Officiële post 6 april 2004
Eigenlijk was het gister verder een saai dagje. Een toets Recht waar ik niet zo heel erg blij van werd. Twee tussenuren, waarin je dan weer leuk kunt Internetten en vervolgens om half drie een toets Arbeidssociologie.
Eenmaal thuis had ik niet meer zo heel erg veel zin om iets te doen, dus deed ik dat ook maar niet.
Vanmorgen ging ik eerst lekker onder de snelbruiner. Nog even en ik ben me daar pindabruinJ Zijn pinda's bruin dan? Lekkere pinda's wel *ZUCHT* Daarna ging ik met mams even bij een vriendin van haar langs. Zij is vandaag 50 geworden en we wilden natuurlijk wel even zien hoeveel Sara's ze in haar tuin had staan. Even een kopje koffie gedronken en naar huis. En eigenlijk moest ik druk bezig met opdrachten, maar dan kom je er weer achter hoe moeilijk het is om jezelf naar de computer te sleuren als je totaal geen zin hebt. Eerst maar eens de notulen uitgewerkt van twee vergaderingen, daarna een logo voor mezelf gemaakt ( en hij is best leuk geworden!! Alleen nog even inkleuren) en vervolgens toch maar een poging gedaan om verder te komen met de opdrachten. Nu is het grootste gedeelte al wel gedaan, maar de rest van de opdrachten staren me nu aan met een blik van: Giet, je weet dat we donderdag af moeten zijn! Ja.. Dat weet ik. Ik weet alleen ook dat mijn motivatie helemaal zoek is en dat ik hem nergens kan vinden....
Dat ik toch maar open moet staan voor de pinky clouds werd me vanmorgen tijdens het lezen van de krant maar weer eens duidelijk. Een meisje waar ik ooit eens mee bevriend was, is bevallen van een zoon. Meeeeeeeeeen, ik loop toch maar mooi achter. Geen scheiding achter de rug, niet eens getrouwd, geen kinderen, woon nog niet eens samen. Alleen maar op zoek naar de Ware Jacob... Het wordt toch maar eens tijd dat ik hem vind, hoor. Misschien toch maar even een goed gesprek voeren met die ene potentiëlable kandidaat. Ben tenslotte al wel 21! En loop echt achter
Maar liever achter lopen dan dat ik nu al een kind moet hebben. Moet er nog even niet aan denken, heb nog veel te veel dingen op mijn lijstje staan. Vind kinderen best leuk en vermaak me enorm op mijn stage met die heerlijke druktemakertjes, maar ik ben toch altijd blij dat ik ze gewoon weer kan "teruggeven" aan hun ouders en daarmee mijn eigen rust weer terug krijg.
Ik ga maar weer eens een poging wagen om mijn motivatie terug te vinden. Wish me luck!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten