Een tijdje geleden hadden Hanneke en ik afgesproken om gisteravond naar Deventer te gaan, omdat daar wel een leuk avondje zou plaatsvinden. Maandag stuurde Hanneke een smsje dat ze onverwachts moest werken op donderdagavond. Niet zo leuk dus. We hadden elkaar al een hele tijd niet meer gezien, dus we hadden er wel zin in, gewoon lekker bijkletsen. Ik was behoorlijk in twijfel. Wel of niet gaan? Ik ben niet zo van in mijn eentje naar een optreden gaan, dus een dikke discussie in mezelf. Maandagavond werd het er niet echt beter op. Ik dacht: als ik ga, krab ik volgens mij iemand open. Da's ook niet zo goed. Nou ja.. Ik had nog een paar dagen om er over na te denken en ja.. Het was natuurlijk ook wel Paul de Munnik die zou spelen. Hmm.. Wat te doen?
Maandagavond kwam ik er achter dat als ik in principe om tien voor tien in Deventer kon zijn. En de kans dat een optreden voor half elf begint, is ook niet echt groot. Dus ik kon eigenlijk na mijn stage die kant wel op. Dus gister ( en de rest van de week) heb ik gekeken bij de muziektheatergroepen, echt heel erg leuk! Vooral de kleutergroep heeft mijn hart gestolen.
Om kwart voor negen in de bus gestopt. En niet zo heel erg veel later ging mijn telefoon."Ik ga het halen!Ik ga het halen!" Hanneke was op tijd klaar met werken, had zich gehaast, dus het ging goed. Aangezien ik de bus voor mezelf had en we vlakbij Hanneke in de buurt waren, vond ik dat de buschauffeur ook wel even bij haar langs had kunnen rijden...
Deed buschauffeur niet. Nou ja, zeg!In Zutphen kwamen we elkaar op het station tegen. "Ken maar xc3xa9xc3xa9n liedje van The Doors." "Ja, ik eigenlijk ook maar. Ga ik die wel heel uitbundig mee zingen." Vaak is het wel zo dat je dan een liedje hoort en denkt: Goh is dat ook van hen? Dan ken je toch meer dan je denkt. We gingen er maar vanuit dat dat nu ook zo zou zijn.
Bij de Elegast aangekomen was het al aardig vol. Moet zeggen dat dat ook wel wil, aangezien het niet echt een heel erg grote ruimte was. Maar het was wel gezellig. "Hee, daar heb je Thomas!" Hanneke dacht Acda, Giet bedoelde broertje van Maarten. Een heel klein verschil, hihi. Met Thomas gekletst over de belangrijke dingen van het leven. Stage, CMV-toneel. Heb hem beloofd dat ik twee uur van te voren aanwezig zal zijn als zij een uitvoering hebben en dat de Surinamgangers speciaal enkel en alleen voor hem terugkomen. Terwijl ik met hem stond te kletsen, kwamen de The Doors coveraars op. Zomaar midden door mijn gesprek. Ongehoord! Hadden best even kunnen vragen of ik al klaar was...
Bij het intro van het eerste nummer bleken Hanneke en ik meer te kennen dan we dachten. Haha.. Kwamen wel erg lekkere liedjes voorbij. Ook een liedje waarvan ik dacht: Zo klinken kerels die na een avondje zakken 's nachts over straat lopen te zingen. Paul zat lekker goed in zijn rol als Jim Morrison. Was zich heerlijk aan het uitleven. Dat vind ik dan wel weer leuk. Ik bedoel: Had een prachtig uitzicht op hem. Tot er een heel erg lange man voor me kwam staan. Nu moet ik zeggen: Ik hou wel van lange mannen, heel erg zelfs, maar deze lange man stond net een beetje verkeerd. Hij was dan wel zo lief dat ie zijn joint onder mijn neus hield, dus ik mocht op zijn kosten high worden. Gelukkig hebben we dat goed kunnen oplossen. Lange man besloot ergens anders te gaan staan. Ondertussen zag ik mijn tas ineens onder de piano van Paul staan. Huh? Hadden de vriendelijke oppassers van mijn tas gedaan. Toen Paul hem aanraakte, zei ik al: "Nou, nu ga ik drie weken niet meer slapen, zo spannend vind ik dit." "Maar wij hebben hem ook aangeraakt" "Ja, nu kan ik eigenlijk wel doodgaan, iets hoger haalbaars is niet meer mogelijk." Boden ze nog aan om me een handtekening te geven. Maar ik had er al zes van ze..
Om kwart voor twaalf was het afgelopen. Oooh!...
Even wat gedronken en de jas opgehaald. Stond de hele band lekker in de gang. Dus dan kun je niet om sommige mensen heen, al heb je dat de hele avond wel gedaan. Het beste wat je dan kunt doen, is doen alsof je iemand niet ziet of hoort. Giet is goed in dit spel. Hanneke niet, hahaha.. Die ging heel vriendelijk in gesprek met Dave. Giet niet, zij was druk met de jassen. En ja.. Soms heb je ook even niet zo heel erg veel behoefte om met iemand te kletsen. En ineens hoorde ik Hanneke zeggen: "Ja, we moeten gaan. We moeten de trein halen." Dus toen gaf ik haar haar jas en vertrokken we. "Giet, je gaat mij nu open krabben,he?" "Huh, hoezo?" " Omdat ik met hem kletste.""Neuh.. Van mij mocht je wel langer kletsen, hoor." Mijn blik bleek iets heel anders uitgestraald te hebben. Hierbij mijn excuses aan Hanneke.We hadden nog genoeg tijd over. Dus op het station riep ik enthousiast: "Zullen we foto's maken?" Dat blijft toch altijd leuk, zo'n fotohokje. Hanneke vond het ook een goed plan. Dus we doken het hokje in. "Hoe gaan we op de foto? Raar of gewoon?" Wij wachten op de flits. Waren vergeten op het knopje te drukken. Hahaha.. Uiteindelijk rolden er erg leuke foto's uit het apparaat. "Heb jij een schaar bij je?" vroeg ik. "Nee, ik dacht dat jij die wel in je tas had." En nu had ik echt vrij veel in mijn tas zitten, maar een schaar.. Kwamen we twee conducteurs tegen. "Heeft u een schaar?" "Nee, probeer het even op kantoor, die hebben dat vast wel." Vlak voor het kantoor stonden twee jongens. "Hebben jullie een schaar." "Nee." Ze vonden het wel een beetje een rare vraag. Kan ik inkomen. Maar gelukkig hadden ze wel een mes en konden we beide met een deel van de foto's naar huis. Ik moet zeggen: Het is eigenlijk best een mooi effect dat het gesneden is. Als je me ziet, moet je maar even naar de foto's vragen. Ze zijn echt leuk geworden!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten