Er kwam zowaar nog een pauze voorbij. Wtf, broertje? Had jij me als Normaalfan wel ff kunnen zeggen!

We kunnen nu wel stellen: ik ga straks aardig goed voorbereid naar de Zwarte Cross, haha. Mannen van Normaal deden het ook super,hoor! En zo lomp en onbenullig was het allemaal niet. De grootste lading bier (hooguit een half glas) kreeg ik zelfs ná het optreden pas over me heen, ben zonder kleerscheuren thuis gekomen.

Het is weer een mooi avondje geweest, maar natuurlijk was voor mij persoonlijk het voorprogramma stiekem de hoofdact...;-)

P.S. Sorry voor de mensen die nu op FB speuren naar Eugenie... Met een streepje op de tweede e..;-)

Wauw!

Mijn 500ste log moet natuurlijk wel een speciale zijn, kan niet zomaar over van alles in het wilde weg gaan loggen. Nu hoor ik jullie denken: "huh? 500??? Je hebt in de loop der jaren toch wel meer onzin getypt?" Jaahaa, zeker, maar niet al mijn logjes hebben de verhuizing overleefd.

Mijn 500ste staat in het teken van een briljante man: Boudewijn de Groot
Gisteravond mocht ik namelijk naar zijn show. Hanneke joinde mij.

En ik kan een hele lap tekst gaan typen, dat wil ik ook wel. Maar... Ik kan het ook gewoon eens kort houden! Ik heb daar gewoon de hele avond alleen maar gedacht: wat een geweldige man! Wat een heerlijke stem! En wat een briljante muzikanten heeft ie bij zich. Ze zaten allemaal stuk voor stuk te stralen en genieten, niet vervelend om naar te kijken dus.

Mochten jullie toch een sfeerverslag willen, verwijs ik jullie door naar Marnix Daar kunnen jullie lezen hoe top de show is! En qua setlist verschilt het ook niet zo heel erg...;-)