Officiële post 22 maart 2008
.. in het theater dan.
Vanavond het optreden gehad waar ik echt het allermeest van allemaal tegenop zag. Van Dik Hout in Doetinchem. Alleen al bij de gedachte dat ik er heen moest, draaide mijn maag zich zowat om en werd ik overvallen door een vlaag van misselijkheid.
Samen met paps die kant op gegaan.
De eerste helft was werkelijk niets. Zó ontzettend veel tranen die over mijn wangen rolden. Tranen die ik inmiddels beter ken dan mezelf. Als ik het anderhalf nummer droog gehouden heb, is dat al heel wat. Een vrouw naast me vroeg nog heel lief of het nog wel ging. Ze dacht dat ik verkouden was, ik laat haar graag in deze waan....
In de tweede helft ging het beter, een paar waterige momenten, maar die braken niet echt door. Paps kwam er helemaal in, zowaar nog een stukje meegezongen. Hij was helemaal gefascineerd door de licht en geluidsmeneerties... Die wil nog wel een keer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten