Officiële post 2 oktober 2008
Toen ik mijn theaterkaarten besteld had, was het een kwestie van: wie mag er mee waarheen? Voor de voorstelling van gister had ik wel wat kandidaten. Eerst Renate geprobeerd. "Ja, dat is wel tof, maar... Hengelo... En het is door de week en.. Ik denk dat ik toch moet beslissen om maar niet mee te gaan, want ik moet ook nog paardrijden." En dan komt mijn professionaliteit kijken, he, dan bewijs ik dat ik mijn diploma meer dan waard ben! "Okxc3xa9, jammer. Ik had nog niet vermeld dat het kaarten op de eerste rij waren, he?" " WAT? ECHT?" Zie, ik weet wel hoe ik mensen mee moet lokken!
Gister rustig aan dagje gehad, nou ja, half dan. 's Avonds mijn spijkerbroek voor mijn rokje geruild en ik ben overal op voorbereid, dus mijn Highway to Hellboots aangetrokken, haha..
Om half acht afgesproken. Dan wil je de zaal inlopen... Heeft iemand toch een fantastische actie, toch Renaat...:P Koffie gedronken, veel gekletst, gelachen, elkaar over elkaars mega-acties verteld en vervolgens ons plekkie opgezocht. "Waaaah, zij heeft een stevige staartmans in haar crew!" Dat kan ook alleen maar uit mijn mond komen, ik beken! Maar stiekem weet ik ook wel dat zij die onze stevige staartmans kennen nu een diepe zucht slaken en denken: Ja, stevige staartmans, hoe zou het daar nou mee zijn? *niet kwijlen, he*
Eerst kwam Nina June. Joa... was wel aardig. Lekker rustgevend, beetje zondagmorgengevoel. Ombouw en toen kwam Beth Hart op! Wat een dijk van een stem heeft dat mens! Niet normaal. Ze is getrouwd met stevige staartmans en dat benoemd ze een aantal keer. Had ik ook gedaan als ik een zangeres was en mijn man was mijn tourmanager. Hij zou het bezuren, muhahaha.. Vond het wel zielig voor de man bij ons op de rij. Wat een .... Wacko?? Buurman was een gevalletje van: Hou op, ik wor nu zeeziek van uw meegedoe!
Als derde speelde ze L.A.Song. Ja, dat liedje is voor mij gewoon de zomer van '99 ( nee, ik heb het niet alleen met '98) Dat je gewoon nog precies weet wat je toen deed, wat het meisje met de verhaaltjes in haar hoofd verzon en hoe de muziek daarbij paste ( of misschien was het andersom, pasten mijn verzinsels bij de muziek), weet je precies wat de plek was, waarvan jij zong: "men, I gotta get out of this town" waren vriendschappen nog niet gecompliceerd, maar lekker duidelijk. Woonden je vrienden nog gewoon op fietsafstand ( kleine uitzondering daar gelaten, hoewel... een uurtje fietsen kan nog) Ging je met je beste vriendin en haar familie op vakantie ( damn, wat een vakantie was dat) en dook dat nummer als de soundtrack van je zomer op ( en nog wel een paar leuke nummers!). Kortom: Van mij had ze dat nummer gewoon zestien keer achter elkaar mogen spelen, niets geen moeite mee. Maar ja, deed ze natuurlijk niet. Speelden nog veel meer lekkere nummers en ze zat vooral niet stil, lekker handig voor de foto's!
Genoten van de mensen in de zaal, wij wel, haha... Onszelf even een imago aangemeten, moest daar wel..;) Helaas moesten we om kwart voor elf afscheid nemen...:( Maar ja, zien elkaar snel weer. Met waarschijnlijk nog veel meer strakke acties van onze kant. Ik wacht het weer geduldig af!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten