Gezellig avondje

Officiële post 28 maart 2007

Maandag smste Hellie of ik dinsdagavond wat te doen had. Nou.. Niets eigenlijk. Hellie vond het wel bijkletstijd, dus zo kwam het dat ik gister om vier uur uit de trein stapte, richting haar werk liep en daar gezellig wachtte tot ze klaar was.
Naar de stad gelopen, Hellie vertelde al meteen de beste verhalen, gepind en op het terras neergeploft. Lekkere cocktail gehad. Wil wel een deel van mijn geld terug, want waar zat die Tia Maria? Nie in mijn cocktail, hoor. Enne.. Koffiebonen zijn niet lekker! Helemaal niet als je denkt dat het chocolade is! Lekker in de zon gezeten tot we werden ingehaald door de schaduw.
Even door de stad gelopen, paaseitjes gehaald en pizza bij de buren gedaan, wat anders? Was weer erg gezellig. We ontdekken er steeds meer. Dit was ook wel een dagje dat er van alles daar gebeurde. Errug... Gezellige klanten daar. Gewoon aan de serveerster vragen wat de mannen een stukje verderop hebben. Wij doen daar niet moeilijk over!
Na een goed toetje ( ik prefereer toch meer koffielikeur, maar detail) afgerekend en naar de bios gegaan. Daar was het nog nooit zo druk. Wij hoopten al op een goede actie. Liepen we naar de zaal. Zaal dicht. "Hee, die gaat open." "Ja, maar wij zitten toch in 3, die is nog dicht." "Oh genaaid heeeeee." Hellie bekijkt het kaartje nog eens, glimlacht lief en zegt: "Maar we zitten in vier, hoor."Dus we konden de zaal in.

We hadden gekozen voor Music & Lyrics. Begint heel fout. Als je van een kruising van Modern Talking en Wham houdt, zit je goed. Ik ga voor de eerste band, ben een zeer groot Dieter Bohlenfan, maar dat komt meer door zijn bezigheden van nu.
Hellie heb nie zoveel gelachen, Giet nog wel wat. Na de pauze was er een vrouw die werkelijk als enige lachte, moesten wij dan wel weer omlachen. Het is niet echt een film met een boodschap en op een gegeven moment was ik zo aan het afdwalen. Giet maakte even een goede beslissing. Liep er al tijden mee te knoeien, maar tijdens de film besloot ik: Ga mijn passie volgen! Ja ja, zat ik daar niet voor niets!
Liepen we terug naar het station. Ik hoorde ze kloppen, joh! Hebben we een goed gesprek gehad met een aardige buschauffeur! Wilde ons nog wel naar Amsterdam brengen. Wachtte op de mensen van de Mattheus Passion. Laat Hellie die nou kennen! Verder gelopen "Hellie." "Ja" " Wat een slechte film." We lagen werkelijk helemaal dubbel. Was gewoon een superslechte film! Anders kunnen we het niet omschrijven. Man, o, man, wat slecht, Hellie wil haar kortingskaart graag terug!
Mijn trein was ook goed bezig! En Hellie maar lachen ( hadden we verder die avond ook niet gedaan ofzo) Belde ik naar huis. Mams wilde nog wat zeggen, deed ze toch niet. Paps haalde me van het station. En dan weet je: Als ik door paps wordt opgehaald om twaalf uur, is er iets. Ben goed in zeshonderd dingen tegelijk denken. "Schrik niet. Jij rijdt. Ik ben aangereden..." Eerste gedachte: 'Alweer?' Ruit aan de rechterkant lag er helemaal uit, vervangen door plastic... Auto bezwaaid met glas... Erg gezellig dus. Maar geen paniek. Het is allemaal niet zo ernstig. En eerlijk gezegd: Giet kan er niet echt om treuren dat er een andere auto komt, deze heeft ze toch nooit echt gemogen...;)