Nadat we klaar waren met het uitzwaaien, zijn we in de trein gestapt. Tinus en ik hadden namelijk vette plannen bedacht. Op het station eerst nog bijna in mijn broek gepiest dankzij Jakob, maar hij is gewoon ontzettend supergrappig.
Overgestapt op Sloterdijk en de trein naar Alkmaar genomen. Daar namen we de bus naar Egmond. De Rabobank geplunderd, de Super de Boer lastig gevallen en toen een beetje rondgekeken. Even naar het strand geweest. Als laatste naar de boekhandel waar we superveel lol hadden. Leuke boeken gezien. Tinus was fan van HET boek voor mannen, stonden belangrijke tips voor de man in. Was voor ons een goede reden om de rest van de avond de zin: "Sorry, ik zat even niet te luisteren" te gebruiken.Zie, er zijn heus wel vrouwen die dat zeggen..
Om vier uur de kroeg ingelopen. Hxc3xa9xc3xa9l schattig. Giet loopt ff weg om de jassen op te hangen, ze komt terug en er wordt netjes een wijntje neergezet. Hoezo: we hebben een mening?
Ontzettende troep daar gemaakt, maar ja.. Je moet wat over hebben voor een vermelding in het Guinness book of Records...
Sponsors worden geregeld, foto's zijn onderweg..We wilden ff onze site bijwerken, dus achter de computer gekropen. "Hee, jullie moeten ons nu wel uitzwaaien," zeiden vertrekkende mannen. "O ja.. Daaaaaaaaaaaag, tot de volgende keerrrrrrrrr." En soms... Heel soms ben je zxc3xb3 druk bezig, dan vergeet je dat je publiek hebt. Dan doe je enthousiast mee met "From Sarah with looooooooooooooove" ( Denk aan een Giet die een Xannie met de besonnies nadoet, heb je het plaatje) Dan hoor je ineens achter: "Dat doe je nooit als..." Maar ja.. De vervolgzin hebben we niet helemaal gehoord, werd ook niet herhaald.
Daarna lekker naar de muziek zitten luisteren, gekletst, plannen gemaakt. Werd gebeld door Wen, die had twee verrassingen voor me en ik zou er heel hard om kunnen lachen. Tinus en ik maar nadenken wat het zou kunnen zijn. Nou.. Inderdaad: Je raadt het nooit! Wen en Tim kwamen binnen.
Verrassing 1: Snoepjes van Winnie en ik mocht Eeyore hebben ( Heb ze nog in mijn tas, Wen!) Toen ik het zag, was het geen schaterbui, maar een ontzettende vertedering.
Dus ik vol spanning wachten op verrassing 2. Dit mxc3xb3est het worden. Dus ik zat heen en weer te wippen op mijn kruk en vol spanning af te wachten. Ik kreeg twee briefjes. Nou... Na twee zinnen wist ik genoeg en na het lezen van het hele briefje... Ja.. Euh.. Nou.. Laten we zeggen dat ik ook daar niet meer kan zeggen dat ik toch xc3xa9cht een heel erg lief meisje ben. Het was namelijk afkomstig van Bep.. En ik heb niet zulke nette dingen gezegd. Tim ging maar meteen drinken halen. * Ondertussen haal ik diep adem en doe mijn best aan blije dingen te denken)
Uit eten geweest. Nou ja.. Dat wilden we, maar ja.. Giet moest eerst nog een heel gesprek aan de bar voeren over de belangrijke zaken van het leven. "Giet, wij gaan vast eten, hoor." "Ooh, ik moet gaan. Tot straks."
Over het eten wil ik het niet hebben, alleen dat het de laatste keer was dat ik bij de Mexicaan heb gegeten daar.
Terug de kroeg in. Vond ik het tijd voor tienletterLingo. Waren hele mooie woorden. Niet veel later werd het galgje. Ook gezellig. Wen wilde weten wat ze Bep moest terug schrijven. Hxc3xa9xc3xa9l vreemd, maar ze vond mijn tekst niet kunnen.. Nou, hoe kan dat nou? Was errug vriendelijk bedoeld!
Langzaamaan zaten er drie mensen met wallen aan een tafel en een hyperactieve Wen.. Toen zijn we er maar vandoor gegaan. De slaap was bij Giet zo groot dat ze niet eens een ijsje wilde onderweg. Zegt genoeg, toch?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten