Romantisch

Officiële post 23 oktober 2006

Hij: "Giet, ik heb een p nodig"

Het was best druk, deed me best om me staande te houden op 3 vierkante centimeter en om me niet om de 10 seconden ondersteboven te laten lopen door een 15-jarige, terwijl ik ondertussen druk aan het zoeken was of ik haar ergens hetzelfde zag doen. Dus nee.. Ik zat niet echt op te letten, toen ie met me begon te praten, vage blik van mijn kant dus.

Ik: " Wát heb je nodig?"
Hij: "Een p"
Nogmaals sorry... Na drie keer vragen
Hij: "Een tip."
Ik: "Waarvoor?"
Hij: "Hoe ik jou kan versieren."
Ik: (schouderophalend) "Zou het proberen met slingers.... Of nee.. Kerstverlichting en dan zo op mijn neus! En Kerstballen, doen het altijd goed!"
Een lach..Hij: " Oké Giet... En nu serieus"

Drie kwartier later.. "Giet, ben je er al uit?"
Ik ( behoorlijk één of andere vage gast waarvan ik niet meer verstond dan een monotone " Mooi he?" Wat ie zestig keer zei): "Nou, je zou hem kunnen neerknuppelen"
Hij: "Okee, maar ik had van jou wel iets romantisch verwacht. Wat wil je?"

Wat wil ik? Ik wil verrast worden. Geblinddoekt ergens mee naartoe worden genomen en als die blinddoek dan afgaat, ontdekken dat we middenin een hart staan gemaakt van rozenblaadjes van die 150 rode rozen van Marco Borsato en horen dat jij ze één voor één van de roos geplukt hebt. Wakker worden gemaakt door een zonnetje dat schijnt in onze hotelkamer in Barcelona.

Ik wil dat jij niet jij bent, maar die ander. Dan zou ik diezelfde vragen beantwoorden met: "Als ik jou was, zou ik mij gewoon ontzettend zoenen." Ik wil als twee kleine kleuters met onze laarzen door de plassen stampen. Op een mooie lentedag achterover vallen in een weiland en naar de lucht staren. Een wedstrijdje wie-kijkt-wie-het-langst-aan-zonder-een-keer-weg-te-kijken.
Ik wil 's nachts van je dromen,wakker worden en zien dat de werkelijkheid nog veel mooier is. Op een terras zitten en de levens van de mensen om ons heen verzinnen. Van een duin rennen, je stiekem laten struikelen, omdat ik nie wil dat je eerder beneden bent dan ik.
Ik wil met niemand anders meer ruziemaken. Een boek kopen met allerlei wereldsteden en de prachtigste avonturen verzinnen die we daar zullen beleven. Samen zwijgen, zonder dat het ongemakkelijk voelt. 's Ochtends met een kop thee naar je staren, terwijl je de krant leest. Je vertellen hoe geweldig je bent. Je zien stralen.
Ik wil verse sapjes persen als je ziek bent. De hele dag dezelfde cd luisteren. Bezorgd zijn, omdat je maar niet thuis lijkt te komen. Trouwen, kinderen krijgen, gebroken zijn als jij op je 108ste 's ochtends niet meer wakker wordt, maar ook intens gelukkig en trots omdat ik het allemaal met je mocht beleven.
Ik wil.. Ik wil het allemaal!
Euhm... Zo beter dan?