Ik wás best trots op mij

Officiële post 1 april 2008

Eigenlijk was het de bedoeling om Van Dik Hout drie weken geleden te zien in Utrecht. Maar ik kreeg een bericht dat het wegens productionele redenen was afgezegd. Het lieverdje in mij riep al meteen niet aardige dingen, tot ik ineens bedacht: O ja... 9 maart ging Dirty Dancing in premiere, ze gaan niet voor één dag het decor er weer uitgooien. Dus hierbij sorry voor mijn onvriendelijke gedachten... Het kwam me trouwens ook wel goed uit, want het was de maandag ik weer kwam van mijn weekendje weg en om nou met koffer en al het theater in te gaan, zag ik ook niet zitten. Kaartjes mochten geruild worden voor het optreden van gister. Betere plaatsen ook dan in Utrecht ( weer onvriendelijke woorden van mijn kant, helemaal toen ik een zeker berichtje op de site zag staan en riep: Pffff... Ja hoor!)

Goed... Vriendinnetje Ellen woont daar niet zover vandaan, dus ik dacht: Misschien vindt ze het wel leuk als ik voor de tijd even langs kom. Ellen is zo'n clichévriendin: Al zie je elkaar een jaar niet, het is toch meteen weer goed als je elkaar ziet. Dus eigenlijk ook wel een vriendinnetje om te koesteren. Het cliché is ook echt waar, want de vorige keer dat ik haar zag, is meer dan een jaar geleden.

Ellen smste vorige week of ik het misschien leuk zou vinden om voor de tijd ergens te gaan eten en of ik het misschien leuk zou vinden dat ze mee zou gaan. Nou moet je even weten dat Ellen de reden is dat ik ooit bij die band beland ben. Ben alleen de enige idioot van dat groepje die ook is blijven hangen... Dus: Ja, eigenlijk zou ik het wel erg leuk vinden.

Gister zagen we elkaar rond kwart voor zes op het station. De bus gepakt en Giet kennis laten maken met de Thaise keuken. Lekker Giet geweest, heb me daar eens even zitten knoeien op de placemats. Vond de meneer gelukkig niet zo erg.

Om kwart over zeven zijn we naar de Theaterfabriek gelopen. Best een leuk iets eigenlijk. Om iets over acht kwamen de mannen op. Blijkbaar heeft Ellen een goede invloed ofzo, want het ging echt hartstikke goed met mij die eerste helft. Opgelucht adem gehaald. "O, ik mag nooit meer mee." "Je moet juist mee, nu gaat het goed."  Of de rest van het publiek het oké vindt dat we samen gaan, geen idee.. maar ja... Ellen had ze ook al effe niet meer gezien, dus die moest tussendoor wat dingen kwijt.

Tweede helft ging ook goed. Heb Ellen wel even gedesillusioneerd...;) Ze had nog een strategie voor mij, maar ja... Daar doe ik dan weer niet aan mee. Vrij opgelucht verlaatte ik de zaal. Wel met het besef dat het nu dan wel goed was gegaan en dat dat geen garantie geeft voor de volgende keer. Maar ja... Dat het nu wel goed was gegaan, is wel een soort van genieten.

Naar het station gegaan. Ellen had allemaal: "Ik heb toch wel zó gelachen..." verhalen. Tot er een vrouw door de tram liep die ons al eerder was opgevallen. "Ja, El, ik heb ook zó gelachen.." Kijkend naar die vrouw. Op het station nog even staan kletsen. In de trein gestapt. Had geen meewerkende NS dit keer. Niet grappig!!

Lekker mijn boek uitgelezen, dus kan hem eindelijk doorgeven. Haha...

En toen.. op het eind van de reis... Kwam de klap alsnog. Boek was uit en ik kreeg teveel tijd om te denken, te malen, tranen te laten gaan. Dacht ik zo stoer en sterk te zijn geweest... Ineens was ik toch wel weer heel klein en weet ik het zelf allemaal ook niet meer. Het liefst zou ik de hele dag in bed willen blijven, niets doen, huilen tot mijn tranen op zijn en dan een nieuwe ronde janken.

Dus lieve mensen: voorlopig hoef ik echt nog geen: "Wat goed dat je dat allemaal toch gewoon doet" of: "Ben echt trots op je" Want ik doe dingen niet gewoon. Ik doe ze, omdat ik ze moet, niet omdat ik ze wil, omdat de kaarten er liggen en het jammer is om ze te laten liggen. Ik doe ze, omdat ik niet in bed kan stappen voor een winterslaap, daar schiet ik al helemaal niets mee op. Mijn leven is xc3xa9xc3xa9n groot experiment op dit moment en steeds wijst het weer uit dat leuke dingen doen niet zo simpel is als het lijkt. Ik heb geen draad opgepakt, ik ben gewoon ergens opnieuw ingestapt en doe mijn best om ergens een draad te vinden.

Daarom vraag ik hierbij ook uit de grond van mijn hart om alsjeblieft te stoppen met die "wat goed" berichten. Zolang het niet goed voelt voor mij, zal geen enkel bericht van jullie het tegendeel kunnen bewijzen voor mij. ( en roepen die berichtjes bij mij alleen maar agressie en geen lieve woorden op) Alvast bedankt voor jullie medewerking.