Officiële post 2 november 2008
Omdat Hellie en ik elkaar toch ál zé-ker een heeeeeeele week niet hadden gezien, was het wel weer tijd om iets op het program te hebben.
Dus gister scheurde ik vanuit het werk ( wie heeft er ooit een nazit bedacht, na je werk moet je gewoon wegwezen, weekend houden! Niet na drie kwartier denken: O ja.. ik heb vrij) naar huis om onder de douche te springen, terwijl Hellie opgehouden werd in de kroeg. "Ik heb nog foto's..." "Ja, maar ik moet gaan, want..." Hellie kwam niet weg. Om kwart over zeven stond ze voor de deur. Snel in de jas gesprongen, als maniakken richting Hengelo gegaan. Voor het eerst daar de parkeergarage getest. Conclusie: Wij kunnen prachtig filerijden, bergjes op gaan ge-wel-dig ( maar ik had dan ook een oehoe-talent naast me, die meegilt: "Met losse handjuuuuuuuuuuussss") en we vonden me daar toch een parkeerplek. Nou, menigeen zou jaloers zijn geweest hoe strak wij die auto daar geparkeerd hebben. "Oeh, hij staat nu niet onder het afdakje." Hellie is begaan met de ooootooo.
Uiteindelijk waren we om vijf voor acht bij de garderobe. Theoretisch gezien nog ruim op tijd. Zaal ingegaan. We hadden me daar een goede plek!! Zaten toch verdekt opgesteld, maar tegelijkertijd recht voor het podium. Prachtig zicht. Totaal andere invalshoek dan vorige week! In de zaal was een stoelendans bezig. Helaas mochten wij niet mee doen aan dit spel. Maar dat we er toch bij betrokken werden, werd duidelijk toen er twee Sjakies naast ons kwamen zitten. Schijnbaar kenden ze de mensen voor ons. Sjakie 1 stelde zich meteen voor: "Sorry dat we te laat zijn, dat je op ons moest wachten." Dat we een sociale achtergrond hebben, blijkt dan ook wel weer uit het feit hoe snel we diep in gesprek waren over... ja... werkelijk helemaal niets eigenlijk.
Rond vijf voor half negen komt er een mevrouwtje het podium op de oprechte excuses aan te bieden. Doemscenariodenkster als ik ben: "Tomme, tomme, heb ik weer, ligt er één kotsend achter het podium, gaat het hele optreden niet door." ( is nog de milde variant) Maar nee, er was wat fout gegaan met de kaarten, vandaar de stoelendans, maar nu ging het dan écht beginnen. Woehoe!!!
Mannen van Racoon betraden het podium. Zucht.... Wat een stem, he! Werkelijk waar weer metershoog kippenvel bij Hallelujah. Dat rauwe randje... Stiekem veel beter dan het origineel ( sorry mensen, maar dit is maar de bescheiden mening van dit meisje) Voor de rest was het optreden niet veel anders dan het logje iets naar beneden. Behalve dan de twee Sjakies die ervoor zorgden dat we bijna in onze broek piesten, teveel aan gordijnen, rondvliegende strings en Wibrabeha's. ( Die strings en beha's zijn twee verschillende onderdelen, niet dat je denkt dat er Wibrastrings vlogen of beha's daar de zaal gingen) O ja... ander hoogtepuntje dat gister liet afwijken met vorige week: Geen tranen! Giet hield het droog! Een kleine stap vooruit.
Nu ben ik van de binnendoorweggetjes en we hadden nog een andere missie( in de zaal riep ik al:" We lijken wel gek!"), dus door dat theater heen, jas gehaald, parkeergarage in, even bekeken hoe mooi we geparkeerd stonden en hoppa: Bergjes af! Weer met die losse handjuuuuussss. Vriendelijkheid daar nog even getest, niemand die ook maar even zwaait als Hellie claxoneert, zó ont-zét-tend niet aardig, arrogant zelfs! Hellie belde broer, Giet riep alleen maar: "We lijken wel gek, waarom doen we dit?" In no time naar huis gereden, broer ingeladen en hoppa: Door naar Drente! Vijf kilometer voordat we op de plek to be waren. "Nee, we gaan naar huis, dit is toch niet normaal. We lijken wel gek, nee, herstel... we zíjn gek"
Wat later weer de auto strak geparkeerd en de kroeg in. In Weiteveen stond Paperplane een optredentje weg te geven. Aangezien Hellie al zoveel van Tinus had gehoord ( nee, van mij, ik heb het nooit over die band..;P) moest en zou Hellie dat toch ook een keer meemaken. "Oeh Hellie, 1 november dan.. o, shit, dat is tegelijk met Racoon. Hmmm..." Maar ja, wij zijn gek, dus ja... pikken twee dingen op één avond mee. Logistiek gezien was het niet helemaal haalbaar om Tinus mee te nemen, maar ze was wel een beetje bij.
Bij binnenkomst waren ze eigenlijk net begonnen met de tweede set ( bleek uuuuuren later, haha) "Oeh, Hellie, je komt wel direct met een prachtig nummer binnen, lukkie joe!" Was ook wel een gelukkie hoor, kon ze langzaam van het theatergeweld van Racoon wennen aan het muzikale geweld van Paperplane. ( Had haar al wel een beetje psychisch voorbereid..;)) '
Het mooie was: Ik had dus vol enthousiasme over die zaal verteld en de vele mogelijkheden ervan. Ja, aangezien wij dan net afgestudeerd zijn op zo'n werkveld waar je je eigen banen moet creëren, was dit een zaal die werkelijke alle facetten zou kunnen beslaan. De domeinen: Kunst/cultuur, samenlevingsopbouw, recreatie en educatie zouden daar zó mooi samengevoegd kunnen worden tot één prachtig project. In Hellie zie ik dan ook wel de creatieve partner voor dat project, zodat we op ons 32ste toch gewoon kunnen gaan rentenieren. Stel je nu dus voor dat je met al dat enthousiasme de kroeg betreed, er mensen in de deur staan en je denkt: "Goh, óf die mensen durven niet naar voren te gaan óf het is pokkedruk in die zaal." Wat was het geval: De zaal was wat kleiner geworden en de band speelde bijna óp de bar ( kan ook heel handig zijn)
Verbazing is onze missie, dat is gister weer goed gelukt. We hadd'n wa dikke skik, dat is één ding dat zeker is! Hellie vond het ook leuk, riep al dat we nu logistiek technisch iets met Tinus gaan regelen. Moet vast goed komen. Prikken wel een keer ergens een datum. Hellie was sowieso met haar bestelling verrassend bezig...;) Bent we nie van haar gewend.
Veilig ben je nergens, want voordat je het weet, word je een polonaise in getrokken en dan heb ik maar één motto: Ik de lul, iedereen de lul. Hellie had zichzelf nog gecamoufleerd met de bar, viel echt bijna niet op, waren totaal één die twee. Maar toch.. bij het volgende rondje werd ze meegesleurd. Niet veel later werden we verrast met de nieuwste gadget: Vlaggetjuuuus!!!! ( wel lezen met kinderlijke verbazing, he) Ik zag broer nog een beetje verschrikt kijken, die is nog een beetje vlaggetjesgetraumatiseerd van die keer dat we bij De Sjonnies stonden en alleen maar dacht: "Nee, dat is niet mijn zusje" En zo heb je één verkreukeld vlaggetje ( Nee, ik wil niet weten hoe die verkreukeld is geworden) en zo heb je ineens een tasje vol met vlaggetjes ( toch dat trauma van broer: Geef dat kind maar vlaggetjes, is ze zoet...)
Na afloop kreeg ik heel lief een échte wedstrijdballon. Nou, zover je dus zoet kan zijn met vlaggetjes: Geef het kind een ballon. De ballon werd liefdevol in een glas gezet, zodat ik er mooi naar kon kijken. Oh! Maar wat is het nou met ballonnen: Dat wekt jaloezie op! Ja, heus wel! Ballon werd afgepakt, meegenomen en er werd een poppetje opgetekend. "Oh, maar.. he... nu... dit.. oh, echt niet leuk hoor." Ja, dan is zo'n wedstrijdballon, geen echte wedstrijdballon meer. Als tegenprestatie mocht ik de ballon als boksbal gebruiken. Ik heb toch ook werkelijk niets van geweld in mij zitten... Maar goed.. als men er om vraagt. Toen bleek de kracht van de ballon: Eén tik op dat ding, zo twee volle glazen bier van de bar gemept. Oooh, daarom was het een wedstrijdballon. Weer die jaloezie! De ballon werd zo kapotgeprikt met een sigaret. Hooligans!!
Omdat je van bar hangen een beetje lam wordt en de dag eigenlijk al best wel lang was( Wie zegt er dan ook: "Natuurlijk kan ik een half uurtje eerder beginnen" terwijl je weer dat je echt niet op tijd in je bed zal liggen die dag), besloten we maar in de benen te komen. "Zullen we maar naar huis gaan?" Verstandig voorstel mijnerzijds. Maar ja.. Als vrouwen zeggen: We gaan nu echt naar huis, ben je zo ook weer een half uur verder. Even dag zeggen, is meestal iets langer dan 'even'. Maar het is dan ook weer net even gezellig ( en verrassend, hihi...Oooh, iedereen die er niet was, ja... jullie hebben weer geweldige dingen gemist. Moet je ook maar gewoon eens een keer langskomen!)
Uiteindelijk is het dan toch weer kwart over vier voordat je wegrijdt, heb me onderweg netjes gedragen ( ík wel, die megamongoolmuppet niet) en thuis een wereldconclusie getrokken, die absoluut vermeld moest worden, besloten we gister. Maar ja.. nu zijn we het kwijt... Hoe dan ook is de conclusie over gisteravond dat het weer helemaal goed was! Zowel Racoon als Paperplane ( ja, zijn ook zo lekker vergelijkbaar, hahaha... Zelfde genre)
Oeh, zag het eindresultaat van dit logje: Knappe gast als je het einde hebt bereikt!!! Respect!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten