De Jaarbeurs en een kippenhok

Officiële post 20 november 2005

Gister ging mijn wekker dus gewoon veeeel te vroeg voor een zaterdagochtend. Mams en ik zouden om kwart over acht met de trein gaan, maar uiteindelijk werd dat (gelukkig) een half uurtje later. We gingen namelijk naar de Margriet WinterFair. Ja, kom maar op. Ik kan het aan. Roep allen maar uit volle borst: Giet, oud wijf dat je bent! Ja, ik weet het, maar soms moet je dat soort dingen gewoon doen.
Heb wel geleerd dat je nooooooit op zaterdag moet gaan. Wat een drukte! En dan denk je: Zo'n Jaarbeurs is groot, dus dat verspreidt zich wel. Nou.. Niet op mijn routes. Maakt ook niet uit. Omdat mams lid is, kregen we dus extra bonnen voor leuke dingen. Leuke roze Margriettas gekregen vol met handige dingetjes!
We zijn maar gewoon een hal in gegaan. En het is gewoon zóóóó schattig. Je kon precies zien waar de gratis producten werden weggegeven, daar was het ééén grote ophoping. Ik vermoed dat mensen met dingen thuis komen, waarvan ze zelf ook niet weten wat het is. We kwamen langs een standje van de Hooghoudt. Dat was pas écht leuk! Mensen liepen er heel spontaan heen, want ze dachten:"Gratis drank" Maar ja.. Bij het standje lag een blaadje dat je 10 cent moest betalen om te proeven. Heerlijk om te zien hoe die mensen dan weer afdropen. Ik wilde natuurlijk wel weten hoe die nieuwe smaakte, dus daar stond ik dan al om half twaalf aan de wodka. Maar je wilt toch weten of er Mibri van te maken is ofzo. Je moet wat voor De Club over hebben.
Allemaal leuke dingetjes gezien. 's Middags trad Alderliefste op. Die wilde ik wel zien. En ik kan nu wel zeggen dat ik de muziek wilde horen, maar mijn Frans is werkelijk helemaal niets, dus het waren niet de ijzersterke teksten, haha. Nee, ik vind dat gewoon een mooie man. Hij had ook nog een pak aan. Ja, dan kun je eigenlijk nog weinig fout doen. Ze speelden ook wel erg goed en de drummer en bassist vind ik ook erg leuk, heb ik besloten.
Om vier uur kwam Gerrit de Jager signeren. Als er 1 strip is die ik echt helemaal geweldig vind, dan is dat Zusje. Ik lees dus elke morgen Zusje in de krant en als ik dat mis, is de dag dus niet helemaal goed. Zusje is the best! Hahaha.. Dus ik wilde wel graag weten wie Zusje nou maakt. Ik heb besloten dat ik dat ook een erg leuke man vind. Heb nu een toffe handtekening. Roep de hele dag:"Kijk, van Zusje, voor mij!" Daarna zijn we richting de trein gegaan.
En zo sta je dus tussen ik weet niet hoeveel vrouwen en vervolgens ben je op weg om met Wen richting een kippenhok te gaan.
Ik had in huis al erg goed mijn best om Espelo te vinden op een kaart. Nu weet iedereen inmiddels wel dat wanneer ik ergens heen moet, ik mijn broer vraag hoe ik er moet komen. Nou, broer had ook geen flauw idee. Kwam Frank, de collega van mijn broer, op visite. Die wist het ook niet. Twee chauffeurs die echt over in Europa komen en geen flauw idee. Besloot mams om even naar de buurman te gaan. Buurman is ook chauffeur en moet naar alle uithoeken. Het was dus echt wel vrij ernstig kunnen we stellen. Gelukkig wist ik wel enigszins welke kant we op moesten en met Wen als navigator moest het wel goed gaan.
Het eerste stuk ging goed. Daarna kwamen we bij holten een kaart tegen en wisten we helemaal welke kant we op moesten. En ja.. Toen.. Dan krijg je typische ons acties: Gewoon maar een kant op gaan en: We gaan op het licht af. Werkelijk waar: Een actie van niets. We dachten nog wel: Er moeten wel ergens mensen lopen en fietsen als er een feestje is. Nou.. Daar dus niet, dus maar de andere kant op. Kwamen we wel iemand tegen. "We moeten naar Applerock of nou ja... In ieder geval een kippenhok." Kregen we een prachtige uitleg, die ons een goede lach opleverde. Dachten we nog even genaaid te zijn, maar ineens zagen we een touringcarbus en dan weet je dat je goed zit. Auto in het weiland gezet en up to het kippenhok.
Nu zijn wij dus positivo's he. Wij dachten: O, het is gewoon heel dichtbij, dus dan hoef je geen jas aan. Je komt binnen en bijna iedereen staat er met jas aan. Was wel even een momentje van: Waar zijn we nu weer verzeild geraakt en waarom? Wen kon de waarom in ieder geval nog beantwoorden met: Giet, jij en je strakke plannen.
Langzaam stroomde het hok vol en gingen we tussen de mensen staan, want dat was warm. En dan zie je ineens bekenden. Best grappig als mensen je niet verwachten, hihi..Dus Ivo begroet.
En toen ein-de-lijk kwam de band op. Na ongeveer 2,5 jaar beloven dat ik écht een keer kom kijken, heb ik eindelijk Paperplane gezien. Was echt leuk. Zo zie je mensen ineens héééééél anders. Haha..
In de pauze werden er leuke filmpjes gedraaid. We zagen nog een jongen waarbij we ooit eens in de klas hebben gezeten. Dan vraag je je af: "Wat doet hij hier?" Maar dat kan hij ook gedacht hebben, maar wij hadden tenminste een goede reden!!
En dan ineens word je op je rug getikt. "Giet!" "Arne" Suplise! Ja, Giet verwacht je ook niet zo snel in een kppenschuur he. Alleen met een goede reden, haha..
We hebben daar dikke vrienden gemaakt. Een aantal uitnodigingen voor Jan Smit in ontvangst mogen nemen. Ben helemaal verbaasd door een gast achter de bar. Wilde daarna ook geen drinken meer halen, haha.. En dan word je ineens aangesproken met: "Hee, ben jij niet dat meisje dat mij de weg vroeg?" "Ja, dat was ik, ja." Wen is helemaal fan geworden van de andere band die speelde, de CCR revivalband. Die waren goed, hoor. Deden gewoon drie kwartier over het afsluiten van een optreden, vind ik persoonlijk knap en ja.. Wen is er helemaal lyrisch over. Hihihi...
De tweede set van Paperplane is, na democratisch overleg tussen Wen en Giet, verkozen tot de beste van de twee. We waren al enigszins gewaarschuwd voor het outfit van Arne. Maar ja.. Als je de foto's op de site wel eens hebt bekeken, kan weinig je eigenlijk nog shockeren. We hebben, stoer als we zijn, gezwaaid naar Jeroen, de gitarist. Was natuurlijk wel een spannend moment, want ja.. Het is wel een gitarist van een zeeeeeeer bekende band natuurlijk. Maar gelukkig is ie heel gewoon gebleven en zwaaide hij terug. Hahaha..
Helaas kwam er een einde aan het optreden. En leken twee meiden ook de cursus van Pieter te hebben gehad, want ja.. Wat doen we bij gevaar? In dit geval was het niet hun eigen broek, maar die van Arne. En sindsdien zien wij Arne weer heeeeel anders.
Nog even ontdekt dat ik geen bodyguard nodig heb, zolang ik Wen bij me heb. Die zegt gewoon met haar meest serieuze blik en uiterst subtiel tegen mensen: " Heb jij geen vrienden ofzo?" Waarna ik dan weer rust heb.
Daarna was het tijd om afscheid te nemen. Want we moesten nog heeeeee-le-maaaaal terug naar Twente. Normaal is het wel een heel goed excuus om te vertrekken. Haha..
Terugweg ging ook best goed. Wel een andere route, maar ja.. Waarom zou je dezelfde nemen? Zo kom je nooit ergens. Wen bij haar huis afgezet. Die was nog helemaal vol spanning, want nu kon ze eindelijk in haar boek beginnen.
Bij thuiskomst bleek broer ook net thuis te zijn. "Waar kom jij vandaan dan?" "Joa.." "Was het slecht weer?" "Nee" "Was er mist?" "Nee." "Was het glad?" "Nee, het duurde gewoon tot kwart over drie"
En toen was het tijd om te gaan slapen. Al is dat best moeilijk als je nog heel lang in je hoofd hebt: I like it, I like it, I lihihihihike it, rockin'all over the world....
Conclusie: Ja, ik ben wel fan, al was ik dat natuurlijk al, dat is duidelijk..
Euhm.. Wen? Mist er nu nog belangrijke info?