Officiële post 15 maart 2007
Vers uit het theater terug. Vanavond ging ik naar de enige cabaretier waar ik mijn paps mee heen zou kunnen krijgen. Eigenlijk had ik hem de vorige keer al beloofd dat ie mee mocht, maar ja.. Bij het bestellen nie meer aangedacht en zoals ik vanavond tegen broer zei: "Die man heeft laatst al twee keer in twee weken in het theater gezeten, we moeten oppassen dat het geen verslaving wordt.."
Voor vanavond stond Marc-Marie op het program. Bij binnenkomst in het theater zag ik gewoon iemand die bij mij in het dorp woont, verwacht je niet. Even later sta ik koffie te drinken... "Nee.." "Wat?" zegt mams. Komt dus een docent van de middelbare school binnen en we hadden hem net dinsdag met Wens'verjaardag uitgebreid besproken. Dus ja... Eigenlijk mijn eigen schuld.. Tien jaar geleden liepen we allemaal achter hem aan, maar nu... Dit is nu al de tweede man die me binnen een paar uur verschrikkelijk teleurstelt, hihi... Misschien moet ik mij wel laten nakijken, zijn zij nog wel lekker, maar ben ik gewoon .... ja.. weet het niet...
Nou.. De voorstelling. Ja.. Marc-Marie begon ineens: "Some say love" mag je nie lachen, maar ik stiekem wel. Juist omdat je het niet verwacht. En omdat ik laatst een verhaal over dat nummer hoorde. Als jullie dat horen, krijgen jullie voortaan ook een brede lach om de mond.
En omdat alles al zo onverwacht was... Deed ik dat wat ik al heel lang riep. Ik dacht: Wat Mini in CP kan, kan ik in het theater.. Nou, dat kon ik dus ook. Ben trots op mij..:)
O... En de voorstelling? Ja, ik raad aan een pampertje mee te nemen! En ik raad tevens aan om geen buikspieroefeningen te hebben gedaan een dag ervoor ( weet ik uit ervaring!)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten