Hanneke ( Beter bekend als de rijke vrouw..;)) en ik hebben sinds twee jaar een leuke traditie bedacht: The undercoveravonden in de Elegast. De vorige twee edities die wij bezochten, zagen we hoe dhr. Rensmaag een ander repertoire speelde en bleken we de avond dat een andere leuke man speelde óf nie te kunnen óf er een week te laat achter zijn gekomen. Dit keer mocht ons dit nie over komen, vond ik persoonlijk. Want ja... Vandaag kom ik er ook gewoon openlijk voor uit: Heb gewoon een zwak voor Ben, is er op een onbewaakt moment ingeslopen ( diegene die me kan vertellen wanneer: Graag!) en kleine kans dat het er ooit nog uit zal sluipen.
Om kwart voor tien zagen we elkaar op het station. Renate had gebeld dat ze ook zou komen, dus dat werd weer helemaal gezellig. In de Elegast ff met Maarten staan kletsen, die was natuurlijk druk aan het werk.
Rond half elf kwamen Bartel Bartels, Henk Koorn, Stephan van der Meijden en Ben op. Ze speelden allemaal nummers van Neill Young. Nu kom ik nie verder dan: " I've been through the desert on a horse with no name.. Naaaaaaaaaanaananananana.." Maar die kwam natuurlijk niet voorbij. Wel heel veel andere mooie nummers. En sommige bleek ik toch nog een beetje te kennen. Is mijn Neill Young repertoire toch nie zo klein als ik dacht...;)
Ben was goed bezig op de zang. Nu stem ik sowieso al jáááááren voor meer Ben, Martin mag bij mij een cursus volgen: Hoe je stem kwijt te raken binnen no time? ( nu voel ik al kritiek komen van de Martinliefhebbers, dus om het goed te maken: Mart zal dan wel aanwezig zijn als leuke beeldvulling met naveltruitje, okeeeeeej?)
Maarten storen terwijl ie hard werkt, kan natuurlijk nie.. Giet storen die geniet, dat mag wel. Heel leuk gesprek gehad, ging nergens over. Eindigde met: "Giet, jij bent echt erg!" En dan heb ik het nog niet eens over het gesprek dat Maarten en ik op het einde hadden, dat was erg ( Echte Gietkenners kunnen raden waar dat over ging..hihi)
Nog even een klein leuk gesprekje met Ben gehad. En omdat ik dit jaar aardig probeer te zijn, hoor ik mezelf ineens zeggen: "O.. euh.. Ja, zo bedoel ik dat niet!" en hoor ik Ben zeggen: "Echt? O, dan heb ik hier een probleem.." Nee hoor, wij zijn van de praktische oplossingen, dus geen enkel probleem.
Stresskipje en ik zijn naar het station gegaan. Weer het fotohokje in, blijft toch leuk!! Dit was nog een supersnelapparaat ook!! Heerlijk!
Heeft Giet nog een kritische noot? Nee ( zou ze dan toch écht haar leven beteren?) maar wel een leuk plaatje, eerlijk gejat van Hannekes'log...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten