"Ken nog wel een winkeltje"

Officiële post 30 november

Omdat we al veel te lang niet meer hadden gedaan aan "Pizza bij de buren" en er een film draaide die we absoluut moesten zien, pakten Hellie en ik onze agenda's en prikten een "pizza bij de buren"datum.
De sfeer voor die dag werd in de kantine al gezet. Onze nieuwste trend is "Wie ben ik?" spelen en dan zo leuk mogelijk mensen te bedenken. Nadat Hellie al Arie Boomsma, Jaqcues Herb, Anita Witzier, Willibrord Frequin en vele andere was geweest, was ze als laatste Jan Keizer. De rest van de dag noemde ik haar ook Jan. Nou, als je dan nog marketing hebt en Jan maakte een te leuke opmerking, schiet je vanzelf in een stuip. Ik deed nog zo schattig mijn best om niet teveel te lachen, maar ineens hoor ik die gast zeggen: " Tja, als je lachen moet, moet je dat gewoon ff doen. Wil je nog een Snickers?" Ooit een lachende Giet gehoord die "Nee"probeert te zeggen... Te schattig.
Omdat wij ook niet meer de jongste zijn, namen we de bus naar de stad, hartstikke gezellig. Lekker gewinkeld. Omdat Zwolle volgens ons niet winkelstad xc3xa9xc3xa9n is, zijn we bij de V&D gaan zitten. We wilden wat lekkers bij de chocomelk. Zoeken, zoeken, zoeken. De enige oplossing leek een taart van twintig centimeter hoog. "Doe maar nie, straks lus ik die pizza nie meer!" Hellie zag bij de kassa de oplossing liggen: Banketstaaf! Daar had ze echt zin in. "Als ik jou was, zou ik er nog xc3xa9xc3xa9n bij nemen, xc3xa9xc3xa9n kost namelijk 3,50. Twee vier euro." Hellie luistert graag naar het meiske achter de kassa, dus we liepen met twee staven weg.

Gezellig zitten roddelen, dat hoort nou eenmaal. Alhoewel, roddelen. We hadden daar een vrij serieus gesprek, al zeg ik het zelf. Daarna lekker rondgekeken, zagen we een pop met een vrij herkenbaar hoofd. Ik dacht dat het aan mij lag, maar Hellie zag het ook. Verder gebanjerd door Zwolle. Om kwart voor zes bedacht Hellie dat ze nog wat drinken mee wilde. " Ik weet nog wel een winkeltje," fluisterde ze. Ik meteen om me heen kijken of we nie afgeluisterd werden. Klonk namelijk allemaal wel heel dubieus wat ze zou doen. Maar gelukkig.. Het viel mee, ze haalde cola.

Naar "Pizza met de buren"gelopen. Beetje een teleurstelling. Werd gewoon pizza. De buren waren er niet, of ja.. ze waren er wel, maar wij niet. Zaten in het verkeerde deel van het restaurant. Met pizza's voor je neus kun je wel ontzettend roddelen dat deden we dus ook maar.
Om tien over acht waren we bij de bios. We lagen al helemaal dubbel. Hellie excuseerde zich steeds met: "Sorry voor mijn dronken moeder." ( pardon?!) terwijl ik zei: "Ze kan er niets aan doen, ze mag vandaag voor het eerst begeleid uit." Ging dus helemaal goed. Vriendelijk tegen de mensen gedaan. Om half negen begonnen de voorfilmpjes. Gelukkig hadden we een relaí publiek, konden wij lekker onszelf zijn en heel veel giebelen.

En toen.. Ein-de-lijk.. Daar kwam ie. Borat!!!! Wat zeg ik over de film? Euh.. ja.. Je moet hem gewoon zien! Te leuk! We hebben ontzettend gelachen, alleen word je er wel verschrikkelijk flauw van! Onze achterburen ook. Die leek en klonk een beetje op en als die tweeling van Beauty en de nerd. Heette eerst nog Jaap. Ik vrolijk, want ik word blij van die naam! Uiteindelijk was ie Borat ( tss.. gejat van ons!) en ging ie me iets te joviaal begroeten. Had ie nog een mooi verhaal over Boten Anna ( ik ook, maar dat is iets anders!) dat die ontdekt was dankzij U2. Vond ik zelf een heel vreemd verhaal. Uiteindelijk bedoelde hij You Tube...

Tweede deel duurde maar 25 minuten, maar waren wel goede 25 minuten. Weer in onze broek gepiest!
Naar het station gegaan. Hellies bus ging om tien voor elf, mijn trein pas om tien voor half twaalf, dus ik heb nog maar ff heel zielig rondgezworven daar op het station...;(