Gister mocht ik ein-de-lijk weer eens naar de mannen van Blof. Ze zijn met een theatertour bezig. Het mooie van een theatertour is dat liedjes nog mooier klinken.
Op het station eerst ff iemand geshockeerd. Kijk,dan begint mijn avondje al meteen goed. Zag er namelijk best wel lekker tut uit, was diegene niet gewend....
Bij het eerste nummer bleek al dat we ontzettend superirritante mensen achter ons hadden zitten. Mensen die je eigenlijk wel wilt slaan. Maar goed... Ik kan achterom kijken,maar ik kan natuurlijk ook vooruit kijken en genieten van de mannen op het podium. Ze waren goed op dreef.
Zat er een man bij me op de rij die dacht dat Vrouw op de veranda afgelopen was. Man enthousiast klappen. Paskal wilde verder zingen., kon alleen maar lachen. Even later had ie een haar van Norman in zijn mond... Huh????
Ze hadden een erg verrassende set,al zeg ik het zelf. Wel een heel erg mooie set. Mijn eigen liedje werd gespeeld, mijn ringtone werd gespeeld, veel nieuwe liedjes, mooie liedjes. Je hebt van die nummers waarbij je voor jezelf meteen helemaal een plaatje hebt van hoe het zou moeten zijn. Ik heb het plaatje van Geen tango al helemaal klaar. Natuurlijk heb ik niet zitten kwijlen
en al helemaal NIET gelet op mooie benen. Een beetje meegezongen, veel gelachen. Genoten van de gasten die niet aanwezig waren. En er werd een liedje gespeeld voor mijn meestfavoriete fotograaf. Zit nu wel weer vol met allerlei vragen...Ja, het was een erg leuk avondje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten