donderdag 14 februari 2013

Perediesow

Officiële post 31 december 2005


Gister werd mijn "joepie"gevoel niet echt heel erg versterkt, toen bleek dat Mar en Door wegens het weer besloten niet te gaan. Begrijpelijk, maar dat wil niet zeggen dat ik het leuk vond. Had ze beide al zo lang niet meer gezien en dan is er zo'n stomme weerGod die alles door de war stuurt. Dus ja.. Giet was wel enigszins verdrietig.
Snel mijn dingen gedaan en besloten te kijken hoever ik in de goede richting zou kunnen komen. In de trein overlegd met Hanneke over hoe laat ik er zou zijn. Zij waren namelijk rond kwart voer twee in A'dam. Dat ging niet helemaal lukken voor mij, maar zo rond kwart voor drie trof ik Hanneke, Renate,Tim euh... Vincent.. en Albert-Jan. Nog even daar gezeten en richting het hotel waar zij zouden slapen gegaan. Nou.. Dik vet poepiechique!!! Niet normaal!! Ik zou daar wel kunnen wonen hoor. Tv gekeken. Foto's van de tv gemaakt, hahaha... Nog even een beetje getut en rond half vijf naar het Leidseplein gegaan. Om vervolgens door te gaan naar een Italiaan. Lekker gegeten. Niet alles opgegeten natuurlijk. Moest de Italiaan een opmerking over maken, moet je niet doen tegen Giet, die roept dan wel wat je denkt en op dat moment was dat dus: "Wat een trut, he?" Nou.. Dat wilde hij dan niet zeggen.. Nee, maar je dacht het wel!! Maar ja.. Giet wil wel ruimte over houden voor het toetje, dus dan eet je niet alles op. Meldde de Italiaan dat ie versgemaakte tiramisu had. Stomme Italiaan!! Heb voor de vorm nog even naar de andere toetjes gekeken. Totaal overbodig natuurlijk, Giet zat niet veel later te smullen van de tiramisu... Goeie shit, hoor!

Na het eten naar Paradiso gelopen. Daar zagen we [kattenspul.nl]Jo[/url] en Marnix en errug veel sneeuw. Putverdeurie!! Vreur zeuwut deud!! Mijn hersenen waren al aan het afvriezen, echt hoor! Was errug goed dat Giet haar handschoentjes nog snel uit de kast had gepakt! Om veel te veel minuten na half acht ging de toko open. Warmte! Warmte! Warmte!!! We love warmte!!!
Binnen was er nog geen "joepie"gevoel, geen kriebels. Enigszins paniek, straks werd ik er wegens slecht gedrag uitgegooid. Gelukkig had ik een metgezel. Erg prettig. Voelde me anders wel erg allenig in mijn bui. Goed overlegd over ons gedrag. Haha.. Lekker met iedereen staan kletsen.
Tape was het voorprogramma. Volgens mij hebben we allemaal dezelfde mening over die band. Zoals Hanneke zei: "Da's een APM-etje" En Giet is wel dol op APM-etjes heeft ze besloten (heel de wereld wist dat al, maar goed.. Nu kom ik ervoor uit! Haha)
En toen was het wachten he... Eerst de vernieuwde crew bekeken.. Nou.. Ja.. Wat zal ik ervan zeggen? Beetje.. Nou, ik vind dus wanneer men zulke besluiten neemt men eerst Giet moet bellen en vragen: "Giet, wat vind jij er nou van?" Dan kan Giet zeggen: "Nou, doen we maar niet, he jongens." En dan blijft alles bij het oude, Giet blij, iedereen blij. Maar goed.. Ja, ik mag nog niet meteen een oordeel vellen. Dat heb ik al een keer eerder vrij snel gedaan en ja.. Daar heb ik me uiteindelijk ook op verkeken. Dus wie weet.. Het zullen ongetwijfeld heel erg aardige broekies zijn. Maar misschien wil Giet dat gewoon niet weten.

Geen spannend muziekje, of ik heb het gemist. Geen kriebels, o jee. Lichte paniek. Wat nou als de verwijderingsbrigade mij in hun vizier krijgen? Dan word ik er dus mooi uitgegooid. Voor de verandering kwam Martin ook meteen het podium op. En het optreden begon. Kijk, in een zekere zin bij Stap voor stap kon ik me helemaal vinden. En toen kwam er dus een naaistreek. Ja, echt.. Maar als je als tweede nummer Twee langverwachte vreemden speelt. Da's gemeen. Dat is proberen punten te scoren bij Giet!!! Er volgden nog veel meer lekkere liedjes. Het was helemaal niet erg dat ik de teksten niet wist, want Martin wist ook niet alles. Haha..
Bij Meer dan een ander kapte de gitaar van San ermee en zong de rest van het publiek uit volle borst mee. Toen San de tamboerijn erbij pakte, had ie het voor elkaar. Niemand die het verwacht had, maar.. San wist de eerste glimlach bij Giet om haar lippen te krijgen. Goed gedaan van die Italiaan, moet ik toegeven. Maar hij had ook iets schattigs op dat moment..
Geen idee welk liedje ik gister het mooist vond. Pijn klonk lekker, Stap in het licht was goed en Zand deed het ook errug goed. En ja.. Twee soorten sneeuw... Mooi liedje he? En toen had Ben het voor elkaar. Als Giet probeer je nog zo stoer te zijn en te roepen: Do not underestimate the power of a Giet!!! Maar ja.. Een Ben schijnt sterker te zijn dan een Giet. Dus die wist een hele grote glimlach met zijn lieve actie te voorschijn te toveren. Foei!!! Toen was ik af, haha...

Na het optreden zijn we vrijwel meteen gegaan. Liepen we de zaal uit. Liep ik langs het geluid- en lichtding en toen dacht ik met een lichtelijke pruillip: Nu hoor ik gewoon Ruud en Zijlema te... Huh? Zijlema??? Uiterste verbazing dat ik die man toch zag. Was het de wijn? Was het de lach? Zag Giet fata morgana's? Nee, ze zag Zijlema!!! Nogmaals: Huh?

Denny was weer de reddende engel van een dagdakloze Giet. Dank je wel!!!
Bij Denny en Iris nog wat gedronken en gekletst en uiteindelijk maar lekker gaan slapen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten