Vendetta

Officiële post 15 maart 2006

Gisteravond gingen mams en ik naar Vendetta van De Ploeg. Onderweg hadden we een lekker muziekje op en we waren lekker aan het kletsen. En ineens.... *FLITS!!* O shit.. "Nee, dat was niet voor mij, he? Dat was de tegenligger he?" Dat moet gewoon! Giet rijdt namelijk nog steeds bekeuringvrij en dat wil ze eigenlijk wel graag zo houden. Dus: Alstublieft, laat het mijn tegenligger zijn geweest! En zo niet.. Nou ja.. Dan hoop ik dat ik lief lach. En ik vind dat ik die bon wel kan declareren bij de mannen van het lekkere muziekje, want op dat moment was net Ren, Lenny, Ren er op en iedereen weet dat de verborgen boodschap van dat nummer Gas, Gietje, Gas is.
In het theater nog wat koffie gedronken en om iets voor acht naar de zaal gegaan. Draaiden ze ook een lekker muziekje. Wat later begon de voorstelling. Ik vond het werkelijk geniaal. Moest ook zxc3xb3 verschrikkelijk hard lachen, binnen twee minuten was de eerste lachbui er al. Jongen van vijf stoelen verderop keek me verbaasd aan. Maar even later bleef ie er zelf bijna ook in, dus was er weer begrip van zijn kant...

Ik vond Najib Amhali écht helemaal geweldig. Hij sprak als slager zijnde ff met een Twents accent. Had de rest niet verwacht, dus de zaal lag dubbel, maar de mannen op het podium ook. Najib ging dit natuurlijk nog ff uitbuiten."Houden jullie nou ook op!" zei Peter die probeerde serieus te blijven, maar ja.. Dat lukte echt niet. Ook als oude opa vond ik Najib geweldig.
Beetje jammer dat ik dit keer op rij twee zat en de broeken aan bleven, in tegenstelling tot de keer dat ik op het balkon zat.... Maar goed.. kon toch nog enigszins genieten van een blouse die open stond en natuurlijk véél pakken..

De terugweg heb ik heel netjes gereden, tsss. Alsof ze dan nog flitsen.. Je weet weet het niet!
Vanmorgen begon mijn dag ook helemaal goed. Liep de trap bij het station af en dacht: K*t! Mijn portemonnee! Vaak zit ie toch wel in mijn tas, maar dit keer zat ie nog in mijn tuttentas. En zij die vanaf het begin mijn log volgen, weten dat ik niet hoefde te verwachten dat mijn vader me nog zou zien. Dat deed ie dus ook niet. Ja.. In de trein kan ik het er zonder portemonnee nog op wagen, maar die bus... Dus maar mams gebeld. Het eerste dat ze kon bedenken, was mijn nicht bellen. Gelukkig kon zij mijn portemonnee brengen, de schat. Om iets over half negen was mijn nicht er. Dus toen kon ik naar het perron. Eerst maar ff capuccino gehaald voor de warmte. En toen de alternatieve route naar Doetinchem genomen. Reed de bus een totaal andere route dan normaal. *Waah!!! Straks kom ik héél ergens anders uit, omdat ik in de verkeerde bus zit!*
Dat belooft dus nog wat voor de rest van de dag.