Theatertijd

Officiële post 17 februari 2008

Gistermiddag stapte ik op de trein naar Nijmegen. Daar stond Hanneke al op me te wachten. Samen naar een restaurant gelopen. Mooi!! Ik hou van die inrichting he, geen rare dingen gezegd, dat doe ik namelijk nooit! Heerlijk gegeten. Toetje was trés formidable! Zó lekker!

Om kwart voor acht waren we bij de schouwburg, waar we Renate en Miranda zagen. Die waren de hele dag al druk in touw geweest. Waar over bij Renate vast meer...;) Even gekletst en toen met een knoop in mijn maag onze plekken opgezocht. Niet veel later ging het licht uit en betraden de mannen van Van Dik Hout het podium. Ze begonnen met Film van één seconde, een hele grote slik, die niets uithaalde. Is toch wel een nummer met herinnerig. Tissuetime begon. Ging daarna wel ff goed tot er twee nummers achter elkaar kwamen die me volledig braken.

In de pauze al kort mijn oordeel gegeven.

Tweede deel begon. Ging iets beter, maar anderhalf keer geknakt.

Conclusie optreden: Hmmmm.. Ik weet dus niet wat de meerwaarde van deze tour is. En degene die vorig jaar zijn geweest en dit jaar gaan, die snappen vast wat ik bedoel. Ik ben normaal gesproken wel voor een theatertour, maar nu... Persoonlijk had ik het iets anders aangepakt. En wat bedoel ik met iets anders? Nou, verandering!!! Heb het lef en gooi de setlist eens lekker door elkaar, verras de mensen. Daarvoor komen ze naar het theater!!

Nog even lekker arrogant geweest...;) Hahaha... Maar ik mag dat he. En begin maar vast te lachen: maar ik heb een soort van uitnodiging voor de Zwarte Cross binnen. Ik dacht dat onze relatie best goed was, maar als jij mij in staat acht om drie dagen in de modder te banjeren en dat ook toe durft te geven.... pas dan maar op met dat potje reservepunten!! Giet en de zwarte cross? Hmm.. misschien kan ik nog in onderhandeling ofzo. Ja, als men mij daar wil zien, heeft men er misschien nog wel wat voor over. Mijn eisen: Een eigen Dixie! Een goed bed! Mooie rozegebloemde kaplaarzen! Een kacheltje als het koud is! En een eigen douche! Dan komen we al wel een eindje in de goede richting!

Om het te hebben over: je moet mensen verrassen een verrassing voor jullie. Misschien, heel misschien he, ben ik ook wel iets milder geworden. Zag en sprak ik mensen op een andere manier en blijken ze mee te vallen, je weet het niet ( overigens: Dit hebben jullie niet gelezen, dit is jullie eigen gedachtenkronkel. Giet en mild? Duh!)