I don't wanna hear

Officiële post 4 september 2006

Eigenlijk was ik dus helemaal niet van plan om mee te gaan, vond één optreden van haar wel genoeg. Maar ja.. Tas had overredingskracht en zo kwam het dat op zondagmorgen mijn wekker om acht uur ging, Giet niet veel later door het huis liep te jagen en zoveel mogelijk dingen tegelijk wilde doen. Dus thee zetten, inschenken, douchen en dan is tegen de tijd dat je klaar bent met douchen de thee wel zo afgekoeld dat het in één keer opgedronken kan worden. Dat soort dingetjes dus. Met andere woorden: Giet heeft een week het huis alleen en runt een speciaal huishouden.

Om tien over negen liep ik bij Tas naar binnen. Nog een kopje koffie en wachten op Natas en Simone, die om iets voor half tien kwamen. De rit naar Amsterdam was gezellig. Nog even proberen te oefenen met de cd, want Giet kent vrijwel geen nieuwe nummers. Ik heb gister dus echt mijn record deurliggen verbroken. We waren al om tien over half twaalf in de parkeergarage.. Gelukkig waren er mensen die er de hele nacht al hadden gelegen, maakte ons weer wat normaler.

Nou, Giet is dol op homo's. Algemeen bekend. Dus ik had me daar gister het moment van mijn leven. Welke kant ik ook op keek: Ik zag er genoeg!!! Héééérlijk!! De meest mooie kerels, dat je denkt: "Meneer, weet u het zeker? Ik stel mezelf beschikbaar aan de wetenschap om het zeker te weten" Zoiets zeg maar! Heb een nieuw kaartspelletje geleerd! Kreeg er steeds meer lol in, toen ik het eenmaal snapte. Bij andere kaartspelletjes riep ik schattig: "Zullen we maar gewoon mijn spelregels doen?" Schijnen mensen het niet altijd mee eens te zijn. Leukste spel is natuurlijk pesten met zijn tweeën en dan al je zevens en achten sparen. Haha..
Om half vijf vond één iemand het nodig om te gaan staan, hysterie alom! Daar stonden we dan opgepropt. Aangezien Giet de smaak van de spelletjes te pakken had, bedacht ze een nieuw spel, het grote Mensen,-ik-ben-mijn-kaartje-kwijt,-terwijl-ik-hem-vijf-minuten-geleden-nog-had-spel. Ja, dat zorgde wel voor vermaak, geloof ik. Eigenlijk net zo vermakelijk als de vrienden van de SGP, moet ik zeggen.

Nadat we eindelijk naar binnen mochten, kreeg ik een bijna doodervaring. Ik hoorde ze al roepen om mijn naam! Iedereen was namelijk ontzettend aan het drukken, mevrouw voor me vond het een goed idee zich schrap te zetten en tegengas te geven. Conclusie: Giet houdt van tosti's, maar om er zelf één te zijn. Echt, mijn long kwam door mijn neus naar buiten. En dan is Giet echt schattig! Krijgt bijna geen lucht meer, maar met dat laatste beetje vraagt ze dan nog wel of iemand een reservelong bij zich heeft. Op de één of andere manier zijn mensen daar niet op voorbereid.

Toen werd het rennen, rennen, rennen en nog een rennen. En Tas geruststellen: Heus, we komen in het eerste vak! En daar kwamen we! Giets'homoparadijs daar! Hahaha.. Ons ontzettend vermaakt. Paul Oakenfield was het voorprogramma. Heb nu de Sensation White ervaring gehad, dus Giet kan zich de komende jaren legaal afmelden voor alle Sensations!

Op een gegeven moment werd het drukker en kwamen er allerlei Bobo's binnen. Niet erg! Op zich.. Giet staat nog een beetje te Sensationnen. Staat er een gast op mijn schoen te Sensationnen. Dat mag, op zich... Giet kijkt op. Heb zij weer! Iemand die iedereen kent, stond op mijn schoen te dansen. Nu was ik niet al heel erg fan van diegene, maar na twee minuten maakte diegene al een opmerking, waarvan ik dacht: "Anders is de roem naar je kop gestegen, dikke arrogante homo!!" Dit mag ik zeggen, want dat was gewoon duidelijk. Hij had ook nog een paar vrienden bij zich. Die ene, nog veeeeeeeuuul meer homo, heeft zich werkelijk mateloos populair gemaakt. Ik schijn homohumor te hebben! Tja.. Wat moet je ermee? Maar die gast zegt ineens: "Ik praat tegen jou, jij niet tegen mij." En daar stond Giet met een blik van: Wie denk je wel niet dat jij bent, arrogante gast? Ook jouw poep ruikt niet naar viooltjes, al denk je dat wel, kom eens heel snel terug op de normale wereld!!! Doe eens ff normaal!!! Ja, Giet kan heel goed omgaan met divagedrag!

Toen Madonna op kwam, wisten al die homo's echt niet hoe ze het hadden. Volgens mij moest de helft aan de beademing! Vond de show wel goed, maar op een gegeven moment vond ik het een beetje doordraven! Schijnt de trend te zijn bij dit soort namen. Op het podium was het ook gewoon ff te veel, wist echt niet waar ik kijken moest! Bekende homo ging niet helemaal los, maar ook al ben ik geen fan van hem: Wat heeft die gast een geweldig armen! Ooooooeeeeeh!! Hij stond op een gegeven moment dicht bij me en ik dacht: Zeker weten? Nee hoorrr, dacht ik niet!! Is niet mijn type!!
Beetje jammer was de versie van La isla Bonita. Blijft voor mij wel een van de echte Madonna nummers. Toen ik drie turven hoog was, blerde ik dat mee. Geheel andere tekst natuurlijk, detail!!! Nu was het niet echt een toffe versie! En ik heb ook het gevoel dat ik de hele tijd hoorde: I don't wanna hear, i don't wanna know.... Of dat nummer bleef gewoon te veel in mijn hoofd hangen.
Om kwart over elf ofzo was het afgelopen. Tas wilde toch nog even een aankoop doen en Giet nog even mannen kijken, dus... Kon mooi tegelijk. Daarna kregen we weer de ramp van de parkeergarage. Gelukkig hadden we al een uitrijkaart, dat scheelde in ieder geval die rij. Maar we hebben ons in ieder geval vermaakt.

En nu ben ik, als trendsetter ( kijk oa naar Jan Smit, Nick en Simon, Jessica Simpson, Xannie met de besognie) weer eens lekker voor de zoveelste keer in korte tijd mijn stem kwijt. Ben weer een Katja Schuurman. Scheelt dat ik alleen thuis ben, kan ik mijn stem lekker rust geven...