Ontkenning

Officiële post 20 februari 2005

Dinsdag kreeg ik van Wen een smsje of ik zin had om zaterdag mee te gaan stappen. Aangezien ik al een tijdje niet echt heel erg uit was geweest, dacht ik: Gezellig, gaan we doen! Dus gisteravond tegen half elf kwam Wen me op halen en reden we naar de place to be. Eerst zaten we in een gezellige kroeg, niets mis mee. Muziek was leuk, stond niet te hard,zodat je elkaar normaal kon verstaan.
Algauw gingen we een kroeg verder. Tja.. Wat ga ik daarvan zeggen. Het was een feestcafe. Best leuk... Voor eventjes. We hebben allerlei goede nummers in een verkrachte versie voorbij horen komen, errug jammer. Af en toe kwamen de bubbels uit het plafond. Wen en ik keken elkaar aan en dachten zo'n beetje hetzelfde. Daar maakte ik een opmerking over een zeker iemand en een zekere kroeg. Voordat ik het wist, was onze vakantie gepland. ( Word leuk,word leuk. Plan van aanpak is bij mij op te vragen, heb hem nog niet helemaal af,maar ziet er goed uit! Activiteiten zijn al gepland! Wil je mee: Geef je nu op! Op=op!!)

Na een tijdje gingen we naar een andere kroeg. Het eerste nummer dat we daar hoorden: Welkom,welkom, bij de drie biggetjes.. " We blijven hier ook niet langer dan vijf minuten!" Wen had al een idee wat we zouden kunnen gaan doen... Mijn reactie: Neej!!
Vijf minuten later stonden we buiten. En het volgende vond plaats." Wen, ik geef je twintig euro." "Nee, we gaan er gewoon heen." " Kom op, Wen. Twintig euro om me gewoon thuis af te zetten. Makkelijker kun je je geld niet verdienen" " Nee, we gaan naar dat piratenfestival!" " Twintig euro, weet je..." " Giet, mond houden! We gaan gewoon!" Tja.. En Wen ging over het vervoer, dus ik had eigenlijk niet zo heel erg veel in te brengen.
We gingen terug naar ons jeugdsentiment. Zo'n discotheek dat helemaal het paradijs is als je zestien bent. Dan loop je daar met een groot: Woooooooooh-gevoel. Dat behoud je niet lang. We waren er om half twee. De afspraak was: We kijken een half uurtje rond.
We komen de zaal binnen. Warm,druk, niet normaal. De zaal ging echt helemaal los. Jannes stond op het podium.... Do I need to say more?
Wen en ik keken elkaar lachend aan en dachten beide: Wat doen we hier eigenlijk? Behalve dat we ons erg oud liepen te voelen hebben we ons erg verbaasd. We kwamen mensen tegen die daar gewoon niet weg te branden zijn, mensen die er al waren, toen we er voor het eerst kwamen en die nog steeds op dezelfde plek stonden. Some things will never change. Deden we een rondje door het gebouw.. Echt geweldig!
Ging Wen even naar de wc, had ik ineens een gast voor mijn voeten liggen. Ik had hem al zien lopen en dacht: "Zo, die moet er vooral nog een drinken" Ineens hoorde ik glazen rammelen en vallen. Ik kijk naast me en zie die gast,die drie koppen boven me uitstak, liggen. Zijn vrienden probeerden hem omhoog te trekken. Hij werkte niet mee en zat ze alleen maar met een wazige blik aan te staren.
Sluitingstijd hebben we maar niet afgewacht.
Ik ga deze avond echt vet ontkennen." Wat? Ik? in die tent? Nee hoor, moet Eugenie geweest zijn.."