Filmpje

Officiële post 4 mei 2008

Misschien ben je voor sommige dingen niet de doelgroep, ben je net iets te oud. Hmmm.. Ja hoor, oma spreekt...;) Maar je weet ook: Je kunt voor bepaalde dingen echt wel uitkomen, omdat je weet dat degenen tegen wie je het zegt er hetzelfde over denken. Dus toen we door de stad slenterden en een boek van Dunya en Desie zagen en allemaal enthousiast reageerden en meldden dat we eigenlijk ook wel de film moesten zien, wisten we: dat gaan we ook zekers te weten doen.
Gister zag ik Hellie om drie uur op het station. Lekker naar de stad gelopen en wat rondgeslenterd. Ik geloof dat we ons wel gedragen hebben, maar we hadden ook een missie. Bijna helemaal geslaagd: op de roze kaplaarsjes met bloempjes na. We hebben nog een poging gedaan of ik misschien maat 30 zou passen, grote teen er afhakken of niet? Werd het toch niet.
Rond kwart voor vijf naar de Mexicaan gelopen. Ja, die goede, ja! Na een kleine overweging in onszelf gingen we toch voor het tapasmenu. Wilden voor tweegangen gaan, toen bleek dat de derde ronde een toetje was, gingen we dus voor het driegangenmenu. Moest allemaal wel haalbaar zijn, zo filosofeerden we.
Eerste ronde kwam. Op de bietjes na, waren we echt heel erg tevreden. Zxc3xb3 lekker!! "Giet, het is zes uur." "Niet!" "Jawel, oooo, dan mogen we Tinus wel even berichten dat ze nog maar een paar rondjes moet lopen door de stad." We hadden namelijk om zes uur, kwart over zes met haar afgesproken en we waren nog niet bezig aan de tweede ronde.... Oeps! Tinus is flexibel, dus die haalde vast kaartjes. Eten voor de tweede ronde kwam snel. Dan ben je leuk aan het eten en je vindt het wel een beetje scherp, maar ook lekker, dus gewoon dom door eten. Kijk je bij Hellie. " O, dat zijn zwarte pepertjes, he. Ja, ik vond het wel scherp, maar kon het niet echt verklaren."
De lieve jongen van de bediening maar gevraagd of we van onze driegangen toch twee mochten maken. We moesten ons zowat verantwoorden, maar wel op een enigszins schattige manier. Hij wilde dan nog wel koffie voor ons maken, kon ie heel snel. Ja.. maar zo snel drink ik warme koffie dan weer niet op en we moesten toch echt om kwart over zeven in de bios zijn...
Conclusie: Mexicaans is hierbij officieel mijn favoriete eten!!!
In de bios was het al meteen raak. O ja.. ik had nog niet gemeld dat ik per ongeluk heel hard aan het meezingen was bij de Hema, he? Nou, dat deed ik dus geheel onbewust. Hahaha.. kan je gebeuren. Doen we ook gewoon in de bios.. Schaamteloos!
Voorfilmpjes gezien, draait nog niet echt iets waar we heen moeten.
Dunya en Desie was wel erg leuk, maar niet zo'n film waarvan ik dan nu denk: O, die moet ik echt op dvd hebben! We hebben geconcludeerd dat de serie stiekem leuker is dan de film, maar de moeder van Desie maakt heel erg veel goed. Leuke film, maar ik ga hier niet zoveel van citeren, hoor. Geen gekke Henkie uitspraken..:)
Ben ik misschien ook vergeten te zeggen: Tinus haalde de kaartjes en de jongetjes achter haar fluisterden al: "dat is toch een kinderfilm?" We haalden dus de gemiddelde leeftijd omhoog. Om er vervolgens in de bioscoop achter te komen, dat wij ook gewoon xc3xa9cht heel erg hard moesten lachen! Niet normaal. Die kinders zaten daar maar saai en wij maar lachen! Zitten xc3xa9cht heel erg veel lachmomenten in, dat die kinders dat niet zagen! Maar goed, die kinders weten dan ook niets van raketjes met een laagje chocola op de top!
Na de film nog even heel volwassen onze studentenkroeg ingelopen, ja, mensen, dat waren nog eens tijden. Ik zei toch: Oma vertelt...;)