Officiële post 31 december 2008
Gister stapte ik om kwart voor een in de trein. Om half twee werd ik vergezeld door Renaat. Lekker gezellig samen reizen, denk je dan. Nou, verkeerd gedacht, want het is Giet die met de NS reist en dat moet al een teken zijn. In Amersfoort konden we eindelijk gezellig kletsen. Kwam nog even een bekende tegen op het perron, te grappig gewoon!
In Amsterdam de tram in en op naar ons hotel. Renaat viel gewoon lekker binnen in onze kamer. Was iets met een onverwacht opstapje, laten we het daar maar ophouden. Zorgde al wel voor de eerste hilariteit die dag ( vergeet ik voor het gemak gewoon het feit dat ik aan het knooien was met de sleutel, haha) We hebben ons omgekleed, de tram weer in en op naar het Leidseplein. Wat gegeten en gedronken. Om iets voor zes richting Paradiso gegaan. We waren nummer 5 en 6, was nog nie zo drukjes. Niet veel later kwamen Jo en Nix er aan. Vol verbazing dat wij er eerder waren dan zij...;)
Om zeven uur stapte ik met een beetje drempelvrees Paradiso binnen ( had vorige maand natuurlijk al een beetje geoefend met die hele mooie mannen maar ja... is toch anders) Met de bekende koppies gekletst en gelachen. Voorprogramma was dit keer eens geen herrie ( hoewel.. ik geloof dat het vorig jaar ook best te doen was, maar ja... don't shoot me, was daar niet bewust bij)
Rond acht uur stapten de VDH-tjes het podium op. Nu was ik natuurlijk al twee keer naar een optreden geweest deze tour ( die is gek..;)) dus ik wist enigszins wat ik kon verwachten en dat er eigenlijk alleen maar oude nummers op de lijst stonden, geen nummers die me kunnen breken ( is ook nie helemaal waar, want het komt altijd als ik het niet verwacht) Maar ja.. VDH leek VDH wel niet te zijn. Derde nummer was zowaar een nummer die ik niet in Hellendoorn of Enschede had gehoord. Eén geloof stond nu op de lijst en geen Driestuiverdroom. O jee.. veranderingen. Mensen kunnen slecht tegen veranderingen he... Gietjes helemaal! Maar hoorde eigenlijk alleen maar lekkere liedjes. Het zijn meer mijn eigen gedachten die het af en toe een beetje voor mezelf maken. Al met al: Geloof dat ik het best goed gered heb.
Na de tijd nog wat staan nakletsen, langzaam vertrokken er steeds meer mensen richting huis. Renaat, Chantal, Marieke en ik bouwden nog een soort van eigen afterparty. Was wel errug gezellig, haha.. Tot mijn eigen verbazing nog iemand uitgenodigd, waarvan wer-ke-lijk niemand geloofd dat ik diegene op mijn feestje zou uitnodigen. Maar ik heb ook zo mijn goede momenten. Bleek daar ook maar weer eens dat mijn metropool écht maar van twee dingen bekend is. Dit keer won het restaurantdeel weer, haha...
Renaat en Chantal hadden al een soort van glorieus moment gehad, waren helemaal opgetogen over een mooie foto, die gemaakt was door een topfotografe ( Dat ben ik! Dat ben ik! En niemand die dat gelooft met mijn talenten, maar hij is écht heul erg mooi geworden) Ik stond daar ontzettend mezelf te zijn, beetje rond te kijken enzo. En daar ineens.... Waaaah, liep iemand uit de Hellie and Giet are making the band. Had diegene nie zo verwacht he... Zó schattig, een plasje Giet en een plasje kwijl ( nee hoor, wist me dit keer best te gedragen! Had teveel publiek voor dat soort dingen)
We hebben onze party een paar meter opgeschoven...;) en gingen druk door met party-en. En ineens daar gebeurde het: Nu weet ik dus echt wel dat er mensen zijn die mijn log wel eens lezen ( Dank u dat u nog niet bent afgehaakt, lieve lezer) en dat er wel eens mensen voorbij komen waarvan ik denk: Hmmm... Oeh, weet nou niet of ik jou als lezer had gewild ( zegt niets over u, lezer, zegt meer iets over mij) Maar goed, wie er ook voorbij komt, iedereen is welkom om mijn lappen tekst te lezen. Maar meldt mij dit gewoon niet! ( Of laat gewoon een bericht achter, zorgt weer voor heerlijke reacties aan deze kant van de computer: Ohooooo, weet je wie... ) Goed, om een lang verhaal kort te maken: Ik sta daar gewoon een goed gesprek te hebben, enigszins serieus en een beetje met een knipoog, maarrr... Het ging wel ergens over. Ik kan mij echt nog zo'n beetje alles herinneren van gister, ben geen hele films kwijt, maar hoe het nou ineens zover kwam...( hou er rekening mee dat ik eigenlijk net bij was gekomen van een zelfde soort gesprek,maar dan net iets anders en waarbij ik ook al dingen over mezelf hoorde waarvan ik dacht: Huh? En wie vond dat dan allemaal?) Ik sta daar dus in mijn gesprek en ineens zegt mijn gesprekspartner: "Wát?! Ben jíj Giet? Heee... Dit is Giet!" O...my.. God! "Dus jij bent diegene die op haar weblog zo vriendelijk was." Foooooooooook!!! Nee, ik voelde me niet opgelaten, helemaal niet genant ofzo. Maar dit o-zo-lieve logje is schijnbaar ook in hun wereldje bekend. Ja... daar sta je dan met je poffertjesporum. Die trut had ineens een gezicht. Van verschillende kanten vielen er ook gewoon ineens een heleboel kwartjes ( jahaa, ook van mijn kant, wel op zijn Marc-Maries lezen...;)) Oooooohooo, echt genant, hoor!!! Mijn geshockte reactie had ook nog wel een soort van schattigheidsgehalte, kreeg een dikke knuffel. Gister is er veel goedgemaakt en het laatste beetje twijfel dat ik had, is als sneeuw voor de zon verdwenen ( nu wordt iedereen bang! Oh, Giet, je gaat toch niet aardig worden he?)
Zo'n beetje tegen die tijd werden we er ook uitgewerkt en kwam de -later- meestgestelde vraag van die avond: "wat gaan we doen?" ter sprake. "Euh...." De Gietkenners weten weer genoeg over wat haar idee was, hahaha... Jassen werden gehaald, Gietjes staan te wachten, Renates staan te kletsen en... De hele avond ging het zó goed en daar was hij: Meneer Kribben ( ik mag meneer zeggen) Eén vraag was genoeg! "Doe maar even nie lief, goed? .. Laat het maar zitten, ooit komt het wel een keer." Ja... tegen lieve mensen ben ik niet bestand en dit was absoluut het verkeerde moment voor dit soort vragen.
Jassen waren gehaald. Iedereen klaar om naar buiten te gaan. Eerst een kroegendiscussie ( ja, ik heb nog steeds een principe en het maakt me niet uit wie er dan bij staat, ik houd me aan mijn principes) Hoorde ik die avond nog een opmerking waarvan ik dacht: "Oooooh ja, natuurlijk" Diezelfde opmerking werd zó ontzettend ontkracht door iemand, die ik op dat onderwerp meer vertrouw én hoger inschat dan dat andere persoontje. Goed, we hadden een keuze gemaakt, we waren eruit wat het ging worden: Is die toko al gesloten. Hahaha.. Heerlijk is dat! Dan maar terug. Het Sportcafé in. Jááááren geleden werd ik daar echt niet blij van, dacht ik alleen maar: "Wat doen we hier?" Dacht ik gister ook wel, maar dan anders, hahahahaha... O mensen, mijn gehele wereldbeeld is gister zo bijgesteld.
Om kwart voor zes maar eens afscheid genomen en in een taxi gestapt. Kwamen we bij het hotel: Ja hoor, krijgen we die deur niet open en Renaat maar lachen. Die kon ik al meteen laten afvoeren. Ja, ik probeerde nog serieus te blijven, maar het was een gevalletje van aan bellen en: "Hihihi, we krijgen de deur niet open." Het lag nie aan ons, pfffjoei, je gaat toch twijfelen of je een dronken droppie bent, he..;) Gie-rend door dat hotel ( gelukkig hoefden wij van de ingang af maar vijf stappen te doen, dus we hebben niet iedereen wakker gemaakt) "Renaat, denk aan het opstapje" Eerst maar eens een kwartier heel erg hard gelachen en daarna besloten: Dit is allemaal niet gebeurd, we lagen om half een in bed. nee, beter: We hebben de laatste trein nog gehaald ( was best mogelijk voor ons, ontdekten wij)
Vanochtend nog meer gelachen, Renaat is ook zo'n schattig ding...:) "Oh echt waar?" "Jaahahaaa." NS werkte ook op de terugweg nie mee, gezellig via Arnhem gereisd, ook leuk, zie je nog eens wat van de omgeving. Konden we langer nakletsen, hahaha....
Eerst snel naar de dierenwinkel, die nu wel open was,spulletjes gekocht voor mijn nieuwe aanwinst ( verhaal apart) Lopen we naar de auto, zie ik lief vriendinnetje die in A'dam woont. It's a small world after all...;) Daarna in huis maar eerst eens even mijn log doorgespit om te kijken of ik echt zo'n ongenuanceerde bitch ben/ was.. ( och, vond het zelf nogal meevallen..;) Schrijvendrelativerend ben ik iets vriendelijker dan op het moment zelf)
Maar zoals gezegd: Mijn hele beeld is veranderd! Goede voornemen voor 2009: Deze stijgende lijn van vriendelijkheid behouden! Hahaha...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten