Officiële post 1 juni 2004
Gister ging ik naar de bios, heel gezellig natuurlijk. Maar ja.. De bioscoop in Almelo valt altijd weer een beetje tegen als je die in Enschede gewend bent.
Om kwart over twee waren we, net als een aantal k*tkinderen( ben benieuwd hoeveel mensen dit als zoekterm gebruiken:) En nee.. Ik heb niets tegen kinderen) Om half drie begon de film. Ik was al wel voorbereid dat het een film was die al aardig wat tranen had getrokken. Ik dacht dat ik dit wel even ging doen, aangezien ik toch niet zo heel snel huil bij een film, maar jee.. Na een kwartier zat ik daar al met waterige ogen.
Het eerste gedeelte was best te doen. Het tweede minder. Er zit dus echt een geweldige scene in dat Remco en zijn vader 'afscheid' nemen (beetje zonde dat er dan een microfoon in beeld is) en dan voel je het al branden. En dan.. Die piano.. Die stem.. Die tekst.. Weeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeh, ja.. daar ging Giet! Janken! En niet een beetje! Niet zo erg dat de hele bios kon mee genieten,maar toch.. Het stroomde en stroomde. Paul de Munnik ligt er uit! Dat durft zich held te noemen! Maakt Giet alleen maar aan het huilen!
Dus Giets' eerste reactie toen ze de bios uitliep: Wat een rotfilm!! Niet heen gaan!!! ( nou ja.. Niet zonder een doos Kleenex:) )
Geen opmerkingen:
Een reactie posten